Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αριστοτέλης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αριστοτέλης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 14 Ιανουαρίου 2022

Η «τέχνη του κατοικείν» και του "ευ ζήν "



Στον Ναό της Εστίας Constantin Hölscher

Ομορφες πολιτείες ... ευδαίμονες ενάρετοι πολίτες  στο  κέντρο η Ιερή Φλόγα Εστία, η πρυτανίς της πόλης .

Πόλις... γινομένη μεν του ζην ένεκεν, ούσα δε του ευ ζήν (Αριστοτέλης)

Η πολιτική, κυρίαρχη επιστήμη κατά τον Αριστοτέλη, είναι συνυφασμένη με την πόλη και τους πολίτες (άρχοντες και αρχόμενους) και εκφράζει την αλληλεπίδραση τους

"Η ολοκληρωμένη κοινωνία που σχηματίζεται από περισσότερες κώμες αποτελεί πόλη,η οποία διαθέτει  πλήρη αυτάρκεια. Και ενώ σχηματίστηκε για να εξασφαλίζει την επιβίωση, διατηρείται, επειδή διασφαλίζει την ευζωία.

Η αιτία για την οποία ο άνθρωπος είναι σε μεγαλύτερο βαθμό προορισμένος να ζει σε κοινωνία πόλης  είναι , επειδή από τα ζώα  αυτόε διαθέτει Λόγο. Αλλά ο λόγος υπάρχει για να εκφράζει το επωφελές και το επιζήμιο, και επομένως και το δίκαιο και το άδικο. Αυτή είναι η ιδιαιτερότητα του ανθρώπου σε σχέση με τα άλλα ζώα: μόνο αυτός έχει αντίληψη του καλού και του κακού, του δίκαιου και του άδικου. Και είναι η κοινότητα αυτών των πραγμάτων που κάνει την οικογένεια και την πόλη.
O στόχος της πόλεως είναι να προωθήσει την ανάπτυξη πλήρως συνειδητοποιημένων ανθρώπινων όντων που διαθέτουν τους πόρους που χρειάζονται για να ασκήσουν τις δυνάμεις τους». Συνολικά, ένα από τα καθήκοντα του πολίτη περιλαμβάνει την άσκηση απόκτησης και επίδειξης αρετών.
ένας καλός ηγεμόνας πρέπει να διαθέτει τόσο την αρετή του πολίτη της συγκεκριμένης πόλης όσο και την αρετή του καλού ανθρώπου. Εφόσον οι πολίτες αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της πόλης, είναι σημαντικό για αυτούς να μην είναι μόνο καλοί κυβερνήτες, αλλά και καλοί πολίτες.

Είναι λοιπόν φυσική η ορμή που υπάρχει σε όλους τους ανθρώπους για την κοινωνία αυτού του είδους. Και εκείνος που πρώτος την οργάνωσε υπήρξε μέγιστος ευεργέτης. Γιατί όπως ο άνθρωπος είναι το ανώτερο από όλα τα ζώα, όταν φτάσει στην τελειότητα του, έτσι γίνεται και το χειρότερο, όταν απομακρυνθεί από τον νόμο και το δίκαιο. Διότι η αδικία που έχει όπλα είναι τρομερή. Ο άνθρωπος γεννιέται έχοντας όπλα που σκοπό έχουν να υπηρετούν τη φρόνηση και την αρετή, τα οποία όμως πάρα πολύ εύκολα μπορεί να τα χρησιμοποιήσει για το αντίθετο. [35] Αυτός είναι ο λόγος που ο άνθρωπος χωρίς αρετή είναι το πιο ανό­σιο και άγριο ον" ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΑ Ο ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ (2)


Η Γή όχι μόνο είναι ένας ζωντανός οργανισμός αλλά έχει και νευρικό σύστημα σε συνδυασμό με το μαγνητικό της πεδίο, με κομβικά σημεία ενέργειας.Τα τελλουρικά αυτά ρεύματα που ρέουν κατά μήκος του μαγνητικού πεδίου της γής, είναι η Οργόνη για την οποία μίλησε ο Ραιχ,  είναι ο Αιθήρ η Πεμπτουσία των Ελλήνων. Και οι πιο ευνοϊκές τοποθεσίες για τον άνθρωπο είναι εκεί που διασταυρώνονται δύο τέτοια ρεύματα. Οι Ελληνες γνώριζαν ότι το ανθρώπινο σώμα είναι ένας ηλεκτρομαγνητικός δέκτης και πομπός συγχρόνως και όταν προσφέρει με τις πράξεις του, εκπέμπει. Ήθελαν δε τον άνθρωπο ¨Όρθιο, με τα πόδια στην γή και το κεφάλι στον ουρανό, εξαγνισμένο δια καθαρμών και μυστηρίων, ώστε να ρέει ελεύθερα μέσα του η ζωτική κοσμική ενέργεια, η οποία ωφελεί μόνο όταν είναι ορθά και λογικά κατανεμημένη, εσωτερικά και εξωτερικά. Έτσι ισορροπούσαν την ανταλλαγή ενέργειας μεταξύ Γής και Ουρανού, προς επίτευξη καλύτερης δυνατής συχνότητας για αυτόν.
Ολες αυτές οι γνώσεις, κανόνες και παράγοντες που έπρεπε να ληφθούν υπόψη σε μια κατασκευή καθιστούσαν τον αρχιτέκτονα ένα πανεπιστήμονα
Στο πέρασμα των αιώνων η ανθρωπότητα ξέχασε αυτές τις πολύτιμες γνώσεις, συμπεριφέρεται με αλαζονεία, απληστία και ασέβεια στην φύση εντελώς ξεκομμένος από αυτήν. Σήμερα η Γή αντιδρά με αναταραχές, στο εσωτερικό της και επιφανειακά , γιατί η άναρχη οικοδόμηση έχει μπλοκάρει και έχει φράξει την ροή των τελλουρικών της ρευμάτων, και ο άνθρωπος καλείται να πληρώσει το αντίτιμο της ασυνειδησίας του.

Κι αυτός που αδιαφορεί για τα πράγματα της πόλης, για τα κοινά, δεν είναι απλώς αδρανής, αλλά άχρηστος: «ουκ απράγμονα αλλά αχρείον νομίζομεν» στην πόλη του Περικλή.


Η ΕΥΣΧΗΜΟΣΥΝΗ ΜΙΑΣ ΠΟΛΗΣ