Το Πολιτικό Τέλμα στην Ελλάδα

Το Πολιτικό Κενό της Χώρας: Ώρα για Λύσεις και Όχι Άλλες Διαπιστώσεις

Η πολιτική μιζέρια και η αδύναμη αντιπολίτευση στην ελληνική πολιτική σκηνή οφείλονται κυρίως στον έντονο κατακερματισμό των κομμάτων, στις εσωτερικές τους διαμάχες και στην αδυναμία τους να παρουσιάσουν μια ρεαλιστική εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης που να εμπνέει εμπιστοσύνη.

Οι Αιτίες της «Ανύπαρκτης» ΑντιπολίτευσηςΠολυδιάσπαση και Κατακερματισμός.
 Ο χώρος πέρα από την κυβέρνηση είναι σπασμένος σε πολλά μικρά κόμματα. Αυτό εμποδίζει τη δημιουργία ενός ισχυρού και ενιαίου αντίβαρου.
Εσωστρέφεια και Ιδεολογική Κρίση: Τα παραδοσιακά κόμματα της αντιπολίτευσης αναλώνονται συχνά σε εσωτερικές συγκρούσεις, αλλαγές ηγεσιών και διασπάσεις. Αντί να παράγουν πολιτική, ασχολούνται με τα εσωκομματικά τους.
Έλλειψη Εναλλακτικού Αφηγήματος: Η κριτική που ασκείται περιορίζεται συνήθως σε στείρα άρνηση. Δεν συνοδεύεται από κοστολογημένες και πειστικές λύσεις για την καθημερινότητα των πολιτών.
Αποσύνδεση από την Κοινωνία: Τα κόμματα δυσκολεύονται να εκφράσουν τα πραγματικά προβλήματα της κοινωνίας, όπως η ακρίβεια και η οικονομική στενότητα, με αποτέλεσμα οι πολίτες να νιώθουν ότι κανείς δεν τους εκπροσωπεί.

Γιατί Κυριαρχεί η Πολιτική Μιζέρια;Κρίση Αξιοπιστίας: Οι πολίτες νιώθουν απογοήτευση γιατί βλέπουν το ίδιο πολιτικό σκηνικό να ανακυκλώνει υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα.
Αίσθηση Αδιεξόδου: Οι πρόσφατες δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η κυβέρνηση καταγράφει φθορά. Παρόλα αυτά, η αντιπολίτευση παραμένει σε πολύ χαμηλά ποσοστά. Αυτό δημιουργεί στους ψηφοφόρους το αίσθημα ότι «δεν υπάρχει εναλλακτική».

Υποβάθμιση του Διαλόγου: Οι πολιτικές κόντρες στη Βουλή και στα μέσα ενημέρωσης γίνονται συχνά με όρους εντυπωσιασμού, προσωπικών επιθέσεων και τοξικότητας, γεγονός που απομακρύνει και κουράζει τον κόσμο.
Το αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης είναι η σταδιακή αποχή των πολιτών από τις κάλπες και η γενικευμένη απάθεια, καθώς η κοινωνία αισθάνεται ότι το πολιτικό σύστημα λειτουργεί σε ένα δικό του, απομονωμένο περιβάλλον.


Το Μεγάλο Κενό: Η Ελλάδα Παγιδευμένη στην Πολιτική Ανυπαρξία
Η ελληνική κοινωνία βιώνει σήμερα μια πρωτοφανή πολιτική παραδοξότητα. Από τη μία πλευρά, η καθημερινότητα των πολιτών πιέζεται ασφυκτικά από την ακρίβεια, την υποβάθμιση του κοινωνικού κράτους και την αίσθηση ανασφάλειας. Από την άλλη, το πολιτικό σύστημα μοιάζει να εκπέμπει σε άλλη συχνότητα, βυθισμένο σε μια πρωτοφανή τροχιά ανυπαρξίας και εσωστρέφειας.
Το πρόβλημα δεν είναι πλέον απλώς η φθορά της εκάστοτε κυβέρνησης, αλλά το γεγονός ότι απέναντί της υπάρχει ένα απόλυτο πολιτικό κενό.

Ο Κατακερματισμός της Αντιπολίτευσης και ο Μικροκομματισμός
Η εικόνα των κομμάτων που θα όφειλαν να αποτελούν την εναλλακτική πρόταση εξουσίας είναι απογοητευτική. Αντί για σοβαρό, τεκμηριωμένο έλεγχο και κατάθεση ρεαλιστικών λύσεων, παρακολουθούμε μια διαρκή εσωκομματική περιδίνηση. 

Διασπάσεις, προσωπικές φιλοδοξίες, ανούσιοι επικοινωνιακοί εντυπωσιασμοί και αρχηγικοί πόλεμοι συνθέτουν το σκηνικό.
Όταν η αντιπολίτευση αναλώνεται στο να βρει την ίδια της την ταυτότητα, αδυνατεί να εκφράσει την κοινωνική δυσαρέσκεια. 

Η κριτική περιορίζεται σε μια στείρα, καταγγελτική ρητορική του παρελθόντος, η οποία δεν πείθει κανέναν και, κυρίως, δεν προσφέρει διέξοδο.

Η Παγίδα του «Δεν Υπάρχει Εναλλακτική»
Αυτή η θεσμική ανισορροπία γεννά το πιο επικίνδυνο σύνδρομο για τη δημοκρατία: την αίσθηση του πολιτικού αδιεξόδου. 

```    ``Οι πολίτες νιώθουν εγκλωβισμένοι. Ακόμα και όταν αποδοκιμάζουν τις κυβερνητικές επιλογές, στρέφουν το βλέμμα τους στο υπόλοιπο πολιτικό ταμπλό και δεν βρίσκουν πουθενά έναν αξιόπιστο υποδοχέα της ψήφου τους.
Αυτή η «ανυπαρξία» εναλλακτικής λύσης δεν συνιστά πολιτική κυριαρχία για κανέναν· συνιστά καθολική αποτυχία του συστήματος. Όταν η επιλογή περιορίζεται στο «μη χείρον βέλτιστον», η πολιτική μιζέρια γίνεται κανονικότητα.

Η Μεγάλη Αποχή ως Κραυγή Βουβής Διαμαρτυρίας
Η συνέπεια αυτής της κατάστασης αποτυπώνεται ξεκάθαρα στις κάλπες. Η διαρκώς αυξανόμενη αποχή δεν είναι δείγμα τεμπελιάς ή αδιαφορίας των πολιτών. Είναι μια συνειδητή, πολιτική στάση απαξίωσης. Οι πολίτες γυρίζουν την πλάτη σε ένα πολιτικό προσωπικό που δείχνει να μην καταλαβαίνει τις ανάγκες τους.
Όταν τα κόμματα μετατρέπονται σε κλειστά κλαμπ που ασχολούνται με τα δικά τους γραφειοκρατικά προβλήματα, η κοινωνία απλώς αποσυνδέεται.

 Η αποχή είναι το τελευταίο στάδιο πριν από την πλήρη απάθεια ή, ακόμα χειρότερα, πριν από την τυφλή, αντισυστημική οργή.

Η Ανάγκη για Επανεκκίνηση
Η Ελλάδα δεν χρειάζεται άλλους σωτήρες, ούτε άλλα επικοινωνιακά πυροτεχνήματα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Χρειάζεται επειγόντως πολιτική ουσία. Χρειάζεται μια σοβαρή, δομημένη και κοστολογημένη αντιπρόταση που θα μιλήσει για τα πραγματικά προβλήματα: την οικονομία, την παιδεία, την υγεία και το μέλλον της νέας γενιάς.
Όσο το πολιτικό σύστημα αρνείται να κοιτάξει τον καθρέφτη και να αλλάξει, η πολιτική ανυπαρξία θα βαθαίνει. Και σε μια δημοκρατία, το κενό δεν μένει ποτέ για πολύ καιρό άδειο.

Η έξοδος από αυτό το τέλμα δεν θα έρθει με ευχολόγια, ούτε με την ανακύκλωση των ίδιων φθαρμένων προσώπων και πρακτικών.

 Απαιτείται μια ριζική επανεκκίνηση του τρόπου με τον οποίο λειτουργεί η πολιτική στην Ελλάδα.

 Η λύση περνά μέσα από τέσσερις συγκεκριμένους άξονες:Δημιουργία Προγραμματικών Συμμαχιών: Τα κόμματα της αντιπολίτευσης πρέπει να ξεπεράσουν τους αρχηγισμούς και να καθίσουν στο ίδιο τραπέζι.

 Στόχος είναι η σύνθεση ενός κοινού, ρεαλιστικού προγράμματος διακυβέρνησης με ξεκάθαρες προτεραιότητες για την ακρίβεια, την υγεία και την παιδεία, το οποίο θα αποτελέσει την ορατή εναλλακτική λύση που λείπει σήμερα.
Ανοιχτά Κόμματα στην Κοινωνία: Το πολιτικό σύστημα πρέπει να σπάσει τον ελιτισμό του. Χρειάζεται η θεσμοθέτηση διαβουλεύσεων με παραγωγικούς φορείς, επιστημονικές κοινότητες και κινήσεις πολιτών, ώστε οι νόμοι και οι προτάσεις να πηγάζουν από τις πραγματικές ανάγκες της αγοράς και της κοινωνίας, και όχι από κομματικούς σωλήνες.

Ψηφιακή Διαφάνεια και Λογοδοσία παντού: Καμία πρόταση δεν θα πείσει αν δεν επιστρέψει η εμπιστοσύνη. 

Απαιτείται η πλήρης ψηφιοποίηση των ελέγχων για τη διαχείριση του δημόσιου χρήματος και η θεσμοθέτηση δεικτών αποτελεσματικότητας (KPIs) για κάθε υπουργείο και δημόσιο οργανισμό, με ανοιχτά δεδομένα προσβάσιμα σε κάθε πολίτη.
Αλλαγή του Εκλογικού Μοντέλου Εκπροσώπησης: Για να επιστρέψουν οι πολίτες στην κάλπη, πρέπει να νιώσουν ότι η ψήφος τους έχει άμεσο αντίκρισμα.

 Η εισαγωγή μικρότερων εκλογικών περιφερειών και η κατάργηση των πελατειακών μηχανισμών θα επιτρέψει την ανάδειξη νέων, άφθαρτων προσώπων από την ίδια την κοινωνία.
Η πολιτική ανυπαρξία θα τελειώσει μόνο όταν οι ίδιοι οι πολίτες αρνηθούν τη μοιρολατρία και απαιτήσουν ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο. Το κενό δεν θα καλυφθεί από «σωτήρες», αλλά από μια σοβαρή, δομημένη και κοστολογημένη εναλλακτική που θα κοιτάξει το μέλλον της χώρας στα μάτια.

Ο Δρόμος για την Ανατροπή: 4 Ρηξικέλευθες Τομές για να Σπάσει το Καθεστώς
Η έξοδος από αυτό το τέλμα δεν θα έρθει με ευχολόγια, ούτε με τις γνωστές εκθέσεις ιδεών που ανακυκλώνει το πολιτικό σύστημα για να μην αλλάξει τίποτα. Αν θέλουμε να μιλάμε για πραγματική λύση, απαιτούνται βαθιές, χειρουργικές τομές που θα γκρεμίσουν τις δομές της πολιτικής μιζέριας. Χρειάζονται ρηξικέλευθες αποφάσεις που θα επιστρέψουν την εξουσία εκεί που ανήκει: στους πολίτες.

Μείωση των Βουλευτών στους 150: Η Ελλάδα των 10 εκατομμυρίων δεν αντέχει και δεν χρειάζεται μια στρατιά 300 βουλευτών με τις αντίστοιχες στρατιές μετακλητών, συμβούλων και προνομίων. Η άμεση μείωση του κοινοβουλίου στο μισό είναι η πρώτη έμπρακτη κίνηση εξορθολογισμού. Λιγότεροι βουλευτές σημαίνει μεγαλύτερη ατομική ευθύνη, ευέλικτη νομοθέτηση, δραστική μείωση του κόστους του κράτους και τέλος στην εικόνα μιας Βουλής που λειτουργεί ως βιομηχανία κομματικών διορισμών.

Κατάργηση των Ενεργοβόρων και Άχρηστων Οργανισμών: Ώρα να μπει λουκέτο σε δεκάδες δημόσιους οργανισμούς, επιτροπές και «φαντάσματα» του real estate του δημοσίου, που δημιουργήθηκαν αποκλειστικά για να βολεύουν αποτυχημένους πολιτευτές και κομματικά στελέχη. Οι οργανισμοί αυτοί καταναλώνουν εκατομμύρια σε ενέργεια, ενοίκια και μισθούς, χωρίς να παράγουν κανένα απολύτως έργο για τον πολίτη. Συγχώνευση ή οριστικό κλείσιμο τώρα, με ταυτόχρονη μεταφορά των πόρων απευθείας στην Παιδεία και την Υγειία.
Θεσμοθέτηση Ορίου Θητειών και Τέλος στους «Ισόβιους»: Η πολιτική πρέπει να πάψει να είναι επάγγελμα και οικογενειακό προνόμιο που κληρονομείται. Θεσμοθέτηση ανώτατου ορίου δύο συνεχόμενων θητειών (8 χρόνια) για κάθε βουλευτή και υπουργό. Όποιος προσφέρει, επιστρέφει μετά στην κανονική του δουλειά στην κοινωνία. Έτσι σπάει ο πελατειακός μηχανισμός, εξαφανίζονται οι επαγγελματίες πολιτικοί και αναγκάζεται το σύστημα να ανανεώνεται διαρκώς με νέα, άφθαρτας νοοτροπίας πρόσωπα από την πραγματική αγορά.
Άμεση Δημοκρατία με Ψηφιακά Δημοψηφίσματα: Η τεχνολογία επιτρέπει πλέον στον πολίτη να έχει λόγο. Για τα μεγάλα, εθνικά ή κοινωνικά ζητήματα, η γνώμη δεν θα ζητείται κάθε τέσσερα χρόνια. Καθιέρωση υποχρεωτικών ψηφιακών δημοψηφισμάτων μέσω ασφαλών πλατφορμών, όπου οι ίδιοι οι φορολογούμενοι πολίτες θα εγκρίνουν ή θα απορρίπτουν κομβικά νομοσχέδια, αφαιρώντας το μονοπώλιο των αποφάσεων από τις κλειστές κομματικές ελίτ.

Η πολιτική ανυπαρξία θα τελειώσει μόνο όταν το ίδιο το σύστημα εξαναγκαστεί σε αποδόμηση. Δεν χρειαζόμαστε άλλους «σωτήρες» που υπόσχονται να διαχειριστούν καλύτερα την ίδια σαπίλα, αλλά μια βαθιά θεσμική σοκ-θεραπεία που θα ξυπνήσει τη δημοκρατία μας από τον λήθαργο και θα της δώσει ξανά πραγματικό νόημα.


"Ο γκρεμιστής " Ποίηση Κ. Παλαμάς

50 κόμματα και μία τελεία

" Οπου λαλούν πολλά κοκόρια  αργεί να ξημερώσει" Λαική παροιμία

Οι πολλοί νόμοι σε μια χώρα είναι, όπως οι πολλοί γιατροί, σημείο αδυναμίας κι αρρώστιας. Βολταίρος

Τα πολλά κόμματα  δείχνουν την έλλειψη  πραγματικής δημοκρατίας. Δημιουργούν το χάος αποπρoσανατολίζουν  το κοπάδι ,γελοιοποιούν και εξευτελίζουν την δημοκρατία

50 κόμματα,  σε μία χώρα των 10 εκατ.  μία διεφθαρμένη κομματοκρατία, ολιγαρχία,οικογενειοκρατία με τον φερετζέ της Δημοκρατίας

Να βάλουμε επιτέλους μία τελεία σε αυτόν τον κατήφορο, να κλείσει αυτό  το τσίρκο και οι παλιάτσοι που μπαινοβγαίνουν στον ναό της Δημοκρατίας να πάνε σπίτια τους.

Για να μπορέσει να αναδειχθεί επιτέλους ένας πραγματικός ηγέτης με σοβαρότητα και ήθος που να μας εμπνεύσει και να οδηγήσει αυτή την χώρα.
Γιατί ποιός σοβαρός άνθρωπος θα κατέβαινε σε εκλογές με όλον αυτόν τον συρφετό;;;;

Κόμματα είναι οι ΜΚΟ που κυβερνούν μία χώρα και την οδηγούν σε κώμα και ο μεγάλος μνηστήρας ΕΥΡΥΜΑΧΟΣ που απομυζεί τον Ελληνικό λαό, τρώει και πίνει εις βάρος του.

Ο ρόλος των κομμάτων, καθώς και των ΜΚΟ, φαίνεται ξεκάθαρα από τις επιχορηγήσεις τους καθώς αποτελεί το βασικό τους κίνητρο μαζί με την εξουσία και την αυτοπροβολή.
Από την σύσταση του Ελληνικού κράτους είναι όλα ανθελληνικά και προδοτικά, ρωσσόφιλα, αγγλόφιλα, γαλλόφιλα και μετά τα νεότερα, τα φιλοαμερικάνικα, τα φιλοναζιστικά και τα κομμουνιστικά. Οι λάτρεις του φυτοφάγου και ζωόφιλου Αδόλφου, οι θαυμαστές του Λένιν και το προσκύνημα στο μαυσωλείο του . Τα χριστιανοδημοκρατικά με το προσκύνημα στην Ιερουσαλήμ πρωτίστως και, οι γνωστές » βασιλικές » δυναστείες Καραμανλή Παπανδρέου Μητσοτάκη και με τους γνωστούς νεοκολοτούμπες δεξιόθεν και αριστερόθεν.

Από την άλλη έχουμε και τους  αντιεξουσιαστές,  χαμένοι στην μετάφραση.

ΑΝΤΑΡΣΥΑ, σημαίνει χάος αλλά το Χάος γεννάει τον Ουρανό, μεγάλο εξουσιαστή, τι σχέση μπορεί να έχουν οι αναρχικοί με αυτό; Ή μήπως έχουν…
Ακόμη και οι outsider του συστήματος οι αναρχικοί,  επαναστάτες χωρίς τη σωστή αιτία,  με έξυπνα ανατρεπτικά  συνθήματα, δεν μπόρεσαν να αποφύγουν την δυστοπία.πχ ο Ρουβίκωνας.

Ο Ρουβίκωνας είναι ένας ποταμός στην Β. Ιταλία, που συνδέεται με ένα όριο που περνά ο Καίσαρας όταν εκστρατεύει κατά του Πομπηίου στη Ρώμης λέγοντας την περίφημη φράση: Ο κύβος ερρίφθη.
Ο Καίσαρας όμως δεν ήταν αναρχικός. Χαρακτηρίζει μία ολόκληρη εποχή νοοτροπία, είχε όπλα στρατό και ήταν η μεγάλη κατεστημένη εξουσία.

Το κύριο χαρακτηριστικό όλων των πρόσφατων πρωθυπουργών είναι η ανεργία. Είναι οι άνθρωποι που δεν έχουν εργασθεί ποτέ σε τίποτα πέρα και δεν έχουν κάνει ποτέ τίποτα πέρα από το να είναι μέλη ενός κόμματος και γόνοι κάποιας δυναστείας «επαγγελματίες» πολιτικοί.
Είναι οι άνθρωποι που έχουν περάσει τη ζωή τους φλυαρώντας δεξιόθεν και αριστερόθεν έξω από την πραγματική ζωή και τα προβλήματά της. Γι αυτό και δεν μπορούν να σταθούν στο ύψος μιας τόσο δύσκολης θέσης. Όχι μόνο δεν μπορούν να κυβερνήσουν το πλοίο αλλά και που ξέρουν και από βάρκα.
Το πολίτευμα της Ελλάδος είναι Προεδρευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία από το 1974. Στις 11 Ιουνίου του 1975 συντάχθηκε το ισχύον σύνταγμα που αναθεωρήθηκε το 1986 το 2001 και το 2008.
Οι αρμοδιότητες του προέδρου δεν είναι ουσιαστικές και είναι αιρετός, δεν τον ψηφίζει ο λαός. Τις αποφάσεις τις παίρνει ο πρωθυπουργός και ρόλος του είναι σημαντικός μαζί με την κυβέρνηση που εκλέγεται. Είναι δηλ, ο κυβερνήτης ο καπετάνιος ενός πλοίου που λέγεται Ελλάδα. Είμαστε όλοι πλήρωμα σε αυτό το πλοίο δεν υπάρχουν επιβάτες και είμαστε όλοι υπεύθυνοι για την πορεία αυτού του πλοίου ως πολίτες και κυρίαρχος λαός.
Το σύνταγμα διασφαλίζει την ισότητα και την ελευθερία λόγου τυπικά τουλάχιστον γιατί στην πράξη είναι αδύνατον να γίνει κάποιος πρωθυπουργός ακόμη και βουλευτής ή υπουργός αν δεν έχει τις κατάλληλες διασυνδέσεις και την υποστήριξη της σκιώδους εξουσίας που κυβερνά ουσιαστικά.
Η ιστορική πραγματικότητα αυτό αποδεικνύει περίτρανα καθ όλη την νεότερη διαδρομή. 

Όλοι οι πρωθυπουργοί που προωθήθηκαν και κυβερνήσανε την Ελλάδα ήταν άνθρωποι των κομμάτων, των μυστικών λέσχεων και των στοών και εξυπηρετούσαν πρωτίστως τα συμφέροντα αυτών που τους διορίζανε σε βάρος της χώρας και των πολιτών.


Σημειώνεται πως τα πολιτικά κόμματα που εκπροσωπούνται στη Βουλή ή στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή έχουν συγκεντρώσει ποσοστό άνω του 1.5% στις τελευταίες εθνικές εκλογές, έχουν δικαίωμα κρατικής χρηματοδότησης, δηλ πασχίζουν να πάρουν και αυτοί για το μερίδιο στην επιχορήγηση την κρατική.

Οι ακροδεξιοί ,οι οποίοι δεν ξέρουν πού να βρεθούν και να σταθούν, πόνταραν στον εθνικισμό κ την ορθοδοξία, η οποία τους πούλησε με μεγάλη προδοσία κ έμεινε ο εθνικισμός, μετέωρος σαν το βήμα του πελαργού,...

Η φυλή της Νέας Δημοκρατίας ως κυβέρνηση και η φυλή του ΣΥΡΙΖΑ ως αντιπολίτευση που αλληλοκατηγορούνται και ξεκατινιάζονται μεταξύ τους. Αμήχανοι και μετέωροι, οι υπόλοιποι ως θλιβεροί κομπάρσοι ακολουθούν και παρακολουθούν τα τεκταινόμενα ερήμην τους γεγονότα.

Δύο κύριες φυλές στο αγαπημένο δίπολο της σκιώδους εξουσίας δεξιά κ αριστερά, εμβολιαστές κ αντιεμβολιαστές , ρατσιστές κ αντιρατσιστές, Παναθηναικός κ Ολυμπιακός άθεοι κ ευσεβείς, θεός κ διάβολος κλπ

Στη δημοκρατία, ο διάλογος και η πειθώ είναι όπλα χαρακτηριστικά.
Φασισμός αναφέρεται σε ολοκληρωτικά καθεστώτα τυραννικά, βλέπε ναζισμός και κομμουνισμός. 

Η βία σωματική και ψυχική ασκείται από την εξουσιαστική αρχή.
Να σημειωθεί πως και η βασιλεία είναι ένα είδος απολυταρχικού καθεστώτος και εξαρτάται από τον χαρακτήρα του βασιλιά πως εξασκεί την απόλυτη εξουσία στους υπηκόους του και εκπροσωπείται κυρίως σε θρησκόληπτες χώρες που κυβερνώνται ελέω θεού. Τέτοιες υπήρξαν στην Ευρώπη με τον χριστιανισμό και σήμερα είναι στις μουσουλμανικές χώρες κατ εξοχήν.
Όλα τα πολιτεύματα και τα καθεστώτα έχουν τα προβλήματα τους. Δημιουργούνται κυρίως εξ αιτίας των ελαττωμάτων της ανθρώπινης φύσης. Απληστία, εξουσιομανία, αμετροέπεια, λαγνεία κλπ

Αριστεροί εκπρόσωποι, έγκριτοι του δημοκρατικού συστήματος με δικαίωμα συμμετοχής, επικαλούνται ειδικά όταν βρίσκουν τα δύσκολα, την δημοκρατία και θεωρούν τους εαυτούς τους «δημοκράτες».
Ερώτημα 2ον:
Έχουν διαβάσει ποτέ τι λέει ο Μάρξ , ο Λένιν, ακόμη και οι αναρχικοί Μπακούνιν και Τρότσκι για την δημοκρατία; Χρησιμοποιούν μια λέξη για μια ιδεολογία που δεν πιστεύουν και δεν είναι στις πεποιθήσεις τους, ούτε καν στην κοσμοθεωρία τους. Και με ποιο δικαίωμα την χρησιμοποιούν και την επικαλούνται, αφού δεν πιστεύουν και δεν την θέλουν; Αχαριστία συν τοις άλλοις σε ένα πολίτευμα που καταχρηστικά και κακώς τους φιλοξενεί.

Οι χριστιανικοί εκπρόσωποι χριστιανικών κυρίως κομμάτων, είτε έχουν τις επιστολές του Ιησού είτε τα συγχωροχάρτια του Πάπα, έχουν διαβάσει ποτέ την Παλαιά και Καινή Διαθήκη να δουν και να πάρουν παραδείγματα θεϊκής δημοκρατίας πριν για αυτή αρχίσουν να ομιλούν και για τον άνθρωπο στο πολίτευμα του παραδείσου ;;;;;
Ερώτημα 4ον;
Οι φιλεύσπλαχνοι φιλελεύθεροι, αυτοί οι φιλάνθρωποι με τα κότερα, τις βίλες, τις μετοχές, τις εταιρίες οφ σορ, αυτοί γιατί ποτέ δεν μιλούν για οικονομική ισότητα και δικαιοσύνη, αλλά μόνο για ένα γενικό και αόριστο και εκ του ασφαλούς, αντιρατσισμό; Πόσο αντιρατσιστές είναι;;;;Δεν υπάρχει μεγαλύτερος φασισμός και υποκρισία από τις ελεημοσύνες και την επίδειξη τους.
Έτσι χρησιμοποιούν τις λέξεις αυτοί που μας κλέβουν το νόημα και την σημασία τους και τις καταστρέφουν σε παράλογα λεκτικά σχήματα και πλήρη ασυνέπεια των λόγων τους και των πιστεύω τους.

Η δημοκρατία σε πτώση, η λογική σε απόγνωση

Εδώ και πολλά χρόνια διαιωνίζεται η φαυλότητα, η παρανομία , η διαφθορά  και τα κόμματα δρουν σαν καρτέλ αποσιωπώντας τα εγκλήματα που συντελούνται και καλύπτουν το ένα το άλλο.

Αναρίθμητα σκάνδαλα μεγάλη διαφθορά πέριξ και εντός της αυλής τους.
Πολλοί θα αναρωτηθούν και δικαίως;
Που είναι η δικαιοσύνη που είναι η δημοκρατία για την οποία κόπτονται που είναι η σοφία που είναι η αξιοκρατία. Που είναι η σοφή ηγεσία.
Όταν έχει τέτοιους πρωθυπουργούς. περιμένεις το πλοίο να μη βουλιάξει;;;;
Όλοι τους ευθύνονται για την σημερινή κατάσταση και εμείς περισσότερο που τους έχουμε ψηφίσει και χειροκροτήσει.

Ο πρωθυπουργός που θέλουμε

Ένας πρωθυπουργός με το σωστό βιογραφικό
Τι θα περιλαμβάνει αυτό;
Τρία πράγματα απλά
Εργασία ήθος και αρετή
Δηλ. ο Πρωθυπουργός να έχει κάπου εργασθεί με την αξία του
να έχει ήθος και αρετή και…. να φαίνεται αυτό.

Και λίγη αυτογνωσία δεν θα έβλαπτε, έως αρκετή.

Ο πρωθυπουργός δεν είναι μέλος σε κανένα τάγμα και ούτε έχει πάρει βραβείο από τάγματα και στοές, γιατί δεν ανήκει σε αυτές. Δεν μπορεί να είναι «υπάλληλος» των τραπεζών, εντολοδόχος των πολυεθνικών και κομματικό στέλεχος από τα γεννοφάσκια του, πολιτικάντηδων πονηρών.
Ο επόμενος πρωθυπουργός είναι ένας άνθρωπος απλός, χωρίς κότερα σκάφη και γούστα και ρούχα ακριβά.

Ο επόμενος πρωθυπουργός θα είναι πρωτίστως πρωθυπουργός της Ελλάδος, πλήρους αποδοχής και όλων των Ελλήνων και θα υπερασπίζει τα συμφέροντα και το δίκαιο τους, διαφορετικά να μετακομίσει στις χώρες και στους λαούς που τον ενδιαφέρουν πραγματικά και να τους βοηθήσει από κοντά.
Ο επόμενος πρωθυπουργός της Ελλάδος δεν μπορεί να είναι ένας θρησκόληπτος πατριδοκάπηλος, αλλά και ούτε ένας άπατρις εθνομηδενιστής. Δεν προσκυνάει κανένα και δεν επιτρέπει σε κανένα να τον προσκυνάει και δεν κατεβαίνει να μιλάει με τα ταγκς γύρω του και να πίνει καφέ με ψευτοδιανοούμενους παράγοντες κομματικούς.
Ο επόμενος πρωθυπουργός θα είναι ο πρωθυπουργός που θα μας αξίζει, γιατί θα είμαστε και εμείς σαν και αυτόν.
Απλοί δίκαιοι έντιμοι άνθρωποι αξιοπρεπείς σωστοί, φιλοπάτριδες κοσμοπολίτες και πραγματικά ευφυείς.

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Επαναφορά της πραγματικής Δημοκρατίας
Όχι κόμματα, μόνο άνθρωποι με πλήρες διαφανές αξιόπιστο βιογραφικό και πλήρης διαφάνεια στα περιουσιακά τους στοιχεία πριν και μετά και το πόθεν έσχες.
Υποχρεωτική η συμμετοχή στις εκλογές, όπως παλιά.
Όχι διαφημίσεις, όχι επιχορηγήσεις σε κανένα και από κανένα.
Παρουσίαση των υποψηφίων στην Πνύκα την αγορά του Δήμου με τις ξεκάθαρες θέσεις, τους ειδικά για τα κρίσιμα θέματα απλά και ουσιαστικά, ίδια και ίσοι όλοι.
Ανάληψη της ευθύνης των λόγων τους.
Ποινικοποίηση με αυστηρή ποινή για τα λάθη τους, την αθέτηση λόγων και υποσχέσεων και για οποιαδήποτε ανάμειξη σε διαπλοκή και διαφθορά.
Καμία παραγραφή και ποτέ για κανένα και άνθρωποι που έχουν καταδικαστεί να μην επιτρέπεται η συμμετοχή. ( το είδαμε και αυτό δυστυχώς ).

ΕΚΛΟΓΕΣ 2023

Φτύστε τους κατάμουτρα.


Εκλογές, κόμματα
με φρου φρου κι αρώματα.
Διαδηλώσεις -πτώματα
μ’ ανοιγμένα στόματα.
Υπουργεία-τέρατα

Η δημοκρατία στο κρεβάτι του Προκρούστη

Ο ρόλος των κομμάτων στην Ελλάδα

Οι πρωθυπουργοί της Ελλάδος και τα βιογραφικά τους

Η χαμένη ουσία της Εξ-ουσίας

 

Μουσείο Ηρακλειδών. Φωτό Κλειώ

Ο ανθρώπινος πολιτισμός έχει φθάσει σε αδιέξοδο .
Εδώ στην Ελλάδα αυτό που μας συμβαίνει σαν έθνος δεν είναι η απώλεια του αρχαίου πολιτισμού αλλά η απώλεια της φλόγας που θα αναζωπυρώσει ένα νέο Ελληνικό πολιτισμό. Χράπη Στυλιανού "Ο δρόμος του ηγέτη"

Επιτακτική ανάγκη. Θέλουμε μία Πολιτεία Δικαίου με πλήρη διαχωρισμό εξουσιών.
Ο Θουκυδίδης χαρακτηρίζει με μια φράση τις πολιτικές εξουσίες ,όταν θέλει να χαρακτηρίσει μια πόλη ελεύθερη την αποκαλεί, αυτόνομο αυτόδικο αυτοτελή.

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΕ ΑΠΟΓΝΩΣΗ

Τι είναι τα κόμματα;

Τα κόμματα είναι τα πιόνια της Ρωμαϊκής Συγκλήτου, τα άλογα που τα βάζει και τρέχουν στον ιππόδρομο και στην αρένα της πολιτικής ζωής του τόπου σε ένα σύγχρονο Κολοσσιαίο. 

Τα χρηματοδοτεί κιόλας, τα επιδοτεί, μερικά με extra Bonus και τα βάζει να τρέχουν και να ξεκατινιάζονται μεταξύ τους κατεβάζοντας το επίπεδο της πολιτικής του τόπου με σκοπό την εξουσία. Κουρδίζει τους εκάστοτε κομματάρχες, διαλέγει τους πιο ανόητους, τους πιο γελοίους, τους πιο διεφθαρμένους, τους πιο άχρηστους για να τους έχει του χεριού της και προσφέρει στο λαό άρτο και θεάματα χαμηλού επιπέδου μαζί με σύγχρονες τηλεταινίες και τηλεσειρές πολιτικής ορθότητος και θρησκευτικής αντινόησης.
Βρέξει χιονίσει, όποιο άλογο και να βγει στην κούρσα και όποιο κόμμα, η Ρωμαϊκή Σύγκλητος Στοά θα έχει κερδίσει σε ένα παιχνίδι στημένο και σικέ από την αρχή.

Τα κόμματα δεν εγγυώνται τη συμμετοχή στην άσκηση της εξουσίας, αλλά αντίθετα ενισχύουν την αρχομανία και τον επαγγελματισμό στην εξουσία προβάλλοντας τα ίδια πρόσωπα. Οι εκλογές δεν εγγυώνται τη συμμετοχή στην άσκηση της εξουσίας και εφαρμόζονται στον Κοινοβουλευτισμό, ακριβώς επειδή ο Κοινοβουλευτισμός είναι ολιγαρχικό πολίτευμα αρχομανία και τον επαγγελματισμό στην εξουσία προβάλλοντας τα ίδια πρόσωπα, υπογραμμίζει αξιοσημείωτα φανταστικά Κ. Καστοριάδης.

ΚΟΜΜΑΤΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΚΥΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΣΜΟΣ

Πόσα κόμματα μπορεί να έχει μία χώρα των 10 εκατ. πόσους βολευτές, συμβούλους και παρατρεχαμένους πόσους προέδρους ανύπαρκτων οργανισμών, πόσα ιδρύματα χωρίς σκοπό και στόχο.
Τα κόμματα στην Ελλάδα χωρίζονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες: τα συστηματικά και έγκριτα κόμματα παλαιάς κοπής που ανάγονται σε κάποιες δυναστείες και εναλλάσσονται εναλλάξ στον θρόνο και την εξουσία και, τα περιθωριακά κόμματα, που κινούνται σε ένα περιθώριο της ακροδεξιάς και της ακροαριστεράς, απλώς και μόνο για να καταλαμβάνουν ένα χώρο με αυστηρά οριοθετημένα και συγκεκριμένα τα ποσοστά τους και να θολώνουν τα νερά με την μελάνη και την σουπιά.
Φυσικά τα πάντα είναι πάντοτε υποκινούμενα από αριστερές δεξιές καπιταλιστικές κομμουνιστικές σοσιαλιστικές και φιλελεύθερες ιδεολογίες, όπως ήταν από την αρχή της Α΄ Ελληνικής Δημοκρατίας. Φιλορωσικά φιλογαλλικά φιλαμερικανικά φιλαγγλικά φιλογερμανικά φιλοπορτογαλλικά, φιλοκολομβιανά και λοιπά. 

Ποτέ  όμως δεν είναι φίλοι της Ελλάδος, της πατρίδας που τους ταίζει πάνω απο 100 χρόνια, γιατί το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η εξουσία και κάνουν τα πάντα για αυτή. 

Οι διαφορές τους είναι για την εξουσία και όχι για την ουσία και για το καλό της χώρας και της πατρίδας και του λαού της. Τον λαό τον θυμούνται μόνο για να τον χειραγωγούν σαν πρόβατο και να τους ψηφίζει. Φυσικά όλα τα κόμματα έχουν καλές έως άριστες σχέσεις με την εκκλησία και την ορθοδοξία την καταχθόνια εξουσία, διαφορετικά δεν μπορούν να επιβιώσουν.

Κοντολογίς λοιπόν τι θα μπορούσαν να κάνουν τα κόμματα της Ελλάδος, εκτός από το αυτονόητο, να είναι φιλελληνικά;
Θα μπορούσαν να ανεξαρτοποιηθούν από τη Ρωμαϊκή Σύγκλητο, πλήρως και πάσει θυσία.
Οι διαφορές τους να είναι επί της ουσίας και όχι για την εξουσία, και για το καλό της Ελλάδος και του λαού της. Δεν χρειαζόμαστε πολλά κόμματα με 10 εκατομμύρια πληθυσμό που έχουμε, ούτε τόσο αριθμό βουλευτών.
Θα μπορούσαν να πάψουν να είναι τόσο ανθελληνικά, τόσο κοντόφθαλμα και να εκλέγουν καλύτερους αρχηγούς, όχι ανθρώπους πιόνια και μαριονέτες, σαν αυτούς που έχουν τώρα.
Η αντιπολίτευση να είναι ουσιαστική και να μην είναι αντιπολίτευση για την αντιπολίτευση
και να ανεβάσουν το επίπεδο της πολιτικής ζωής και σκηνής του τόπου που είναι άθλιο.
Το επίπεδο της πολιτικής ζωής του τόπου φαίνεται από το επίπεδο των αρχηγών των κομμάτων, των οπαδών τους, των ταινιών των τηλεσειρών και των διαλόγων.

Τον Κοινοβουλευτισμό τον κατασκεύασαν οι Βρετανοί. Τον κατασκεύασαν στην προσπάθειά τους να περιορίσουν την αγγλική μοναρχία. Οι Βρετανοί όμως μιμήθηκαν το αυτοκρατορικό πολίτευμα των Ρωμαίων και των Βυζαντινών και τη Δημοκρατία τη μιμήθηκαν επιφανειακά. Κυρίως σφετερίστηκαν το όνομά της, γιατί πάντα έδινε ελπίδες στους ανθρώπους. Ο Κοινοβουλευτισμός , μιμείται τη Δημοκρατία, σφετερίζεται βέβαια το όνομά της, αλλά και είναι το λιγότερο απομακρυσμένο από τη Δημοκρατία πολίτευμα. Δεν είναι Δημοκρατία αλλά μια ολιγαρχική πολιτειακή παραλλαγή. Στον Κοινοβουλευτισμό εξακολουθεί να υπάρχει ο αέναος αγώνας για την εξουσία, όπως γενικά σε κάθε ολιγαρχικό πολίτευμα.Η δημοκρατία είναι το πολίτευμα όπου η εξουσία πηγάζει από τον λαό, ασκείται από τον λαό και υπηρετεί τα συμφέροντα του λαού.

Μουσείο Ηρακλειδών Φωτό Κλειώ

Πολιτική και Εξουσία

Κάθε πολιτική δράση προϋποθέτει και μια πολιτική σκέψη.
Κάθε πολιτική σκέψη εμπεριέχει και μια σαφή γνώση.
Κάθε σαφής γνώση στηρίζεται σε μια θεωρία και πρακτική, καλή.
Δεν υπάρχει πράξη που να μην είναι πολιτική
σε ένα κόσμο αλληλεπίδρασης,

Ακόμη και οι αμέτοχοι,οι αδιάφοροι και χωρίς καμία γνώση , δούλοι του συστήματος και του θεού, και όχι, «πολίτες» του καθαρού ΝΟΥ, δρουν πολιτικά, αντιδρώντας και επιλέγοντας να είναι ΥΠΗΚΟΟΙ σε ένα σύστημα που τους χειραγωγεί, γιατί τους περιφρονεί βαθιά.
Για κάθε δράση υπάρχει και μια αντίδραση, αλλά, και για κάθε αντίδραση υπάρχει μια εξουσία που εκπορνεύεται και εκπορεύεται από κέντρα γνωστικά.
Όταν είναι σοφή, την λέμε πολιτική ΗΓΕΣΙΑ και περιέχει απαραιτήτως, την ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ.

Μουσείο Ηρακλειδών Φωτό Κλειώ

Ο άνθρωπος, ως πολιτικό δίποδον ον, παρ΄όλο που έχει και «το ζώον» μέσα του, τη ζωώδη φύση γίνεται ΠΟΛΙΤΗΣ μέσα από την διαδικασία οργάνωσης μιας ΠΟΛΗΣ και την καλλιέργεια της πολιτικής αγωγής.
Η έξοδος από τα σπήλαια της παλαιολιθικής εποχής συνεπάγεται και την πρώτη δημιουργία οικισμού εγκαταλείποντας την ιδιότητα του περιφερόμενου νομάδα τροφοσυλλέκτη με όλα τα βασικά εργαλεία όπλα του, επιβιώνοντας στην άγρια φύση Δύσης και Ανατολής.
Η οργάνωση της ζωής σε μια πόλη κράτος έδωσε τη σειρά της σε μια ΠΟΛΗ ΧΩΡΑ ΕΘΝΟΣ.
Η λέξη ΕΘΝΟΣ είναι αρχαία ομηρική, χρησιμοποιείται τους τελευταίους αιώνες μετά την δημιουργία των Εθνών Κρατών με τη σημασία των ομόδελφων συμμετεχόντων πολιτών.
Το πολίτευμα και η ιεραρχία είναι τα βασικά χαρακτηριστικά που καθορίζουν την άσκηση εξουσίας σε ένα κράτος δικαίου ευνομίας ή βίας νοθείας και διαφθοράς με μεγάλη κατάχρηση εξουσίας.
Ο Περικλής στον επιτάφιο λόγο του ομιλεί για το είδος των πολιτών που δεν είναι αποδεκτοί σε μια πολιτεία ιδανική.
Αυτό σημαίνει πως ο πολίτης αναλαμβάνει την ευθύνη των πράξεων του, των λόγων του και συμμετέχει υποχρεωτικώς στα κοινά.
Δεν υπάρχει πράξη που να μην είναι «πολιτική» μέσα σε μια σύγχρονη χώρα κράτος.
Από το να ψηφίσεις ή να μη ψηφίσεις, από ποιο καρτέλ πολυεθνική θα ψωνίσεις και τι είδους κείμενο και φωτογραφία στο προφίλ σου θα αναρτήσεις είναι ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΑΞΗ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΗ.
Ακόμη και αν εσύ δεν ασχολείσαι, η κάθε είδους πολιτική ασχολείται μαζί σου και επηρεάζει την ζωή σου, εν γνώσει ή εν αγνοία σου.
Ο εκφυλισμός της κομματικής ληστείας και αρπαγής οδήγησε στην απαξίωση και της πολιτικής ζωής του τόπου, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και διεθνώς, στην οποία συνέβαλε και το χαμηλό επίπεδο της παιδείας και η έλλειψη καλλιέργειας επί των ουσιαστικών θεμάτων της κοινωνικής ανθρωπολογίας.
Τα σχολεία πια και τα πανεπιστήμια αντί να φτιάχνουν ΠΟΛΙΤΕΣ σωστούς με γνώσεις ΖΩΗΣ, βγάζουν αμόρφωτους ανθρώπους, άνεργους και χωρίς καμία ουσιαστική καλλιέργεια πνεύματος νου και ψυχής, παπαγάλους και δουλοπάροικους ολκής.

Οι περισσότεροι νέοι είναι ΑΠΟΛΙΤΙΚΟΙ,απογοητευμένοι από τα κόμματα και την αβιωσιμότητά τους, εγκαταλείπουν την συμμετοχή .
Αυτό σημαίνει πως αφήνουν την τύχη της χώρας και το μέλλον τους στον κάθε άρπαγα ληστή.
Η εξουσία ήταν μέχρι τώρα πρωτίστως θρησκευτική και ΑΝΤΙΝΟΙΚΗ. Ο εκάστοτε ανερχόμενος «πρόεδρος» θα επισκεφτεί πρώτα το βατικανό, το πατριαρχείο, και μετά των ΗΠΑ, την πολυεθνική συμμορία για να πάρει την «ευλογία». Κατόπιν σαν ΕΥΡΥΜΑΧΟΣ θα ανοίγει πολλά μέτωπα για να διασπά την προσοχή του άνοου κοινού και με εντολές της ΣΚΙΑΣ και ενός spectre Φαντάσματος θα κυβερνά.


Ο καλός πολίτης κάνει και τον καλό ηγέτη και βοηθά στο να κυβερνηθεί μια Πολιτεία σωστά.

Είναι υπερήφανος, γενναίος ανδρείος αποφασιστικός καλλιεργημένος και κυρίως την Άμαξα του Εαυτού σαν Ηνίοχος αρμονικά κυβερνά.

Όσοι ενδιαφέρονται να είναι ΠΟΛΙΤΕΣ μιας όμορφης Πολιτείας, ας τα μελετήσουν προσεκτικά. Ο όχλος , ΟΧΛΟΣ παραμένει και τίποτα δεν καταλαβαίνει από όλα αυτά γιατί απουσιάζει η ουσία η ΦΑΙΑ.

Και φυσικά αναδείξουν τα Ομηρικά Έπη μαζί με όλη την ελληνική φιλολογία και φιλοσοφία ως τη   τη βασική διάπλαση εκπαίδευση και παιδεία των Ελληνοπαίδων και κοινό σημείο τόπο συνάντησης των Ελλήνων.

"Το παράπονο"

«Δώσε σε ένα άνθρωπο εξουσία και θα δεις τον πραγματικό του χαρακτήρα»

Η εξ -ουσία χωρίς ουσία σαν αθέμιστος ΚΥΚΛΩΠΑΣ:


Αυτοί οι άνθρωποι της εγωμανίας γίνονται πάντα μια εξουσία και την εξασκούν στην κατάχρηση της, είτε καταλήγουν στον πατέρα αφέντη, είτε στο τυπολάτρη διευθυντή , είτε στον βουλευτή, είτε στρατηγό τον σοβαροφανή, με μεγάλη ιδέα για τον εαυτό τους ,και περισσή σπουδαιοφάνεια. Η ενέργεια στο σώμα τους δεν ρέει αρμονικά, όπως μας περιγράφει ο Όμηρος παραστατικά.

Φυσικά δεν διστάζουν να θυσιάσουν και τα  καλύτερα παιδιά για να μην αφήσουν την καρέκλα και το θρονί και ποτέ δεν αναλαμβάνουν την ευθύνη των πράξεων τους που τους ακολουθεί.

Το σκήπτρο της εξουσίας όπως και το δακτυλίδι της εξουσίας θέλουν τον σωστό άνθρωπο να κρατηθούν και να φορεθούν με δέρμα, ένδυμα ενδελεχούς γνώσης και αυτογνωσίας.
"Πριν αποκτήσουμε εξουσία πρέπει να αποκτήσουμε σοφία για να τη διαχειριστούμε καλά".

Το καινούργιο αίτημα  της Νέας Εποχής  που ανατέλλει είναι σοφή ηγεσία και ο σώφρων πολίτης οπλίτης συμμετέχων στην κυβερνητική ουσία.

Το καινούργιο σύνταγμα θα πρέπει να είναι αναρτημένο στα σχολεία στα δημόσια κτίρια και στα σπίτια απλό κατανοητό απ΄ όλους και όλοι να γνωρίζουν τις υποχρεώσεις τους και τις ευθύνες τους χωρίς μεσάζοντες δικολάβους και αμφίνομες δικονομίες για ένα ΜΕΛΛΟΝ της Ελλάδος λαμπρό και ας προετοιμασθούμε για πιο χαρμόσυνο γεγονός μιας ανθρώπινη ύπαρξης που είναι πάντα μαζί αγκαλιά με την αξιοπρέπεια και την τιμή.

....και πολύ αργήσαμε δεύτερη ζωή δεν έχει για κανέναν...

Τα κόμματα τα Ομηρικά Έπη και η Ρωμαϊκή Σύγκλητος

Το σκήπτρο της εξουσίας

Η Δημοκρατία της Αλκίνοης Αρετής

Οι μοναρχίες της φτώχειας και οι δημοκρατίες της πολυτέλειας

Το στέμμα του αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, σήμερα στο Βασιλικό Θησαυροφυλάκιο της Βιέννης

Η πολυτέλεια και ο νεοπλουτισμός εκφυλίζει την δημοκρατία και τους πολίτες της και η μοναρχία φτωχαίνει και εξαθλιώνει τους υπηκόους της.

Ο 19ος αιώνας βρήκε την Ευρώπη σχεδόν αποκλειστικά μοναρχική, με μόνες εξαιρέσεις την Ελβετία και κάποιες ελεύθερες πόλεις-κράτη.


Οι μοναρχίες άρχισαν να φθίνουν σημαντικά από περίπου το 1780, με την Αμερικάνικη και τη Γαλλική επανάσταση
Οι δύο Παγκόσμιοι Πόλεμοι του 20ού αιώνα κατάφεραν σημαντικά πλήγματα στα μοναρχικά καθεστώτα: μεταξύ 1914 και 2015 οι μοναρχίες μειώθηκαν από 22 σε 12, ενώ οι δημοκρατίες αυξήθηκαν από 4 σε 34.

Σήμερα στην Ευρώπη επιβιώνουν 12 κράτη με πολίτευμα τη μοναρχία (10 κληρονομικές μοναρχίες και 2 αιρετές):

 Σήμερα οι απόλυτες μοναρχίες είναι λίγες και αυτές είναι το Μπρουνέι, το Βατικανό, η Σαουδική Αραβία, καθώς και άλλα αραβικά κράτη στον Περσικό κόλπο

Ο θρόνος του Πάπα στο Βατικανό

Η αυτοκρατορία ως θεσμός και μοναρχία ανήκει στην αρχαία Λεμουρία, γιατί δεν είναι πολίτευμα, δεν υπάρχουν πολίτες, είναι καθεστώς, είναι το καθεστώς του αυτοκράτορα και του Θεού αυτοκράτορα όπως υπήρχε την αρχαία εποχή με τη μία φυλή των Λεμούριων. Είναι το καθεστώς του μεγάλου Δράκου για αυτό και όλοι σχεδόν οι αυτοκρατορικοί οίκοι τον έχουν ως οικόσημο.
Το πέρασμα στην Ατλαντίδα και τις περισσότερες φυλές οδήγησε σε ένα καινούργιο καθεστώς αυτοκρατορίας, της Ποσειδωνίας αυτοκρατορίας και θρησκείας που συνυπήρχε με την Βασιλεία με κυρίαρχο τον Ποσειδώνα τον άρχοντα των θρησκειών που στο θυμικό κυριαρχεί.

The Iron Throne games "Game of Thrones Ατλαντίδας και Λεμουρίας

Ο Βασιλεύς όμως είναι πάντα υποδεέστερος από τον αυτοκράτορα μονοκράτορα θεό, ένα βήμα παρακάτω, αλλά διατηρώντας πολλές από τις συνήθειες του αυτοκράτορα, όπως την χλιδή, τα χρυσά ρούχα, τον χρυσό θρόνο διαμαντικά κ.α
Αυτοκράτορες έχουμε κυρίως στην Ανατολή, όπως και αυτοκρατορίες ξεκινώντας από την κινεζική την ινδική την περσική και τη μογγολική γιατί είναι κυρίως ανατολίτικης νοοτροπίας.

Ο Αυτοκράτορας είναι ένας Θεός και ο Θεός είναι Αυτοκράτορας, ο ένας και μοναδικός και εδώ δεν επιτρέπεται καμία κρίση και κριτική στο πρόσωπό του. Αυτό το βλέπουμε καθαρά στις θεοκρατικές θρησκείες που είναι και αυτοκρατορικές και δογματικές. Έχουν δούλους και υπηκόους, ποτέ πολίτες. Το χαρακτηριστικό τους είναι οι τίτλοι που μαζεύουν χωρίς κανένα αντίκρισμα που φθάνουν τα όρια της γελοιότητας με τις χλιδάτες βαρυφορτώμενες ενδυμασίες των Drag queens που κυκλοφορούν σαν παγώνια.

Τρείς εξουσίες σε μία στην Αγία Τριάδα της Ιερής Απληστίας.

Το καταπληκτικό βιβλίο του Μοντεσκιέ για το πνεύμα του νόμου χωρίς το γράμμα του φόβου.
Δεν υπάρχει πραγματική δημοκρατία λέει ο φιλόσοφος και δικαστής Μοντεσκιέ και χωρίς την Αρετή όπως έχει πει και η Αρήτη στον Οδυσσέα.


Δεν υπάρχει ελευθερία χωρίς διάκριση στην εξουσία την νομοθετική εκτελεστική και δικαστική.
Η πολιτική Ελευθερία δεν συνάδει με την θρησκευτική δουλεία και με απλά λόγια σημαίνει
ότι η Εκκλησία πρέπει είναι χωριστά και σε απόσταση από την κυβερνητική εξουσία.
Οι νόμοι και οι νομοθέτες να μη διορίζονται από την κυβέρνηση καθώς επίσης και οι δικαστές να μην είναι αυλοκόλακες της εξουσίας.
Και, δεν μπορεί να γίνονται πρωθυπουργοί οι γιοί και οι εγγονοί πρωθυπουργών και δήμαρχοι τα ανίψια τους και τα αδέρφια τους και οι κόρες τους, βουλευτές, χωρίς αιδώ. Είναι ντροπή, γιατί τότε δεν έχουμε διάκριση εξουσιών άλλα, έχουμε τον Γιάννη να κερνάει και τον Γιάννη να πίνει.

Ο θεσμός των κομμάτων είναι θεσμός ολιγαρχικός.

 Τα κόμματα δεν εγγυώνται τη συμμετοχή στην άσκηση της εξουσίας, αλλά αντίθετα ενισχύουν την αρχομανία και τον επαγγελματισμό στην εξουσία προβάλλοντας τα ίδια πρόσωπα. Οι εκλογές δεν εγγυώνται τη συμμετοχή στην άσκηση της εξουσίας και εφαρμόζονται στον Κοινοβουλευτισμό, ακριβώς επειδή ο Κοινοβουλευτισμός είναι ολιγαρχικό πολίτευμα με επαγγελματίες της εξουσίας, και προωθεί την οικογενειοκρατία. Αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα χρόνια τώρα. Πάνω απο 100 χρόνια έχουμε τις ίδιες οικογένειες να έχουν μετατρέψει την χώρα σε οικογενειακή κληρονομική επιχείρηση.

Οι λέξεις έχουν χάσει την σημασία τους και έτσι μπορεί να μιλάμε για δημοκρατία και να είναι μια φασιστική ολιγαρχία.

Ελευθερία είναι το δικαίωμα να κάνουμε ό,τι επιτρέπουν οι νόμοι. "Μοντεσκιέ
Όπως η αρετή είναι απαραίτητη σε μια δημοκρατία, είναι και η τιμή σε μια μοναρχία.
Το 1751 η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία πρόσθεσε το De l’esprit des lois στο Index Librorum Prohibitorum («Κατάλογος Απαγορευμένων Βιβλίων»).
Δεν υπάρχει λέξη που να έχει παραδεχτεί περισσότερες διαφορετικές σημασίες και να έχει κάνει περισσότερες διαφορετικές εντυπώσεις στο ανθρώπινο μυαλό , από αυτή της Ελευθερίας . Μερικοί το θεωρούν ως διευκόλυνση καθαίρεσης ενός ατόμου στο οποίο είχαν απονείμει μια τυραννική εξουσία. άλλοι για τη δυνατότητα επιλογής ενός ατόμου στο οποίο είναι υποχρεωμένοι να υπακούουν. Άλλοι για το δικαίωμα να φέρουν όπλα και έτσι να τους επιτρέπεται να χρησιμοποιούν βία, άλλοι για το προνόμιο να κυβερνώνται από έναν ντόπιο της χώρας τους ή από τους δικούς τους νόμους.
Μερικοί έχουν προσαρτήσει αυτό το όνομα σε μια μορφή διακυβέρνησης, εξαιρουμένων άλλων: Όσοι είχαν ρεπουμπλικανικό γούστο, το εφάρμοσαν σε αυτήν την κυβέρνηση. όσοι τους άρεσε ένα μοναρχικό κράτος, το έδιναν στις μοναρχίες. Έτσι, όλοι έχουν εφαρμόσει το όνομα της ελευθερίας στην κυβέρνηση που συμμορφώνεται περισσότερο με τα δικά τους έθιμα και τάσεις: και όπως σε μια δημοκρατία οι άνθρωποι δεν έχουν τόσο σταθερή και τόσο παρουσίαση άποψη για τα όργανα των κακών για τα οποία παραπονιούνται, και ομοίως όπως η οι νόμοι φαίνεται εκεί να μιλούν περισσότερο, και οι εκτελεστές των νόμων λιγότερο, γενικά αποδίδεται στις δημοκρατίες και αρνείται στις μοναρχίες. Όπως και στις δημοκρατίες, ο λαός φαίνεται να κάνει σχεδόν ό,τι θέλει, η ελευθερία έχει τοποθετηθεί σε αυτό το είδος κυβέρνησης και η δύναμη του λαού έχει συγχέεται με την ελευθερία του.
Διαφορετικές σημασίες της λέξης ελευθερία
Ελευθερία είναι το δικαίωμα να κάνεις ό,τι επιτρέπουν οι νόμοι, και αν ένας πολίτης μπορούσε να κάνει ό,τι του απαγορεύουν, δεν θα είχε πλέον ελευθερία, γιατί όλοι οι συμπολίτες του θα είχαν την ίδια εξουσία.
Σε τι αποτελείται η ελευθερία
Τα δημοκρατικά και αριστοκρατικά κράτη δεν είναι από τη φύση τους ελεύθερα.

 Η πολιτική ελευθερία βρίσκεται μόνο σε μετριοπαθείς κυβερνήσεις και ακόμη και σε αυτά δεν βρίσκεται πάντα. Υπάρχει μόνο όταν δεν υπάρχει κατάχρηση εξουσίας. 

Αλλά η συνεχής εμπειρία μάς δείχνει ότι κάθε άνθρωπος που έχει επενδύσει με δύναμη είναι ικανός να την καταχραστεί και να μεταφέρει την εξουσία του μέχρι εκεί. Δεν είναι παράξενο, αν και αλήθεια, να πούμε ότι η ίδια η αρετή έχει ανάγκη από όρια;
Για να αποφευχθεί αυτή η κατάχρηση, είναι απαραίτητο από την ίδια τη φύση των πραγμάτων η εξουσία να αποτελεί έλεγχο της εξουσίας. Μια κυβέρνηση μπορεί να συγκροτηθεί έτσι, καθώς κανένας άνθρωπος δεν πρέπει να υποχρεωθεί να κάνει πράγματα στα οποία ο νόμος δεν τον υποχρεώνει, ούτε να εξαναγκαστεί να απέχει από πράγματα που ο νόμος επιτρέπει.
Πολιτική ελευθερία
Η πολιτική ελευθερία του υποκειμένου είναι μια ψυχική ηρεμία, που προκύπτει από τη γνώμη που έχει κάθε άτομο για την ασφάλειά του. Για να έχουμε αυτή την ελευθερία, είναι απαραίτητο η κυβέρνηση να έχει συγκροτηθεί έτσι ώστε ένας άνθρωπος να μην φοβάται τον άλλον .
Πολιτική Σκλαβιά
Θα έλεγα αμέσως ότι η θρησκεία δίνει το δικαίωμα στους καθηγητές της να υποδουλώνουν όσους διαφωνούν μαζί της, για να διευκολύνουν τη διάδοσή της.
Αυτή ήταν η ιδέα που ενθάρρυνε τους ληστές της Αμερικής στην ανομία τους. Υπό την επίδραση αυτής της ιδέας θεμελίωσαν το δικαίωμά τους να υποδουλώνουν τόσα πολλά έθνη γιατί αυτοί οι ληστές, οι οποίοι θα ήταν απολύτως και ληστές και χριστιανοί, ήταν εξαιρετικά ευσεβείς.

Ο Μοντεσκιέ είπε ότι πέρασε είκοσι χρόνια ερευνώντας και γράφοντας το De l’esprit des lois , καλύπτοντας ένα τεράστιο εύρος θεμάτων όπως το δίκαιο, η κοινωνική ζωή και η μελέτη της ανθρωπολογίας. Σε αυτή την πραγματεία ο Montesquieu υποστηρίζει ότι οι πολιτικοί θεσμοί χρειάζεται, για την επιτυχία τους, να αντικατοπτρίζουν τις κοινωνικές και γεωγραφικές πτυχές της συγκεκριμένης κοινότητας. Ζητά για ένα συνταγματικό σύστημα διακυβέρνησης με διάκριση των εξουσιών , τη διατήρηση της νομιμότητας και των πολιτικών ελευθεριών και το τέλος της δουλείας .

Αρχές που παρακινούν τη συμπεριφορά των πολιτών σύμφωνα με τον Μοντεσκιέ
Η οδήγηση κάθε ταξινόμησης πολιτικού συστήματος, σύμφωνα με τον Μοντεσκιέ, πρέπει να είναι αυτό που αποκαλεί «αρχή». Αυτή η αρχή λειτουργεί ως ελατήριο ή κινητήρας για να παρακινήσει τη συμπεριφορά των πολιτών με τρόπους που θα τείνουν να υποστηρίζουν αυτό το καθεστώς και να το κάνουν να λειτουργεί ομαλά.
Ένα πολιτικό σύστημα δεν μπορεί να διαρκέσει πολύ εάν λείπει η κατάλληλη αρχή του. 

Ο Μοντεσκιέ ισχυρίζεται, για παράδειγμα, ότι οι Άγγλοι απέτυχαν να δημιουργήσουν μια δημοκρατία μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο (1642–1651) επειδή η κοινωνία δεν είχε την απαιτούμενη αγάπη για την αρετή.
Βιβλίο VII: Συνέπειες των Διαφορετικών Αρχών των Τριών Κυβερνήσεων σε σχέση με τους Συλλογικούς Νόμους, την Πολυτέλεια και την Κατάσταση των Γυναικών
Les républiques finissent par le luxe; les monarchies, par la pauvreté.
 Οι δημοκρατίες τελειώνουν μέσω της πολυτέλειας οι μοναρχίες μέσω της φτώχειας.

Είναι η κύρια πηγή της θεωρίας της διάκρισης των εξουσιών , η οποία εφαρμόζεται σε πολλά συντάγματα σε όλο τον κόσμο. Είναι επίσης γνωστός για το ότι έκανε περισσότερα από κάθε άλλο συγγραφέα για να εξασφαλίσει τη θέση της λέξης δεσποτισμός στο πολιτικό λεξικό. 

Το Πνεύμα του Δικαίου που δημοσιεύτηκε ανώνυμα (1748), το οποίο έγινε δεκτό τόσο στη Μεγάλη Βρετανία όσο και στις αμερικανικές αποικίες, επηρέασε τους Ιδρυτές των Ηνωμένων Πολιτειών στη σύνταξη του Συντάγματος των ΗΠΑ .
Ο Μοντεσκιέ εκτιμήθηκε επίσης πολύ στις βρετανικές αποικίες στη Βόρεια Αμερική ως υπέρμαχος της ελευθερίας. Σύμφωνα με έναν πολιτικό επιστήμονα , ήταν η πιο συχνά αναφερόμενη αυθεντία για την κυβέρνηση και την πολιτική στην αποικιακή προεπαναστατική βρετανική Αμερική, την οποία αναφέρουν πλειστάκις οι Αμερικανοί ιδρυτές . Μετά την Αμερικανική Επανάσταση , το έργο του παρέμεινε ισχυρή επιρροή σε πολλούς από τους Αμερικανούς ιδρυτές, κυρίως τον Τζέιμς Μάντισον της Βιρτζίνια , τον «Πατέρα του Συντάγματος ».

Η φιλοσοφία του Μοντεσκιέ ότι «η κυβέρνηση πρέπει να στηθεί έτσι ώστε κανένας άνθρωπος να μην χρειάζεται να φοβάται τον άλλον» υπενθύμισε στον Μάντισον και σε άλλους ότι ένα ελεύθερο και σταθερό θεμέλιο για τη νέα εθνική τους κυβέρνηση απαιτούσε έναν σαφώς καθορισμένο και ισορροπημένο διαχωρισμό των εξουσιών.
Δεν μπορεί κάτι να είναι απαραίτητα σωστό επειδή είναι νόμος. Πρέπει να είναι όμως νόμος, αν είναι το σωστό.


Ευτυχισμένος ο ηγεμόνας που κάνει τους υπηκόους του όχι να τον φοβούνται, μα να φοβούνται μήπως αυτός πάθει τίποτε κακό.
Όμηρος

Ευτυχισμένος είναι ο αρχηγός, όταν ο λαός του είναι ευτυχισμένος και αυτός είναι σοφός δίκαιος και φιλόσοφος.

Οι Πολίτες είναι οι Κίονες που ομόφρονα στηρίζουν υπερασπίζουν την Πολιτεία τους, τον Ναό της Δημοκρατίας με πολιτική αγωγή ιθυφαλλικό λόγο και πυγμή. Για αυτό οι αρχαίοι ναοί είχαν ομόφρονες κίονες για να κρατούν την δημοκρατική οροφή. Ούτε τρούλους ούτε μιναρέδες ούτε πυραμίδες και τείχη τοίχους με μαζικοποιημένη παραγωγή, άβουλη μάζα άμορφα ποδηγετούμενη


Σε μία αγελαία κατάσταση οι άνθρωποι προσκυνούν έναν Θεό ή ένα Φύρερ ή ένα Γραμματέα, ή έναν Αυτοκράτορα ή ένα αργηγό κόμματος, κουνούν πλαστικές σημαιούλες ουρλιάζουν και παραληρούν.

Σε μία όμως ατομική υπεύθυνη κατάσταση ενός πολίτη οι πολίτες είναι μαζί με τον ηγέτη τους, τον πρώτο μεταξύ ίσων, τον ακούν, τον συμβουλεύουν, τον συμβουλεύονται. Το κυριότερο τον εμπιστεύονται. Τον εμπιστεύονται γιατί έχει το πιο σημαντικό, την ακεραιότητα χαρακτήρος. 

Αυτό από το οποίο πάσχει σήμερα ολόκληρη η ανθρωπότητα. Η έλλειψη η απουσία χαρακτήρος και ζωτικού χώρου. Δεν είναι μόνο οι μαζικοποιημένοι καταναλωτές οπαδοί που κινούνται σαν συστάδες αμοιβάδων εδώ και εκεί και όπου τους ωθήσουν τα κοινωνικά μέσα που διαμορφώνουν τις ειδήσεις και δη, τις πρώτες, αλλά και οι υποτιθέμενοι αρχηγοί είναι μαζικοποιημένοι και χωρίς χώρο και χρόνο. Χώρο και χρόνο ούτε για να σκεφθούν.

Και είμαστε τώρα εδώ σε αυτή την κρίσιμη της ιστορίας καμπή.
Είναι οι Έλληνες και οι Ελληνίζοντες σοφοί κυβερνήτες που θέλουν και επιθυμούν μία δίκαιη κοινωνία και σωστή και είναι οι μη Έλληνες που θέλουν μία επιστροφή στις αυτοκρατορίες της Λεμουρίας με ένα πάνθρησκο θεό και μία φυλή δούλων και υπηκόων ταΐζοντας το ποδηγετούμενο εθελόδουλο πλήθος «θρησκευτικές ελευθερίες».

Ας διαλέξουμε με ποιους θα πάμε και ποιους θα αφήσουμε …..την αποφασιστική στιγμή 

Η Ελλάδα θα είναι η ηγέτιδα δύναμη της καινούργιας εποχής μαζί με αλκίνοους ηγέτες της παγκόσμιας Ελληνοσύνης . Τίποτα δεν το σταματά αυτό και κανείς.

UNFORGIVEN…..Ασυγχώρητοι όσοι μετέτρεψαν τον όμορφο αυτό πλανήτη σε κόλαση με την απληστία τους, την ματιαοδοξία ,αμετροέπεια και την αδικία.
Η αρχή μιας Ανατολής ανοίγει μια μεγάλη τρύπα στον ουρανό και η Αστραία να ξανακατέβει στην Γή.
Beginning of a sunrise bores a big hole in the sky

Οι δημοκρατίες της πολυτέλειας

Βασιλείς και αυτοκρατορίες

Η Δια- Κήρυξη Ανεξαρτησίας

 

Η ημέρα της Διακήρυξης της Ανεξαρτησίας της Ελλάδας
Το ημερολόγιο δείχνει 20 Δεκεμβρίου 1821  στην Επίδαυρο

Η Αναγκαιότητας της Ανεξαρτησίας και της Σκέψης στην Στέψη της

….από τους μεγάλους και μικρούς τυράννους της ανθρωπότητας
Η λογική, ο ορθολογισμός είναι η ικανότητα του ενός ημισφαιρίου του εγκεφάλου του ανθρώπου να παράγει λογικές αναγωγικές και επαγωγικές προτάσεις να τις κατανοεί και να βελτιώνει τη ζωή του.
Παρουσιάστηκε ως εξέχον χαρακτηριστικό του Homo Sapiens άμα τη εμφανίσει την Εποχή της Ατλαντίδας και έκτοτε αναζητείται στις μεγάλες στιγμές της λάμψης της με διακαή πόθο.
Η κοινή λογική η οποία θα έπρεπε να είναι συχνή και απαραίτητη απουσιάζει δυστυχώς τις περισσότερες φορές και ο άνθρωπος όχι μόνο δεν ζει καλά αλλά αυτοκαταστρέφεται και αυτοκτονεί συνεχώς.
Η κοινή λογική υπονομεύεται υποδουλώνεται από τις εκάστοτε θρησκευτικές δοξασίες και θρησκοληψίες, από την αμετροέπεια από την απληστία και την έλλειψη αυτογνωσίας και σοφίας. Από τους παπάδες δηλ και τους κακούς κυβερνήτες που κρατούν τον λαό σε νηπιακή κατάσταση μωρίας και ανοησίας για να τον εκμεταλλεύονται και να τον απομυζούν ποικιλοτρόπως.
Ο Τόμας Πέιν, ο πατέρας του αμερικανικού έθνους κάνει επίκληση σε αυτή με ένα κείμενο του καταπληκτικό διαφωτιστικό και υπερλογικό, ύμνο στην απλή λογική, που δεν θάπρεπε να απουσιάζει από κανένα ανθρώπινο μυαλό.

Τόμας Πέιν.
Έχουμε μπερδέψει την κοινωνία με την κυβέρνηση, ώστε να αφήνουν ελάχιστη ή καθόλου διάκριση μεταξύ τους. λαμβάνοντας υπόψη ότι όχι μόνο διαφέρουν, αλλά έχουν διαφορετική προέλευση. 

Η κοινωνία παράγεται από τα θέλω μας και η κυβέρνηση από τις κακίες μας . Το πρώτο προάγει την ευτυχία μας θετικά , ενώνοντας τις στοργές μας , το τελευταίο αρνητικά , εκπαιδεύοντας τα κακά μας. Το ένα ενθαρρύνει τις συναναστροφές , το άλλο δημιουργεί διακρίσεις.
Το Common Sense είναι ένα φυλλάδιο 47 σελίδων που γράφτηκε από τον Thomas Paine το 1775–1776 και υποστηρίζει την ανεξαρτησία από τη Μεγάλη Βρετανία στους ανθρώπους στις Δεκατρείς Αποικίες . Γράφοντας σε σαφή και πειστική πεζογραφία, ο Πέιν συγκέντρωσε διάφορα ηθικά και πολιτικά επιχειρήματα για να ενθαρρύνει τους απλούς ανθρώπους στις Αποικίες να αγωνιστούν για ισότιμη κυβέρνηση. Δημοσιεύτηκε ανώνυμα στις 10 Ιανουαρίου 1776, στην αρχή της Αμερικανικής Επανάστασης και έγινε αμέσως αίσθηση.

Ήταν ο πρώτος άνθρωπος που έγραψε αυτά τα λόγια: « Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής » Πρότεινε το παρόν Ομοσπονδιακό Σύνταγμα. Έδωσε κάθε σκέψη που λάμπει τώρα στη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας.

Πίστευε σε έναν Θεό και όχι περισσότερο. Ήταν πιστός ακόμη και στην ειδική πρόνοια, και ήλπιζε στην αθανασία.

Πώς μπορεί ο κόσμος να αποστρέφεται τον άνθρωπο που είπε:

«Πιστεύω στην ισότητα των ανθρώπων και ότι τα θρησκευτικά καθήκοντα συνίστανται στην απονομή δικαιοσύνης, στην αγάπη για το έλεος και στην προσπάθεια να κάνουμε τους συνανθρώπους μας ευτυχισμένους». —

»Είναι απαραίτητο για την ευτυχία του ανθρώπου να είναι ψυχικά πιστός στον εαυτό του» —

,«Ο λόγος του Θεού είναι η δημιουργία που βλέπουμε». —

,«Η πίστη σε έναν σκληρό Θεό κάνει έναν σκληρό άνθρωπο». —

«Η γνώμη μου είναι ότι εκείνοι των οποίων οι ζωές έχουν δαπανηθεί στο να κάνουν το καλό και να προσπαθούν να κάνουν τους συν-θνητούς τους ευτυχισμένους, θα είναι ευτυχισμένοι στο εξής». —

«Ένας καλός δάσκαλος είναι πιο χρήσιμος από εκατό ιερείς».

«Πιστεύω σε έναν Θεό, και όχι περισσότερο, και ελπίζω σε ευτυχία πέρα ​​από αυτή τη ζωή». —

«Ο άνθρωπος δεν έχει ιδιότητα στον άνθρωπο» — και

«Το κλειδί του ουρανού δεν είναι στην τήρηση καμίας αίρεσης!»

Αν δεν ήταν ο Thomas Paine, δεν θα μπορούσα να παραδώσω αυτήν τη διάλεξη εδώ απόψε.

,

Η ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ

Σχετικά με τις δικές του θρησκευτικές πεποιθήσεις, ο Πέιν έγραψε στο The Age of Reason :

Πιστεύω σε έναν Θεό και όχι περισσότερο. και ελπίζω για ευτυχία πέρα ​​από αυτή τη ζωή. Robert Green Ingersoll,The Great Infidels

Δεν πιστεύω στο δόγμα που ομολογεί η εβραϊκή εκκλησία , η ρωμαϊκή εκκλησία , η ελληνική εκκλησία , η τουρκική εκκλησία , η προτεσταντική εκκλησία , ούτε καμία εκκλησία που γνωρίζω. Το δικό μου μυαλό είναι η δική μου εκκλησία. Όλοι οι εθνικοί θεσμοί των εκκλησιών, είτε εβραϊκοί, χριστιανικοί ή τουρκικοί, δεν μου φαίνονται άλλα παρά ανθρώπινες εφευρέσεις, που δημιουργήθηκαν για να τρομοκρατήσουν και να υποδουλώσουν την ανθρωπότητα και να μονοπωλήσουν την εξουσία και το κέρδος.

Κάθε φορά που διαβάζουμε τις άσεμνες ιστορίες, τις ηδονικές ατασθαλίες, τις σκληρές και δαιδαλώδεις εκτελέσεις, την αδυσώπητη εκδικητική συμπεριφορά με την οποία είναι γεμάτη περισσότερο από το ήμισυ της Βίβλου, θα ήταν πιο συνεπές να την αποκαλούμε λόγο δαίμονα παρά λόγο Θεού. Είναι μια ιστορία κακίας που διαφθείρει και βάναυσε την ανθρωπότητα. και, από την πλευρά μου, το απεχθάνομαι ειλικρινά, όπως απεχθάνομαι κάθε τι σκληρό.

Ο Thomas Paine  9 Φεβρουαρίου 1737  Αμερικανός πολιτικός ακτιβιστής , φιλόσοφος , πολιτικός θεωρητικός και επαναστάτης γεννημένος στην Αγγλία . Έγραψε την Κοινή Λογική (1776) και την Αμερικανική Κρίση (1776-1783), δύο από τα πιο σημαντικά φυλλάδια στην αρχή της Αμερικανικής Επανάστασης και βοήθησε να εμπνεύσει τους Πατριώτες το 1776 να ανακηρύξουν την ανεξαρτησία τους από τη Μεγάλη Βρετανία ,ως αντιδημοφιλής αιτία. 

Οι ιδέες του αντανακλούσαν τα ιδανικά της εποχής του Διαφωτισμού για τα διακρατικά ανθρώπινα δικαιώματα. 

Ο Πέιν έζησε στη Γαλλία για το μεγαλύτερο μέρος της δεκαετίας του 1790, εμπλακεί βαθιά στη Γαλλική Επανάσταση . Ενώ βρισκόταν στην Αγγλία, έγραψε τα δικαιώματα του ανθρώπου

 4 ΙΟΥΛΙΟΥ 1776
Η ομόφωνη Διακήρυξητων δεκατριών ενωμένωνΠολιτειών της Αμερικής
Η αρχαία Ελλάδα έχει επηρεάσει τον δυτικό κόσμο σε πολλούς τομείς, αλλά το πιο σημαντικό στοιχείο της σύγχρονης κοινωνίας μας, η Δημοκρατία που ξεκίνησε από την Αρχαία Ελλάδα, ήταν το βασικό στοιχείο για την Αμερικανική Ανεξαρτησία.

Η ελληνική ιδέα ήταν το κράτος δικαίου. Αναπτύχθηκε από την πίστη του φιλόσοφου Αριστοτέλη στο φυσικό νόμο. Ισχυρίστηκε ότι ορισμένα βασικά δικαιώματα βασίζονταν στη φύση. Αυτά τα δικαιώματα υπερέβαιναν τους νόμους που έγραψαν οι άνθρωποι. Ο Αριστοτέλης πίστευε ότι η κυβέρνηση πρέπει να καθοδηγείται από τον φυσικό νόμο.
Το κράτος δικαίου έγινε βασικό μέρος της δημοκρατίας των ΗΠΑ. Διασφαλίζει ότι όλοι οι νόμοι εφαρμόζονται εξίσου και κρίνονται ανεξάρτητα.
Ο Τζέφερσον μιλούσε και έγραφε Αρχαία Ελληνικά επηρεάστηκε από τη φιλοσοφία των Ελλήνων φιλοσόφων και υιοθέτησε την ελληνική ιδέα ότι ο άνθρωπος είναι μέτρο όλων των πραγμάτων.
Όλοι οι ιδρυτές είχαν μελετήσει αρχαία ελληνικά κείμενα που αντλούσαν έμπνευση για τα ήθη, την ηθική και την αίσθηση της ανεξαρτησίας.




"Όταν κατά την Πορεία των ανθρωπίνων γεγονότων γίνεται απαραίτητο για έναν λαό να λύσει τους πολιτικούς δεσμούς οι οποίοι τον συνδέουν με άλλον και να αναλάβει ανάμεσα στις δυνάμεις της γης την ξεχωριστή και ίση θέση την οποία δικαιούται από τους Νόμους της Φύσης και τον Θεό της Φύσης, στοιχειώδης σεβασμός προς τη γνώμη της ανθρωπότητας επιβάλει [στο λαό αυτό] να διακηρύξει τα αίτια που τον ωθούν στον διαχωρισμό.

Δεχόμαστε τις εξής αλήθειες ως αυταπόδεικτες, πως όλοι οι άνθρωποι δημιουργούνται ίσοι, και προικίζονται από τον Δημιουργό τους με συγκεκριμένα απαραβίαστα Δικαιώματα, μεταξύ των οποίων είναι το δικαίωμα στη Ζωή, το δικαίωμα στην Ελευθερία, και το δικαίωμα στην επιδίωξη της Ευτυχίας.

Πως για να εξασφαλιστούν αυτά τα δικαιώματα, ιδρύονται Κυβερνήσεις μεταξύ των Ανθρώπων, αντλώντας τις εύλογες εξουσίες τους από την συναίνεση των κυβερνημένων.

Πως όποτε μια Μορφή Κυβέρνησης γίνεται καταστροφική για τους σκοπούς αυτούς, είναι Δικαίωμα του Λαού να την αλλάξει ή να την καταργήσει, και να εγκαταστήσει νέα Κυβέρνηση θέτοντας τα θεμέλιά της σε τέτοιες αρχές και οργανώνοντας τις εξουσίες της σε τέτοια μορφή, ώστε να φανεί πιθανότερο να επιφέρει την Ασφάλεια και την Ευτυχία του. Η σύνεση, όντως, επιβάλλει πως Κυβερνήσεις από καιρό εγκαθιδρυμένες δεν θα πρέπει να αλλάζουν για επουσιώδεις και πρόσκαιρους λόγους· και ανάλογα, η εμπειρία έχει δείξει ότι η ανθρωπότητα είναι περισσότερο διατεθειμένη να υπομείνει, όσο το κακό υπομένεται, παρά να διορθώσει την πορεία της καταργώντας μορφές [διακυβέρνησης] στις οποίες είναι μαθημένη. Όταν όμως μια μακρά σειρά καταχρήσεων και σφετερισμών, συνεχώς με τον ίδιο σκοπό, μαρτυρά πλεκτάνη υποταγής [του Λαού] στον απόλυτο Δεσποτισμό, είναι δικαίωμά του, είναι καθήκον του, να αποτινάξει τέτοια Κυβέρνηση και να εγκαθιδρύσει νέους Φύλακες για τη μελλοντική του ασφάλεια.

,Ω εσείς που αγαπάτε την ανθρωπότητα! Εσείς που τολμάτε να αντιταχθείτε όχι μόνο στην τυραννία, αλλά και στον Τύραννο ! Κάθε δοχείο του παλιού κόσμου είναι υπερφορτωμένο με καταστολή . Η ελευθερία κυνηγήθηκε σε όλο τον κόσμο. Η Ασία και η Αφρική την έχουν εκδιώξει εδώ και καιρό. —Η Ευρώπη τη θεωρεί σαν παράνομη, και η Αγγλία της έχει προειδοποιήσει να φύγει. Ω! λάβετε τον δραπέτη και προετοιμάστε εγκαίρως ένα άσυλο για την ανθρωπότητα. Thomas Paine

Εμείς…που αγαπούμε την ανθρωπότητα την οραματιζόμαστε Όρθια Απροσκύνητη και Λογική μαζί με τον λογικότατο ευγενή της Ελευθερίας του Πνεύματος, Τόμας Πέιν

Ο Νέος άνθρωπος που διεκδικεί  το δικαίωμα στην αξιοπρέπεια, στην Ζωή , στην Δημιουργική εργασία, στις ίσες ευκαιρίες , σε κοινωνίες Δικαίου, για μία ουσιαστική Δημοκρατία

Σαν καταιγίδα  η ανατροπή ενός ανάλγητου άδικου και παράλογου συστήματος που ρήμαξε την ζωή πάνω στην Γη

"Storm"

Η κοινή λογική

Ο Κήπος της Αλκίνοης Δημοκρατίας

Πνύκα Φωτό Κλειώ

Η Αλκίνοος Αρετή της Δημοκρατίας των Ομηρικών Επών
Η αληθινή ουσιαστική Δημοκρατία είναι ο στόχος της!
Τα ανθρώπινα δικαιώματα αδιαπραγμάτευτα
και η Ελευθερία ύψιστο αγαθό και η μόνη επιλογή του κάθε Ανθρώπου.
Η αξιοπρέπεια απαραίτητη προυπόθεση!
Η Αρετή ένα δύσκολος και στενός δρόμος στη αρχή

Δημοκράτες και «δημοκράτες»


Η αργία εγέννησε την πενίαν. Η πενία έτεκεν την πείναν. Η πείνα παρήγαγε την όρεξιν. Η όρεξις εγέννησε την αυθαιρεσίαν. Η αυθαιρεσία εγέννησε την ληστείαν. Η ληστεία εγέννησε την πολιτικήν. Ιδού η αυθεντική καταγωγή του τέρατος τούτου  Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης


Όπου η λογική απουσιάζει παρών είναι ο ληστής Προκρούστης

Ζητείται λογική απλή

Το εκλογικό ποίμνιο της Οργουελικής ¨δημοκρατίας"

Στις μέρες μας, τις ημέρες του Όργουελ, οι λέξεις έχουν χάσει το νόημα τους
εκπτίπτοντας στην ελεύθερη πτώση της εντροπίας.
Μερικές από αυτές, οι πιο πολυφορεμένες, κατά το δοκούν συμφέρον, είναι οι λέξεις Δημοκρατία και φασισμός.
Ας τις δούμε βαθιά και αναλυτικά. Αναφέρονται τόσο σε πολιτεύματα καθεστώτα, όσο και σε συμπεριφορές και πρακτικές.
Δημοκρατία είναι ένα πολίτευμα κατά το οποίο η πλειοψηφία κυβερνά και η μειοψηφία ασκεί ελεύθερα κριτική. 
Στη δημοκρατία, ο διάλογος και η πειθώ είναι όπλα χαρακτηριστικά.
Φασισμός αναφέρεται σε ολοκληρωτικά καθεστώτα τυραννικά, βλέπε ναζισμός και κομμουνισμός. Η βία σωματική και ψυχική ασκείται από την εξουσιαστική αρχή.
Να σημειωθεί πως και η βασιλεία είναι ένα είδος απολυταρχικού καθεστώτος και εξαρτάται από τον χαρακτήρα του βασιλιά πως εξασκεί την απόλυτη εξουσία στους υπηκόους του και εκπροσωπείται κυρίως σε θρησκόληπτες χώρες που κυβερνώνται ελέω θεού. Τέτοιες υπήρξαν στην Ευρώπη με τον χριστιανισμό και σήμερα είναι στις μουσουλμανικές χώρες κατ εξοχήν.
Όλα τα πολιτεύματα και τα καθεστώτα έχουν τα προβλήματα τους. Δημιουργούνται κυρίως εξ αιτίας των ελαττωμάτων της ανθρώπινης φύσης. Απληστία, εξουσιομανία, αμετροέπεια, λαγνεία κλπ
Ας δούμε πως χρησιμοποιούν τις λέξεις δημοκρατία και φασισμός εκπρόσωποι πολιτικών κομμάτων και ιδεολογιών και τι εννοούν στο πολιτικό σκηνικό του τόπου σήμερα.
Ας δούμε την πλήρη αντίφαση των λόγων τους, την αυτοαναίρεση τους και την προκρούστεια λογική τους. Όπου δεν φθάνουν το τεντώνουν και όπου φθάνουν και τους πέφτει πολύ, το κόβουν.
Ακροδεξιοί εκπρόσωποι ωρύονται για την κακή Αθηναϊκή δημοκρατία και την τυραννία του Περικλή, δηλώνουν επίσης υπερ Έλληνες αρχαιολάτρεις και λάτρεις του αρχαιέλληνος φύρερ και του Έλληνος Ιησού( εδώ θα πρέπει να ανατρέξουμε και στον Σίνη τον Πιτυοκάμπτη μαζί με τον Προκρούστη). Αθανάτοι Ελληνικοί μύθοι!!!!
Η απλή λογική απούσα.
Ερώτημα 1ον:
Γιατί κατηγορούν, αντί να υμνούν την «Αθηναϊκή δικτατορία» με την οποία συμφωνούν, η οποία είναι και Ελληνική συν τοις άλλοις;;;;;; Καλύτερη ήταν του Αδόλφου;;;;
Αριστεροί εκπρόσωποι, έγκριτοι του δημοκρατικού συστήματος με δικαίωμα συμμετοχής, επικαλούνται ειδικά όταν βρίσκουν τα δύσκολα, την δημοκρατία και θεωρούν τους εαυτούς τους «δημοκράτες».
Ερώτημα 2ον:
Έχουν διαβάσει ποτέ τι λέει ο Μάρξ , ο Λένιν, ακόμη και οι αναρχικοί Μπακούνιν και Τρότσκι για την δημοκρατία; Χρησιμοποιούν μια λέξη για μια ιδεολογία που δεν πιστεύουν και δεν είναι στις πεποιθήσεις τους, ούτε καν στην κοσμοθεωρία τους. Και με ποιο δικαίωμα την χρησιμοποιούν και την επικαλούνται, αφού δεν πιστεύουν και δεν την θέλουν; Αχαριστία συν τοις άλλοις σε ένα πολίτευμα που καταχρηστικά και κακώς τους φιλοξενεί.

Ερώτημα 3ον
Οι χριστιανικοί εκπρόσωποι χριστιανικών κυρίως κομμάτων, είτε έχουν τις επιστολές του Ιησού είτε τα συγχωροχάρτια του Πάπα, έχουν διαβάσει ποτέ την Παλαιά και Καινή Διαθήκη να δουν και να πάρουν παραδείγματα θεϊκής δημοκρατίας πριν για αυτή αρχίσουν να ομιλούν και για τον άνθρωπο στο πολίτευμα του παραδείσου ;;;;;
Ερώτημα 4ον;
Οι φιλεύσπλαχνοι φιλελεύθεροι, αυτοί οι φιλάνθρωποι με τα κότερα, τις βίλες, τις μετοχές, τις εταιρίες οφ σορ, αυτοί γιατί ποτέ δεν μιλούν για οικονομική ισότητα και δικαιοσύνη, αλλά μόνο για ένα γενικό και αόριστο και εκ του ασφαλούς, αντιρατσισμό; Πόσο αντιρατσιστές είναι;;;;Δεν υπάρχει μεγαλύτερος φασισμός και υποκρισία από τις ελεημοσύνες και την επίδειξη τους.
Έτσι χρησιμοποιούν τις λέξεις αυτοί που μας κλέβουν το νόημα και την σημασία τους και τις καταστρέφουν σε παράλογα λεκτικά σχήματα και πλήρη ασυνέπεια των λόγων τους και των πιστεύω τους.

Η δημοκρατία σε πτώση, η λογική σε απόγνωση

ΚΟΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΡΩΜΑΤΑ ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ

Ο ρόλος των κομμάτων στην Ελλάδα

Κόμματα είναι οι ΜΚΟ που κυβερνούν μία χώρα και την οδηγούν σε κώμα και ο μεγάλος μνηστήρας ΕΥΡΥΜΑΧΟΣ που απομυζεί τον Ελληνικό λαό, τρώει και πίνει εις βάρος του.

Ο ρόλος των κομμάτων, καθώς και των ΜΚΟ, φαίνεται ξεκάθαρα από τις επιχορηγήσεις τους καθώς αποτελεί το βασικό τους κίνητρο μαζί με την εξουσία και την αυτοπροβολή.
Από την σύσταση του Ελληνικού κράτους είναι όλα ανθελληνικά και προδοτικά, ρωσσόφιλα, αγγλόφιλα, γαλλόφιλα και μετά τα νεότερα, τα φιλοαμερικάνικα, τα φιλοναζιστικά και τα κομμουνιστικά. Οι λάτρεις του φυτοφάγου και ζωόφιλου Αδόλφου, οι θαυμαστές του Λένιν και το προσκύνημα στο μαυσωλείο του ( αλήθεια τι ήταν ο Λένιν για να έχει μαυσωλείο, η θεά Άρτεμις ή ο φαραώ;). Τα χριστιανοδημοκρατικά με το προσκύνημα στην Ιερουσαλήμ πρωτίστως και, οι γνωστές » βασιλικές » δυναστείες Καραμανλή Παπανδρέου Μητσοτάκη και με τους γνωστούς νεοκολοτούμπες δεξιόθεν και αριστερόθεν.


Σημειώνεται πως τα πολιτικά κόμματα που εκπροσωπούνται στη Βουλή ή στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή έχουν συγκεντρώσει ποσοστό άνω του 1.5% στις τελευταίες εθνικές εκλογές, έχουν δικαίωμα κρατικής χρηματοδότησης, δηλ πασχίζουν να πάρουν και αυτοί για το μερίδιο στην επιχορήγηση την κρατική.

"Για ν' ανθίσει αυτό ο τόπος" Φωτό Κλειώ

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ
Όχι κόμματα, μόνο άνθρωποι με πλήρες διαφανές αξιόπιστο βιογραφικό και πλήρης διαφάνεια στα περιουσιαστικά τους στοιχεία πριν και μετά και το πόθεν έσχες.
Υποχρεωτική η συμμετοχή στις εκλογές, όπως παλιά.
Όχι διαφημίσεις, όχι επιχορηγήσεις σε κανένα και από κανένα.
Παρουσίαση των υποψηφίων στην Πνύκα την αγορά του Δήμου με τις ξεκάθαρες θέσεις, τους ειδικά για τα κρίσιμα θέματα απλά και ουσιαστικά, ίδια και ίσοι όλοι.
Ανάληψη της ευθύνης των λόγων τους.
Ποινικοποίηση με αυστηρή ποινή για τα λάθη τους, την αθέτηση λόγων και υποσχέσεων και για οποιαδήποτε ανάμειξη σε διαπλοκή και διαφθορά.
Καμία παραγραφή και ποτέ για κανένα και άνθρωποι που έχουν καταδικαστεί να μην επιτρέπεται η συμμετοχή. ( το είδαμε και αυτό δυστυχώς ).

ΥΣ:
Μόνο πρόσωπα; Μα πως θα μιλήσουν τόσοι πολλοί, θα πουν μερικοί;
Μα πόσοι έχουν αυτά τα προσόντα, το αξιόπιστο βιογραφικό, την διαφάνεια και αναλαμβάνουν και την ευθύνη των λόγων τους και των πράξεων τους για να μιλήσουν στην αγορά του Δήμου;
Λίγοι είναι, ελάχιστοι. Οι άλλοι, είναι πολλοί και μιλούν μόνο αυτοί δυστυχώς, ώστε καμμία άλλη φωνή να μην μπορεί να ακουστεί.


Οι πρωθυπουργοί της Ελλάδος και τα βιογραφικά τους

Δείξε μου το βιογραφικό σου να σου πω, αν θα γίνεις πρωθυπουργός

Οι άνθρωποι που κυβερνήσανε την Ελλάδα μέχρι σήμερα μετά την μεταπολίτευση

Το πολίτευμα της Ελλάδος είναι Προεδρευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία από το 1974. Στις 11 Ιουνίου του 1975 συντάχθηκε το ισχύον σύνταγμα που αναθεωρήθηκε το 1986 το 2001 και το 2008.
Οι αρμοδιότητες του προέδρου δεν είναι ουσιαστικές και είναι αιρετός, δεν τον ψηφίζει ο λαός. Τις αποφάσεις τις παίρνει ο πρωθυπουργός και ρόλος του είναι σημαντικός μαζί με την κυβέρνηση που εκλέγεται. Είναι δηλ, ο κυβερνήτης ο καπετάνιος ενός πλοίου που λέγεται Ελλάδα. Είμαστε όλοι πλήρωμα σε αυτό το πλοίο δεν υπάρχουν επιβάτες και είμαστε όλοι υπεύθυνοι για την πορεία αυτού του πλοίου ως πολίτες και κυρίαρχος λαός.
Το σύνταγμα διασφαλίζει την ισότητα και την ελευθερία λόγου τυπικά τουλάχιστον γιατί στην πράξη είναι αδύνατον να γίνει κάποιος πρωθυπουργός ακόμη και βουλευτής ή υπουργός αν δεν έχει τις κατάλληλες διασυνδέσεις και την υποστήριξη της σκιώδους εξουσίας που κυβερνά ουσιαστικά.
Η ιστορική πραγματικότητα αυτό αποδεικνύει περίτρανα καθ όλη την νεότερη διαδρομή. Όλοι οι πρωθυπουργοί που προωθήθηκαν και κυβερνήσανε την Ελλάδα ήταν άνθρωποι των κομμάτων, των μυστικών λέσχεων και των στοών και εξυπηρετούσαν πρωτίστως τα συμφέροντα αυτών που τους διορίζανε σε βάρος της χώρας και των πολιτών.
Η Ελλάδα είναι μια χώρα με πληθυσμό 130.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα περίπου και πληθυσμό 10.800.000 εκατομμύρια ( απογραφή 2011). Στην πραγματικότητα ο γηγενής πληθυσμός αλλοιώνεται ταχύτατα μέσα από την πολιτική γραμμή της ΕΕ και του ΟΗΕ, η οποία διώχνει τους Έλληνες τους μεταναστεύει, αφού τους έχει πτωχεύσει και φέρνει αφροασιατικό πληθυσμό να τους αντικαταστήσει και να λύσει λέει έτσι, το δημογραφικό. Αυτό είναι ένα έγκλημα συνεχές που γίνεται σε βάρος του Ελληνικού πληθυσμού καμουφλαρισμένο πίσω από το προσωπείο της υποκρισίας και της δήθεν φιλανθρωπίας των φιλεύσπλαχνων ΜΚΟ χρηματοδοτούμενων από τις ύαινες πολυεθνικές με το κέρδος και το εύκολο χρήμα ως απώτερο σκοπό.
Η Ελλάδα απελευθερώθηκε από την Οθωμανική αυτοκρατορία μέσα από τον διαφωτισμό. Κάποιοι ακόμη κλαίνε και οδύρονται γι αυτό και ιδίως η εκκλησιαστική εταιρία, η ορθοδοξία, η οποία περνούσε καλά και συμβίωνε ακόμη καλύτερα με τον εχθρό και ονειρεύεται την επανασύσταση της ανατολικής βυζαντικής Οθωμανορωμανίας.
Το κύριο χαρακτηριστικό όλων των πρόσφατων πρωθυπουργών είναι η ανεργία. Είναι οι άνθρωποι που δεν έχουν εργασθεί ποτέ σε τίποτα πέρα και δεν έχουν κάνει ποτέ τίποτα πέρα από το να είναι μέλη ενός κόμματος και γόνοι κάποιας δυναστείας «επαγγελματίες» πολιτικοί.
Είναι οι άνθρωποι που έχουν περάσει τη ζωή τους φλυαρώντας δεξιόθεν και αριστερόθεν έξω από την πραγματική ζωή και τα προβλήματά της. Γι αυτό και δεν μπορούν να σταθούν στο ύψος μιας τόσο δύσκολης θέσης. Όχι μόνο δεν μπορούν να κυβερνήσουν το πλοίο αλλά  δεν έχουν ιδέα ούτε απο βαρκούλες , γιατί είναι εσώκλειστοι σε γυάλα  και έχουν καταντήσει  ανάλγητοι και αυτιστικοί.
Ας τους δούμε ένα ένα αναλυτικά με τα βιογραφικά τους στην Γ΄ Ελληνική Δημοκρατία κατά σειρά.
Κωνσταντίνος Καραμανλής, ο Εθνικός μας τσιμεντάρχης, τσιμέντωσε όλη την Ελλάδα κτίζοντας πολυκατοικίες με μεσοτοιχίες. Δεν γνωρίζουμε τι γνώσεις είχε ως νομικός, αλλά από ρυμοτομία και αισθητική του χώρου δεν κατανοούσε το παραμικρό. Ήταν καλός στο γκολφ όμως, από ότι λέγεται.
Ο Σερραίος δικηγόρος ασχολήθηκε ενεργά με την πολιτική με διάφορα κόμματα και δεν γνώριζε γεωγραφία καλά αφού θεωρούσε την Κύπρο κειμένη της Ελλάδος μακριά. Το 1978 πήρε το βραβείο Καρλομάγνου. Το πρώτο το είχε πάρει 1950 ο Ρίχαρντ Νικολάους Γκραφ Κουντενχόβε- Καλλέργης, Αυστρία, 1894-1972 1978, ο γνωστός για τις θεοσοφικές του ιδέες, της μιας φυλής.
Ανδρέας Παπανδρέου, χαρισματικός ρήτορας, δημαγωγός καιροσκόπος και τυχοδιώκτης. Υποθήκευσε την Ελλάδα με τα δάνεια που πήρε για να φτιάξει το πελατειακό κράτος του ΠΑΣΟΚ και αποδόμησε την Ελληνική κοινωνία. Η υστεροφημία του υπήρξε θλιβερή. Ένας πρωθυπουργός, άρρωστος βαριά με γεροντική άνοια να περιφέρεται θλιβερά στων αυλοκολάκων την αυλή. Καθηγητής και οικονομολόγος του Χάρβαντ. Πήρε πολλές επιχορηγήσεις από το ίδρυμα Φορντ, την εποχή από το 1958 μέχρι το 1974, όπως και πολλοί άλλοι διανοούμενοι καλλιτέχνες και καθηγητές.
Κωνσταντίνος Μητσοτάκης νομικός και αυτός «αντιστασιακός» περνάει από όλα τα κόμματα και ως κεντρώος οργανώνει ανένδοτο αγώνα κατά του Κ. Καραμανλή. Κατόπιν τα βρίσκουν. Βραβείο φιλοτουρκικής φιλίας και χορηγός πανεπιστημιακών πτερύγων. Τακτοποίησε όλο το σόι, παιδιά, κόρες εγγονούς. Μεγάλη περιουσία. Αδιάφανο πόθεν έσχες, όπως όλοι τους.
Που τα βρήκαν τα λεφτά και πως; Από ποια δουλειά;
Σημίτης, ο μεταβατικός εκσυγχρονιστής. Ο γνωστός άχρωμος άοσμος άγευστος υπάλληλος των τραπεζών.
Κωστάκης Καραμανλής, ο ανιψιός Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και αυτός. Κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος από το Πανεπιστήμιο Tufts και το τμήμα νομικής και διπλωματίας (Fletcher School of Law and Diplomacy) όπου και έγινε επίσης κάτοχος διδακτορικού διπλώματος. Διδακτορικό επίσης στα play station, αξιόλογο.
Γιωργάκης Παπανδρέου γόνος, με κλασσικές σπουδές, τις γνωστές και συλλέκτης μεγαλοσταύρων διαφόρων ταγμάτων, απίστευτα αναρίθμητων.Θα έπρεπε να πάει φυλακή μόνο για το λόγο αυτό. Δεν μπορείς να είσαι μέλος τόσων ταγμάτων και στοών και να παρουσιάζεις ανερυθρίαστα αυτό το βιογραφικό.
Αντώνης Σαμαράς, οικονομολόγος του Χάρβαντ έψαχνε τον κούκο στην Πολιτική Άνοιξη και άνοιξε τις πύλες της κόλασης κατά των τεχνητών συνόρων. Να τις ανοίξει και στο σπίτι του και να μην έχει συρματοπλέγματα και φρουρούς να τον φυλάνε καλά.
Αλέξης Τσίπρας, πολιτικός μηχανικός, άνεργος και αυτός, από νωρίς όμως στη δουλειά ως αφισοκολλητής του κόμματος. Ανταμείφθηκε επαρκώς.
Αυτή είναι μια σύντομη διαδρομή στην πρωθυπουργική καρέκλα διαδρομή.
Τι έχουν τα έρμα και ψοφούν;
Αναρίθμητα σκάνδαλα μεγάλη διαφθορά πέριξ και εντός της αυλής τους.
Πολλοί θα αναρωτηθούν και δικαίως;
Που είναι η δικαιοσύνη που είναι η δημοκρατία για την οποία κόπτονται που είναι η σοφία που είναι η αξιοκρατία. Που είναι η σοφή ηγεσία.
Όταν έχει τέτοιους πρωθυπουργούς. περιμένεις το πλοίο να μη βουλιάξει;;;;
Όλοι τους ευθύνονται για την σημερινή κατάσταση και εμείς περισσότερο που τους έχουμε ψηφίσει και χειροκροτήσει.
Ποια είναι η λύση;
Ένας πρωθυπουργός με το σωστό βιογραφικό
Τι θα περιλαμβάνει αυτό;
Τρία πράγματα απλά
Εργασία ήθος και αρετή
Δηλ. ο Πρωθυπουργός να έχει κάπου εργασθεί με την αξία του
να έχει ήθοςκαι αρετή και…. να φαίνεται αυτό.

Και λίγη αυτογνωσία δεν θα έβλαπτε, έως αρκετή.

Διαφθορά αρχή και τέλος

Η διαφθορά έχει πολύ μακρινές ρίζες και ίσως να ξεκινάει από την αυγή της ανθρωπότητας.

Απαντάται σε όλους τους λαούς σε όλες τις φυλές σε όλους τους πολιτισμούς, σε όλα τα πολιτεύματα σε όλα τα καθεστώτα. βασιλικά αυτοκρατορικά καπιταλιστικά φεουδαρχικά κομμουνιστικά εθνικοσοσιαλιστικά.

Σαφώς σχετίζεται με τη σκοτεινή πλευρά του ανθρώπου τα ελαττώματά του, τις υπερβολές του την έλλειψη αυτογνωσίας, την σκιά του και το γκόλουμ που μας ακολουθεί.

Συσπειρώνεται γύρω από την απληστία την υποκρισία την λαγνεία την λαιμαργία, την εξουσιομανία την ημιμάθεια αμορφωσιά, την αρχομανία.

Η διαφθορά είναι ένας φαύλος κύκλος που συνδέει εξουσιαστή και εξουσιαζόμενου με σαζομαζοχιστικά συναισθήματα και σχήματα. Είναι σήψη, η πηγή της κακής υγείας ενός λαού και φθάσαμε στο σημείο του πλανήτη του κορωνοϊού.

Είναι ψυχική μόλυνση πολύ βαθιά για αυτό και όλη η Γη νοσεί βαριά.

Διεφθαρμένοι υπήκοοι εκλέγουν ή ανέχονται έναν διεφθαρμένο βασιλιά αυτοκράτορα πρόεδρο πρωθυπουργό και θρησκευτικό ηγέτη.

Τα παραδείγματα της ιστορίας πολλά. 

Ελάχιστοι αρχηγοί και ηγέτες που αντιστάθηκαν στη διαφθορά, παραμερίστηκαν περιθωριοποιήθηκαν, όταν δεν δολοφονήθηκαν. πχ Καποδίστριας

«Δώσε σε ένα άνθρωπο εξουσία για να δεις τον χαρακτήρα του»

Στη σημερινή εποχή της μικροαστικής δημοκρατίας ολιγαρχίας που κυβερνά ελεώ καπιταλομαρξιστικής εξουσίας τα αίτια της διαφθοράς συνοψίζονται στα εξής τινά:

Αιτίες

1. Δυσλειτουργική ανάπηρη χρονοβόρα δικαιοσύνη. Η δικαιοσύνη δεν λειτουργεί μέσα από τόσους πολλούς νόμους που στην ουσία είναι παρανομία. Όσο πιο διεφθαρμένο είναι το κράτος, τόσο περισσότεροι νόμοι υπάρχουν. Οι πολυάριθμοι νόμοι, αλλάζουν συνέχεια, έχουν πολλά παραθυράκια επιδέχονται πολλαπλή ερμηνεία. Είναι αδύνατον να γνωρίζει κάποιος καλά το νόμο και να τον εφαρμόζει. Πέραν τούτου η δικαιοσύνη δεν είναι ανεξάρτητη όπως θα έπρεπε.

2. Η θρησκοληψία και η διαπλοκή της θρησκευτικής ηγεσίας στα θέματα της πολιτείας. Οι θρησκευτικοί ηγέτες εκμεταλλεύονται τον θεό, τον πουλάνε και τον αγοράζουν στο μέτρον τους. Με απυρόβλητο του Θεού για να παραμένουν και αυτοί στο απυρόβλητο και να συντηρούν και να συντηρούνται από ένα θρησκόληπτο φτωχό τω πνεύματι ποίμνιον.

3. Η κομματοκρατία. Τα κόμματα αποτελούν βασική πηγή διαφθοράς με στόχο την εξουσία προωθούν και προωθούνται από κάθε μισαλλοδοξία και επιχορηγούνται σκανδαλωδώς με σκανδαλοθηρία.

4. Η μεγάλη οικονομική ανισότητα. Οι πολύ φτωχοί και οι πολύ πλούσιοι άνθρωποι συντηρούν και ταΐζουν τη διαφθορά. Οι φτωχοί εξαγοράζονται αναγκαστικά και οι πλούσιοι εξαγοράζουν συνειδήσεις νομοτελειακά. Το οξύμωρο σχήμα είναι ότι όλοι μιλούν για ισότητα γενικά και αόριστα, αλλά ποτέ για την οικονομική πού είναι η πηγή της κοινωνικής αδικίας και διαφθοράς.

5. Η αδιαφάνεια. Αδιαφάνεια παντού, αδιαφάνειας του πόθεν έσχες των πολιτικών αρχηγών των βιογραφικών των κομμάτων των θρησκευτικών ηγετών

6. Η φιλανθρωπία. Η φιλανθρωπία – βιτρίνα, είναι ένας τρόπος να διατηρείται η διαφορά και οι μεγαλύτεροι φιλάνθρωποι είναι οι πιο διεφθαρμένοι άνθρωποι.

7. Τα ναρκωτικά, ο τζόγος και οι εξαρτησιογόνες συνήθειες, υποδουλώνουν τους ανθρώπους και τους καθιστούν εύκολα υποχείρια κάθε διαφθορέα.

8. Η πορνεία. Η πορνεία συντηρεί τη διαφορά και αναγκάζει τους ανθρώπους να εκδίδουν και να εκδίδονται όχι μόνο στο κορμί τους αλλά και στην ψυχή τους.

9. Τα βραβεία. Τα πολλά βραβεία ταγμάτων και οργανισμών που συνήθως κάποιοι συγκεκριμένοι άνθρωποι τα παίρνουν προκλητικά με συγκεκριμένες προδιαγραφές και συχνά ελλείψει παντελούς σεμνότητας και αξιοκρατίας.

10. Οι διεφθαρμένες τηλεοπτικές εκπομπές χαμηλού επιπέδου και ενεργειακής στάθμης, τα σκουπίδια των μέσων μαζικής ενημέρωσης.

11. Ο εμπορικός αθλητισμός και το ποδόσφαιρο, τα στημένα παιγνίδια αναβολικά και χουλιγκανοκρατία

12. Η έλλειψη πολιτικής αγωγής

Η εξουσία έλκει τους χειρότερους και διαφθείρει τους καλύτερους.

Προτάσεις

1. Νόμοι λίγοι απλοί κατανοητοί από όλους . Γρήγορες αποφάσεις δικαστηρίων, ο καθένας να γνωρίζει το νόμο για να μπορεί να τον εφαρμόσει και να τον τηρήσει και να μπορεί να υπερασπίσει τον εαυτό του στο δικαστήριο χωρίς να χρειάζεται δικηγόρους και ακριβούς δικονόμους.

2. Πλήρης διαχωρισμός εκκλησίας και πολιτείας. Η προσωπική πίστη είναι προσωπική υπόθεση του καθενός, η συνάντησή του με το Θεό το θείον και το πνευματικό του μονοπάτι. Να παραμένει έτσι για να είναι σεβαστή ουσιαστική και αληθινή.

3. Αυστηρός έλεγχος των κομμάτων των πόρων τους των χορηγών τους, μείωση των βουλευτών των οργανισμών και της γραφειοκρατίας.

4. Βασικό επίδομα για όλους τους φτωχούς, όριο φτώχειας και όριο στους πλούσιους.

5. Πλήρης διαφάνεια όλων για όλα. Ιδρύματα ΜΚΟ περιουσιαστικά στοιχεία πολιτικών παραγόντων. Έλεγχος των πολυεθνικών.

6. Απαγόρευση της άμεσης ναρκισσιστικής φιλανθρωπίας. Μόνο μέσω της Πολιτείας και των νόμων της.

7. Απαγόρευση των ναρκωτικών και των τυχερών παιχνιδιών.

8. Απαγόρευση της πορνείας.

9. Απαγόρευση των πολλών βραβείων και στα ίδια πρόσωπα, μόνο τα ουσιαστικά και επί της ουσίας.

10. Εκπομπές αυστηρών προδιαγραφών ποιότητας και αισθητικής, ιστορικού γλωσσικού φιλοσοφικού επιστημονικού λογοτεχνικού περιεχομένου. Κατάργηση των τηλεοπτικών σκουπιδιών.

11. Υγιής αθλητισμός εν σώματι και πνεύματι υγιεί.

12. Υποχρεωτική η πολιτική αγωγή. Να ξεκινά από το Δημοτικό.

Ο πολίτης να μαθαίνει τα δικαιώματά του και τις υποχρεώσεις στα κοινά.

Υποχρεωτική συμμετοχή στα κοινά όλων.

Το σύνταγμα κατανοητό αναρτημένο σε κάθε σπίτι

Υποχρεωτική η εκπαίδευση θητεία πολεμικών τεχνών αυτοάμυνας και για τους άντρες και για τις γυναίκες τουλάχιστον 12μηνη.

Απαγόρευση στους ανηλίκους κάτω των 18 να διατηρούν προφίλ στα κοινωνικά μέσα και να έχουν πρόσβαση στο διαδίκτυο χωρίς γονικό έλεγχο .

Έλεγχος της ανεξέλεγκτης ανωνυμίας και του υποκόσμου στο διαδίκτυο.

Η πολιτική αγωγή του εύνομου πολίτη περιλαμβάνει την επώνυμη τοποθέτηση διαφωνία η συμφωνία για τα θέματα που απασχολούν μία δίκαιη και αδιάφθορη Πολιτεία στην αγορά του δήμου που είναι πλέον το διαδίκτυο.

ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ.

Οι λαοί που εκλέγουν διεφθαρμένους πολιτικούς, κλέφτες, απατεώνες και προδότες δεν είναι θύματα αλλά συνένοχοι.

ΑΣ ΔΙΟΡΘΩΣΟΥΜΕ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ, ΑΣ ΚΑΤΑΝΟΗΣΟΥΜΕ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΓΙΑ ΝΑ ΓΡΑΨΟΥΜΕ ΕΝΑ ΜΕΛΛΟΝ ΛΑΜΠΡΟ!!!

Για την  μεγάλη ουσιαστική  γιορτή της αληθινής  Δημοκρατίας στον Κήπο των Φαιάκων  με πραγματικούς Ηγέτες που να αξίζουν τον θαυμασμό  και τον σεβασμό μας αλλά και  ισότιμους Πολίτες (όχι υπηκόους , δουλοπρεπείς ψηφοφόρους)

Στο νησί του Αλκίνοου και της Αρήτης συναντούμε μαζί με τον Οδυσσέα ύστερα από ένα βασανιστικό ταξίδι του νου οδυσσειακό, για πρώτη φορά ανθρώπους ανθρώπινα δικαιώματα δημοκρατία βουλή φιλοξενία λόγο διάλογο ερωτήσεις απαντήσεις εξηγήσεις βοήθεια αξιοπρέπεια ανθρωπιά. Ο Αλκίνοος έχει σύζυγο την άρητη Αρετή.

Πλατεία Συντάγματος, απο την Βουλή των Ελλήνων Φωτό Κλειώ

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ χωρίς ενάρετο λαό και ενάρετους κυβερνήτες ποιούντες ήθος δεν υφίσταται σε κανένα χώρο χρόνο χωροχρόνο νησί πόλη πολιτεία χώρα και περιοχή γιατί η ωραιότης ομορφιά είναι θέμα σχήματος ήθους αισθητικής και ηθικής.

Θέλει αρετή και γνώση η αληθινή δημοκρατία, αυτοπειθαρχία με πειθώ και ανθρώπους με ενδο ορμονικό ενεργειακό πλέγμα αρμονικό, μου είπε κρατώντας στο χέρι του ,όχι την ράβδο του Ερμή αλλά ένα συναρμολογούμενο από πέτρες κοχύλια φύλλα σπόρους κόμπους σπάγγο σχοινί ενωμένα μαζί και ταυτόχρονα χωριστά ισότιμα ανόμοια και διαφορετικά.

Ομηρικές Συναρμολογούμενες Αδαμάντινες  Δημοκρατίες  στο Bolero της  Ιστορίας και της μεγάλης επικείμενης καθοριστικής αλλαγής  όλου του πλανήτη με πρωταγωνιστή την Ελλάδα.