Τα σύννεφα του Ποσειδώνα

 

Όταν διαλύεται η ομίχλη του Ποσειδώνος
φεύγουν τα σύννεφα και έρχεται η Εποχή του Απόλλωνος και της Αρτέμιδος

Η ομίχλη του Ποσειδώνα. 

Η προπαγάνδα ευδοκιμεί πάντα μέσα σε μια ομίχλη αδιαφάνεια σκοτάδι και σκιά και πάντα χρησιμοποιεί το συναίσθημα στην υπερβολή και την έλλειψη του για να βουλιάζει τα καράβια της σκέψης.

Όλα τα σύννεφα του Ποσειδώνα έχουν εξαφανιστεί μυστηριωδώς και μπορεί να φταίει ο ήλιος

Τα σύννεφα γύρω από τον όγδοο και πιο μακρινό πλανήτη του ηλιακού συστήματος —που βρίσκεται περίπου 2,8 δισεκατομμύρια μίλια (4,5 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα) από τον ήλιο— άρχισαν να ξεθωριάζουν το 2019.
Οι αστρονόμοι έχουν συνδέσει την απώλεια της νεφοκάλυψης με τις επιπτώσεις του ηλιακού φωτός που χτυπά την ατμόσφαιρα του Ποσειδώνα.

Η εξαφάνιση των λευκών μαζών παγωμένου μεθανίου που συνήθως διαπερνούν το γαλάζιο πρόσωπο  του Ποσειδώνα έχει συνδεθεί με αλλαγές στην υπεριώδη ακτινοβολία (UV) καθώς η δραστηριότητα του ήλιου ανεβαίνει στο μέγιστο.

Οι αστρονόμοι έχουν συνδέσει την απώλεια της νεφοκάλυψης με τις επιπτώσεις του ηλιακού φωτός που χτυπά την ατμόσφαιρα του Ποσειδώνα. 

Αναλύοντας δεδομένα που συλλέχθηκαν από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble, το Παρατηρητήριο Keck στη Χαβάη και το Παρατηρητήριο Lick στην Καλιφόρνια, οι αστρονόμοι παρατήρησαν ότι, μετά από δύο χρόνια καθυστέρηση, οι κορυφές της δραστηριότητας του ήλιου δημιουργούν περισσότερη νεφοκάλυψη πάνω από τον Ποσειδώνα, ενώ τα χαμηλά μέρη του την προκαλούν να διαλυθεί.

Τι ακριβώς προκαλεί την αλλαγή δεν είναι γνωστό με βεβαιότητα. Η πιο πιθανή εξήγηση είναι ότι το υπεριώδες φως από τον ήλιο ξεκινά χημικές αντιδράσεις στην ανώτερη ατμόσφαιρα του Ποσειδώνα, δημιουργώντας τελικά τα σύννεφα.

25 Αυγούστου 1989: Voyager 2, Meet Neptune

25 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1989

1989: Το Voyager 2 πραγματοποιεί την πιο κοντινή του συνάντηση με τον Ποσειδώνα, περνώντας μόλις 3.000 μίλια πάνω από τις κορυφές των νεφών του πιο απομακρυσμένου πλανήτη στο ηλιακό μας σύστημα. 
Το διαστημικό σκάφος Voyager 2 ήταν το πιο παραγωγικό μας μη επανδρωμένο διαστημικό ταξίδι. Επισκέφτηκε και τους τέσσερις εξωτερικούς πλανήτες και τα συστήματα φεγγαριών και δακτυλίων τους, συμπεριλαμβανομένων των πρώτων επισκέψεων στον Ουρανό και τον Ποσειδώνα που δεν είχαν εξερευνηθεί στο παρελθόν.

Τι ανακάλυψε το διαστημικό σκάφος για τον Ποσειδώνα;
Αρχικά θεωρήθηκε ότι ο Ποσειδώνας ήταν πολύ κρύος για να υποστηρίξει ατμοσφαιρικές διαταραχές, αλλά το Voyager 2 ανακάλυψε μεγάλης κλίμακας καταιγίδες, με πιο αξιοσημείωτη τη Μεγάλη Σκοτεινή Κηλίδα . Αποδείχθηκε ότι είχε πολύ μικρότερη διάρκεια από την επίμονη Μεγάλη Ερυθρά Κηλίδα του Δία. Ο Ποσειδώνας δεν έχει μόνο καταιγίδες, αλλά τυχαίνει να έχει τους ταχύτερους ανέμους στο ηλιακό σύστημα .

Το διαστημικό σκάφος σχεδιάστηκε για να πραγματοποιήσει μια στενή συνάντηση με τον Τρίτωνα, το μεγαλύτερο από τα αρχικά γνωστά φεγγάρια του Ποσειδώνα. Στην πορεία, το Voyager 2 βρήκε έξι νέα φεγγάρια σε τροχιά γύρω από τον πλανήτη.

Το Voyager 2 βρήκε τέσσερις δακτυλίους και στοιχεία για τόξα δακτυλίων, ή ημιτελείς δακτυλίους, πάνω από τον Ποσειδώνα. Αυτό σημαίνει ότι και οι τέσσερις γίγαντες αερίου στο ηλιακό μας σύστημα έχουν δακτυλίους. Ο Ποσειδώνας, ωστόσο, είναι πολύ πενιχρός σε σύγκριση με τους υπέροχους δακτυλίους γύρω από τον Κρόνο.

Στα τέλη του 19ου αιώνα, οι αστρονόμοι νόμιζαν ότι ένας αόρατος πλανήτης Χ επηρέαζε τις τροχιές του Ουρανού και του Ποσειδώνα. Οι παρατηρούμενες θέσεις των δύο πλανητών και οι υπολογισμένες θέσεις τους διέφεραν. Μεταξύ εκείνων των αστρονόμων που πείστηκαν για την ύπαρξη του Πλανήτη Χ ήταν ο Κλάιντ Τόμπο. Το 1930, ενώ σάρωνε περιοχές του ουρανού για τον Πλανήτη Χ, βρήκε τον Πλούτωνα.

Όταν το Voyager 2 πέταξε δίπλα στον Ποσειδώνα, πήρε πολύ ακριβείς μετρήσεις της μάζας του Ποσειδώνα και βρήκε ότι ήταν περίπου 0,5 τοις εκατό λιγότερο μάζα από τις προηγούμενες εκτιμήσεις. Όταν οι τροχιές του Ουρανού και του Ποσειδώνα υπολογίστηκαν εκ νέου χρησιμοποιώντας τον ακριβέστερο αριθμό μάζας, έγινε σαφές ότι ο ανακριβής αριθμός για τον Ποσειδώνα — και όχι η βαρύτητα ενός αόρατου πλανήτη — είχε προκαλέσει τις παρατηρούμενες τροχιακές αποκλίσεις.

Όταν φεύγει ο Ποσειδών για την Αιθιοπία έρχεται φθάνει ο Οδυσσέας στην Ιθάκη Φαιακία

Οδυσσέας και Ποσειδώνας…και ο Πολύφημος υιός του!

Οδύσσεια μια ιστορία πολύχρωμης σκέψης!

Ο εκπορθητής της Τροίας και κατακτητής του Ίλιου και της Ύλης, το ταίρι της Πηνελόπης, πατέρας του Τηλέμαχου, απόγονος του Ερμή, συνομιλεί με τον Άρχοντα των Υδάτων και Αυτοκράτορα των Θαλασσών Ποσειδώνα και συναντά τον περίφημο γιο του στην φοβερή σπηλιά του.

Η αναμέτρηση της Ελληνικής σκέψης και οι ενοχλητικές ερωτήσεις και αναζητήσεις ενός Ελληνικού νου με Άγνωστους θεούς στον δρόμο, τον γεμάτο ομίχλη, παγίδες και ψευδαισθήσεις, …για την Ιθάκη.

Η ομίχλη του Ποσειδώνα. Η προπαγάνδα ευδοκιμεί πάντα μέσα σε μια ομίχλη αδιαφάνεια σκοτάδι και σκιά και πάντα χρησιμοποιεί το συναίσθημα στην υπερβολή και την έλλειψη του για να βουλιάζει τα καράβια της σκέψης.

Η προπαγάνδα τελειώνει μόλις ο Οδυσσέας φθάνει στην Ιθάκη του, γιατί αυτό που κάνει ο Οδυσσέας μόλις φθάσει, είναι να πάρει τον κόσμο πίσω του μαζί με όλες τις ΛΕΞΕΙΣ του και γιατί έχει μια ΠΡΟΤΑΣΗ και όχι ΑΝΤΙΘΕΣΗ, που δύσκολα μπορεί κανείς, να την αρνηθεί.
Η πρόταση του Οδυσσέα αφορά ,ένα Ήλιο λαμπερό που φωτίζει όλη τη γη και ένα κόσμο ΦΩΤΕΙΝΟ,όπως ήταν από την ΑΡΧΗ, στο πρώτο της ροδοδάκτυλης αυγούλας, πρωινό.

Αποστολή ΔΗΛΟΣ 

Μετά από ένα μεγάλο ταξίδι του Φωτός ο Απόλλων επιστρέφει στη χώρα που γεννήθηκε στην Ελλάδα. Τι είναι το φως; Είναι το ταξίδι της συνείδησης Ποιος είναι ο Απόλλων ο θεός του φωτός; Είναι η θύμηση της συνείδησης η Μνήμη του παρελθόντος του παρόντος και του μέλλοντος από τα παγκόσμια πεδία της Μνημοσύνης 

Τι σημαίνει Ελλάδα; Το κέντρο συναρμολόγησης της αντίληψης της Γαίας, το σημαίνον και σημαινόμενον. 

Εδώ δημιουργήθηκε ο όρθιος homo sapiens, μέσα από την Ελληνική Μυθολογία τα Ομηρικά Έπη και την πρώτη ανθρώπινη Δημοκρατία. Μετά από ένα μεγάλο ταξίδι επιστρέφει στη θέση του την Εποχή του Υδροχόου του Ανθρώπου και των Αλκίνοων Φαιάκων, όχι σαν ληστρική εξουσία αλλά ως σοφή ηγεσία, εγγύηση για της Γης, την αρμονία και ισορροπία. Με τα δύο αδέρφια του φωτός τον Απόλλωνα και την Αρτέμιδα σε θαυμαστή συνεργασία. Απόλλων Άρτεμις «ALPHA MISSION – ΔELOS» αποστολή Δήλος

4.Ποσειδών ο μεγάλος γητευτής των ένλογων όντων

Όταν διαλύεται η ομίχλη του Ποσειδώνος

1984 χρόνια Ρεαλιστικού Οργουελισμού

Μη κοιτάς την Μέδουσα

...κατάματα!

Η επέλαση των μώβ μεδουσών

Εκτός από την κλιματική αλλαγή ένας ακόμη πολύ σοβαρός λόγος για την αύξηση του πληθυσμού αυτών των μεδουσών είναι και η υπεραλίευση εξαιτίας της οποίας εξαφανίζονται οι φυσικοί θηρευτές της μέδουσας. Το φαινόμενο αυτό κάνει κάποιους κύκλους και όπως είπε παρατηρείται σχεδόν κάθε 12 χρόνια ωστόσο τα τελευταία χρόνια λόγω της κλιματικής αλλαγής τα φαινόμενα πυκνών εμφανίσεων έχουν αυξηθεί κυρίως με σάλπες, διάφορα χιτωνοφόρα, πλακτονικά καρκινοειδή και αυγά ψαριών, ενώ οι μεγαλύτεροι φυσικοί θηρευτές της μέδουσας είναι η Δερματοχελώνα, η καρέτα - καρέτα, ο Τόνος, ο Ξιφίας και το Φεγγαρόψαρο. Όταν είναι νεαρή το χρώμα της είναι πορτοκαλό - καφέ και όταν ενηλικιώνεται παίρνει αυτό το έντονο πορφυρό-μωβ χρώμα.

Η Μέδουσα στην ελληνική μυθολογία αναφέρεται ως μία από τις τρεις Γοργόνες. Από τις τρεις αυτές αδελφές η Μέδουσα ήταν η θνητή. Το άλλο της όνομα ήταν Γοργώ, που σημαίνει άγρια ματιά.

Σύμφωνα με τον Ησίοδο, ήταν κόρη του Φόρκυ ή Φορκέα και της Κητούς, αδελφή των Γοργόνων Σθενώ και Ευρυάλη, και των Γραιών Δεινώ, Ενυώ και Πεφρηδώ

Τελικά, σύμφωνα με την εκδοχή του Ησίοδου, τη σκότωσε ο Περσέας με την βοήθεια της Αθηνάς προκειμένου να προστατέψει τη μητέρα του, Δανάη, από τον Πολυδέκτη. Από το θαυματουργό αίμα της, που θεωρούνταν ότι μπορούσε να γιατρέψει ή να σκοτώσει τους ανθρώπους, γεννήθηκε το φτερωτό άλογο Πήγασος και ο ήρωας Χρυσάωρ. Το κεφάλι της, το περίφημο «Γοργόνειο», το παρέλαβε η θεά από τον ήρωα και το επέθεσε στην ασπίδα της, επειδή το κεφάλι της, ακόμη και νεκρό, πέτρωνε όποιον το κοίταζε. Πριν από τον Ησίοδο όμως κανείς δεν είχε συνδέσει τη Μέδουσα με τον Περσέα και δεν υπήρχε πουθενά το στοιχείο του αποκεφαλισμού της. Για παράδειγμα, ενώ η Οδύσσεια και η Ιλιάδα αναφέρουν τόσο τη Μέδουσα όσο και τον Περσέα, πουθενά δεν τους συνδέουν.

Η Μέδουσα και ειδικά το κεφάλι της, που ονομάζονταν γοργόνειο, χρησιμοποιούνταν από πολύ παλιά ως προστασία και αποτροπαϊκό σύμβολο και γι' αυτό χρησιμοποοιούνταν ως ακροκέραμο σε ναούς και σπίτια αλλά και ως διακόσμηση σε πανοπλίες, όπλα, ασπίδες, άρματα και διάφορα αντικείμενα.

Στον Όμηρο το έπος αποφεύγει όσο μπορεί οτι αντιβαίνει στους νόμους της φύσης, για αυτό και δεν αναφέρεται οτι το κεφάλι της μέδουσας πέτρωνε όποιον τον κοίταζε, αλλά ότι προκαλούσε τρόμο και φυγή όταν το αντίκριζαν οι θνητοί ( Ιλιάδας Ε, Ρ.)

Λινοθώρακας του Μ. Αλέξανδρου

ΤΟ ΓΟΡΓΟΝΕΙΟΝ απεικόνιζε το κεφάλι της Γοργώς - Μέδουσας, που αποκεφάλισε ο Περσέας και με αυτό η Αθηνά στόλιζε την ασπίδα της. Το φορούσε και ο Μέγας Αλέξανδρος στην πανοπλία του. Το είχε στην περικεφαλαία του  και ο Κολοκοτρώνης. 

Ο Όμηρος αναφέρεται στο γοργόνειο τέσσερις φορές, κάθε αναφορά του έχει να κάνει με το κεφάλι μόνο, σαν να μην είχε σώμα.

ΓΙΑΤΙ O ΑΣΚΛΗΠΙΟΣ ΕΧΕΙ ΣΤΗΝ ΠΛΕΥΡΑ ΤΟΥ ΘΡΟΝΟΥ ΤΟΥ ΤΗΝ ΜΕΔΟΥΣΑ;;;

"....Το ιερό άλσος του Ασκληπιού έχει ολόγυρα όρια. Μέσα στον περίβολο δεν πεθαίνουν άνθρωποι ούτε γεννούν γυναίκες, όπως συνηθίζεται και στο νησί Δήλο. Όσα θυσιάζονται, είτε προσφέρει θυσία κάποιος Επιδαύριος είτε κάποιος ξένος, τρώγονται στον οριοθετημένο χώρο. Γνωρίζω ότι το ίδιο γίνεται και στην Τιτάνη. [2] Το άγαλμα του Ασκληπιού είναι σε μέγεθος το μισό από του Ολύμπιου Δία στην Αθήνα και είναι κατασκευασμένο από ελεφαντόδοντο και χρυσό. Η επιγραφή του μαρτυρεί πως το κατασκεύασε ο Θρασυμήδης από την Πάρο, γιος του Αριγνώτου. Ο θεός κάθεται σε θρόνο κρατώντας ράβδο και το άλλο του χέρι είναι ακουμπισμένο πάνω στο κεφάλι ενός φιδιού. Δίπλα είναι ξαπλωμένος ένας σκύλος. Στον θρόνο υπάρχουν ανάγλυφες παραστάσεις από τους άθλους Αργείων ηρώων, όπως του Βελλεροφόντη με τη Χίμαιρα και του Περσέα να αποκεφαλίζει τη Μέδουσα. Απέναντι από τον ναό είναι ο χώρος όπου κοιμούνται οι ικέτες του θεού...."Παυσανίας

Το αίμα της Μέδουσας, αυτό που δόθηκε στον Ασκληπιό από την Αθηνά, διαιρείτο σε δύο μέρη, με βάση τη φλέβα από την οποία είχε αναπηδήσει. Το αίμα από τη δεξιά φλέβα θα μπορούσε να θεραπεύσει την ανθρωπότητα, ακόμη και από το θάνατο, ενώ το αίμα από την αριστερή φλέβα μπορούσε να θανατώσει.

Η ΜΕΔΟΥΣΑ είναι το τέρας, το οποίο εκπροσωπεί τους Οφεις και κυοφορεί, τον ΧΡΥΣΑΩΡΑ, (ΧΡΥΣΟ ΞΙΦΟΣ) και τον πτερωτό Ιππον ΠΗΓΑΣΟ, την νόηση και το συναίσθημα στην διττή τους έκφραση, εφόσον και οι δύο κατέχουν καταστροφικές και ευεργετικές δυνάμεις.Ετσι, ο υλικός κόσμος γίνεται εχθρός της υψηλής διανόησης, αφού την παραλύει . Η πολυμήχανος και ματαιόδοξος Μέδουσα εκφράζει το απόλυτο«του ΕΓΩ ΜΑΣ». Αυτό το πανίσχυρο «ΕΓΩ» διεσπασμένο σε αναρρίθμητους ΟΦΕΙΣ, επινοεί και μηχανεύεται εις το αεί του παντός την διαχρονική λύση, η οποία θα του επιτρέψει την επιστροφή εις ΤΟ ΕΝ , ΤΟΥ ΑΠΟΛΛΩΝΑ.

ΓΟΡΓΟΝΕΣ=ΓΟΡΓ+ΝΟΕΣ , Η ΜΕΔΟΥΣΑ, είναι η θνητή αδελφή , οι άλλες δύο η ΕΥΡΥΑΛΗ(συναισθηματικές εξαρτήσεις) ΚΑΙ Η ΣΘΕΝΩ (θηριώδη ένστικτα κοινωνικής επιβουλής και επικράτησης) είναι αθάνατες.Τα ελαττώματα της θνητής Μέδουσας/εγωπάθεια/ματαιοδοξία υπόκεινται στην φθορά και τον θάνατο. Τα συναισθηματικά αδιέξοδα (ΕΥΡΥΑΛΗ), που δημιουργούν τα δράματα της ζωής και η επιθυμία κυριαρχίας (ΣΘΕΝΩ) δεν αποβάλλονται απο την ψυχή γι' αυτό και είναι αθάνατες.
Εχθροί των θνητών οι «βροτοστυγείς Γοργόνες», διότι έχουν νόας γοργούς, δεινούς και φοβερούς, και διαβιούν στα πέρατα της ψυχής μας, όπου είναι δύσκολο να τις διακρίνουμε , γι΄αυτό και είναι τόσο επικίνδυνες. Στον αντίποδα τους βρίσκεται η θεά Αθηνά, που συνοδεύει τους ήρωες και εκφράζει την διαύγεια της σκέψης και την υψηλή νοημοσύνη .ΟΙ ΔΥΟ ΑΡΤΗΡΙΕΣ ΤΗΣ ΜΕΔΟΥΣΑΣ
Η Μέδουσα, μόλις περιέλθει στην αρματωσιά της θεάς Αθηνάς, φέρνει τα δικά της δώρα: Μέσα στο σακούλι, εκτός από το κεφάλι της Μέδουσας, υπάρχουν δύο φιάλες με το αίμα της Γοργούς από τις φλέβες του δεξιού μα και του αριστερού χεριού, αίμα που δίνει ζωή και θάνατο.Αυτό το αίμα χρησιμοποιεί και ο Ασκληπιός


«Η ΑΘΗΝΑ ΜΑΖΕΨΕ ΤΟ ΑΙΜΑ ΠΟΥ ΕΤΡΕΧΕ ΑΠΟ ΤΙΣ ΦΛΕΒΕΣ ΤΗΣ ΓΟΡΓΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΔΩΣΕ ΣΤΟΝ ΑΣΚΛΗΠΙΟ. ΤΟ ΑΙΜΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΦΛΕΒΕΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΠΛΕΥΡΑΣ ΠΕΘΑΙΝΕ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ, ΤΟ ΑΙΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΕΞΙΑ ΤΟΥΣ ΘΕΡΑΠΕΥΕ.»

ΑΙΜΑ - ΙΑΜΑ

ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΗ ΔΗΛΗΤΗΡ+ΙΑΣΗ
ΔΗΛΗΜΑ= ΒΛΑΒΗ, ΦΘΟΡΑ ΔΗΛΗΜΩΝ= ΟΛΕΘΡΙΟΣ, ΔΗΛΗΣΙΣ= ΒΛΑΒΗ, ΔΗΛΗΤΗΡ= ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΑΣ
ΤΟ ΔΗΛΗΤΗΡΙΟΝ=ΦΑΡΜΑΚΟ ΚΑΛΟ Η ΚΑΚΟ , το έχων βλαπτική ή θεραπευτική ιδιότητα.
ΟΙ ΔΗΛΗΤΗΡΙΩΔΕΙΣ ΟΦΕΙΣ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΥΝ ΤΟΝ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟ ΜΕ ΤΟ ΔΗΛΗΤΉΡΙΟ ΤΟΥΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΤΟ ΘΕΡΑΠΕΎΣΟΥΝ.

ΑΙΜΑ. Χορηγός της ζωής, η δε αιμορραγία επιφέρει τον θάνατο και οποιαδήποτε ασθένεια του σώματος έχει επιπτώσεις πάνω του, αφού δηλητηριάζεται. Ανάλογα από την θέση που εκπορεύεται το αίμα μπορεί να καταστεί ΙΑΜΑ ή ΔΗΛΗΤΗΡΙΟ. Έτσι η δεξιά αρτηρία της Μέδουσας έχει σκοπό την ίαση η δε αριστερά έχει το δηλητήριο με σκοπό τον θάνατο. Την εξήγηση μας την δίνει ο μακρόκοσμος του σύμπαντος

ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΗΣ ΜΕΔΟΥΣΑΣ Fernand Khnopff 1898

Ο Περσεύς είναι Ηλιακός ήρωας αφού είναι τέκνο του Διός, ο οποίος ως χρυσή βροχή  έσμιξε με την Δανάη, και είναι εντεταλμένος να καταστρέψει τις δυνάμεις του σκότους με τις έμμονες ιδέες.

Ο ΠΕΡΣΕΥΣ Benvenuto Cellini Loggia dei Lanzi ΦΛΩΡΕΝΤΙΑ

ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΠΟΚΕΦΑΛΙΣΜΟΥ ΧΡΥΣΑΩΡ/ΟΞΥΝΟΙΑ ΚΑΙ ΠΗΓΑΣΟΣ/ΕΜΠΝΕΥΣΙΣ

Τέκνα της Μέδουσας την στιγμή του αποκεφαλισμού της ξεπηδούν από την κεφαλή της. Ο μέν Χρυσάωρ , ο κατέχων το χρυσό ξίφος, ΑΟΡ=ΞΙΦΟΣ, ο δε Πήγασος έλαβε την ονομασία γιατί γεννήθηκε δίπλα στις πηγές του μεγάλου Ωκεανού, των μεγάλων εμπνεύσεων. Πατέρας τους ο Ποσειδώνας, ο οποίος ενεργοποιεί την θεία επαφή, εφόσον η καθαρότητα της ψυχής δεν έχει πια ιδιοτελείς απαιτήσεις προβολής, δόξας και υλικών απολαβών. Τότε ο Χρυσάωρ διασχίζει τα υψηλά νοητικά αθάνατα πεδία και απαστράπτων εντός της αιωνιότητας, εμπιστεύεται στον άξιο θνητό δημιουργό προσωρινό κάτοικο του αισθητού πεδίου την υπερχρονική λάμψη των αθάνατων έργων

Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΠΗΓΑΣΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΥΣΑΩΡΑ Edward Burne Jones 1876 Southampton Art Gallery

ΜΗ ΚΟΙΤΑΣ ΤΗΝ ΜΕΔΟΥΣΑ ΚΑΤΑΜΑΤΑ

Η ερμηνεία του μύθου, μας μιλά σιωπηλά πως κάποια πράγματα δεν μπορούν να γίνουν γνωστά με την ανθρώπινη μορφή. Συνεπώς πρέπει να τα κοιτάζουμε πλάγια και προσεκτικά. Δεν μπορούμε να δούμε τον «Θεό» και να μην καούμε σαν την Σεμέλη, ούτε μπορούμε να κοιτάζουμε τις απόρροιες του Αετού, ανέμελα.

Μπορούμε όμως, να ασχοληθούμε με όλα τα άλλα, στο μέτρο του ανθρώπου, το δυνατό.

Ο Ποσειδώνας εδώ , ΣΗΘ, Σεισίχθων, ως ιδρυτής της Ατλαντίδας , παίζει ένα ρόλο καθοριστικό στην δημιουργία όλων των θρησκειών και ιδίως των μονοθεϊστικών, με πλήρη έξαρση, την Εποχή των Ιχθύων που τελειώνει. Παγίδεψε το μυαλό των ανθρώπων σε ένα υπερανεπτυγένο συναίσθημα και σε ένα νοσηρό θυμικό. Ειδικά, οι άνδρες πνιγήκανε στα αγριεμένα κύματα του Ποσειδώνα, όσοι δεν καταβροχθίστηκαν από τον Κύκλωπα, αφήσανε τα κόκαλά τους στα βράχια των Σειρήνων και ξεμείνανε στην Καλυψώ. Όλοι οι ιδρυτές θρησκειών, πατριάρχες, πάπες και αρχηγοί, ήταν άνδρες με κατεστραμμένη, ανύπαρκτη προσωπική ζωή, έρημοι και πολύ μοναχικοί.

Είναι θλιβερό να χρησιμοποιείται «ο θεός» με τρόπο τόσο ιδιοτελή και αισχροκερδικό από ένα θρησκόληπτο πληθυσμό. Είναι λυπηρό να βλέπεις, όντα ευφυή, όπως πολλοί από τον ανδρικό πληθυσμό, με πτυχία, με γνώσεις, με μόρφωση, να έχουν καμένο το νοητικό. Να έχουν κοιτάξει την Μέδουσα και να έχουν μαρμαρώσει στο λεπτό, αλλά ,το γεγονός, το συγκλονιστικό, έχει την εξήγησή του.

Σε ένα σύμπαν εχθρικό, σε μία έρημο μοναξιάς, του πραγματικού, που ο άνθρωπος προχωρά, ως το πιο θαρραλέο ον, με κομμένα φτερά, είναι φυσικό να θέλει από κάπου να πιαστεί , να κρατηθεί, να πιστεύει, για να κρατηθεί, να αντέξει τη διαδρομή.

Θέλει κάπου να πιστεύει και αυτή η πίστη του δίνει δύναμη να προχωρά. Αυτή την ανάγκη την εκμεταλλεύονται οι επιτήδειοι με στόχο την εξουσία και τα λεφτά. Δεν υπάρχει θρησκεία και ιερατείο που να μην έχει θησαυρίσει, χειραγωγώντας το θρησκόληπτο πλήθος και πουλώντας «Θεό», ουρί και άμφια ιερατικά.

Τι χρησιμοποιεί η Μέδουσα;

Όλα τα χαρακτηριστικά των μικρών τυράννων.

Βία, φόβο, ανησυχία, οίκτο, οργή, ενοχή και…πολλές υποσχέσεις για την μετα θάνατον ζωή. Υποσχέσεις που μένουν υποσχέσεις και προεκλογικές δηλώσεις.

Πως αντιμετωπίζεται;

Ποτέ δεν την κοιτάς κατάματα, όπως και δένεσαι στο κατάρτι, όταν ακούς τις Σειρήνες.

Η πίστη όντως κινητοποιεί ιδιαίτερες ψυχικές δυνάμεις, αλλά αυτός δεν είναι λόγος, πλουτίζουν οι ιερατικοί δημαγωγοί.Τα θαύματα έχουν την εξήγησή τους την λογική. Η γνώση έχει μια αρχή μαγική και είναι η μεταφυσική δηλ. η καινούργια φυσική.

Το Θείον δεν μπορεί ούτε να περιγραφεί , ούτε να ειδωθεί , ούτε να κατανοηθεί με την ανθρώπινη μορφή. Μια φορά, ο Οδυσσέας, το χρησιμοποιεί και το παλάτι καθαρίζει στο Πι και Φι.

Η σωστή απόσταση από το Θείον είναι στο μέσον και στην Γη, το άρμα του Φαέθοντος να οδηγεί. Ούτε κοντά να καίγεται σε ένα άκρατο θεοκρατισμό, ούτε μακριά να ξεπαγιάζει σε ένα κυνικό υλισμό.

Το άγαλμα της Νίκης ήταν το κεντρικό ακρωτήριο στο δυτικό αέτωμα του ναού του Ασκληπιού.

"Σε Δύση και Ανατολή  ο Ηλιος να φωτίσει και ο Σπόρος της Υπομονής  μέσ' τις καρδιές ν' ανθίσει"

ΜΕΔΟΥΣΑ

Ο ΑΘΛΟΣ ΤΟΥ ΠΕΡΣΕΑ

Πάνω σε ένα κοχύλι του Αιγαίου

Απο την Αιγηίδα ...στο Αιγαίο πέλαγος
Ταξίδι εκατομμυρίων χρόνων

Πριν από 20 εκατομμύρια χρόνια περίπου μια ενιαία ξηρά κάλυπτε σχεδόν τον σημερινό ελληνικό χώρο, από το Ιόνιο έως τη Μικρά Ασία και τα νότια της Κρήτης. Αυτή η ξηρά ήταν η Αιγηίδα. Σταδιακά, με την πάροδο εκατομμυρίων ετών, λόγω των γεωλογικών διεργασιών στην περιοχή, η Αιγηίδα αλλού κατακερματίστηκε και αλλού καταποντίστηκε. Η θάλασσα προχώρησε αργά προς το εσωτερικό της Αιγηίδας, ενώ σχηματίστηκαν τεράστιες λίμνες. Τα ψηλότερα σημεία της Αιγηίδας σχημάτισαν τα νησιωτικά συμπλέγματα του Αιγαίου (και αυτό εξηγεί γιατί το Αιγαίο έχει, σε γενικές γραμμές, μικρά βάθη, ενώ το Ιόνιο είναι αρκετά βαθιά θάλασσα


Η Αιγηίδα ήταν το τμήμα της επιφάνειας της γης που περιλάμβανε ολόκληρη τη σημερινή Ελλάδα μαζί με το Αιγαίο πέλαγος και τη δυτική Μ. Ασία. Στις αρχές της Μειοκαίνου περιόδου και στο τέλος της Ολιγοκαίνου δηλαδή πριν από 30 εκ.χρόνια η Αιγηίδα αναδύθηκε από την Τηθύ θάλασσα. 

Το Ιόνιο και το Αιγαίο ήσαν πεδιάδες που τις διέρρεαν ο Αδρίας ποταμός ο οποίος κατερχόταν από τις Άλπεις και ο Αιγαίος που κατέβαινε από τη λίμνη την οποία αποτελούσε τότε ο Εύξεινος. Ανατολικώς της Εύβοιας υπήρχε λίμνη, ενώ λίμνη ήταν και η Θεσσαλία. Στην Αιγηίδα παρουσιάσθηκαν και οι πρώτοι Έλληνες. Τότε, την εποχή του Μειόκαινου, το κλίμα ήταν πολύ πιο θερμό από το σημερινό και την επιφάνεια της Αιγηίδος κάλυπταν εκτεταμένα δάση και σαβάνες που τις διέκοπταν εκτεταμένες λίμνες με γλυκό νερό. Η βλάστηση περιλάμβανε κυρίως ανθοφόρα και κωνοφόρα φυτά, όπως οι κυπαρισσίδες, οι γιγαντιαίες σεκόιες, οι κουνιχάμιες, οι πευκίδες, αλλά και βαλανιδιές, καρυδιές, δαφνίδες, κανελόδενδρα, λεύκες, και πολλά άλλα είδη. Δεν έλειπαν ακόμη τα φοινικόδενδρα, καθώς και πολλά άλλα φυτά της οικογένειας των φοινικίδων. Στο χερσαίο αυτό χώρο έζησαν κατά καιρούς πάρα πολλά είδη ζώων, προβοσκιδωτών, όπως ελέφαντες και δεινοθήρια, σαρκοφάγα, αντιλόπες, γαζέλες, μικρόσωμα ελάφια, καμηλοπαρδάλεις, ιπποπόταμοι, ρινόκεροι, ιππάρια, τρωκτικά, πουλιά και ερπετά. 

Πριν από 2,5 εκ.χρόνια η Αιγηίδα κομματιάστηκε και ύστερα από πολλές καταβυθίσεις σχηματίστηκε το Αιγαίο πέλαγος.

Από την Πανγαία στην Αιγηίδα


Ταξίδι 200 εκατομμυρίων χρόνων
Η υπερήπειρος της Πανγαίας δέσποζε, ως επί το πλείστον από τον Τριαδικό(250-210 εκ.χρόνια), και αυτό το γεγονός επέτρεπε στα ζώα του πλανήτης μας να μεταναστεύσουν από το Νότιο Πόλο στο Βόρειο Πόλο. Η ζωή άρχισε να επαναδραστηριοποιείται μετά τη μεγάλη εξαφάνιση του Περμο-Τριαδικού(290-210 εκ.χρόνια) και πανίδα θερμού νερού αρχίζει να αναπτύσσεται στην μεγάλη θάλασσα της Τηθύος.

Διηγήσεις Αιγηίδος

Από την τροφό Αμάλθεια Αίγα στην καταιγίδα του Αιγαίου
Αίξ, Αίγα, κατσίκα, Αιγαί, Αιγές παλάτι του Ποσειδώνα, Αιγέας πατέρας του Θησέα από την Αίθρα και του Μήδου από τη Μήδεια, Αιγίδα ασπίδα από δέρμα κατσίκας, την φορούσε και η Αθήνα, Αιγίοχος Ζεύς, καταιγίδα όταν βυθίζεται η Γαία στεριά, Αιγιπάν, Αιγιαλός.
Αιγηίδα, ονομάσθηκε στη συνέχεια και η περιοχή της Αττικής, στην οποία διέμεναν οι Αιγείδες, κάτοικοι των 20 δήμων της Αιγηίδος φυλής.
Η Αιγηίδα ήταν η ενιαία ξηρά, που κάλυπτε το Αιγαίο πέλαγος και μεγάλο μέρος της τωρινής ηπειρωτικής Ελλάδας, περίπου πριν 2.000.000 χρόνια. 

Ουσιαστικά, περιλάμβανε σε πολλά σημεία τμήματα εδάφους ολόκληρης της σημερινής Ελλάδας, μαζί με τμήματα του Αιγαίου, που τότε ήταν στην πλειονότητά του ξηρά, και τη δυτική Μικρά Ασία, αλλά σε ενδιάμεσα σημεία της Αιγηίδας υπήρχαν διαμορφωμένα και διάφορα θαλάσσια μέρη ή λίμνες
Η περιοχή της Ευρώπης όπου βρίσκεται η Ελλάδα άλλαξε πολύ και πολλές φορές στο παρελθόν. 

Οι ενδογενείς δυνάμεις που αλλάζουν την επιφάνεια της Γης έδρασαν στην περιοχή μας για πολλά εκατομμύρια χρόνια, προκαλώντας πολλές αλλαγές, ενώ ακόμα και σήμερα οι δυνάμεις αυτές δεν έχουν σταματήσει να δρουν!
Ολόκληρος ο ελληνικός χώρος σχηματίστηκε μαζί με τα υπόλοιπα αλπικά βουνά. Όταν άρχισε η Αλπική Πτύχωση, η περιοχή μας αποτελούσε τον βυθό της Τηθύος θάλασσας. 

Απομεινάρι της Τηθύος είναι η Μεσόγειος θάλασσα. 

Από την αρχή του Μεσοζωικού Αιώνα μέχρι το τέλος του ο βυθός της Τηθύος γέμιζε με ιζήματα από τη διάβρωση-αποσάθρωση μακρινών ορεινών όγκων ή με όστρακα θαλάσσιων ζώων και κελύφη μικροοργανισμών. Τα όστρακα αυτά τα βρίσκουμε συχνά μέσα στα ιζηματογενή πετρώματα ως απολιθώματα.

Με την Αλπική Ορογένεση τα ιζήματα της Τηθύος πτυχώθηκαν και ανυψώθηκαν, δημιουργώντας τα βουνά γύρω από τη Μεσόγειο, μεταξύ αυτών και την Πίνδο. Η ορογένεση ξεκίνησε από τον χώρο της ανατολικής Ελλάδας, «μεταναστεύοντας» στο πέρασμα εκατομμυρίων ετών προς τα δυτικά.
Η Πίνδος δημιουργήθηκε πριν από 35 εκατομμύρια χρόνια περίπου, ενώ τα νησιά του Ιονίου αναδύθηκαν τελευταία από τα νερά. Κατά την ίδια γεωλογική περίοδο έντονη ήταν η ηφαιστειακή δραστηριότητα στη Ροδόπη και στο βόρειο Αιγαίο, ενώ σ’ αυτές τις γεωλογικές διεργασίες οφείλεται ο σχηματισμός σημαντικών κοιτασμάτων βωξίτη στον Παρνασσό.

Η Τηθύς (της Τηθύος) αναφέρεται ως πρόσωπο στην ελληνική μυθολογία.Ήταν μία από τις Τιτανίδες, κόρη του Ουρανού και της Γαίας που έλαβε ως σύζυγο τον αδελφό της, Ωκεανό .

Ο πέμπτος σε διαστάσεις δορυφόρος του πλανήτη Κρόνου, που ανακαλύφθηκε το 1684, ονομάσθηκε Τηθύς από το μυθικό αυτό πρόσωπο. Ολα τα ονόματα απο τα Ομηρικά Επη έχουν δοθεί στις περιοχές αυτού του δορυφόρου απο τη Διεθνή Αστρονομική Ένωση

Ο ΚΡΑΤΗΡΑΣ ΟΔΥΣΣΕΑΣ ,Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ,ΣΤΗΝ ΔΥΤΙΚΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΟΥ ΦΕΓΓΑΡΙΟΥ Τηθύος ΩΣ ΠΑΝΟΠΤΗΣ ΟΦΘΑΛΜΟΣ

ΔΙΑ-ΣΤΗΜΙΚΗ ΟΜΗΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ

Τηθύς (γεωλογία) είναι και ονομασία της αρχαίας μεγάλης εσωτερικής θάλασσας της Γης κατά τον Κρητιδικό Αιώνα, σημερινό και σχετικά μικρό απομεινάρι της οποίας αποτελεί η Μεσόγειος Θάλασσα.

Οταν έγινε ο Τρωικός πόλεμος το Αιγαίο ήταν πέλαγος, γιατί με νήες πλοία πήγαν οι Έλληνες στην Τροία.
Όταν πνίγηκε ο Αιγέας ο πατέρας (επίσης και ο Ποσειδώνας )του Θησέα το Αιγαίο ήταν πέλαγος. Γιατί όμως πνίγηκε;;;;;
Ο Αιγέας όμως είναι εγγονός του Κέκροπα, μυθικός ιδρυτής της πρώτης πόλης των Αθηνών στην Ακρόπολη (που ονομαζόταν Κεκροπία εκείνο τον καιρό). Ο πρώτος αττικός ήρωας και χθόνια θεότητα, παρουσιαζόμενος συνήθως ως διφυής, από τη μέση και πάνω άνθρωπος και από τη μέση και κάτω δράκος. Ήταν κριτής στη φιλονικία Ποσειδώνα – Αθηνάς για την θεϊκή προστασία της πόλης. Προτίμησε την Αθηνά και προκάλεσε την οργή του (μισογύνη) Ποσειδώνα. Οι γυναίκες που ψήφισαν τιμωρήθηκαν με απαγόρευση.
Ήλθε ο Κέκροπας, κροκόδειλος κυβερνήτης με ουρά, από την Αίγυπτο;;;;;
Το όνομα της Αιγύπτου φανερώνει το αντίθετο. Κείται υπτίως της Αιγός και των Αιγών.
Όμως η παρουσία του δράκου με την ουρά του, έστω και κατά το ήμισυ στην ελλαδική γη, δείχνει την επιρροή της παλαιάς ποσειδώνιας εποχής με τα λεμούρια όντα που ακόμη είναι εμφανής.
Τα φωνήεντα όμως σε υπεροχή στη γλώσσα – ομιλία και όχι γρυλλίσματα συμφώνων και μουγκανητών ιερών αγελάδων φανερώνουν ότι αναδύεται μία καινούργια εποχή για την Ελλάδα με τη μορφή του Θησέα Μαθησέα μαθητή κυβερνήτη των Αθηνών ( Αι Αθήναι είναι) και την έξοδο από τον Λαβύρινθο των θεοσοφικών στοών της Λεμουρίας και της Αιγύπτου.

ΕΛΛΑΣ   Ενδελεχής Λίθος Πέτρα και Φως

Η Ελλάδα είναι δεν είναι απλώς μία «χώρα», ένας γεωγραφικός προσδιορισμός. Η Ελλάδα είναι ένα σύστημα αξιών που σφυρηλατήθηκε στον χρόνο με αίμα και ιδρώτα. Με θυσίες και αγώνα. Με την απόλυτη ανθρώπινη υπέρβαση απέναντι στον εξωτερικό εχθρό αλλά και στα τρωτά της ανθρώπινης φύσης.

Ελλάδα είναι η αποθέωση του ανθρώπου, η άνοδος του στις Θείες σφαίρες της Αλήθειας και της Δικαιοσύνης. Η γέννηση και διασπορά του ανθρωπισμού όπου υπάρχουν ανθρώπινες κοινωνίες. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Ελληνικός πολιτισμός είναι η ασπίδα ενάντια στην τυραννία, την μισανθρωπία, την κοινωνική αδικία για κάθε άνθρωπο ανεξαρτήτως φυλής ή τοποθεσίας.


Oι Έλληνες του καινούργιου γαλαξιακού αιώνα, επιστρέφουν πάνω σε ένα κοχύλι  τραγουδώντας.

ΕΛΛΑΣ Ο Κίων του Πνεύματος

"Κρίνα του γιαλού: Μάτια μου σε ψηλό βουνό Θ΄ανέβω μήπως και τα δω, όλα τα νησιά, το Θιάκι και τη Τζιά. Μάνα μου αχ΄τη Αμοργό, και ωσ το Τζάντε το χλωρό, βήματα θεού, σαν κρίνα του γιαλού. Αχ, έλα στη Λευκάδα, νύχτα με φεγγαράδα, να πιάσεις το φεγγάρι με συρτή. Αχ, και στη Σαντορίνη, έλα σαν το δελφίνι το αίμα σου να γίνει θαλασσί."

Τι είναι η Ελλάδα

Η Γέννηση μιας Μελωδίας

Η καρδιά της Γαίας χτυπά στην Ελλάδα

.....Στην καρδιά της Γαίας που βρίσκεται στην Ελλάδα

Στον ΔΡΟΜΟ ΤΩΝ ΛΕΟΝΤΩΝ

"Ο Ερμής αγαπούσε με την χαρακτηριστική του ειρωνεία τους ανθρώπους και ο Ζευς φαινόταν μερικές φορές τρυφερός μαζί τους η Αθηνά ήταν συνέχεια με τους ήρωες της συνένοχη, ο Απόλλων φαινόταν να τους κοιτάζει αδυσώπητα.
Οι Έλληνες έμαθαν να βλέπουν τον εαυτό τους μέσα από τα μάτια του Απόλλωνα και να αισθάνονται το ίδιο αδυσώπητοι. Δεν υπήρχε άσκηση πιο γόνιμη διαυγής και παιδευτική αφού μονάχα εκείνος που γνωρίζει την τέχνη των ορίων μαθαίνει και να την υπερβαίνει. Οι συνέπειες αυτής της θεϊκής θέσης «χωρίς οίκτο» υπήρξαν εξαιρετικές!
Γιατί μαθαίνει κανείς να στηρίζεται στον εαυτό του, να τον ενεργοποιεί
μη αναζητώντας προστάτες και σωτήρες άνωθεν!"

 Από το βιβλίο του Π. Τσιτάτι, "Η πολύχρωμη σκέψη του Οδυσσέα"


Η Χρυσομαλλούσα Συνείδηση  και Οι Περιπέτειες του Φωτός

Από τον Τιτάνα Υπερίωνα στο γιο του τον Ήλιο, η ηλικία του οποίου εκτιμάται στα 5 δισεκατομμύρια και στον εγγονό Φαέθωντα μέχρι τον υπερβόρειο Απόλλωνα, άμα την εμφάνισή του στο νέο είδος των ανθρωπίδων, το homo sapiens επί της κυβέρνησης του αυτοσύσστατου Νοός του Διός.
Οι homo sapiens της Γαίας άρχισαν να μετρούν τον χρόνο και την ηλικία με το ταξίδι του φωτός, την περιφορά της Γης γύρω από τον Ήλιο. 

Αυτό σημαίνει ηλικία, πόσες φορές κάνει κάποιος τον κύκλο γύρω από το κέντρο του φωτός με απουσία ή όχι της συνείδησης.
Τι είναι φως και τι δεν είναι;
Το φως είναι χρόνος, είναι μέτρηση χρόνου. Όταν δεν υπάρχει φως στην μεγάλη Νύκτα, δεν υπάρχει χρόνος.
Το φως είναι η αρνητική εξίσωση του σκότους ή το σκοτάδι είναι ο μεγάλος ύπνος της ασυνειδησίας, ο θάνατος της συνείδησης;
Μετά το πέρας της Δύσης, το φως βυθίζεται σε εσωτερικό πυρ και γίνεται αόρατο. Αυτό στην Δύση Εσπερία το λέμε Εσπερινό. Όταν ανέρχεται με τη ροδοδάκτυλη αυγούλα, στην Ανατολή το λέμε Αυγερινό.
Ο θάνατος η απουσία φωτός, μέγα μυστήριο αλλά και η ζωή η παρουσία φωτός ακόμη μεγαλύτερη.
Οι περιπέτειες του φωτός είναι οι περιπέτειες της συνείδησης με στόχο και προορισμό την ολότητά σε ένα ενσυνείδητο Εαυτό.
Είναι αγών, είναι πρόκληση αλλά είναι και δημιουργία και γιορτή του συνειδέναι. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν είναι ότι πεθαίνουν κάποτε, είναι ότι δεν έχουν ζήσει ποτέ γιατί ποτέ δεν υπήρξαν ενσυνείδητοι. Αυτός είναι και ο χειρότερος θάνατος.

Ποιος είναι ο Απόλλωνας;
Ο Απόλλων είναι το φως της συνείδησης και στο ανθρώπινο σώμα είναι και το σημείο συναρμολόγησης της αντίληψης στο ανθρώπινο κουκούλι αυγό, ανήκει στο ζώδιο του Λέοντα πολικότητα με τον Υδροχόο της Άρτεμης . Είναι οι κάθετες και οριζόντιες μετακινήσεις, χωρίς οίκτο, του σημείου της αντίληψης στο κουκούλι της Γαίας. 

Γεωγραφικά είναι η Ελλάδα, όλα ξεκινάνε και τελειώνουν εδώ στην Ελλάδα που είναι η καρδιά του κόσμου και ο ομφαλός το κέντρο του κόσμου εκεί που συναντήθηκαν οι δύο αετοί που πέταξαν από Δύση και Ανατολή και όχι ο δικέφαλος αετός της Λεμουρίας που νοσταλγούν μερικοί, γιατί έχουμε περάσει στην μετατλαντική εποχή του homo sapiens ανεπιστρεπτί.
Από τους άθλους του Ηρακλή είναι το Λιοντάρι της Νεμέας και από τους Σταθμούς του Οδυσσέα είναι τα Νησί του Ήλιου εκεί που οι ατάσθαλοι σύντροφοι του, τρώνε όλα τα βόδια πειναλέοι και υπερφίαλοι και αμετροεπείς.
Τι σημαίνει να ακούς την καρδιά σου και να βαδίζεις ένα μονοπάτι με καρδιά;
Σημαίνει  πολύ απλά, αυτό, να είσαι κοντά με τον εσωτερικό εαυτό,
να είσαι σε αρμονία με τον εαυτό σου, να τον γνωρίζεις και να μη γίνεσαι ποτέ ξένος με αυτόν ζώντας μια ξένη φορτική ζωή μέσα στις πολύβουες φασαρίες του κόσμου και του Matrix .
Η Λεωφόρος των Λεόντων δεν είναι από τους πιο πολυσύχναστους δρόμους, είναι όμως Λεωφόρος της Συνείδησης της Αυτοσυνείδησης της Αντίληψης και της Υ επιλογής.
Όσοι την έχουν διασχίσει και την περπατήσει δεν έχουνε μετανιώσει ποτέ για αυτές.
Η επιστροφή του Φωτός!




Ήχοι Φωτός

Από την στιγμή της μεγάλης έκρηξης μέχρι τη γέννηση του Απόλλωνος
Όραση σημαίνει φως. Φως σημαίνει συνείδηση, είναι το ταξίδι του Φωτός το ταξίδι της Συνείδησης
Απόλλων σημαίνει αυτοσυνείδηση, για αυτό ο Θεός μιλάει για την αυτογνωσία στον ναό του.
Όταν η συνείδηση παρατηρεί τον εαυτό της σε αυτοπαρατήρηση γεννιέται ο Θεός του Φωτός στην φανερή Δήλο μαζί με την αδερφή του την Άρτεμη.
Δύσκολα γεννιέται, καμία στεριά δεν τον δέχεται γιατί η αυτοσυνείδηση και αυτογνωσία είναι μία δύσκολη υπόθεση, απαιτεί υπευθυνότητα μέτρο αυτοπειθαρχία και αυτογνωσία. Ποιος τα αντέχει όλα αυτά;
Το φως της ημέρας είναι η όραση της δεξιάς πλευράς, ο λόγος λογική ο ήχος η φωνή, τα φωνήεντα το αλφάβητο.
Το φως της νύχτας της Σελήνης Αρτέμιδος και των αστεριών είναι ο ήχος της σιωπής η αυτοπαρατήρηση και ο διαλογισμός.
Όταν κλείνεις τα δύο μάτια του σπηλαίου κρανίου της κεφαλής βλέπεις τα γεγονότα προσωπικά ή συλλογικά με αντικειμενική ματιά αποστασιοποιημένα.
Βλέπεις μέσα στο σκοτάδι, στον χρόνο μπρος και πίσω.
Κάπου εκεί σε αυτό το σπήλαιο, παγίδευσε και ο Ηρακλής το λιοντάρι και το έπνιξε με τα δύο του τα χέρια. Έπνιξε τον άπληστο εγωισμό και κράτησε τη ζωτική δύναμη για να συνεχίζει στην ορθολογική εποχή.
Ο Απόλλων είναι αδελφός με τον Ερμή. Ο Ερμής έφτιαξε τη λύρα και του την χάρισε παίρνοντας το ραβδί. Όταν αγκαλιάστηκαν τα δύο αδέλφια δύο κόσμοι ενώθηκαν, η Συνείδηση που έγινε Αυτοσυνείδηση και ο Λόγος πού έγινε η Λογική Φωνήεντα, Γλώσσα η Ελληνική και Φωτεινή Φωνή.

Ας ακούσουμε τη Φωνή του Φωτός για να βλέπουμε μέρα νύχτα βράδυ πρωί καλά και καθαρά σε όραση διαυγή.

Πόσες φορές γυρίσατε  γύρω απο τον Ηλιο;;;;;;

Εκ του βίου κράτιστόν εστιν υπεξελθείν ως εκ συμποσίου, μήτε διψώντα, μήτε μεθύοντα.
– Το καλύτερο είναι από τη ζωή να αποχωρήσεις όπως από ένα συμπόσιο: ούτε διψασμένος ούτε μεθυσμένος.  Αριστοτέλης

Οι Περιπέτειες του Φωτός

Η Φωνή της Όρασης

Η Λεωφόρος των Λεόντων

Γράψε στα αστέρια το όνομά σου

 

Η NASA μας υπόσχεται  το 2024 να προσεδαφίσει  αστροναύτες στην σελήνη,  αναμεσά τους  για πρώτη φορά  μία  γυναίκα,  μέσω του προγράμματος που ονόμασε Άρτεμις, τιμώντας για άλλη μια φορά την Ελληνική μυθολογία.

Το Artemis I, πρώην Exploration Mission-1, θα είναι η πρώτη ολοκληρωμένη δοκιμή των συστημάτων εξερεύνησης βαθέων διαστημάτων της NASA: το διαστημικό σκάφος Orion, ο πύραυλος Space Launch System (SLS) και τα επίγεια συστήματα στο Διαστημικό Κέντρο Kennedy στο Cape Canaveral της Φλόριντα. Η πρώτη από μια σειρά ολοένα και πιο περίπλοκων αποστολών, το Artemis I θα είναι μια δοκιμή πτήσης χωρίς πλήρωμα που θα αποτελέσει τη βάση για την ανθρώπινη εξερεύνηση στο βαθύ διάστημα και θα δείξει τη δέσμευσή μας και την ικανότητά μας να επεκτείνουμε την ανθρώπινη ύπαρξη στη Σελήνη και πέρα ​​από αυτήν.Το ταξίδι στο φεγγάρι διαρκεί τρεις ημέρες, ενώ για τον Άρη χρειάζονται τουλάχιστον έξι μήνες.

Κατά τη διάρκεια αυτής της πτήσης, το διαστημόπλοιο θα εκτοξευτεί με τον πιο ισχυρό πύραυλο στον κόσμο και θα πετάξει μακρύτερα από ό,τι έχει πετάξει ποτέ οποιοδήποτε διαστημόπλοιο κατασκευασμένο για ανθρώπους. Θα ταξιδέψει 280.000 μίλια από τη Γη, χιλιάδες μίλια πέρα ​​από τη Σελήνη κατά τη διάρκεια μιας αποστολής περίπου τεσσάρων έως έξι εβδομάδων. 

Το Orion θα μείνει στο διάστημα περισσότερο από ό,τι έχει κάνει οποιοδήποτε πλοίο για αστροναύτες χωρίς να ελλιμενιστεί σε διαστημικό σταθμό και θα επιστρέψει στο σπίτι πιο γρήγορα .

Φεύγοντας από τη Γη

Το SLS και το Orion θα εκτοξευθούν από το Launch Complex 39B στο εκσυγχρονισμένο διαστημικό λιμάνι της NASA στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι στη Φλόριντα. Ο πύραυλος SLS έχει σχεδιαστεί για αποστολές πέρα ​​από τη χαμηλή τροχιά της Γης που μεταφέρει πλήρωμα ή φορτίο στη Σελήνη και πέρα, και θα παράγει 8,8 εκατομμύρια λίβρες ώθησης κατά την απογείωση και την ανάβαση σε ένα όχημα βάρους σχεδόν έξι εκατομμυρίων λιβρών σε τροχιά

Καθώς το διαστημόπλοιο κάνει μια τροχιά γύρω από τη Γη, θα αναπτύξει τις ηλιακές του συστοιχίες και το Ενδιάμεσο Στάδιο Κρυογονικής Προώθησης ( ICPS ) θα δώσει στον Ωρίωνα τη μεγάλη ώθηση που απαιτείται για να εγκαταλείψει την τροχιά της Γης και να ταξιδέψει προς τη Σελήνη. Από εκεί, το Orion θα διαχωριστεί από το ICPS εντός περίπου δύο ωρών μετά την εκτόξευση. Στη συνέχεια, το ICPS θα αναπτύξει έναν αριθμό μικρών δορυφόρων, γνωστών ως CubeSats, για να εκτελέσει πολλά πειράματα και επιδείξεις τεχνολογίας .

Το εξερχόμενο ταξίδι στη Σελήνη θα διαρκέσει αρκετές ημέρες, κατά τη διάρκεια των οποίων οι μηχανικοί θα αξιολογήσουν τα συστήματα του διαστημικού σκάφους και, όπως χρειάζεται, θα διορθώσουν την τροχιά του. Ο Orion θα πετάξει περίπου 62 μίλια (100 km) πάνω από την επιφάνεια της Σελήνης και στη συνέχεια θα χρησιμοποιήσει τη βαρυτική δύναμη της Σελήνης για να ωθήσει τον Orion σε μια νέα βαθιά ανάδρομη ή αντίθετη τροχιά περίπου 40.000 μίλια (70.000 km) από τη Σελήνη.

Το διαστημόπλοιο θα παραμείνει σε αυτή την τροχιά για περίπου έξι ημέρες για να συλλέξει δεδομένα και να επιτρέψει στους ελεγκτές της αποστολής να αξιολογήσουν την απόδοση του διαστημικού σκάφους. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο Ωρίωνας θα ταξιδεύει προς μια κατεύθυνση γύρω από τη Σελήνη ανάδρομη από την κατεύθυνση που ταξιδεύει η Σελήνη γύρω από τη Γη.

Η Σελήνη φαίνεται να ανατέλλει πίσω από τον πύραυλο Space Launch System (SLS) της NASA με το διαστημικό σκάφος Orion στην κορυφή ενός κινητού εκτοξευτή καθώς εκτοξεύεται στο Launch Complex 39B για πρώτη φορά, Πέμπτη, 17 Μαρτίου 2022, στο Διαστημικό Κέντρο Kennedy της NASA στη Φλόριντα . Εν όψει της πτητικής δοκιμής Artemis I της NASA, ο πλήρως στοιβαγμένος και ενσωματωμένος πύραυλος SLS και το διαστημόπλοιο Orion θα υποβληθούν σε πρόβα βρεγμένου ντυσίματος στο Launch Complex 39B για να επαληθεύσουν τα συστήματα και να εξασκηθούν σε διαδικασίες αντίστροφης μέτρησης για την πρώτη εκτόξευση. NASA

Επιστροφή και επανείσοδος

Για το ταξίδι της επιστροφής στη Γη, το Orion θα πραγματοποιήσει άλλη μια κοντινή πτήση που θα μεταφέρει το διαστημόπλοιο σε απόσταση περίπου 60 μιλίων από την επιφάνεια της Σελήνης, το διαστημόπλοιο θα χρησιμοποιήσει μια άλλη ακριβή χρονική εκτόξευση κινητήρα της μονάδας υπηρεσιών που παρέχεται από την Ευρώπη σε συνδυασμό με τη βαρύτητα της Σελήνης για να επιταχύνει πίσω προς τη Γη. Αυτός ο ελιγμός θα θέσει το διαστημικό σκάφος στην τροχιά του πίσω προς τη Γη για να εισέλθει στην ατμόσφαιρα του πλανήτη μας ταξιδεύοντας με 25.000 mph (11 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο), παράγοντας θερμοκρασίες περίπου 5.000 βαθμών Φαρενάιτ (2.760 βαθμοί Κελσίου) - ταχύτερη και θερμότερη από ό,τι είχε ο Ωρίωνας το 2014 . δοκιμή πτήσης .

Μετά από περίπου τρεις εβδομάδες και μια συνολική απόσταση που διανύθηκε που ξεπερνά τα 1,3 εκατομμύρια μίλια, η αποστολή θα τελειώσει με μια δοκιμή της ικανότητας του Orion να επιστρέψει με ασφάλεια στη Γη.

Η Αρτεμις η δίδυμη αδελφή του Απόλλωνα

Ο Ησίοδος στη Θεογονία του τις περισσότερες φορές την περιγράφει ως «Άρτεμις το βέλος».

Ένα αξιοσημείωτο επεισόδιο στις αρχές του Τρωικού Πολέμου που περιλαμβάνει τη θεά είναι η διάσωση της Ιφιγένειας, κόρης του Αγαμέμνονα . Ο βασιλιάς είχε προσβάλει τη θεά σκοτώνοντας ένα από τα ιερά ελάφια της. Ως τιμωρία, η Άρτεμις είχε επιβραδύνει τον αχαϊκό στόλο και μόνο η θυσία της Ιφιγένειας θα κατευνάσει τη θεά που θα έδινε τότε στην Τροία έναν ευνοϊκό άνεμο. Ο Αγαμέμνονας πρόσφερε δεόντως την κόρη του ως θυσία, αλλά τη λυπήθηκε, την τελευταία στιγμή η θεά αντικατέστησε την κοπέλα με ένα ελάφι και έκανε την Ιφιγένεια ιέρεια στο ιερό της στην Ταυρίδα.

Η Αρτεμις με το αγαπημένο της ελάφι. Μουσείο Λούβρου

Μετά με τον αδελφό της Ορέστη η Ιφιγένεια γύρισε Ελλάδα και έγινε ιέρεια της θεάς στο Ναό Αρτέμιδος Βραυρωνίας  που χτίστηκε τον 5ο αιώνα και είναι δωρικού ρυθμού. Ήταν και είναι από τους σημαντικότερους ιερούς και αρχαίους χώρους στην Αττική και ήταν χτισμένος σε υπόγειο ρεύμα του Ερασίνου ποταμού όπου βγαίνει νερό. . Κατά την αρχαιότητα τελούνταν εκεί τα "Βραυρώνια", τελετή ευρέως γνωστή σε όλη την Αττική προς τιμήν της θεάς 

Βραυρώνα

Χρόνια αργότερα ο ναός χτίστηκε στην Ακρόπολη των Αθηνών επί Πεισιστράτου (καταγωγή από Βραυρώνα). Εκείνος έχτισε το Βραυρώνιον εκεί κατά τον 6ο αιώνα. 

Το όνομά σας μπορεί να πετάξει γύρω από το φεγγάρι στην αποστολή Artemis 1 της NASA
Η NASA καλεί τους ανθρώπους να βάλουν τα ονόματά τους σε μια μονάδα flash
Μπορείτε να στείλετε το όνομά σας σε ένα ταξίδι γύρω από το φεγγάρι με λίγα μόνο κλικ του πληκτρολογίου σας.
https://www.space.com/fly-name-around-moon-nasa-artemis-1-mission

Artemis I,

Ο ΚύκλΟς της Ζωής

 

Μετρώντας και συνειδητοποιώντας τον Χρόνο, τις Ωρες, τους Κοσμικούς ρυθμούς που συνεχώς επαναλαμβάνονται, ο άνθρωπος ο ίδιος μέσα σε μία αέναη κίνηση ,αντιλαμβάνεται τον Κόσμο που τον περιβάλλει, τον συναρμολογεί τον αξιολογεί, και ενώνεται μαζί του , Ζώντας τον σαν μία Εμπειρία Μοναδική σε μία Πορεία Ανελικτική στον Κύκλο της Ζωής, σαν μία εκπληκτική περιπέτεια, σαν μία γιορτή σαν ένα ΜΑΓΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΕΛΕΙΩΣΗΣ.

Eίναι αυτή η λαχτάρα  και η προσδοκία της ψυχής του , στην αέναη Διονυσιακή  πορεία της, μετρώντας τις ΩΡΕΣ, που αποτελούν πάντα μέρος της,  για να κατανοήσει , και  να ενωθεί  με την αιωνιότητα!

Η  Διονυσιακή τέχνη μετατρέπεται σε ένα τεράστιο θέατρο , όπου ο άνθρωπος καλείται να παίξει μεγάλους και μικρούς ρόλους,  χωρίς να ταυτίζεται ποτέ, μέχρι που μέσα σε έναν κόσμο της φαινομενικότητας και της παροδικότητας  να ανακαλύψει την πραγματική πηγή της ζωής και το αληθινό πρόσωπο του κόσμου που μας περιβάλει. Η Διονυσιακή Τέχνη συνδέεται  όμως και με την οδύνη που ο άνθρωπος αισθάνεται όταν βρίσκεται σε διάσταση με την ύπαρξη του και  νοιώθει «ΞΕΝΟΣ» με το κόσμο του. Και είναι αυτός  ο πόνος που θέλει να μετουσιώσει και να μεταμορφώσει  μέσα από την Διονυσιακή έξαρση.

Στον περιπλανώμενο Διονυσιακό θίασο ο ηθοποιός-άνθρωπος ,φορώντας την μάσκα του ανακαλύπτει επικοινωνεί και συμφιλιώνεται με τον εσωτερικό του θεό, μετά από μία κοπιαστική , μυστηριακή, εκστασιακή διαδικασία . Και είναι αυτό το μεγαλύτερο επίτευγμα, η υπέρτατη πράξη δύναμης και ηρωισμού του ανθρώπου για να απαλλαγεί από τη τιτανική φύση του και τα δεσμά της .

Η μάσκα που συμβολίζει τον ίδιο τον Διόνυσο είναι το προσωπείο ή η περσόνα που κρατά ενωμένες τις δύο ταυτότητες και τους ρόλους Θεατή-Ηθοποιού , είναι δε ένα είδος Πύλης, μιάς Γέφυρας ανάμεσα σε δύο κόσμους τόσο διαφορετικούς αλλά και τόσο όμοιους. .. Αυτός που τη φορά είναι ταυτόχρονα ο ίδιος και κάποιος άλλος. Αυτή η μετάβαση και η εναλλαγή από τον ένα ρόλο στον άλλο, ή έκσταση και οι μεταμορφώσεις αποτελούν το βασικό θέμα του Διονυσιασμού και είναι μία τελετουργική συμπεριφορά για την επίτευξη αλλαγής της συνειδησιακής κατάστασης με στόχο να δημιουργηθεί ένας νέος άνθρωπος, ο οποίος ξαναγεννιέται, όπως ο ίδιος ο Διόνυσος.
Διόνυσος ο Λυσεύς, ο Ελευθερωτής, πάντα Νέος, γνωρίζει καλά τους όρους του παιχνιδιού, στην μεγάλη σκηνή του Θεάτρου του, και όποιος τους κατανοήσει και κοιτάξει τον θεο-άνθρωπο μέσα του θα ανακαλύψει ένα άλλο εαυτό ,πίσω από την ΜΑΣΚΑ.

Οι ψυχές των ανθρώπων βλέποντας τα είδωλά τους ΣΤΟΝ ΚΑΘΡΕΠΤΗ ΤΟΥ ΔΙΟΝΥΣΟΥ στη ΜΕΓΑΛΗ ΣΚΗΝΗ  ΤΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ, ΕΝΟΣ ΜΕΓΑΛΟΥ ΔΡΑΜΑΤΙΚΟΥ ΘΙΑΣΟΥ .

Στον Ουράνιο Θόλο, έχουμε  τον Αστερισμό  Υάδες, τροφοί του Διόνυσου, που οι φωτεινότεροι αστέρες του σχηματίζουν ένα σχήμα «Λ» στον ουρανό, μαζί με τον ερυθρό γίγαντα Αλντεμπαράν, τον φωτεινότερο αστέρα σε όλο τον αστερισμό.  Αναφέρονται από τον Όμηρο στην Ιλιάδα, περιγράφοντας την ασπίδα του Αχιλλέα.

"Πριν λυτρωθείς απ' τα δάκρυα που πνίγεις
Πριν σε προδώσει η μυρωδιά της φωτιάς

Πριν τυλιχτείς στις αλυσίδες της θλίψης
Πριν αρνηθείς τις μαχαιριές της χαράς

Πριν σε τρομάξει το τραγούδι και φύγεις
Προτού χαθείς στην αγκαλιά μιας σκιάς

Φανέρωσέ μου τη μάσκα που κρύβεις
κάτω απ' τη μάσκα που φοράς"