Το Πολιτικό Τέλμα στην Ελλάδα

Το Πολιτικό Κενό της Χώρας: Ώρα για Λύσεις και Όχι Άλλες Διαπιστώσεις

Η πολιτική μιζέρια και η αδύναμη αντιπολίτευση στην ελληνική πολιτική σκηνή οφείλονται κυρίως στον έντονο κατακερματισμό των κομμάτων, στις εσωτερικές τους διαμάχες και στην αδυναμία τους να παρουσιάσουν μια ρεαλιστική εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης που να εμπνέει εμπιστοσύνη.

Οι Αιτίες της «Ανύπαρκτης» ΑντιπολίτευσηςΠολυδιάσπαση και Κατακερματισμός.
 Ο χώρος πέρα από την κυβέρνηση είναι σπασμένος σε πολλά μικρά κόμματα. Αυτό εμποδίζει τη δημιουργία ενός ισχυρού και ενιαίου αντίβαρου.
Εσωστρέφεια και Ιδεολογική Κρίση: Τα παραδοσιακά κόμματα της αντιπολίτευσης αναλώνονται συχνά σε εσωτερικές συγκρούσεις, αλλαγές ηγεσιών και διασπάσεις. Αντί να παράγουν πολιτική, ασχολούνται με τα εσωκομματικά τους.
Έλλειψη Εναλλακτικού Αφηγήματος: Η κριτική που ασκείται περιορίζεται συνήθως σε στείρα άρνηση. Δεν συνοδεύεται από κοστολογημένες και πειστικές λύσεις για την καθημερινότητα των πολιτών.
Αποσύνδεση από την Κοινωνία: Τα κόμματα δυσκολεύονται να εκφράσουν τα πραγματικά προβλήματα της κοινωνίας, όπως η ακρίβεια και η οικονομική στενότητα, με αποτέλεσμα οι πολίτες να νιώθουν ότι κανείς δεν τους εκπροσωπεί.

Γιατί Κυριαρχεί η Πολιτική Μιζέρια;Κρίση Αξιοπιστίας: Οι πολίτες νιώθουν απογοήτευση γιατί βλέπουν το ίδιο πολιτικό σκηνικό να ανακυκλώνει υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα.
Αίσθηση Αδιεξόδου: Οι πρόσφατες δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η κυβέρνηση καταγράφει φθορά. Παρόλα αυτά, η αντιπολίτευση παραμένει σε πολύ χαμηλά ποσοστά. Αυτό δημιουργεί στους ψηφοφόρους το αίσθημα ότι «δεν υπάρχει εναλλακτική».

Υποβάθμιση του Διαλόγου: Οι πολιτικές κόντρες στη Βουλή και στα μέσα ενημέρωσης γίνονται συχνά με όρους εντυπωσιασμού, προσωπικών επιθέσεων και τοξικότητας, γεγονός που απομακρύνει και κουράζει τον κόσμο.
Το αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης είναι η σταδιακή αποχή των πολιτών από τις κάλπες και η γενικευμένη απάθεια, καθώς η κοινωνία αισθάνεται ότι το πολιτικό σύστημα λειτουργεί σε ένα δικό του, απομονωμένο περιβάλλον.


Το Μεγάλο Κενό: Η Ελλάδα Παγιδευμένη στην Πολιτική Ανυπαρξία
Η ελληνική κοινωνία βιώνει σήμερα μια πρωτοφανή πολιτική παραδοξότητα. Από τη μία πλευρά, η καθημερινότητα των πολιτών πιέζεται ασφυκτικά από την ακρίβεια, την υποβάθμιση του κοινωνικού κράτους και την αίσθηση ανασφάλειας. Από την άλλη, το πολιτικό σύστημα μοιάζει να εκπέμπει σε άλλη συχνότητα, βυθισμένο σε μια πρωτοφανή τροχιά ανυπαρξίας και εσωστρέφειας.
Το πρόβλημα δεν είναι πλέον απλώς η φθορά της εκάστοτε κυβέρνησης, αλλά το γεγονός ότι απέναντί της υπάρχει ένα απόλυτο πολιτικό κενό.

Ο Κατακερματισμός της Αντιπολίτευσης και ο Μικροκομματισμός
Η εικόνα των κομμάτων που θα όφειλαν να αποτελούν την εναλλακτική πρόταση εξουσίας είναι απογοητευτική. Αντί για σοβαρό, τεκμηριωμένο έλεγχο και κατάθεση ρεαλιστικών λύσεων, παρακολουθούμε μια διαρκή εσωκομματική περιδίνηση. 

Διασπάσεις, προσωπικές φιλοδοξίες, ανούσιοι επικοινωνιακοί εντυπωσιασμοί και αρχηγικοί πόλεμοι συνθέτουν το σκηνικό.
Όταν η αντιπολίτευση αναλώνεται στο να βρει την ίδια της την ταυτότητα, αδυνατεί να εκφράσει την κοινωνική δυσαρέσκεια. 

Η κριτική περιορίζεται σε μια στείρα, καταγγελτική ρητορική του παρελθόντος, η οποία δεν πείθει κανέναν και, κυρίως, δεν προσφέρει διέξοδο.

Η Παγίδα του «Δεν Υπάρχει Εναλλακτική»
Αυτή η θεσμική ανισορροπία γεννά το πιο επικίνδυνο σύνδρομο για τη δημοκρατία: την αίσθηση του πολιτικού αδιεξόδου. 

```    ``Οι πολίτες νιώθουν εγκλωβισμένοι. Ακόμα και όταν αποδοκιμάζουν τις κυβερνητικές επιλογές, στρέφουν το βλέμμα τους στο υπόλοιπο πολιτικό ταμπλό και δεν βρίσκουν πουθενά έναν αξιόπιστο υποδοχέα της ψήφου τους.
Αυτή η «ανυπαρξία» εναλλακτικής λύσης δεν συνιστά πολιτική κυριαρχία για κανέναν· συνιστά καθολική αποτυχία του συστήματος. Όταν η επιλογή περιορίζεται στο «μη χείρον βέλτιστον», η πολιτική μιζέρια γίνεται κανονικότητα.

Η Μεγάλη Αποχή ως Κραυγή Βουβής Διαμαρτυρίας
Η συνέπεια αυτής της κατάστασης αποτυπώνεται ξεκάθαρα στις κάλπες. Η διαρκώς αυξανόμενη αποχή δεν είναι δείγμα τεμπελιάς ή αδιαφορίας των πολιτών. Είναι μια συνειδητή, πολιτική στάση απαξίωσης. Οι πολίτες γυρίζουν την πλάτη σε ένα πολιτικό προσωπικό που δείχνει να μην καταλαβαίνει τις ανάγκες τους.
Όταν τα κόμματα μετατρέπονται σε κλειστά κλαμπ που ασχολούνται με τα δικά τους γραφειοκρατικά προβλήματα, η κοινωνία απλώς αποσυνδέεται.

 Η αποχή είναι το τελευταίο στάδιο πριν από την πλήρη απάθεια ή, ακόμα χειρότερα, πριν από την τυφλή, αντισυστημική οργή.

Η Ανάγκη για Επανεκκίνηση
Η Ελλάδα δεν χρειάζεται άλλους σωτήρες, ούτε άλλα επικοινωνιακά πυροτεχνήματα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Χρειάζεται επειγόντως πολιτική ουσία. Χρειάζεται μια σοβαρή, δομημένη και κοστολογημένη αντιπρόταση που θα μιλήσει για τα πραγματικά προβλήματα: την οικονομία, την παιδεία, την υγεία και το μέλλον της νέας γενιάς.
Όσο το πολιτικό σύστημα αρνείται να κοιτάξει τον καθρέφτη και να αλλάξει, η πολιτική ανυπαρξία θα βαθαίνει. Και σε μια δημοκρατία, το κενό δεν μένει ποτέ για πολύ καιρό άδειο.

Η έξοδος από αυτό το τέλμα δεν θα έρθει με ευχολόγια, ούτε με την ανακύκλωση των ίδιων φθαρμένων προσώπων και πρακτικών.

 Απαιτείται μια ριζική επανεκκίνηση του τρόπου με τον οποίο λειτουργεί η πολιτική στην Ελλάδα.

 Η λύση περνά μέσα από τέσσερις συγκεκριμένους άξονες:Δημιουργία Προγραμματικών Συμμαχιών: Τα κόμματα της αντιπολίτευσης πρέπει να ξεπεράσουν τους αρχηγισμούς και να καθίσουν στο ίδιο τραπέζι.

 Στόχος είναι η σύνθεση ενός κοινού, ρεαλιστικού προγράμματος διακυβέρνησης με ξεκάθαρες προτεραιότητες για την ακρίβεια, την υγεία και την παιδεία, το οποίο θα αποτελέσει την ορατή εναλλακτική λύση που λείπει σήμερα.
Ανοιχτά Κόμματα στην Κοινωνία: Το πολιτικό σύστημα πρέπει να σπάσει τον ελιτισμό του. Χρειάζεται η θεσμοθέτηση διαβουλεύσεων με παραγωγικούς φορείς, επιστημονικές κοινότητες και κινήσεις πολιτών, ώστε οι νόμοι και οι προτάσεις να πηγάζουν από τις πραγματικές ανάγκες της αγοράς και της κοινωνίας, και όχι από κομματικούς σωλήνες.

Ψηφιακή Διαφάνεια και Λογοδοσία παντού: Καμία πρόταση δεν θα πείσει αν δεν επιστρέψει η εμπιστοσύνη. 

Απαιτείται η πλήρης ψηφιοποίηση των ελέγχων για τη διαχείριση του δημόσιου χρήματος και η θεσμοθέτηση δεικτών αποτελεσματικότητας (KPIs) για κάθε υπουργείο και δημόσιο οργανισμό, με ανοιχτά δεδομένα προσβάσιμα σε κάθε πολίτη.
Αλλαγή του Εκλογικού Μοντέλου Εκπροσώπησης: Για να επιστρέψουν οι πολίτες στην κάλπη, πρέπει να νιώσουν ότι η ψήφος τους έχει άμεσο αντίκρισμα.

 Η εισαγωγή μικρότερων εκλογικών περιφερειών και η κατάργηση των πελατειακών μηχανισμών θα επιτρέψει την ανάδειξη νέων, άφθαρτων προσώπων από την ίδια την κοινωνία.
Η πολιτική ανυπαρξία θα τελειώσει μόνο όταν οι ίδιοι οι πολίτες αρνηθούν τη μοιρολατρία και απαιτήσουν ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο. Το κενό δεν θα καλυφθεί από «σωτήρες», αλλά από μια σοβαρή, δομημένη και κοστολογημένη εναλλακτική που θα κοιτάξει το μέλλον της χώρας στα μάτια.

Ο Δρόμος για την Ανατροπή: 4 Ρηξικέλευθες Τομές για να Σπάσει το Καθεστώς
Η έξοδος από αυτό το τέλμα δεν θα έρθει με ευχολόγια, ούτε με τις γνωστές εκθέσεις ιδεών που ανακυκλώνει το πολιτικό σύστημα για να μην αλλάξει τίποτα. Αν θέλουμε να μιλάμε για πραγματική λύση, απαιτούνται βαθιές, χειρουργικές τομές που θα γκρεμίσουν τις δομές της πολιτικής μιζέριας. Χρειάζονται ρηξικέλευθες αποφάσεις που θα επιστρέψουν την εξουσία εκεί που ανήκει: στους πολίτες.

Μείωση των Βουλευτών στους 150: Η Ελλάδα των 10 εκατομμυρίων δεν αντέχει και δεν χρειάζεται μια στρατιά 300 βουλευτών με τις αντίστοιχες στρατιές μετακλητών, συμβούλων και προνομίων. Η άμεση μείωση του κοινοβουλίου στο μισό είναι η πρώτη έμπρακτη κίνηση εξορθολογισμού. Λιγότεροι βουλευτές σημαίνει μεγαλύτερη ατομική ευθύνη, ευέλικτη νομοθέτηση, δραστική μείωση του κόστους του κράτους και τέλος στην εικόνα μιας Βουλής που λειτουργεί ως βιομηχανία κομματικών διορισμών.

Κατάργηση των Ενεργοβόρων και Άχρηστων Οργανισμών: Ώρα να μπει λουκέτο σε δεκάδες δημόσιους οργανισμούς, επιτροπές και «φαντάσματα» του real estate του δημοσίου, που δημιουργήθηκαν αποκλειστικά για να βολεύουν αποτυχημένους πολιτευτές και κομματικά στελέχη. Οι οργανισμοί αυτοί καταναλώνουν εκατομμύρια σε ενέργεια, ενοίκια και μισθούς, χωρίς να παράγουν κανένα απολύτως έργο για τον πολίτη. Συγχώνευση ή οριστικό κλείσιμο τώρα, με ταυτόχρονη μεταφορά των πόρων απευθείας στην Παιδεία και την Υγειία.
Θεσμοθέτηση Ορίου Θητειών και Τέλος στους «Ισόβιους»: Η πολιτική πρέπει να πάψει να είναι επάγγελμα και οικογενειακό προνόμιο που κληρονομείται. Θεσμοθέτηση ανώτατου ορίου δύο συνεχόμενων θητειών (8 χρόνια) για κάθε βουλευτή και υπουργό. Όποιος προσφέρει, επιστρέφει μετά στην κανονική του δουλειά στην κοινωνία. Έτσι σπάει ο πελατειακός μηχανισμός, εξαφανίζονται οι επαγγελματίες πολιτικοί και αναγκάζεται το σύστημα να ανανεώνεται διαρκώς με νέα, άφθαρτας νοοτροπίας πρόσωπα από την πραγματική αγορά.
Άμεση Δημοκρατία με Ψηφιακά Δημοψηφίσματα: Η τεχνολογία επιτρέπει πλέον στον πολίτη να έχει λόγο. Για τα μεγάλα, εθνικά ή κοινωνικά ζητήματα, η γνώμη δεν θα ζητείται κάθε τέσσερα χρόνια. Καθιέρωση υποχρεωτικών ψηφιακών δημοψηφισμάτων μέσω ασφαλών πλατφορμών, όπου οι ίδιοι οι φορολογούμενοι πολίτες θα εγκρίνουν ή θα απορρίπτουν κομβικά νομοσχέδια, αφαιρώντας το μονοπώλιο των αποφάσεων από τις κλειστές κομματικές ελίτ.

Η πολιτική ανυπαρξία θα τελειώσει μόνο όταν το ίδιο το σύστημα εξαναγκαστεί σε αποδόμηση. Δεν χρειαζόμαστε άλλους «σωτήρες» που υπόσχονται να διαχειριστούν καλύτερα την ίδια σαπίλα, αλλά μια βαθιά θεσμική σοκ-θεραπεία που θα ξυπνήσει τη δημοκρατία μας από τον λήθαργο και θα της δώσει ξανά πραγματικό νόημα.


"Ο γκρεμιστής " Ποίηση Κ. Παλαμάς

Με μιά Αποσκευή

 

"Και να που φτάσαμε εδώ
Χωρίς αποσκευές
Μα μ’ ένα τόσο ωραίο φεγγάρι
Και εγώ ονειρεύτηκα έναν καλύτερο κόσμο......" Τάσος Λειβαδίτης

Τις πταίει λοιπόν, τι φταίει
Αναρωτιέμαι και εγώ και έχουν αναρωτηθεί πολλοί άλλοι για αυτό
Πταίει ο άβουλος λαός, ο εωσφόρος, οι κακοί πολιτικοί, οι ανάλγητοι δανειστές, οι παπάδες οι μασόνοι, οι εβραίοι, οι δρακοντιανοί, οι κοκκινοάσπιδες, οι ελεεινοί τραπεζίτες, οι πολυεθνικές;;;;

Τι μας φταίει και κυνηγάμε την ουρά μας, κουβαλώντας αναχρονιστικές πολιτικές αγκυλώσεις, χειροκροτούμε τους ίδιους και του ίδιους που μας έφθασαν εδώ σε αυτό το χάλι, και το χειρότερο περιμένουμε να δώσουν και λύση στα προβλήματα που ίδιοι δημιουργήσανε.

Τι πταίει, τις πταίει και ήμαστε στο χάλι αυτό
Τι θα μπορούσε να ενώσει τους Έλληνες
Μία θρησκεία, ένας κοινός εχθρός, μία κοινή ιδεολογία και που, και πως θα μπορούσε αυτή να σταθεί και να στηριχθεί.

Η σκληροπυρηνική άπληστη αδίστακτη Εκκλησία του βαθέος σκότους και οι χαζοχαρούμενες εκάστοτε κυβερνήσεις happy travelling της αβάσταχτης ελαφρότητος, που αλλοιθωρίζουν πάντα  σε ξένα συμφέροντα και νοιάζονται για άλλες πατρίδες εκτός από αυτή που τους ταίζει  και υποτίθεται  υπηρετούν,  έχουν σίγουρα την μεγαλύτερη ευθύνη.

Οι πιο ανίκανοι άνθρωποι σε θέσεις εξουσίας κυβέρνησης και εξουσίας εκλέγονται από το χειραγωγημένο πλήθος της μείζονος πλειοψηφίας.
Εχει η Ελλάδα δημογραφικό πρόβλημα;;;;;;  και θα το λύσει με το αφροασιατικό πληθυσμό;;;; ενώ  έχει διώξει τα καλύτερα παιδιά της στο εξωτερικό  και έχουν ρίξει μαύρη πέτρα πίσω τους;;;
Ποτέ η Ελλάδα δεν είχε δημογραφικό πρόβλημα, διότι Έλληνας είναι ο νοήμων άνθρωπος, ο όρθιος άνθρωπος, ο άνθρωπος της σκέψης, της φιλοσοφίας και της δημοκρατίας είναι η επιτομή του homo sapiens και με αυτή την έννοια έχει εμποτίσει όλη τη γη.
Όλοι οι νοήμονες άνθρωποι της Γαίας είναι «Έλληνες». Οι άνθρωποι που μπορούν να σκεφτούν, να διατυπώσουν μία λογική πρόταση, να στοχαστούν, να φιλοσοφήσουν, να ρωτήσουν και να απαντήσουν στην Αγορά του Δήμου της Πνύκας, της πραγματικής δημοκρατίας.
Η Ελλάδα έχει πρόβλημα, πρώτα με τους θρησκευτικούς ταγούς της, τους άγονους ευτραφείς ανθρώπους με παραδοσιακές ενδυμασίες της αρχαίας Βαβυλώνας, από την εποχή της Λεμουρίας. Ισόβιοι άρχοντες της μισογυνικής πατριαρχίας που κρατούν τον λαό στην αμάθεια στην θρησκοληψία στην προκατάληψη στην δεισιδαιμονία την λειψανολαγνεία στην «ζωή» εν τάφω, εκτός ζωής, περιφέροντας εικόνες και παντόφλες άγαμων περιθωριακών μουμιοποιημένων «Αγίων». 

Οι άνθρωποι που είναι «λόγια για την αγάπη και την ειρήνη» που διδάσκουν τάχαν πως και δεν κρατούν. Οι άνθρωποι που απομυζούν τον λαόν τον εκμεταλλεύονται και εκμεταλλεύονται την δημοκρατία για να παρασιτούν, στραγγαλίζοντας την απλή λογική, διότι Δημοκρατία και ισόβια θεϊκή κυριαρχία, απλά δεν συνάδει.
Η Ελλάδα έχει πρόβλημα με τους κυβερνήτες της. Άνθρωποι μαριονέτες φερέφωνα οι περισσότεροι από αυτούς χειραγωγούμενοι από τη βαθύτερο κράτος της Ρωμαϊκής Συγκλήτου του ΣΗΘ Παλπάτιν κρατούν την Ελλάδα στην ζητιανιά στην μιζέρια και την ανοησία.
Άνθρωποι, γόνοι αδιάφανων πόθεν έσχες δυναστειών, κληρονομικοί άρχοντες εκμεταλλεύονται την δημοκρατία, διότι Δημοκρατία και ισόβια θρονοκρατία, δεν συνάδει απλά. 

Άνθρωποι που μόλις πιάσουν την καρέκλα αρχίζουν τις βόλτες και τα ταξίδια ταξιδεύουν παντού, με δημόσια έξοδα και βγάζουν φωτογραφίες και συζητούν ατελείωτα χωρίς να λύνουν ποτέ κανένα πρόβλημα, παρά μόνο να το μεγεθύνoυν. 

Άνθρωποι που αλληλοβραβεύονται και αλληλοφωτογραφίζονται σε ατελείωτα συνέδρια αβάσταχτης ελαφρότητας. Που προωθούν αυτά τα ηλίθια θεάματα στο Κολοσσαίο της θλιβερής φιλμογραφίας.
Άνθρωποι που έχουν καταντήσει την Ελλάδα ξαπλώστρα των Βαλκανίων και παρακαλούν τους τουρίστες κάθε καλοκαίρι να έρθουν για να αφήσουν τα σκουπίδια τους. Τίποτα δεν μένει από τον τουρισμό στην Ελλάδα, μόνο τα σκουπίδια και η οικολογική καταστροφή.
Οι άνθρωποι που πιστεύουν ότι θα λύσουν το δημογραφικό πρόβλημα της Ελλάδος, της Ελλάδος που έχει διώξει τους καλύτερους Έλληνες, τα καλύτερα παιδιά και τα αντικαθιστούν με όλο τον αφρασιατικό πληθυσμό.
Όχι, ποτέ το πρόβλημα της Ελλάδος δεν ήταν και δεν είναι δημογραφικό,
είναι καθαρά αξιοκρατικό, των κυβερνήσεων της, κυβερνητικό.
Αλλά…. έσσεται ήμαρ

Στην καινούργια Ελλάδα του καινούργιου αιώνα όλοι αυτοί οι άνθρωποι θα ανήκουν στον φωριαμό της Μυθιστορίας παράδειγμα προς αποφυγή γιατί ο κόσμος θα είναι καλύτερος χωρίς αυτούς.

Αναζητώντας τον Ελληνισμό….παντού

Μία παγκοσμιοποίηση μας ενδιαφέρει και αυτή είναι η παγκοσμιότητα του Ελληνισμού , η οποία ήδη υφίασταται.»

Είμαστε όλοι Έλληνες» φωνάξανε οι λαοί όλου του κόσμου σε όλη την γη.

Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΜΑΝΔΥΑΣ δεν είναι μια στενή επαρχιώτικη φουστανέλα που θα τυλίξουμε σε προγονική στείρα κορδέλα. Ούτε αποτελείται από παράθεση αρχαίων αποφθεγμάτων σε μια νεκρική παπαγαλία προγονολατρεία αλλά μια ζωντανή σύγχρονη καινοτομία και ο Αλέξανδρος έτσι έδρασε με αυτόν τον τρόπο με διορατική πρωτοτυπία και πολλοί Έλληνες παλιοί και σύγχρονοι.
Σε μια συνέντευξη που μεταδόθηκε από τα Ελληνικά δελτία ειδήσεων ένας καθηγητής του Χάρβαρντ χαρτογράφησε τον εγκέφαλο του Έλληνα λέγοντας ότι είναι ο μοναδικός που σπάει τους κανόνες και πρωτοπορεί. Η γη κατοικείται από εκατομμύρια ανθρώπων που λειτουργούν στα πλαίσια των κανόνων.
Υπάρχει όμως ένας τύπος εγκεφάλου που λειτουργεί με τον δικό του τρόπο.
Ο Ελληνικός!Δεν συμβιβάζεται δεν περιορίζεται σπάει τα δεσμά του οδηγείται σε νέα συμπεράσματα νέες αποκαλύψεις και κάνει το θαύμα.Αυτό κατά πάσα πιθανότητα είναι το περίφημο γονίδιο το Ελληνικό και ο φόβος για το απρόβλεπτο της Ελληνικής σκέψης.Από το βιβλίο του Χράπη Στυλιανού, ο δρόμος του ηγέτη.
Γι αυτό τον λόγο το μήνυμα μας πρέπει να είναι οικουμενικό. Ποιοι είναι οι Έλληνες;
Ζητιάνοι ρακένδυτοι στο Παλάτι τους, άθλιοι επαίτες, φολκλόρ για τους τουρίστες, εξαθλιωμένοι δούλοι, υπηρέτες των ισχυρών, χαμέρποντες δειλοί, αλαλάζοντες φανατικοί εθνικιστές, αυτοκαταστροφικά κατακερματισμένοι, στείροι προγονολάγνεις με μια τέτοια κληρονομιά, ανόητοι παγανιστές με μια τέτοια γνώση στα χέρια τους, νεόπλουτοι κοιλαδάρες καναπεδοδείχτες,κενοί ειδωλολάτρεις με τόσα θαύματα κα θαυμαστά που δημιούργησαν,αμόρφωτοι, θρησκόληπτοι θεοκράτες,ανέλπιδες γραφικοί μίμοι, απόγονοι της ανύπαρκτης ινδοευρωπαϊκής φυλής;
Ποιος είναι ο Έλληνας;
Αιώνια νέος ,έφηβος ,όπως ο Φοίβος Απόλλων στην χώρα του Φωτός και του Ήλιου, την γενέτειρά του;Ο επαναστάτης χωρίς αιτία, εγωιστής έφηβος, η τρικυμισμένη “Μαρίνα” των βράχων;Ο οργισμένος ημίθεος Αχιλλέας αδικοχαμένος με το τρωτό του σημείο;
Ο εσωστρεφής Τηλέμαχος ,το πριγκιπόπουλο της Ιθάκης;
Ο πολυμήχανος Οδυσσέας που γυρίζει τον κόσμο και τον εξερευνεί;
Η Σπαρτιάτισσα, η Ηπειρώτισσα, η Κυκλαδίτισσα, η Αθηναία,
η Μακεδονίτισσα, η Κρητικιά και η Επτανήσια γυναίκα, η Πηνελόπη και τα μυστικά της;
Ο Έλληνας είναι:
Ο Οδυσσέας,το Ελληνικό μυαλό, η Ελληνική λογική, ο πολυμήχανος νους και η πολύπλευρη αντίληψη για τα πράγματα,που θα ταξιδέψει παντού, για να γνωρίσει και να κατανοήσει τα πάντα.Θα γυρίσει τον κόσμο, θα αντιμετωπίσει θεούς και τέρατα, θαρθεί σε επαφή με όλες τις κουλτούρες και τους λαούς
και θα γυρίσει πίσω με τα δώρα της Γνώσης και συμφιλιωμένος με τον θεό των άγριων κυμάτων, των ψευδαισθήσεων και της ομίχλης. Ο Έλληνας είναι: Είναι η Πηνελόπη, η Αθάνατη Ελληνική ψυχή, το πνεύμα του, που περιμένει πιστή, υπομονετική, ανέγγιχτη, σιωπηλά ενεργητική την επιστροφή του Ανθρώπου και το ταίρι της και γνωρίζει πολλά και ποτέ δεν έφυγε από την πατρίδα που γεννήθηκε.
Είναι ο Τηλέμαχος,η καρδιά του Έλληνα, πάντα νέα, πάντα ενθουσιώδης, φωτεινά ηλιακή,
πάντα μεγαλόκαρδη και γενναία να θαυμάζει τον κόσμο σαν να τον βλέπει για πρώτη φορά και να συμμετέχει στο “γίγνεσται” της ιστορίας.
Είναι οι Έλληνες μια σπίθα, μια φωτιά ,μια φλόγα λαμπερή ,που φώτιζε
και φωτίζει, την οικουμένη, όπως και ο λαμπερός πανέμορφος και πάντα νέος θεός τους ,ο Απόλλων!
Και είναι η ιστορία του Ελληνισμού, μια Μεγάλη Οδύσσεια
μια μεγάλη ιστορία αγάπης γνώσης και σοφίας και ενός έρωτα ακαταμάχητου για δράση περιπέτεια και εμπειρία.

Πετάξτε τα κουρέλια της ζητιανιάς και διεκδικείστε  για σας αλλά κυρίως για τα παιδιά σας αυτό που σας στέρησαν τόσα χρόνια , μια ζωή με αξιοπρέπεια και ήθος.

"Αλλά τα βράδια τι όμορφα
που μυρίζει η γη

Αλλά καθώς βραδιάζει
ένα φλάουτο κάπου
ή ένα άστρο συνηγορεί
για όλη την ανθρωπότητα"

Υπάρχει δημογραφικό πρόβλημα στην Ελλάδα;

Ποιοι είναι οι Έλληνες

Η δρόμος της Κάλπης

 

κάλπιν ἐχούσῃ.
20
η Οδυσσείας

Από που πάμε για την κάλπη;;;;;;
'Απαξ παρ΄Ομήρω, η λέξη ΚΑΛΠΗ μοναδική στα Ομηρικά Έπη. Την συναντούμε μαζί με τον Οδυσσέα όταν την Αθηνά στο νησί των Φαιάκων με την μορφή κορασίδος απαντά που στα χέρια της μαζί με την σοφία την κρατά.


Με την κάλπη στα χέρια της Αθηνάς
ομοία με κορασίδα παρθενία
δύοντος Ηλίου να ερωτάται από τον ναυαγό Οδυσσέα:
Που είναι το παλάτι της βουλής
των Ηγήτορων Φαιάκων
ενός Αλκίνοου στον δρόμο των Ενάρετων ανθρώπων;
Δείξε μου τον Δρόμο!
Τήλοθεν…από πολύ μακριά έρχομαι….

Στο νησί του Αλκίνοου και της Αρήτης συναντούμε μαζί με τον Οδυσσέα ύστερα από ένα βασανιστικό ταξίδι του νου οδυσσειακό, για πρώτη φορά ανθρώπους ανθρώπινα δικαιώματα δημοκρατία βουλή φιλοξενία λόγο διάλογο ερωτήσεις απαντήσεις εξηγήσεις βοήθεια αξιοπρέπεια ανθρωπιά. Ο Αλκίνοος έχει σύζυγο την άρητη Αρετή.
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ χωρίς ενάρετο λαό και ενάρετους κυβερνήτες ποιούντες ήθος δεν υφίσταται σε κανένα χώρο χρόνο χωροχρόνο νησί πόλη πολιτεία χώρα και περιοχή γιατί η ωραιότης ομορφιά είναι θέμα σχήματος ήθους αισθητικής και ηθικής.
Ομηρικές Συναρμολογούμενες Αδαμάντινες Δημοκρατίες

Θέλει αρετή και γνώση η αληθινή δημοκρατία, αυτοπειθαρχία με πειθώ και ανθρώπους με ενδο ορμονικό ενεργειακό πλέγμα αρμονικό, μου είπε κρατώντας στο χέρι του ,όχι την ράβδο του Ερμή αλλά ένα συναρμολογούμενο από πέτρες κοχύλια φύλλα σπόρους κόμπους σπάγγο σχοινί ενωμένα μαζί και ταυτόχρονα χωριστά ισότιμα ανόμοια και διαφορετικά.

Τον Κοινοβουλευτισμό τον κατασκεύασαν οι Βρετανοί. Τον κατασκεύασαν στην προσπάθειά τους να περιορίσουν την αγγλική μοναρχία. Οι Βρετανοί όμως μιμήθηκαν το αυτοκρατορικό πολίτευμα των Ρωμαίων και των Βυζαντινών και τη Δημοκρατία τη μιμήθηκαν επιφανειακά. Κυρίως σφετερίστηκαν το όνομά της, γιατί πάντα έδινε ελπίδες στους ανθρώπους. Ο Κοινοβουλευτισμός , μιμείται τη Δημοκρατία, σφετερίζεται βέβαια το όνομά της, αλλά είναι το λιγότερο απομακρυσμένο από τη Δημοκρατία πολίτευμα. Δεν είναι Δημοκρατία αλλά μια ολιγαρχική πολιτειακή παραλλαγή. Στον Κοινοβουλευτισμό εξακολουθεί να υπάρχει ο αέναος αγώνας για την εξουσία, όπως γενικά σε κάθε ολιγαρχικό πολίτευμα.

Η δημοκρατία είναι το πολίτευμα όπου η εξουσία πηγάζει από τον λαό, ασκείται από τον λαό και υπηρετεί τα συμφέροντα του λαού.

Όλες οι επαναστάσεις ,από την Ελληνική το 1821 ,αλλά και των άλλων λαών, δεν έχουν ολοκληρώσει το έργο τους, όσον αφορά την ύπαρξη μιας ορθολογικής και καθολικής Δημοκρατικής Πολιτικής και κυρίως μιας Ιδεώδους συμπεριφοράς των Πολιτικών Ανδρών προς τους Λαούς των.
Το μόνο που βλέπουμε είναι ηγέτες ανδρείκελα, πολιτικούς μαριονέττες ,γαλουχημένοι και εκπαιδευμένοι και διαμορφωμένοι, από τις λατρευτικές των συνήθειες, σε Θρησκείες, Δόγματα και Θεούς, που είναι κατασκευάσματα των ιδίων αγυρτών Αρχιερέων και των Ιερατείων των, διαιωνίζοντας έτσι το διαίρει και βασίλευε και θέτουν τους Λαούς σε αναγκαστικά καθεστωτικά καλούπια, τους οδηγούν σε παράλογους πολέμους καταστρέφοντας χώρες και σκορπώντας τον πόνο και τον φόβο και την πείνα ενώ αυτοί ανενόχλητοι προβαίνουν στον πλουτισμό και την κατάχρηση του Δημοσίου πλούτου.

Στη Δημοκρατία δεν υπάρχουν κόμματα ή άλλες ομάδες-πηγές της εξουσίας. Στη Δημοκρατία δεν υπάρχει παρά μία και μόνο κοινωνικο-πολιτική ομάδα που είναι και η μοναδική πηγή της εξουσίας: ο Δήμος, ό Λαός . Ο θεσμός των κομμάτων είναι θεσμός ολιγαρχικός, κατά τον Αριστοτέλη. Τα κόμματα δεν εγγυώνται τη συμμετοχή στην άσκηση της εξουσίας, αλλά αντίθετα ενισχύουν την αρχομανία και τον επαγγελματισμό στην εξουσία προβάλλοντας τα ίδια πρόσωπα. Οι εκλογές δεν εγγυώνται τη συμμετοχή στην άσκηση της εξουσίας και εφαρμόζονται στον Κοινοβουλευτισμό, ακριβώς επειδή ο Κοινοβουλευτισμός είναι ολιγαρχικό πολίτευμα αρχομανία και τον επαγγελματισμό στην εξουσία προβάλλοντας τα ίδια πρόσωπα, υπογραμμίζει αξιοσημείωτα φανταστικά Κ. Καστοριάδης.

Μέσα από  αυτό τον ευτελισμό της πολιτικής του τόπου, με κλόουν πολιτικής ανορθότητας και οσφυοκάμπτες ενός σκοτεινού   παρασκηνιακού μαφιόζικου επιτελείου
Μέσα απ όλο αυτό το παγκόσμιο σκηνικό της φτώχειας και της οικονομικής κατάρρευσης ενός αποτυχημένου συστήματος.
Μεταβαίνουμε σε μία Δημοκρατία Αλκίνοη με Φαιά Ουσία , Λογική και Ευαισθησία μαζί με την Αθηνά Σοφία.

Αυτό δεν είναι προφητεία, είναι μετεωρολογία και πρόγνωση καιρού για την επόμενη διχιλιετία

Η μορφή του κοινοβουλίου θα αλλάξει , είναι αδήρητη αναγκαιότητα,  θα μειωθεί ο αριθμός των βουλευτών, των υπουργών, των  αναρίθμητων συμβουλατόρων .Ο ρόλος τους,  η  εργασία που κάνουν για το γενικό καλό  θα ελέγχεται . Ο έλεγχος που θα γίνεται από το λαό εξονυχιστικά στα περιουσιακά τους στοιχεία και το πόθεν έσχες. Οσοι θα είναι σε δημόσια αξιώματα θα λογοδοτούν κάθε στιγμή και θα υπάρχουν αυστηρότατοι νόμοι, όχι αυτός το κατάπτυστος νόμος περί μη ευθύνης των υπουργών. Αν είναι δυνατόν. "Γιάννης πίνει ,Γιάννης κερνάει. Και τα λάθη δεν θα έχουν ημερομηνία λήξεως 

Οι περισσότερες οργανώσεις ΜΚΟ, ιδρύματα , οργανισμοί με άχρηστους προέδρους, που ροκανίζουν το δημόσιο πλούτο, θα καταργηθούν ως άχρηστες και περιττές.

Τα χαρακτηριστικά ενός σύγχρονου ηγέτη προέδρου της Ομηρικής Πολιτείας.

Είναι ένας άνθρωπος της γνώσης και της αυτογνωσίας και της ευφυούς συνεργασίας.

Φοράει ρούχα απλά.

Ο ηγέτης σε ένα τέτοιο ρόλο απαιτείται να έχει όραμα και σφαιρική αντίληψη ικανότητα αποφάσεων διορατικότητα αντικειμενικότητα και πάνω απόλα απαιτείται να έχει ήθος και αρετή. Δεν υπάρχει προσωπική ζωή για ένα ηγέτη που όλη του η ζωή πρέπει να είναι στο μικροσκόπιο συνεχώς μαζί με αυτήν των στενών συγγενών του. Και οφείλει να είναι παράδειγμα και πρότυπο δύναμης αρμονίας ήθους και σοφίας.

Δεν έχει μεγάλα περιουσιακά στοιχεία, δεν έχει πουλήσει την ψυχή του στο σκοτάδι για να τα αποκτήσει αυτά.

Είναι απλός και ουσιαστικός που μπορεί να κρίνει και διακρίνει την διαφορά μιας δίκαιης ενάρετης ηγεσίας με την δημοβόρα εξουσία στερούμενης κάθε ουσίας.

Έχει χιούμορ φαντασία σοφία καλοσύνη ανθρωπιά.
Είναι όμορφος εσωτερικά και εξωτερικά.
Είναι δίκαιος ενάρετος ειλικρινής. Εχει όραμα, σχέδιο

Είναι πολυμήτις ευρηματικός, μπορεί να σκεφθεί πολύπλευρα αμφίδρομα και συνδετικά.

Είναι υπερήφανος, γενναίος ανδρείος αποφασιστικός καλλιεργημένος και κυρίως την Άμαξα του Εαυτού σαν Ηνίοχος αρμονικά κυβερνά , και πάνω απ΄όλα αγαπά την χώρα του και δεν είναι υπηρέτης ξένων funds. 

Όμορφοι Πολίτες ή άβουλη μάζα άμορφα ποδηγετούμενη;

Τα χαρακτηριστικά του καλού πολίτη

Συμμετέχει πάντοτε στα κοινά.

Λέει την γνώμη του, αν έχει και εφ΄ όσον ξέρει ορθώς να γράφει και να μιλά.

Τοποθετείται όμορφα και σωστά, αισθητικά. Ούτε βρίζει, ούτε χυδαιολογεί, τζάμπα μάγκας από μακριά. Παίρνει ΘΕΣΗ όταν βλέπει μια κατάφωρη αδικία και όχι μόνο όταν τον αφορά.

Οι καταγγελίες γίνονται επώνυμα και με αποδεικτικά στοιχεία διαφορετικά είναι ελεεινές συκοφαντίες.

Δεν καταντά ποτέ άθλιος κουτσομπόλης ελεεινός γυρολόγος, θρασύς Θερσίτης.

Δεν ανοίγει τους ασκούς του Αιόλου σε φύρδην μύρδην θέματα ασύνδετα από εδώ και από εκεί.

Δεν είναι ιδιοτελής επιδειξιομανής νάρκισσος φλύαρος φθηνός ευτελής ζηλόφθων, δεν άγεται και φέρεται με ανεξέλεγκτο θυμικό ως όχλος απεχθής και δεν είναι αντιφατικά σχιζοφρενής. Είναι η επιτομή όχι μόνο της συναισθηματικής ευφυίας , της φυσικής υγείας αλλά και της ψυχικής σε αρμονία σκέψεων δράσεων αποφάσεων.

Δεν είναι κακεντρεχής βάρβαρος χυδαίος ψυχάκιας σχιζοφρενής και με διάφορα απωθημένα .Βοηθά τους σωστούς ανθρώπους και τους αναγνωρίζει τους εκτιμά . Είναι αξιοπρεπής, είτε έχει λίγα είτε έχει πολλά.

Κάνει το καλύτερο που μπορεί με τα μέσα που διαθέτει κάθε φορά.

Ξέρει τι ξέρει και τι θέλει να μάθει και προσπαθεί αρμονικά

Είναι καλοπροαίρετος αλλά όχι ανόητος.

Ο καλός πολίτης κάνει και τον καλό ηγέτη και βοηθά στο να κυβερνηθεί μια Πολιτεία σωστά.

Όσοι ενδιαφέρονται να είναι ΠΟΛΙΤΕΣ μιας όμορφης Πολιτείας, ας τα μελετήσουν προσεκτικά. Ο όχλος , ΟΧΛΟΣ παραμένει , μόνο πλαστικές σημαιούλες ξέρει να κυματίζει απο κόμμα σε κώμα και τίποτα δεν καταλαβαίνει από όλα αυτά γιατί απουσιάζει η ουσία η ΦΑΙΑ.

Μη δεχθείς να σε βλέπουν τα κόμματα σαν πελάτη τους
Μη δεχθείς
να σου πουλάν το κάλπικο προϊόν τους
Μη βλέπεις τις διαφημίσεις τους
Να βλέπεις τις επιχορηγήσεις τους

Ο ρόλος του πελάτη όσον αφορά ζητήματα της πολιτικής
μας υποβιβάζει σε ένα απλό καταναλωτικό είδος
β΄διαλογής χωρίς συνείδηση, χωρίς ίχνος αξιοπρέπειας και τιμής.
Δεν δεχόμαστε να μας βλέπουν τα κόμματα σαν πελάτες τους

Η εποχή μας και τα αδιέξοδα που έχουν εγκλωβίσει τους ανθρώπους και τις κοινωνίες μας επιβάλλει μία καινούργια λογική και αντιμετώπιση των προβλημάτων που έχουν συσσωρευτεί.
Η κρίση δεν είναι μόνο οικονομική, όπως παρουσιάζεται τον τελευταίο καιρό είναι και κρίση θεσμών και αξιών. Είναι επίσης περιβαλλοντική ( οι φυσικοί πόροι εξαντλούνται και η ικανότητα του πλανήτη να απορροφά τα απόβλητα στενεύει.)
Η δομή της καινούργιας κοινωνίας θα πρέπει να στηρίζεται στον άνθρωπο ,στο περιβάλλον, στην οικονομία  και στην  Δικαιοσύνη.

Η Αλκίνοος Αρετή της Δημοκρατίας των Ομηρικών Επών

Η αληθινή ουσιαστική δημοκρατία είναι ο στόχος της!
Τα ανθρώπινα δικαιώματα αδιαπραγμάτευτα
και η Ελευθερία ύψιστο αγαθό και η μόνη επιλογή του κάθε Ανθρώπου.
Η αξιοπρέπεια απαραίτητη προυπόθεση!
Η Αρετή ένα δύσκολος και στενός δρόμος στη αρχή

  Συνεπώς αν θέλουμε να μιλάμε για πολίτευμα και πολίτες, τον καινούργιο αιώνα, θα πρέπει να αφήσουμε τις φεουδαρχίες τις απολυταρχίες ,αυτοκρατορίες θεοσοφίες θεοκρατίες ,οικογενειοκρατίες -ολιγαρχίες και να μιλήσουμε και να οραματιστούμε τις Καινούργιες Αλκίνοες Πολιτείες, Δελφικές Αμφικτυονίες, με κέντρο της Ελλάδα ως πηγή έμπνευσης και εγγύηση γήινης ισορροπίας. Εκεί να ανάψουμε την Ιερή Φλόγα Εστία για το σπίτι μας, την Γη, όλοι οι λαοί με Φαιά Ουσία. Μόνο έτσι θα ζήσουμε με αρμονία σοφία και αλκίνοον αρετή.

Τούτο το μήνα τον από πάνω
Τον από πάνω τον παραπάνω
Αϊτός εβγήκε να κυνηγήσει
Να κυνηγήσει και να γυρίσει
Δεν εκυνήγα λαγούς και 'λάφια
Μόν' εκυνήγα δυο μαύρα μάτια
Μαύρα μου μάτια κι αγαπημένα
Και πως περνάτε χωρίς εμένα

Εκλογές στη Φαιακία 2023

Η Πολίτης

Ο Ηγέτης

Πολιτεύματα και καθεστώτα στην Λεμουρία και την Ατλαντίδα

50 κόμματα και μία τελεία

" Οπου λαλούν πολλά κοκόρια  αργεί να ξημερώσει" Λαική παροιμία

Οι πολλοί νόμοι σε μια χώρα είναι, όπως οι πολλοί γιατροί, σημείο αδυναμίας κι αρρώστιας. Βολταίρος

Τα πολλά κόμματα  δείχνουν την έλλειψη  πραγματικής δημοκρατίας. Δημιουργούν το χάος αποπρoσανατολίζουν  το κοπάδι ,γελοιοποιούν και εξευτελίζουν την δημοκρατία

50 κόμματα,  σε μία χώρα των 10 εκατ.  μία διεφθαρμένη κομματοκρατία, ολιγαρχία,οικογενειοκρατία με τον φερετζέ της Δημοκρατίας

Να βάλουμε επιτέλους μία τελεία σε αυτόν τον κατήφορο, να κλείσει αυτό  το τσίρκο και οι παλιάτσοι που μπαινοβγαίνουν στον ναό της Δημοκρατίας να πάνε σπίτια τους.

Για να μπορέσει να αναδειχθεί επιτέλους ένας πραγματικός ηγέτης με σοβαρότητα και ήθος που να μας εμπνεύσει και να οδηγήσει αυτή την χώρα.
Γιατί ποιός σοβαρός άνθρωπος θα κατέβαινε σε εκλογές με όλον αυτόν τον συρφετό;;;;

Κόμματα είναι οι ΜΚΟ που κυβερνούν μία χώρα και την οδηγούν σε κώμα και ο μεγάλος μνηστήρας ΕΥΡΥΜΑΧΟΣ που απομυζεί τον Ελληνικό λαό, τρώει και πίνει εις βάρος του.

Ο ρόλος των κομμάτων, καθώς και των ΜΚΟ, φαίνεται ξεκάθαρα από τις επιχορηγήσεις τους καθώς αποτελεί το βασικό τους κίνητρο μαζί με την εξουσία και την αυτοπροβολή.
Από την σύσταση του Ελληνικού κράτους είναι όλα ανθελληνικά και προδοτικά, ρωσσόφιλα, αγγλόφιλα, γαλλόφιλα και μετά τα νεότερα, τα φιλοαμερικάνικα, τα φιλοναζιστικά και τα κομμουνιστικά. Οι λάτρεις του φυτοφάγου και ζωόφιλου Αδόλφου, οι θαυμαστές του Λένιν και το προσκύνημα στο μαυσωλείο του . Τα χριστιανοδημοκρατικά με το προσκύνημα στην Ιερουσαλήμ πρωτίστως και, οι γνωστές » βασιλικές » δυναστείες Καραμανλή Παπανδρέου Μητσοτάκη και με τους γνωστούς νεοκολοτούμπες δεξιόθεν και αριστερόθεν.

Από την άλλη έχουμε και τους  αντιεξουσιαστές,  χαμένοι στην μετάφραση.

ΑΝΤΑΡΣΥΑ, σημαίνει χάος αλλά το Χάος γεννάει τον Ουρανό, μεγάλο εξουσιαστή, τι σχέση μπορεί να έχουν οι αναρχικοί με αυτό; Ή μήπως έχουν…
Ακόμη και οι outsider του συστήματος οι αναρχικοί,  επαναστάτες χωρίς τη σωστή αιτία,  με έξυπνα ανατρεπτικά  συνθήματα, δεν μπόρεσαν να αποφύγουν την δυστοπία.πχ ο Ρουβίκωνας.

Ο Ρουβίκωνας είναι ένας ποταμός στην Β. Ιταλία, που συνδέεται με ένα όριο που περνά ο Καίσαρας όταν εκστρατεύει κατά του Πομπηίου στη Ρώμης λέγοντας την περίφημη φράση: Ο κύβος ερρίφθη.
Ο Καίσαρας όμως δεν ήταν αναρχικός. Χαρακτηρίζει μία ολόκληρη εποχή νοοτροπία, είχε όπλα στρατό και ήταν η μεγάλη κατεστημένη εξουσία.

Το κύριο χαρακτηριστικό όλων των πρόσφατων πρωθυπουργών είναι η ανεργία. Είναι οι άνθρωποι που δεν έχουν εργασθεί ποτέ σε τίποτα πέρα και δεν έχουν κάνει ποτέ τίποτα πέρα από το να είναι μέλη ενός κόμματος και γόνοι κάποιας δυναστείας «επαγγελματίες» πολιτικοί.
Είναι οι άνθρωποι που έχουν περάσει τη ζωή τους φλυαρώντας δεξιόθεν και αριστερόθεν έξω από την πραγματική ζωή και τα προβλήματά της. Γι αυτό και δεν μπορούν να σταθούν στο ύψος μιας τόσο δύσκολης θέσης. Όχι μόνο δεν μπορούν να κυβερνήσουν το πλοίο αλλά και που ξέρουν και από βάρκα.
Το πολίτευμα της Ελλάδος είναι Προεδρευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία από το 1974. Στις 11 Ιουνίου του 1975 συντάχθηκε το ισχύον σύνταγμα που αναθεωρήθηκε το 1986 το 2001 και το 2008.
Οι αρμοδιότητες του προέδρου δεν είναι ουσιαστικές και είναι αιρετός, δεν τον ψηφίζει ο λαός. Τις αποφάσεις τις παίρνει ο πρωθυπουργός και ρόλος του είναι σημαντικός μαζί με την κυβέρνηση που εκλέγεται. Είναι δηλ, ο κυβερνήτης ο καπετάνιος ενός πλοίου που λέγεται Ελλάδα. Είμαστε όλοι πλήρωμα σε αυτό το πλοίο δεν υπάρχουν επιβάτες και είμαστε όλοι υπεύθυνοι για την πορεία αυτού του πλοίου ως πολίτες και κυρίαρχος λαός.
Το σύνταγμα διασφαλίζει την ισότητα και την ελευθερία λόγου τυπικά τουλάχιστον γιατί στην πράξη είναι αδύνατον να γίνει κάποιος πρωθυπουργός ακόμη και βουλευτής ή υπουργός αν δεν έχει τις κατάλληλες διασυνδέσεις και την υποστήριξη της σκιώδους εξουσίας που κυβερνά ουσιαστικά.
Η ιστορική πραγματικότητα αυτό αποδεικνύει περίτρανα καθ όλη την νεότερη διαδρομή. 

Όλοι οι πρωθυπουργοί που προωθήθηκαν και κυβερνήσανε την Ελλάδα ήταν άνθρωποι των κομμάτων, των μυστικών λέσχεων και των στοών και εξυπηρετούσαν πρωτίστως τα συμφέροντα αυτών που τους διορίζανε σε βάρος της χώρας και των πολιτών.


Σημειώνεται πως τα πολιτικά κόμματα που εκπροσωπούνται στη Βουλή ή στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή έχουν συγκεντρώσει ποσοστό άνω του 1.5% στις τελευταίες εθνικές εκλογές, έχουν δικαίωμα κρατικής χρηματοδότησης, δηλ πασχίζουν να πάρουν και αυτοί για το μερίδιο στην επιχορήγηση την κρατική.

Οι ακροδεξιοί ,οι οποίοι δεν ξέρουν πού να βρεθούν και να σταθούν, πόνταραν στον εθνικισμό κ την ορθοδοξία, η οποία τους πούλησε με μεγάλη προδοσία κ έμεινε ο εθνικισμός, μετέωρος σαν το βήμα του πελαργού,...

Η φυλή της Νέας Δημοκρατίας ως κυβέρνηση και η φυλή του ΣΥΡΙΖΑ ως αντιπολίτευση που αλληλοκατηγορούνται και ξεκατινιάζονται μεταξύ τους. Αμήχανοι και μετέωροι, οι υπόλοιποι ως θλιβεροί κομπάρσοι ακολουθούν και παρακολουθούν τα τεκταινόμενα ερήμην τους γεγονότα.

Δύο κύριες φυλές στο αγαπημένο δίπολο της σκιώδους εξουσίας δεξιά κ αριστερά, εμβολιαστές κ αντιεμβολιαστές , ρατσιστές κ αντιρατσιστές, Παναθηναικός κ Ολυμπιακός άθεοι κ ευσεβείς, θεός κ διάβολος κλπ

Στη δημοκρατία, ο διάλογος και η πειθώ είναι όπλα χαρακτηριστικά.
Φασισμός αναφέρεται σε ολοκληρωτικά καθεστώτα τυραννικά, βλέπε ναζισμός και κομμουνισμός. 

Η βία σωματική και ψυχική ασκείται από την εξουσιαστική αρχή.
Να σημειωθεί πως και η βασιλεία είναι ένα είδος απολυταρχικού καθεστώτος και εξαρτάται από τον χαρακτήρα του βασιλιά πως εξασκεί την απόλυτη εξουσία στους υπηκόους του και εκπροσωπείται κυρίως σε θρησκόληπτες χώρες που κυβερνώνται ελέω θεού. Τέτοιες υπήρξαν στην Ευρώπη με τον χριστιανισμό και σήμερα είναι στις μουσουλμανικές χώρες κατ εξοχήν.
Όλα τα πολιτεύματα και τα καθεστώτα έχουν τα προβλήματα τους. Δημιουργούνται κυρίως εξ αιτίας των ελαττωμάτων της ανθρώπινης φύσης. Απληστία, εξουσιομανία, αμετροέπεια, λαγνεία κλπ

Αριστεροί εκπρόσωποι, έγκριτοι του δημοκρατικού συστήματος με δικαίωμα συμμετοχής, επικαλούνται ειδικά όταν βρίσκουν τα δύσκολα, την δημοκρατία και θεωρούν τους εαυτούς τους «δημοκράτες».
Ερώτημα 2ον:
Έχουν διαβάσει ποτέ τι λέει ο Μάρξ , ο Λένιν, ακόμη και οι αναρχικοί Μπακούνιν και Τρότσκι για την δημοκρατία; Χρησιμοποιούν μια λέξη για μια ιδεολογία που δεν πιστεύουν και δεν είναι στις πεποιθήσεις τους, ούτε καν στην κοσμοθεωρία τους. Και με ποιο δικαίωμα την χρησιμοποιούν και την επικαλούνται, αφού δεν πιστεύουν και δεν την θέλουν; Αχαριστία συν τοις άλλοις σε ένα πολίτευμα που καταχρηστικά και κακώς τους φιλοξενεί.

Οι χριστιανικοί εκπρόσωποι χριστιανικών κυρίως κομμάτων, είτε έχουν τις επιστολές του Ιησού είτε τα συγχωροχάρτια του Πάπα, έχουν διαβάσει ποτέ την Παλαιά και Καινή Διαθήκη να δουν και να πάρουν παραδείγματα θεϊκής δημοκρατίας πριν για αυτή αρχίσουν να ομιλούν και για τον άνθρωπο στο πολίτευμα του παραδείσου ;;;;;
Ερώτημα 4ον;
Οι φιλεύσπλαχνοι φιλελεύθεροι, αυτοί οι φιλάνθρωποι με τα κότερα, τις βίλες, τις μετοχές, τις εταιρίες οφ σορ, αυτοί γιατί ποτέ δεν μιλούν για οικονομική ισότητα και δικαιοσύνη, αλλά μόνο για ένα γενικό και αόριστο και εκ του ασφαλούς, αντιρατσισμό; Πόσο αντιρατσιστές είναι;;;;Δεν υπάρχει μεγαλύτερος φασισμός και υποκρισία από τις ελεημοσύνες και την επίδειξη τους.
Έτσι χρησιμοποιούν τις λέξεις αυτοί που μας κλέβουν το νόημα και την σημασία τους και τις καταστρέφουν σε παράλογα λεκτικά σχήματα και πλήρη ασυνέπεια των λόγων τους και των πιστεύω τους.

Η δημοκρατία σε πτώση, η λογική σε απόγνωση

Εδώ και πολλά χρόνια διαιωνίζεται η φαυλότητα, η παρανομία , η διαφθορά  και τα κόμματα δρουν σαν καρτέλ αποσιωπώντας τα εγκλήματα που συντελούνται και καλύπτουν το ένα το άλλο.

Αναρίθμητα σκάνδαλα μεγάλη διαφθορά πέριξ και εντός της αυλής τους.
Πολλοί θα αναρωτηθούν και δικαίως;
Που είναι η δικαιοσύνη που είναι η δημοκρατία για την οποία κόπτονται που είναι η σοφία που είναι η αξιοκρατία. Που είναι η σοφή ηγεσία.
Όταν έχει τέτοιους πρωθυπουργούς. περιμένεις το πλοίο να μη βουλιάξει;;;;
Όλοι τους ευθύνονται για την σημερινή κατάσταση και εμείς περισσότερο που τους έχουμε ψηφίσει και χειροκροτήσει.

Ο πρωθυπουργός που θέλουμε

Ένας πρωθυπουργός με το σωστό βιογραφικό
Τι θα περιλαμβάνει αυτό;
Τρία πράγματα απλά
Εργασία ήθος και αρετή
Δηλ. ο Πρωθυπουργός να έχει κάπου εργασθεί με την αξία του
να έχει ήθος και αρετή και…. να φαίνεται αυτό.

Και λίγη αυτογνωσία δεν θα έβλαπτε, έως αρκετή.

Ο πρωθυπουργός δεν είναι μέλος σε κανένα τάγμα και ούτε έχει πάρει βραβείο από τάγματα και στοές, γιατί δεν ανήκει σε αυτές. Δεν μπορεί να είναι «υπάλληλος» των τραπεζών, εντολοδόχος των πολυεθνικών και κομματικό στέλεχος από τα γεννοφάσκια του, πολιτικάντηδων πονηρών.
Ο επόμενος πρωθυπουργός είναι ένας άνθρωπος απλός, χωρίς κότερα σκάφη και γούστα και ρούχα ακριβά.

Ο επόμενος πρωθυπουργός θα είναι πρωτίστως πρωθυπουργός της Ελλάδος, πλήρους αποδοχής και όλων των Ελλήνων και θα υπερασπίζει τα συμφέροντα και το δίκαιο τους, διαφορετικά να μετακομίσει στις χώρες και στους λαούς που τον ενδιαφέρουν πραγματικά και να τους βοηθήσει από κοντά.
Ο επόμενος πρωθυπουργός της Ελλάδος δεν μπορεί να είναι ένας θρησκόληπτος πατριδοκάπηλος, αλλά και ούτε ένας άπατρις εθνομηδενιστής. Δεν προσκυνάει κανένα και δεν επιτρέπει σε κανένα να τον προσκυνάει και δεν κατεβαίνει να μιλάει με τα ταγκς γύρω του και να πίνει καφέ με ψευτοδιανοούμενους παράγοντες κομματικούς.
Ο επόμενος πρωθυπουργός θα είναι ο πρωθυπουργός που θα μας αξίζει, γιατί θα είμαστε και εμείς σαν και αυτόν.
Απλοί δίκαιοι έντιμοι άνθρωποι αξιοπρεπείς σωστοί, φιλοπάτριδες κοσμοπολίτες και πραγματικά ευφυείς.

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Επαναφορά της πραγματικής Δημοκρατίας
Όχι κόμματα, μόνο άνθρωποι με πλήρες διαφανές αξιόπιστο βιογραφικό και πλήρης διαφάνεια στα περιουσιακά τους στοιχεία πριν και μετά και το πόθεν έσχες.
Υποχρεωτική η συμμετοχή στις εκλογές, όπως παλιά.
Όχι διαφημίσεις, όχι επιχορηγήσεις σε κανένα και από κανένα.
Παρουσίαση των υποψηφίων στην Πνύκα την αγορά του Δήμου με τις ξεκάθαρες θέσεις, τους ειδικά για τα κρίσιμα θέματα απλά και ουσιαστικά, ίδια και ίσοι όλοι.
Ανάληψη της ευθύνης των λόγων τους.
Ποινικοποίηση με αυστηρή ποινή για τα λάθη τους, την αθέτηση λόγων και υποσχέσεων και για οποιαδήποτε ανάμειξη σε διαπλοκή και διαφθορά.
Καμία παραγραφή και ποτέ για κανένα και άνθρωποι που έχουν καταδικαστεί να μην επιτρέπεται η συμμετοχή. ( το είδαμε και αυτό δυστυχώς ).

ΕΚΛΟΓΕΣ 2023

Φτύστε τους κατάμουτρα.


Εκλογές, κόμματα
με φρου φρου κι αρώματα.
Διαδηλώσεις -πτώματα
μ’ ανοιγμένα στόματα.
Υπουργεία-τέρατα

Η δημοκρατία στο κρεβάτι του Προκρούστη

Ο ρόλος των κομμάτων στην Ελλάδα

Οι πρωθυπουργοί της Ελλάδος και τα βιογραφικά τους

Πισίνες, καμπινέδες και ψηφοφόροι

 

....Την εποχή των εκλογών

"Η αργία εγέννησε την πενίαν.Η πενία έτεκεν την πείναν.Η πείνα παρήγαγε την όρεξιν. Η όρεξις εγέννησε την αυθαιρεσίαν. Η αυθαιρεσία εγέννησε την ληστείαν. Η ληστεία εγέννησε την πολιτικήν. Ιδού η αυθεντική καταγωγή του τέρατος τούτου" Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

Εκεί που έκανα αμέριμνη βουτιές στην ταπεινή μου πισίνα ,που την έχτισα πετραδάκι πετραδάκι με την δουλειά μου συνειδητοποίησα ότι σε ένα μήνα έχουμε εκλογές.
Ερχονται εκλογές και έχουν βγεί παγανιά όλοι οι πολιτευτάδες μικρέμποροι, λαδέμποροι να ξαναπουλήσουν το σκάρτο εμπόρευμα τους με επιδόματα πενίας στους εξαθλιωμένους υποτελείς των πολυχρονεμένων αρχόντων με τα παλάτια , τα 10 μπανια ,τα γήπεδα γκολφ και τις μεγάλες πισίνες
Κόμματα διαπλεκόμενων που μας τάζουν λαγούς με πετραχήλια , που μετακινούνται με μεγάλη άνεση από την γαλάζια στρούγκα στην κόκκινη , στην ρόζ, στην πράσινη στην μαύρη και καλούν το κοπάδι για άλλη μια φορά , σε μία κατ' επίφαση δημοκρατία , που έχει πεθάνει εδώ και καιρό. Μία ολιγαρχία-οικογενειοκρατία κυβερνάει εδώ και δεκαετίες αυτόν τον τόπο. Η δημοκρατία τους ,γεννάει και θρέφει την ανισότητα, την αδικία τη διαπλοκή, τη φτώχεια, τη βία και την πνευματική ένδεια.
Ευτυχώς γλυτώσαμε τις μεγάλες συγκεντρώσεις στις πλατείες, τις πλαστικές σημαιούλες να ανεμίζουν, την οχλαγωγία, τα κορναρίσματα. Τώρα μαζεύονται στα καφενεία γιατί με το ζόρι μαζεύονται τα ψηφαλάκια, γιατί οι νέοι δεν θέλουν ούτε να τους βλέπουν ούτε να τους ακούνε,
Εξάλλου οι περισσότεροι έχουν ρίξει μαύρη πέτρα πίσω τους και έχουν μετακομίσει σε άλλον πλανήτη.
Οσο για τους συνταξιούχους , πόσοι έχουν απομείνει;;;έχουν αποδημήσει στον παράδεισο που τους τάξανε. Αλλωστε πολλές φορές το έχουν ευχηθεί ξεδιάντροπα κάτι τελειωμένοι υπουργοί, ότι με αυτό τον τρόπο θα λύσουν το συνταξιοδοτικό. Τι έχει απομείνει τρείς και ο κούκος.
Ολα τα κόμματα μεγάλα και μικρά και αποκόμματα είναι χρεωκοπημένα κυριολεκτικά και μεταφορικά,  έχουν κουράσει απίστευτα την κοινωνία δεν εμπνέουν κανέναν σεβασμό , γιατί δεν έχουν ούτε όραμα ούτε στόχο ούτε προοπτική και πάνω απ' όλα δεν έχουν αγάπη για αυτόν τον τόπο που τον ρήμαξαν τον ξεπούλησαν και τον ξεζούμιζαν.
Τι απομένει;;;; να αυτοκαταργηθούν. Ετσι και αλλιώς έχουν αρχίσει να αλληλοτρώγονται μέχρι τελικής πτώσης.
Και επειδή κάτι πρέπει να ψηφίσουμε αποφάσισα να ψηφίσω με πρώτο κριτήριο τις πισίνες .
Ποιός έχει την πιο χλιδάτη , δεύτερο κριτήριο τους καμπινέδες ποιός έχεις τους πιο πολλούς και τρίτο κριτήριο η τοποθεσία. Τι να διαλέξω Σούνιο, Λαγονήσι, κυκλαδίτικα νησιά.... Κόκκινη πλατεία να προσκυνήσω το μαυσωλείο του Φαραώ Λένιν........ μπα μάλλον θα πεταχτώ μέχρι το Παρίσι...

"Στον σκοταδισμό η  πολιτική και η μοίρα της ανθρωπότητας διαμορφώνονται από ανθρώπους χωρίς ιδανικά και χωρίς μεγαλείο" Αλμπέρτ Καμύ

 

Η Ελλάδα στο στόμα του λύκου-δράκου

Κανένα πρόβατο δεν σώθηκε , απο τους γιδοβοσκούς ,βελάζοντας.

Ένας άγονος λαός που τρέχει στα γήπεδα και ουρλιάζει. Ένας λαός που τρέχει στις εκκλησίες και προσκυνάει γονατιστός άγονους πατριάρχες. Ένας λαός που εξορίζει τα παιδιά του και τα σκοτώνει. Ένας λαός που σέρνεται στα πορνεία και στα μπαρ και εκλιπαρεί για την δόση του.

 Ένας λαός που βγάζει γελοίες σέλφι φωτό στα social media μαζί με τα κεφτεδάκια συνταγές μαγειρικής και τα κατοικίδιά του και ψηφίζει τους χειρότερους να τον κυβερνούν….. τους ίδιους και τους ίδιους.

 Ένας λαός που έχει πρωθυπουργό τον πατέρα και τον γιο, υπουργό την αδελφή και το ανεψιό δήμαρχο και τους κουμπάρους σε όλες τις θέσεις κλειδιά της εξουσίας.
Αυτός «ο λαός» έχει τους κυβερνήτες που του αξίζουν και τη μοίρα που του αξίζει και είναι συνένοχος στο έγκλημα που συντελείται σε βάρος της χώρας του σε μια κοινωνία που βαριά νοσεί. 

Ναι, είναι στου λύκου και του δράκου και δεν είναι αμνός ούτε αρνί, είναι γεωσκώληξ και η πολυεθνική μπότα θα τον λιώσει και θα τον καταπιεί.

Μία λύση υπάρχει να γίνει από σκουλήκι να γίνει πεταλούδα , ο Πεταλούδας και να αναζητήσει την Ελευθερία του με της αυξημένης Αντίληψης….. τα Φτερά.

Χορεύοντας με τους λύκους

4  λύκοι και ένα πρόβατο ψηφίζουν για την λύση των προβλημάτων τους.

Τι να κάνει ο αμνός εκτός απο το να βελάζει;;;;;;;;;

Μέγα αναδύεται το ερώτημα των ημερών και ο προβληματισμός:
Τι να ψηφίσω; Μέσα σε όλο αυτό το παράλογο, άνευ νοήματος, πλήθος των υποψηφίων.
Στην Ελλάδα της συνεχούς κρίσης, όλοι είναι υποψήφιοι για να την σώσουν, όταν δεν μαγειρεύουν, δεν τραγουδάνε στα ριάλιτι, δεν πηγαίνουν στα γήπεδα, στην εκκλησία, στις επιχορηγούμενες ΜΚΟ στα καφενεία και δεν τα σπάνε με μανία.
Τι να ψηφίσω;
Μέσα σε αυτό τον ευτελισμό της πολιτικής του τόπου.
Μέσα σε όλο αυτό το παγκόσμιο σκηνικό της φτώχειας και της οικονομικής κατάρρευσης ενός αποτυχημένου συστήματος.
Σίγουρα η αποχή δεν είναι λύση, ούτε η αδιαφορία για ευνόητους λόγους.
Πρέπει να είμαστε μέρος της αλληλεπίδρασης ως κοινωνικά και πολιτικά όντα αφού μας επηρεάζει και διαμορφώνει την πραγματικότητα μας.
Ας το κάνουμε λοιπόν όσο καλύτερα μπορούμε με βάση τη λογική και την αρμονία. Την ισορροπία του οικοσυστήματος.
Το πρώτο που προέχει είναι η αυτογνωσία και η ευφυΐα, ακόμη καλύτερα και η σοφία, έστω και κάποια ψήγματα.
Θα πρέπει να γνωρίζουμε τι είμαστε. Αν είμαστε αμνοί δεν μπορούμε να ψηφίσουμε λύκους για τα δικαιώματα μας, ούτε τον βοσκό. Είναι  θανάσιμο κουτό.
Το δεύτερο είναι να αποφύγουμε το κοντόφθαλμο συμφέρον. Για λίγα ψίχουλα σύνταξης και για μια θεσούλα καμαρότου στον δημόσιο δεν αξίζει τον κόπο να δώσεις το δικαίωμα σε ανθρώπους να οδηγήσουν ένα πλοίο σε μια δύσκολη πορεία. 

Ανθρώπους που έχουν παραδεχτεί ανερυθρίαστα πως δεν ήξεραν να οδηγούν πλοίο και δεν ξεκολλούν από την καρέκλα της εξουσίας αρπαγμένοι με νύχια και με δόντια και με ισχυρή φρουρά να τους φρουρεί.
Σε αυτό το πλοίο, φίλε μου, αν ο καπετάνιος δεν γνωρίζει, ούτε τη διαδρομή, ούτε τους υφάλους, όλο το πλήρωμα θα βυθιστεί μαζί με τους καμαρότους και τις καμαριέρες που έχουν πάρει προεκλογικά πουρμπουάρ …και θα είσαι και θα είμαστε μέσα μαζί.
Το τρίτο πράγμα και το πιο σημαντικό είναι να μελετήσεις προσεκτικά το βιογραφικό, σε όλες τις περιπτώσεις υποψηφίων.
Να δεις το βιογραφικό των ανθρώπων που ζητούν τη ψήφο σου. Αυτό που λένε καταθέτουν οι ίδιοι , δεν χρειάζεται να παριστάνεις τον Σέρλοκ Χομς για να βγάλεις συμπεράσματα, αν διαθέτεις ψήγματα ευφυίας. Ας δεν διαθέτεις, κανείς δεν μπορεί να σε σώσει από την βλακεία και αυτό σου αξίζει.
Δες λοιπόν, τι έχουν σπουδάσει, αν έχουν σπουδάσει και πως, ποια πτέρυγα έχει πληρώσει ο ντάντυ Godfather για πάρουν πτυχίο και να κάνουν μεταπτυχιακό, αν το πτυχίο είναι πλαστό. 

Όχι, πως χρειάζεται απαραίτητα. Ο Κολοκοτρώνης δεν είχε κανένα πτυχίο, είχε όμως ψυχή και δεν ήτανε απατεώνας να δηλώνει στοιχεία ψευδή. Οι πιο πολλοί, επειδή δεν τολμούν να γράψουν και τελείως ψέματα θα δεις λένε «σπούδασα» και όχι αποφοίτησα, δηλ, απλώς περάσανε και αν, βόλτα σε κανένα σεμινάριο. 

Άλλο σπουδάζω, και άλλο τελειώνω ένα πανεπιστήμιο, αποφοιτώ ή μια σχολή.
Δες τα περιουσιακά τους στοιχεία, κρυφά και φανερά, το πόθεν έσχες και πως τα απέκτησαν. Επίσης, δες και τα χρέη τους, τα δάνεια τους, τι χρωστάνε και σε ποιους.
Και φυσικά, αν πιστεύεις πως άνθρωποι που έχουν αποκτήσει περιουσία με τόσο αδιαφανή τρόπο και χρωστάνε της (Μιχαλούς) μπορούν να κάνουν κάτι για σένα και την Ελλάδα, ψήφισε τους, αυτοί σου αξίζουν.
Δες ακόμη, σε τι έχουν δουλέψει και που έχουν εργαστεί και πως έχουν αποκτήσει έντιμα μία δραχμή. Όχι αόριστα «εργάστηκα σε εταιρίες » σε ποια συγκεκριμένη εταιρία; Πως ζει; Με ποιο εισόδημα;
Δες τη διαδρομή, την πορεία. Τι έχει κάνει τι έχει πει. Πόσο αξιόπιστος είναι. Που είναι μέλος. Αρκετοί είναι μέλη σε συλλόγους και άλλα ιδρύματα συναφή, απειράριθμα. Άλλοι είναι μέλη και «πρόεδροι» σε συλλόγους «μαϊμού».
Κατανοείς πως ο χρόνος δεν φθάνει ούτε για ένα το πολύ, τα υπόλοιπα είναι για κατανάλωση εξωτερική. Σε όσα περισσότερα κλαμπ και λέσχες είναι μέλος κάποιος, τόσο μεγαλύτερη σχέση έχει με τη διαφθορά και την διαπλοκή, ειδικά, αν έχει βραβευθεί. Αν είναι και η εκκλησία κοντά η φιλανθρωπική, είναι βέβαιον. Ειδικά οι φιλανθρωπίες ελεημοσύνες είναι ένδειξη σχεδόν απόδειξη μεγάλης εγκληματικότητας και παρανομίας.
Κατόπιν δες πόσες κολοτούμπες έχει κάνει ο υποψήφιος, σε πόσα κόμματα έχει τρέξει για βολευτεί και θα καταλάβεις πόσο αναξιόπιστος είναι και ποιος τον χρηματοδοτεί.
Στα συλλογικά προβλήματα δεν υπάρχουν προσωπικές λύσεις.
Αυτό είναι σωστό, όμως άνθρωποι που δεν έχουν λύσει τα προσωπικά τους προβλήματα πως θα λύσουν τα συλλογικά;
Απλώς θέλουν να λύσουν το προσωπικό τους πρόβλημα μέσα από το συλλογικό, εις βάρος μας, όχι για χάρη της συλλογικότητος.
Ένα μεγάλο συλλογικό πρόβλημα είναι το Εθνικό και εδώ έχουμε την Σκύλλα και την Χάρυβδη και στη μέση η άβυσσος να καραδοκεί,
Τους απάτριδες εθνομηδενιστές αριστερής αποκλίσεως με τα ανοικτά σύνορα «μπάτε σκύλοι και αλέστε και αλεστικό μη δίνετε» πράγμα καθόλου λογικό, και από την άλλη τους υπερεθνικιστές, δεξιάς κλίσεως, ειδικά τους «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών», πράγμα πολύ υποκριτικό.
Στη μέση ένα μείγμα φιλελευθερισμού ανούσιου αχρωματισμού.
Συμπερασματικά θα λέγαμε πως είναι πολύ δύσκολη η απάντηση στο ερώτημα τι να ψηφίσω και δεν υπάρχουν πολλές επιλογές σε ένα παιγνίδι «σικέ» στημένο, αλλά θα πρέπει να ψάξουμε για αυτές, για τις μη χειρότερες, ως βέλτιστες.
Όταν ψηφίζουν 4 λύκοι και ένα πρόβατο, το «έξυπνο πρόβατο» θα ψηφίσει με τρόπο που οι λύκοι να φαγωθούν μεταξύ τους καθώς και οι συμμορίες που το διοικούν.
Τον δε βοσκό και καλόν ποιμένα να τον αποχαιρετίσει με ένα τραγουδάκι για τον Αετό.

"Φωνάζουν οι κλέφτες" Ελληνική ταινία

Λία: Δεν ξέρεις τι θα μπει κομπίνα; Κοίτα φίλε μου, ζει στην Ελλάδα και δεν ξέρει τι θα πει κομπίνα. Α, εσύ είσαι τελείως αστοιχείωτος. Στουρνάρι! Κομπίνα, παιδί μου, θα πει πολιτική. Να μαλακώσεις εσύ, να μαλακώσει ο άλλος, να τη βολέψουμε.

Τιμολέων: Πώς να τη βολέψουμε;

Λία: Να τα... μπουρδουκλώσουμε, βρε παιδάκι μου.  Πές τα και λίγο φλού. Μαλάκωσε λίγο με τις ιδέες σου. Κράτα κι εσύ μια πισινή.
Πισινή θα πει πολιτική. Σήμερα  όλοι κρατούν μία πισινή  . Είναι, πώς να το πω, η εποχή των... πισινών!».

Δημοκρατία και Δικαιοσύνη

Εκλογές Τι να ψηφίσω

Η χαμένη ουσία της Εξ-ουσίας

 

Μουσείο Ηρακλειδών. Φωτό Κλειώ

Ο ανθρώπινος πολιτισμός έχει φθάσει σε αδιέξοδο .
Εδώ στην Ελλάδα αυτό που μας συμβαίνει σαν έθνος δεν είναι η απώλεια του αρχαίου πολιτισμού αλλά η απώλεια της φλόγας που θα αναζωπυρώσει ένα νέο Ελληνικό πολιτισμό. Χράπη Στυλιανού "Ο δρόμος του ηγέτη"

Επιτακτική ανάγκη. Θέλουμε μία Πολιτεία Δικαίου με πλήρη διαχωρισμό εξουσιών.
Ο Θουκυδίδης χαρακτηρίζει με μια φράση τις πολιτικές εξουσίες ,όταν θέλει να χαρακτηρίσει μια πόλη ελεύθερη την αποκαλεί, αυτόνομο αυτόδικο αυτοτελή.

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΕ ΑΠΟΓΝΩΣΗ

Τι είναι τα κόμματα;

Τα κόμματα είναι τα πιόνια της Ρωμαϊκής Συγκλήτου, τα άλογα που τα βάζει και τρέχουν στον ιππόδρομο και στην αρένα της πολιτικής ζωής του τόπου σε ένα σύγχρονο Κολοσσιαίο. 

Τα χρηματοδοτεί κιόλας, τα επιδοτεί, μερικά με extra Bonus και τα βάζει να τρέχουν και να ξεκατινιάζονται μεταξύ τους κατεβάζοντας το επίπεδο της πολιτικής του τόπου με σκοπό την εξουσία. Κουρδίζει τους εκάστοτε κομματάρχες, διαλέγει τους πιο ανόητους, τους πιο γελοίους, τους πιο διεφθαρμένους, τους πιο άχρηστους για να τους έχει του χεριού της και προσφέρει στο λαό άρτο και θεάματα χαμηλού επιπέδου μαζί με σύγχρονες τηλεταινίες και τηλεσειρές πολιτικής ορθότητος και θρησκευτικής αντινόησης.
Βρέξει χιονίσει, όποιο άλογο και να βγει στην κούρσα και όποιο κόμμα, η Ρωμαϊκή Σύγκλητος Στοά θα έχει κερδίσει σε ένα παιχνίδι στημένο και σικέ από την αρχή.

Τα κόμματα δεν εγγυώνται τη συμμετοχή στην άσκηση της εξουσίας, αλλά αντίθετα ενισχύουν την αρχομανία και τον επαγγελματισμό στην εξουσία προβάλλοντας τα ίδια πρόσωπα. Οι εκλογές δεν εγγυώνται τη συμμετοχή στην άσκηση της εξουσίας και εφαρμόζονται στον Κοινοβουλευτισμό, ακριβώς επειδή ο Κοινοβουλευτισμός είναι ολιγαρχικό πολίτευμα αρχομανία και τον επαγγελματισμό στην εξουσία προβάλλοντας τα ίδια πρόσωπα, υπογραμμίζει αξιοσημείωτα φανταστικά Κ. Καστοριάδης.

ΚΟΜΜΑΤΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΚΥΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΣΜΟΣ

Πόσα κόμματα μπορεί να έχει μία χώρα των 10 εκατ. πόσους βολευτές, συμβούλους και παρατρεχαμένους πόσους προέδρους ανύπαρκτων οργανισμών, πόσα ιδρύματα χωρίς σκοπό και στόχο.
Τα κόμματα στην Ελλάδα χωρίζονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες: τα συστηματικά και έγκριτα κόμματα παλαιάς κοπής που ανάγονται σε κάποιες δυναστείες και εναλλάσσονται εναλλάξ στον θρόνο και την εξουσία και, τα περιθωριακά κόμματα, που κινούνται σε ένα περιθώριο της ακροδεξιάς και της ακροαριστεράς, απλώς και μόνο για να καταλαμβάνουν ένα χώρο με αυστηρά οριοθετημένα και συγκεκριμένα τα ποσοστά τους και να θολώνουν τα νερά με την μελάνη και την σουπιά.
Φυσικά τα πάντα είναι πάντοτε υποκινούμενα από αριστερές δεξιές καπιταλιστικές κομμουνιστικές σοσιαλιστικές και φιλελεύθερες ιδεολογίες, όπως ήταν από την αρχή της Α΄ Ελληνικής Δημοκρατίας. Φιλορωσικά φιλογαλλικά φιλαμερικανικά φιλαγγλικά φιλογερμανικά φιλοπορτογαλλικά, φιλοκολομβιανά και λοιπά. 

Ποτέ  όμως δεν είναι φίλοι της Ελλάδος, της πατρίδας που τους ταίζει πάνω απο 100 χρόνια, γιατί το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η εξουσία και κάνουν τα πάντα για αυτή. 

Οι διαφορές τους είναι για την εξουσία και όχι για την ουσία και για το καλό της χώρας και της πατρίδας και του λαού της. Τον λαό τον θυμούνται μόνο για να τον χειραγωγούν σαν πρόβατο και να τους ψηφίζει. Φυσικά όλα τα κόμματα έχουν καλές έως άριστες σχέσεις με την εκκλησία και την ορθοδοξία την καταχθόνια εξουσία, διαφορετικά δεν μπορούν να επιβιώσουν.

Κοντολογίς λοιπόν τι θα μπορούσαν να κάνουν τα κόμματα της Ελλάδος, εκτός από το αυτονόητο, να είναι φιλελληνικά;
Θα μπορούσαν να ανεξαρτοποιηθούν από τη Ρωμαϊκή Σύγκλητο, πλήρως και πάσει θυσία.
Οι διαφορές τους να είναι επί της ουσίας και όχι για την εξουσία, και για το καλό της Ελλάδος και του λαού της. Δεν χρειαζόμαστε πολλά κόμματα με 10 εκατομμύρια πληθυσμό που έχουμε, ούτε τόσο αριθμό βουλευτών.
Θα μπορούσαν να πάψουν να είναι τόσο ανθελληνικά, τόσο κοντόφθαλμα και να εκλέγουν καλύτερους αρχηγούς, όχι ανθρώπους πιόνια και μαριονέτες, σαν αυτούς που έχουν τώρα.
Η αντιπολίτευση να είναι ουσιαστική και να μην είναι αντιπολίτευση για την αντιπολίτευση
και να ανεβάσουν το επίπεδο της πολιτικής ζωής και σκηνής του τόπου που είναι άθλιο.
Το επίπεδο της πολιτικής ζωής του τόπου φαίνεται από το επίπεδο των αρχηγών των κομμάτων, των οπαδών τους, των ταινιών των τηλεσειρών και των διαλόγων.

Τον Κοινοβουλευτισμό τον κατασκεύασαν οι Βρετανοί. Τον κατασκεύασαν στην προσπάθειά τους να περιορίσουν την αγγλική μοναρχία. Οι Βρετανοί όμως μιμήθηκαν το αυτοκρατορικό πολίτευμα των Ρωμαίων και των Βυζαντινών και τη Δημοκρατία τη μιμήθηκαν επιφανειακά. Κυρίως σφετερίστηκαν το όνομά της, γιατί πάντα έδινε ελπίδες στους ανθρώπους. Ο Κοινοβουλευτισμός , μιμείται τη Δημοκρατία, σφετερίζεται βέβαια το όνομά της, αλλά και είναι το λιγότερο απομακρυσμένο από τη Δημοκρατία πολίτευμα. Δεν είναι Δημοκρατία αλλά μια ολιγαρχική πολιτειακή παραλλαγή. Στον Κοινοβουλευτισμό εξακολουθεί να υπάρχει ο αέναος αγώνας για την εξουσία, όπως γενικά σε κάθε ολιγαρχικό πολίτευμα.Η δημοκρατία είναι το πολίτευμα όπου η εξουσία πηγάζει από τον λαό, ασκείται από τον λαό και υπηρετεί τα συμφέροντα του λαού.

Μουσείο Ηρακλειδών Φωτό Κλειώ

Πολιτική και Εξουσία

Κάθε πολιτική δράση προϋποθέτει και μια πολιτική σκέψη.
Κάθε πολιτική σκέψη εμπεριέχει και μια σαφή γνώση.
Κάθε σαφής γνώση στηρίζεται σε μια θεωρία και πρακτική, καλή.
Δεν υπάρχει πράξη που να μην είναι πολιτική
σε ένα κόσμο αλληλεπίδρασης,

Ακόμη και οι αμέτοχοι,οι αδιάφοροι και χωρίς καμία γνώση , δούλοι του συστήματος και του θεού, και όχι, «πολίτες» του καθαρού ΝΟΥ, δρουν πολιτικά, αντιδρώντας και επιλέγοντας να είναι ΥΠΗΚΟΟΙ σε ένα σύστημα που τους χειραγωγεί, γιατί τους περιφρονεί βαθιά.
Για κάθε δράση υπάρχει και μια αντίδραση, αλλά, και για κάθε αντίδραση υπάρχει μια εξουσία που εκπορνεύεται και εκπορεύεται από κέντρα γνωστικά.
Όταν είναι σοφή, την λέμε πολιτική ΗΓΕΣΙΑ και περιέχει απαραιτήτως, την ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ.

Μουσείο Ηρακλειδών Φωτό Κλειώ

Ο άνθρωπος, ως πολιτικό δίποδον ον, παρ΄όλο που έχει και «το ζώον» μέσα του, τη ζωώδη φύση γίνεται ΠΟΛΙΤΗΣ μέσα από την διαδικασία οργάνωσης μιας ΠΟΛΗΣ και την καλλιέργεια της πολιτικής αγωγής.
Η έξοδος από τα σπήλαια της παλαιολιθικής εποχής συνεπάγεται και την πρώτη δημιουργία οικισμού εγκαταλείποντας την ιδιότητα του περιφερόμενου νομάδα τροφοσυλλέκτη με όλα τα βασικά εργαλεία όπλα του, επιβιώνοντας στην άγρια φύση Δύσης και Ανατολής.
Η οργάνωση της ζωής σε μια πόλη κράτος έδωσε τη σειρά της σε μια ΠΟΛΗ ΧΩΡΑ ΕΘΝΟΣ.
Η λέξη ΕΘΝΟΣ είναι αρχαία ομηρική, χρησιμοποιείται τους τελευταίους αιώνες μετά την δημιουργία των Εθνών Κρατών με τη σημασία των ομόδελφων συμμετεχόντων πολιτών.
Το πολίτευμα και η ιεραρχία είναι τα βασικά χαρακτηριστικά που καθορίζουν την άσκηση εξουσίας σε ένα κράτος δικαίου ευνομίας ή βίας νοθείας και διαφθοράς με μεγάλη κατάχρηση εξουσίας.
Ο Περικλής στον επιτάφιο λόγο του ομιλεί για το είδος των πολιτών που δεν είναι αποδεκτοί σε μια πολιτεία ιδανική.
Αυτό σημαίνει πως ο πολίτης αναλαμβάνει την ευθύνη των πράξεων του, των λόγων του και συμμετέχει υποχρεωτικώς στα κοινά.
Δεν υπάρχει πράξη που να μην είναι «πολιτική» μέσα σε μια σύγχρονη χώρα κράτος.
Από το να ψηφίσεις ή να μη ψηφίσεις, από ποιο καρτέλ πολυεθνική θα ψωνίσεις και τι είδους κείμενο και φωτογραφία στο προφίλ σου θα αναρτήσεις είναι ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΑΞΗ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΗ.
Ακόμη και αν εσύ δεν ασχολείσαι, η κάθε είδους πολιτική ασχολείται μαζί σου και επηρεάζει την ζωή σου, εν γνώσει ή εν αγνοία σου.
Ο εκφυλισμός της κομματικής ληστείας και αρπαγής οδήγησε στην απαξίωση και της πολιτικής ζωής του τόπου, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και διεθνώς, στην οποία συνέβαλε και το χαμηλό επίπεδο της παιδείας και η έλλειψη καλλιέργειας επί των ουσιαστικών θεμάτων της κοινωνικής ανθρωπολογίας.
Τα σχολεία πια και τα πανεπιστήμια αντί να φτιάχνουν ΠΟΛΙΤΕΣ σωστούς με γνώσεις ΖΩΗΣ, βγάζουν αμόρφωτους ανθρώπους, άνεργους και χωρίς καμία ουσιαστική καλλιέργεια πνεύματος νου και ψυχής, παπαγάλους και δουλοπάροικους ολκής.

Οι περισσότεροι νέοι είναι ΑΠΟΛΙΤΙΚΟΙ,απογοητευμένοι από τα κόμματα και την αβιωσιμότητά τους, εγκαταλείπουν την συμμετοχή .
Αυτό σημαίνει πως αφήνουν την τύχη της χώρας και το μέλλον τους στον κάθε άρπαγα ληστή.
Η εξουσία ήταν μέχρι τώρα πρωτίστως θρησκευτική και ΑΝΤΙΝΟΙΚΗ. Ο εκάστοτε ανερχόμενος «πρόεδρος» θα επισκεφτεί πρώτα το βατικανό, το πατριαρχείο, και μετά των ΗΠΑ, την πολυεθνική συμμορία για να πάρει την «ευλογία». Κατόπιν σαν ΕΥΡΥΜΑΧΟΣ θα ανοίγει πολλά μέτωπα για να διασπά την προσοχή του άνοου κοινού και με εντολές της ΣΚΙΑΣ και ενός spectre Φαντάσματος θα κυβερνά.


Ο καλός πολίτης κάνει και τον καλό ηγέτη και βοηθά στο να κυβερνηθεί μια Πολιτεία σωστά.

Είναι υπερήφανος, γενναίος ανδρείος αποφασιστικός καλλιεργημένος και κυρίως την Άμαξα του Εαυτού σαν Ηνίοχος αρμονικά κυβερνά.

Όσοι ενδιαφέρονται να είναι ΠΟΛΙΤΕΣ μιας όμορφης Πολιτείας, ας τα μελετήσουν προσεκτικά. Ο όχλος , ΟΧΛΟΣ παραμένει και τίποτα δεν καταλαβαίνει από όλα αυτά γιατί απουσιάζει η ουσία η ΦΑΙΑ.

Και φυσικά αναδείξουν τα Ομηρικά Έπη μαζί με όλη την ελληνική φιλολογία και φιλοσοφία ως τη   τη βασική διάπλαση εκπαίδευση και παιδεία των Ελληνοπαίδων και κοινό σημείο τόπο συνάντησης των Ελλήνων.

"Το παράπονο"

«Δώσε σε ένα άνθρωπο εξουσία και θα δεις τον πραγματικό του χαρακτήρα»

Η εξ -ουσία χωρίς ουσία σαν αθέμιστος ΚΥΚΛΩΠΑΣ:


Αυτοί οι άνθρωποι της εγωμανίας γίνονται πάντα μια εξουσία και την εξασκούν στην κατάχρηση της, είτε καταλήγουν στον πατέρα αφέντη, είτε στο τυπολάτρη διευθυντή , είτε στον βουλευτή, είτε στρατηγό τον σοβαροφανή, με μεγάλη ιδέα για τον εαυτό τους ,και περισσή σπουδαιοφάνεια. Η ενέργεια στο σώμα τους δεν ρέει αρμονικά, όπως μας περιγράφει ο Όμηρος παραστατικά.

Φυσικά δεν διστάζουν να θυσιάσουν και τα  καλύτερα παιδιά για να μην αφήσουν την καρέκλα και το θρονί και ποτέ δεν αναλαμβάνουν την ευθύνη των πράξεων τους που τους ακολουθεί.

Το σκήπτρο της εξουσίας όπως και το δακτυλίδι της εξουσίας θέλουν τον σωστό άνθρωπο να κρατηθούν και να φορεθούν με δέρμα, ένδυμα ενδελεχούς γνώσης και αυτογνωσίας.
"Πριν αποκτήσουμε εξουσία πρέπει να αποκτήσουμε σοφία για να τη διαχειριστούμε καλά".

Το καινούργιο αίτημα  της Νέας Εποχής  που ανατέλλει είναι σοφή ηγεσία και ο σώφρων πολίτης οπλίτης συμμετέχων στην κυβερνητική ουσία.

Το καινούργιο σύνταγμα θα πρέπει να είναι αναρτημένο στα σχολεία στα δημόσια κτίρια και στα σπίτια απλό κατανοητό απ΄ όλους και όλοι να γνωρίζουν τις υποχρεώσεις τους και τις ευθύνες τους χωρίς μεσάζοντες δικολάβους και αμφίνομες δικονομίες για ένα ΜΕΛΛΟΝ της Ελλάδος λαμπρό και ας προετοιμασθούμε για πιο χαρμόσυνο γεγονός μιας ανθρώπινη ύπαρξης που είναι πάντα μαζί αγκαλιά με την αξιοπρέπεια και την τιμή.

....και πολύ αργήσαμε δεύτερη ζωή δεν έχει για κανέναν...

Τα κόμματα τα Ομηρικά Έπη και η Ρωμαϊκή Σύγκλητος

Το σκήπτρο της εξουσίας

Η Δημοκρατία της Αλκίνοης Αρετής

Αναζητώντας την Δημοκρατία

Ο Ηλιος της Δημοκρατίας Β.Θεοχαράκης. Κτίριο της Βουλής των Ελλήνων  Φωτό Κλειώ

Πολίτες Λογικής Πολιτείας:

Ο άνθρωπος φύσει πολιτικόν ζώον. Αριστοτέλης


Στη Δημοκρατία δεν υπάρχουν κόμματα ή άλλες ομάδες-πηγές της εξουσίας. Στη Δημοκρατία δεν υπάρχει παρά μία και μόνο κοινωνικο-πολιτική ομάδα που είναι και η μοναδική πηγή της εξουσίας: ο Δήμος, ό Λαός . 

 Τα κόμματα με την σύγχρονη αντιπροσωπευτική κοινοβουλευτική αλητεία -συμμορία, δεν εγγυώνται τη Δημοκρατία αλλά αντίθετα ενισχύουν την αρχομανία και τον επαγγελματισμό στην εξουσία προβάλλοντας τα ίδια πρόσωπα. Τα πολλά κόμματα επίσης μπερδεύουν και αποπροσανατολίζουν τους πολίτες  ενώ επί της ουσίας δεν έχουν καμμία  ουσιαστική διαφορά.

Οι εκλογές δεν εγγυώνται τη συμμετοχή στην άσκηση της εξουσίας και εφαρμόζονται στον Κοινοβουλευτισμό, ακριβώς επειδή ο Κοινοβουλευτισμός είναι ολιγαρχικό πολίτευμα

"Δεν υπάρχει αντιπολίτευση, γιατί τα κύρια πολιτικά κόμματα συμφωνούν σε ένα βασικό πράγμα: τη διατήρηση της σημερινής εμπορικής κοινωνίας. Κανένα από τα πολιτικά κόμματα που ανεβαίνουν στην εξουσία, δεν αμφισβητεί το δόγμα της αγοράς. Με τη συνενοχή των ΜΜΕ μονοπωλούν τις εμφανίσεις. Καυγαδίζουν για λεπτομέρειες, ώστε όλα να παραμείνουν στη θέση τους. Τσακώνονται για να μάθουν ποιος θα καταλάβει τις περισσότερες έδρες από αυτές που τους προσφέρει η κοινοβουλευτική αγορά. Οι αδιάφορες λογομαχίες τους μεταδίδονται από τα κανάλια, με στόχο την απόσπαση από την κρίσιμη συζήτηση σχετικά με την επιλογή της κοινωνίας στην οποία θέλουμε να ζούμε. Η εμφάνιση και η κοινοτοπία κρύβουν τη σύγκρουση των ιδεών. Τίποτα από αυτά δεν μοιάζει, είτε από κοντά, είτε από μακριά, με μια δημοκρατία."


Γιατί η πολιτική είναι μία πολυτέλεια πού επιτρέπεται να έχουν και να ασχολούνται, μόνο οι πολίτες Α΄ κατηγορίας δηλαδή τα κόμματα και η εκκλησία.
Στην Ελλάδα πολιτική κάνουν μόνο αυτοί, εκλέγονται, διορίζονται σύμβουλοι παρά σύμβουλοι διάκονοι, συνεδριάζουν, μιλούν σε συνέδρια αλληλοβραβεύονται, αλληλοταξιδεύουν, βγάζουν φωτογραφίες στρατολογούν το υπηρετικό προσωπικό και ευλογούν τα γένια τους. Έχουν τα λεφτά, έχουν τις επιχορηγήσεις, έχουν και τις ΜΚΟ ρεζέρβα και πουλάν άχυρο και σανό. Το σκυλί ακολουθεί αυτόν που τον ταΐζει.
Και το πρόβλημα δεν είναι ότι κάνουν, είναι ότι κάνουν κακή πολιτική, για αυτό και η πολιτική έχει τόσο κακό όνομα (καλύτερα να σου βγει το μάτι παρά το όνομα ) και είναι πλέον συνώνυμο της διαφθοράς της ανηθικότητας του λαμόγιου και της μίζας. Και είναι κρίμα πραγματικά για την πολιτική ζωή αυτού του τόπου και ,ευθύνονται αυτοί που στα χέρια τους την κρατούν και κυβερνούν. Όχι και ότι οι υπόλοιποι είναι άμοιροι ευθυνών.
Το της πόλεως όλης ήθος, ομοιούται τοις άρχουσιν.
Το ήθος όλης της πολιτείας είναι το ίδιο μ’ αυτό εκείνων που την κυβερνούν. λέει ο Ισοκράτης.
Αυτός είναι ο λόγος που η χώρα, όχι μόνο έχει πρόβλημα δημογραφικό και δεν γεννιούνται παιδιά, δεν υπάρχει νεολαία σε μία χώρα γεροντικής υπερήλικης Καλυψούς (που δεν είναι καν η Σάρα)
αλλά και ότι η νεολαία που υπάρχει είναι τελείως αδιάφορη για τα κοινά και όχι αδίκως.
Η βαθύτερη αιτία είναι η παιδεία και η έλλειψη της. Τα σχολεία προετοιμάζουν τα παιδιά για να γίνουν υπηρέτες και υπήκοοι ενός συστήματος και όχι πολίτες με γνώμη άποψη, με κρίση με διάκριση με παρρησία .
Όταν η παιδεία συνθλίβεται στις συμπληγάδες πέτρες των θρησκευτικών και της πολιτικής ορθότητας κομματιάζεται το μυαλό.
Το παιδί δεν μπορεί να κατανοήσει ταυτοχρόνως την επιστημονική μέθοδο την αναπαραγωγή δια του κρίνου μαζί με τα τρία και τέσσερα φύλλα που πρέπει να μάθει από την ηλικία τη μικρή.
Όταν η παιδεία βρίσκεται ανάμεσα στη Σκύλλα και τη Χάρυβδη της θρησκευτικής μισαλλοδοξίας και της ορθόδοξης της πολιτικής ορθότητας πέφτει στη μαύρη τρύπα της αμορφωσιάς της απαιδείας και της αδιαφορίας για τα κοινά.
Όταν ο νέος ψάχνει για ένα παράδειγμα σωστού ανθρώπου, σωστού ιερέα, σωστού δικαστή ,σωστού δασκάλου σωστού υπουργού, σωστού πολιτικού και δεν το βρίσκει δύο επιλογές έχει:
Ή να τους μοιάσει ή να αποχωρήσει.
Όμως η μη συμμετοχή δεν είναι η λύση.
Λέει ο Αριστοτέλης: Ο πολίτης ουδενί των άλλων ορίζεται μάλλον ή τω μετέχειν κρίσεως και αρχής.
Το κύριο γνώρισμα του πολίτη είναι η συμμετοχή στην απονομή δικαιοσύνης και στην άσκηση εξουσίας. Και έτσι πρέπει να είναι.
Όταν δεν ασχολείσαι με την πολιτική είναι ότι καταλήγεις να σε κυβερνούν οι κατώτεροί σου. Και πολιτική δεν είναι στείρα αντιπαράθεση και συνεχής κριτική, ούτε τα ροζ σκάνδαλα και ο κίτρινος τύπος αποτελούν παράδειγμα αντιπολίτευσης και πολιτικής, αντιπολίτευση για την αντιπολίτευση και κριτική για την κριτική με στόχο και μοναδικό σκοπό την εξουσία και όχι το καλό αυτού του τόπου και την ευημερία. Φθάνουν οι εκλογές και φθάνεις στο σημείο να μη ξέρεις τι να ψηφίσεις και ψηφίζεις με την λογική «το μη χείρον βέλτιστον».
Δεν είναι μόνο η νεολαία που είναι απολιτίκ, αδιαφορεί για τα κοινά και ανεβάζει μόνο φωτογραφίες για σκυλάκια και γατάκια στα social media μαζί με τις selfies, πίνοντας το ποτό της και πως περνάει καλά, είναι και μία ολόκληρη περιθωριακή ομάδα ενηλίκων που δεν μπορεί να ασχοληθεί με τα κοινά.
Γιατί είναι βυθισμένη στην ανεργία στην απελπισία στα γήπεδα στα ναρκωτικά ή τρέχει στο μαγγανοπήγαδο της καθημερινότητας για μερικά για λίγα ψίχουλα ευρώ χωρίς ένσημα κανονικά.
Με τι κουράγιο να ασχοληθεί με την πολιτική να σκεφτεί τι να γράψει για αυτή;
Το πολύ-πολύ να δει το survivor για να ξεχάσει και να ξεχαστεί. Φυσικά αυτοί οι άνθρωποι είναι πολύ ευάλωτοι σε όποιον τους τάξει μία θέση για μία δουλειά και έχει τα λεφτά.
Γιατί πολιτική σήμερα στην Ελλάδα κάνει μόνο όποιος έχει λεφτά, ακόμη και αν είναι κλεμμένα ή δανεικά.
Οι προεκλογικές εκστρατείες απαιτούν λεφτά, το κόμμα απαιτεί λεφτά ,οι αφίσες απαιτούν λεφτά .Έτσι λοιπόν όλο και όλα στο χώρο της πολιτικής και γίνονται γύρω από τα λεφτά και δεν υπάρχουν ούτε οράματα ούτε ιδανικά.

Ο Κοινοβουλευτισμός , μιμείται τη Δημοκρατία, σφετερίζεται βέβαια το όνομά της, αλλά και είναι το λιγότερο απομακρυσμένο από τη Δημοκρατία πολίτευμα. Αυτό το τελευταίο τον κάνει να είναι το καλύτερο από τα υπάρχοντα πολιτεύματα. Όμως δεν είναι Δημοκρατία αλλά μια ολιγαρχική πολιτειακή παραλλαγή. Στον Κοινοβουλευτισμό εξακολουθεί να υπάρχει ο αέναος αγώνας για την εξουσία, όπως γενικά σε κάθε ολιγαρχικό πολίτευμα.

Οι πολιτικοί οι υπουργοί και πρωθυπουργοί εκλέγονται πάντα από συγκεκριμένες δυναστείες ανθρώπων, τα τζάκια είναι “ επαγγελματίες πολιτικοί “ ,γαλουχούνται από τα μικρά τους χρόνια και ασχολούνται με το επάγγελμα αυτό το προσοδοφόρο.
Είναι συνήθως δικηγόροι νομικοί και οικονομολόγοι με άλυτα προβλήματα και της δικαιοσύνης και της οικονομίας χρόνια τώρα. Τόσο κακοί δικηγόροι και οι οικονομολόγοι είναι.
Δεν υπάρχει πιο ακριβής ένδειξη κακής οργάνωσης της πολιτείας, από την αφθονία γιατρών και νομικών. Λέει ο Πλάτων.
Αν οι οικονομολόγοι μπορούσαν να λύσουν το πρόβλημα της οικονομίας θα το είχαν λύσει, αλλά το χειροτερεύουν.
Αν οι νομικοί μπορούσα να εξυγιάνουν τη δικαιοσύνη δεν θα είχαμε τόσους πολλούς παράνομους νόμους.
Αν οι καθηγητές, οι ακαδημαϊκοί καθηγητάδες μπορούσαν να κάνουν πολιτική, εκτός από συνέδρια αυταρέσκειας δεν θα ήταν το πανεπιστήμιο σε αυτό το χάλι και δεν θα δίνανε τα πτυχία σε αυτούς τους «χάλια ανθρώπους » ή θα τα παίρνανε πίσω.

Τα τελευταία χρόνια βέβαια αναδείχθηκαν και άνθρωποι απο τον καλλιτεχνικό και αθλητικό χώρο , που χρησιμοποιήθηκαν μόνο και μόνο γιατί ήταν γνωστοί στο κοινό και συμπαθείς, αλλά δυστυχώς όπως αποδείχθηκε ανεπαρκείς.
Αν η δημοσιογραφία ήταν ανεξάρτητη, θα είχαμε πραγματικές ειδήσεις και όχι οι ανακοινώσεις των κομμάτων που την χρηματοδοτούν. Δεν θα είχαμε δηλαδή επίσημο έγκριτο το κανάλι ενημέρωσης , του οποίου η συμπαθής κατά τα άλλα χαμηλών τόνων παρουσιάστρια, να είναι σύζυγος δημάρχου και νύφη υπουργού και του πρωθυπουργού. Αυτό δε λέγεται ανεξάρτητη δημοσιογραφία, λέγεται και είναι “παίζουμε τις κουμπάρες με τους κουμπάρους μας”

Όσο το επίπεδο συνείδησης και ενέργειας των ανθρώπων είναι χαμηλό και φτωχό τόσο θα αντικαθρεφτίζεται στους εκάστοτε αρχηγούς κυβερνήτες τους με την οποιαδήποτε μορφή πολιτεύματος και να έχουν.
Και τόσο θα διαιωνίζονται τα φαινόμενα εκφυλισμού αδικίας και ανομίας σε ένα φαύλο κύκλο μαζί με το αυτοκαταστροφικό παράλογο του ανθρώπου και την βλακεία σαν παράγοντα του ανθρωπίνου βίου.

Η πραγματική Δημοκρατία προϋποθέτει ενεργούς και ώριμους πολίτες . Για να αλλάξουμε τον κόσμο μας δεν αρκεί η βούληση, απαιτείται υπευθυνότητα και πειθαρχία και προϋποθέτει μία ολοκληρωμένη γνώση του κόσμου, αλλά και του εαυτού μας.
Χρειάζεται μία νέα πολιτική , άμεση δημοκρατία που να συνδυάζει θεωρία και πράξη, που να στηρίζεται στην ελευθερία και την ισότητα, όχι όμως σε βάρος της διαφορετικότητας.
Πρέπει να βάλουμε ένα τέλος σε δογματικές και ολοκληρωτικές θεωρίες και να καταλάβουμε επιτέλους ότι μπορούμε να αλλάξουμε τον κόσμο χωρίς αυτές.
Φθάνει πια οι άνθρωποι να θυσιάζονται για τις ιδεολογίες. Όχι πια στον παθητικό και ανύπαρκτο άνθρωπο, στον ανεύθυνο υποστηρικτή κάποιων κομματικών μηχανισμών, που γίνεται αυτοσκοπός. Τέλος στον άβουλο και αποκλεισμένο πολίτη από τα κέντρα αποφάσεων, που χρησιμοποιείται μόνο για την νομή της εξουσίας και την αυτοεπιβεβαίωση των ηγετών του.
Ο πολίτης πρέπει να μετατραπεί σε δημιουργό και αυτή η δημιουργική δραστηριότητα του
να έχει τις ρίζες της στην πνευματική ελευθερία. Όταν μιλάμε για ελευθερία, να εννοούμε ελευθερία για δημιουργία και ολοκλήρωση μέσα από ίσες ευκαιρίες. Ελευθερία λοιπόν από την στέρηση ,την εκμετάλλευση, την αδικία, αποτελεί την ηθική αρχή και στόχο και την βάση μιας υγιούς κοινωνίας. Και όταν θα μιλάμε για ισότητα , να μην εννοούμε ισοπέδωση αλλά μία κοινωνία χωρίς ανισότητες, ισότητα που θα εκπορεύεται από την Δικαιοσύνη. Ο άνθρωπος καλείται πια για μία άμεση και ταχεία αλλαγή της συνείδησης, μέσα από το ΄΄γνώθι σ΄αυτόν΄΄. 

Ψάξε για την ανθρώπινη σου ταυτότητα.
Πρέπει να αλλάξουμε πορεία, αλλάζοντας τρόπο σκέψης ,αναβιώνοντας για το σκοπό αυτό, πρότυπα, αρχέτυπα από το απώτερο πολιτιστικό μας παρελθόν και φυσικά αναπροσαρμόζοντας τα στην σημερινή κατάσταση . Ο ρόλος της παιδείας είναι πολύ σημαντικός και πρέπει να απελευθερωθεί από τον θανάσιμο εναγκαλισμό της εκκλησίας και του κράτους, για να μεγαλώσουν υγιείς και ελεύθερα σκεπτόμενοι άνθρωποι. Πολίτες που να μπορούν να συμμετέχουν δημιουργικά, υπεύθυνα και ώριμα στα κοινά.
Ο άνθρωπος, με τον άνθρωπο, για τον άνθρωπο.
 Αυτό το σύστημα  του σύγχρονου ολοκληρωτισμού που σφετερίζεται την έννοια της Δημοκρατίας όμως έχει φθάσει στο τέλος του νομοτελειακά, μέσα από τα εσωτερικά του αδιέξοδα


Οι Ελληνες,με τόσα που έχουν περάσει, βασανισμένος λαός και προδομένος οικτρά. Αιώνες τώρα παραδέρνει σε έναν ατέρμονο αγώνα να ορθοποδήσει σε μία λεηλατημένη πατρίδα με την νοοτροπία του ραγιά να έχει γίνει δεύτερη φύση του. Έχασε την υπόστασή του, τις ρίζες του, την λεβεντιά του, τους πραγματικούς φίλους (κανει μόνο λυκοφιλίες για τα μικρονοικά του συμφέροντα), μέσα στην σκλαβιά, προσκυνά και γλύφει νενέκους πολιτικούς ,σε καπηλευμένες επαναστάσεις, καταστροφές, γενοκτονίες, εμφυλίους , πουλημένους πολιτικούς ,σε ξενόφερτα καθεστώτα και πολιτεύματα. Τα τελευταία δε σαράντα χρόνια χαμένος και αποχαυνωμένος σε ένα ξένο προς το ταμπεραμέντο του, τρόπο ζωής .
Ο Έλληνας δεν χρειαζόταν πολυτελή γιότ με μπάνια από ελεφαντοστού για να χαρεί την θάλασσα και τον ήλιο, κοιτάζοντας τα άστρα μέσα από φυμέ τζάμια, παντέρημος, μακριά από φίλους πραγματικούς, να μοιραστεί μαζί τους καρπούζι και φέτα και όλα τα προιόντα της Ελληνικης γής που είναι άφθονα.
Τώρα όσο ποτέ ,επιβάλλεται να αναγεννηθεί από τις στάχτες του. Να κατανοήσει τα λάθη του, να τα καταγράψει, να δει τους εχθρούς του ,εσωτερικούς και εξωτερικούς και να αντιμετωπίσει την πρόκληση . Τελειώσανε πια οι δικαιολογίες ,είναι η ώρα να αναλάβει τον ρόλο του και τα ηνία της ζωής του μέσα στην ιστορία.

 ΚΟΜΜΑΤΑ ΣΕ ΚΩΜΑ  

Ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος θα τελειώσει με έναν εμφύλιο  πόλεμο για την Ελλάδα μεταξύ των αριστερών και των δεξιών που ήταν ένας πόλεμος μεταξύ της Αμερικάνικης επιρροής και της Ρωσικής.
Εφ΄όσον ο κόσμος είχε μοιραστεί στη συνθήκη της Γιάλτας το παιχνίδι ήταν στημένο, γιατί η Ελλάδα έμπαινε στην Αμερικανική επιρροή και στοά που διεκδικούσε και πήρε την σκυτάλη από την Αγγλική. Στην ουσία ήταν η εκδίκηση των Άγγλων αποικιοκρατών και οι Έλληνες τσίμπησαν το δόλωμα μαζί με το αγκίστρι και μπλέχτηκαν σε έναν αδελφοκτόνο πόλεμο χωρίζοντας την Ελλάδα στη δεξιά και στην αριστερή πλευρά.
Η δεξιά, το κύριο κόμμα εξουσίας στην Ελλάδα λειτουργούσε και λειτουργεί πάντα ως εντολοδόχο δοχείο της Νέας Ατλαντίδας των ΗΠΑ, σούζα κάθεται και σκύβει την κεφαλή σε κάθε εντολή.

 Η αριστερά προσκυνά τη Νέα Λεμουρία Ρωσία και τα μαυσωλεία της.

 Η δε ορθοδοξία χαμηλοβλεπούσα παίζει και στα δύο ταμπλό σε συγκρητική θεολογία παρούσα.

Ο ερχομός του Ανδρέα Παπανδρέου στην Ελλάδα θα άλλαζε τα δεδομένα με τον σοσιαλισμό στην άνοδο της εξουσίας και την αβάσταχτη ελαφρότητα του, αποδομώντας την Ελληνική κοινωνία από όλα τα μικρά στηρίγματα της, υποθηκεύοντας τη και οδηγώντας την σταθερά σε μία συνεχή χρεοκοπία με την εντολή «Τσοβόλα δώστα όλα».
Φάγαμε ψωμί με τον Ανδρέα,πικρό ψωμί και το πληρώνουμε ακόμη και σήμερα με δάνεια τόκους και χρεωστικά..
Το δίπολο φυσικά θα συνεχιζόταν με τον Ανδρέα τεκίλα και τον Καραμανλή κρασί σε ψευδή αντιπαλότητα και πάντα έτσι γίνεται και συνεχίζεται ακόμη και σήμερα με τις δήθες οξείες αντιπαραθέσεις Μητσοτάκης και Τσίπρα.
Ο ΣΥΡΙΖΑ μάζεψε όλους τους κατατρεγμένους και απογοητευμένους από το ΠΑΣΟΚ και ανέβηκε από το 3% σε κόμμα εξουσίας ,την οποίαν πήρε αλλά δεν κράτησε και κλαίνε ακόμη οι περιστέρες και, η καλή δεξιά αφού φίμωσε την κακιά ακροδεξιά πλέει σε πελάγη χρεοκοπίας, ενώ η κακιά ακροαριστερά συνεχίζει ανενόχλητη να καταστρέφει  να καίει  να σπάει  και να σκοτώνει αθώους ανθρώπους ατιμωρητί, σε πορείες σικέ.

Χρεοκοπημένα κόμματα εξουσίας σε αυτό το χάλι, ισχυρίζονται ότι μπορούν να σώσουν την χώρα από τη χρεοκοπία σε ένα κόσμο που η λογική αυτοκτονεί από απελπισία.
Αν μπορούσαν να σώσουν τη χώρα από τη χρεοκοπία θα έσωζαν πρώτα το κόμμα τους αλλά δεν μπορούν, αλλά ούτε και θέλουν γιατί τα κόμματα όπως έχει αποδειχθεί ένα κυρίως στόχο και σκοπό έχουν την εξουσία και την κατασπατάληση του δημόσιου χρήματος συντηρώντας το πελατειακό κράτος κομματικής ασυδοσίας.

Το ΚΚΕ, δώρο του εθνάρχη Καραμανλή στην Ελληνική Δημοκρατία κρατά το 7% σταθερή αξία. Ούτε θέλει ούτε μπορεί αυτό το όριο να υπερβεί προφανώς γιατί ήταν στη συμφωνία.
Τα υπόλοιπα κόμματα τι ρόλο παίζουν στην Ελληνική Δημοκρατία;
Τα υπόλοιπα κόμματα είναι » νάχαμε να λέγαμε». Ζουν και αναπνέουν, όσο τους το επιτρέπει η μεγάλη εξουσία. Χρησιμοποιούνται για να απορροφούν κάποιες δονήσεις εντάσεις και αντιστάσεις από τα 2 αρχηγικά κόμματα και από τους αναποφάσιστους, άγονται και φέρονται από τις περιστάσεις. Σπανίως ξεπερνούν το 3 το 4%, εναλλάσσονται με αργό και γρήγορο ρυθμό. Και είναι και μερικοί υποψήφιοι που απελπισμένα προσπαθούν να πιάσουν το 2% για να μπουν στη Βουλή και στο χορό.
Φυσικά η εκκλησία είναι πίσω από όλα αυτά φανερή και αθόρυβη παρουσία και κανένα κόμμα δεν τολμά να της αντισταθεί με παρρησία. Χειρίζεται τη θρησκόληπτη μάζα του ελληνικού λαού και πουλάει Πατρίδα και Ορθοδοξία όπως και όταν την βολεύει.
Τι μπορεί να γίνει; Να καταργηθούν τα κόμματα;
Όχι βέβαια τα κόμματα και το Σύνταγμα έστω και με όλη αυτή την παθογένεια δεν πρέπει να καταργηθούν αλλά χρειάζεται να εξυγιανθούν και αυτό μπορεί να γίνει με δύο τρόπους και πρέπει να γίνει:
1. Με την μόρφωση και παιδεία των πολιτών τη απαραίτητη συμμετοχή τους στα κοινά και, τον έλεγχο των κομμάτων πέρα από κομματικές προσδοκίες και προσωπικές επιδιώξεις.
2. Πλήρης έλεγχος των κομμάτων, των οικονομικών τους, των μελών τους, των βιογραφικών των περιουσιαστικών στοιχείων μαζί με πόθεν έσχες και το πως έσχες. Χρεοκοπημένα κόμματα πρέπει να διαγράφονται από πολιτικό προσκήνιο της χώρας καθώς και αρχηγοί κομμάτων με χρέη.
Πρώτα η Ελλάδα και οι Έλληνες και ο Λαός της, κανένα κόμμα και κανένας κομματάρχης και αρχηγός κόμματος δεν θα εκμεταλλεύεται την Ελλάδα τους Έλληνες και τον Λαό της με το κόμμα του.
Απλά πράγματα, ξεκάθαρα κυρίως λογικά, για να λέμε την α-λήθεια χωρίς φόβο και πάθος και χωρίς άλλο λάθος.

Η χρεοκοπία των κομμάτων

Ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι μια Δημοκρατία τέλεια, ολοκληρωμένη κ.λπ. μας πέφτει από τον ουρανό, είναι σίγουρο ότι δεν θα μπορέσει να επιζήσει περισσότερο από μερικά χρόνια, αν δεν δημιουργήσει τα άτομα που της αντιστοιχούν και που είναι, πρώτα και πάνω απ’ όλα, ικανά να την κάνουν να λειτουργήσει και να την αναπαραγάγουν.
ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ.
ΚΟΡΝ.ΚΑΣΤΟΡΙΑΔΗΣ

Χωρίς λογικούς πολίτες, όμορφους πολίτες, σωστούς πολίτες  που να γνωρίζουν τα δικαιώματά τους αλλά και τις υποχρεώσεις τους ,δεν μπορούμε να έχουμε Εύμορφη Πόλη και Πολιτεία και πραγματική Δημοκρατία.

Ας μην την αφήσουμε την πολιτική στα χέρια των επαγγελματιών, είναι κρίμα για τους εραστές και ερασιτέχνες ονειροπόλους.

Όμορφοι Πολίτες ή άβουλη μάζα άμορφα ποδηγετούμενη;

"Λένε ότι η Πολιτική είναι το δεύτερο αρχαιότερο επάγγελμα του κόσμου. Έχω διαπιστώσει ότι έχει καταπληκτική ομοιότητα με το πρώτο. Ρόναλντ Ρήγκαν

Γ. Σουρής
"Ποιος είδε κράτος λιγοστό σ’ όλη τη γη μοναδικό, εκατό να εξοδεύει και πενήντα να μαζεύει; Να τρέφει όλους τους αργούς, νά `χει επτά Πρωθυπουργούς, ταμείο δίχως χρήματα και δόξης τόσα μνήματα; Δυστυχία σου, Ελλάς, με τα τέκνα που γεννάς! Ώ Ελλάς, ηρώων χώρα, τί γαϊδάρους βγάζεις τώρα; Νά `χει κλητήρες για φρουρά και να σε κλέβουν φανερά, κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε τον κλέφτη να γυρεύουνε; Σπαθί αντίληψη, μυαλό ξεφτέρι, κάτι μισόμαθε κι όλα τα ξέρει. Κι από προσπάππου και παππού συγχρόνως μπούφος και αλεπού. Θέλει ακόμα κι αυτό είναι ωραίο να παριστάνει τον ευρωπαίο. Στα δυο φορώντας τα πόδια που `χει στο `να λουστρίνι, στ’ άλλο τσαρούχι. Όλα σ’ αυτή τη γη μασκαρευτήκαν ονείρατα, ελπίδες και σκοποί, οι μούρες μας μουτσούνες εγινήκαν δεν ξέρομε τι λέγεται ντροπή.