Ο Έλληνας στην χαραυγή της Νέας 2χιλιετίας

"Στην Χαραυγή της Νέας 2χιλιετίας" Φωτό Κλειώ

Ο ΚΑΝΕΝΑΣ ΚΑΙ Ο ΟΔΥΣΣΕΑΣ

Όταν ρωτιέται ο Οδυσσέας στην Κυκλώπεια από τον Πολύφημο, ποιο είναι το όνομά του, απαντάει: Ούτις.Το Ούτις τονίζει την εφόρμηση του ανθρώπου από το Μηδέν.

Όταν όμως ο άνθρωπος νικήσει τον Πολύφημο, όταν εξουθενώσει την απειλή και μηδενίσει το Μηδέν, τότε υψώνεται στο Είναι, παύει να είναι ο Ούτις και γίνεται ο επώνυμος και ο ενώνυμος, ο ορισμένος άνθρωπος, ο Οδυσσέας: ΛΙΑΝΤΙΝΗΣ, Έξυπνον Ενύπνιον, σελ. 175

Ο Έλληνας είναι:
Ο Οδυσσέας, το Ελληνικό μυαλό, η Ελληνική λογική, ο πολυμήχανος νους και η πολύπλευρη αντίληψη για τα πράγματα,που έχει  ταξιδέψει παντού, για να γνωρίσει και να κατανοήσει τα πάντα, την ιστορία του κόσμου και της πατρίδας του, τα λάθη που έγιναν, τους συντρόφους πολεμιστές που έχασε στο ταξίδι, τις γυναίκες που συνάντησε, αλλά έμεινε όρθιος και επέστρεψε, ο μόνος που γύρισε πίσω γιατί δεν ξέχασε ποτέ  την αλήθεια  του, γιατί δεν έχασε τον εαυτό του.
2.000 χρόνια τώρα,  έκανε ένα μεγάλο ταξίδι πέρασε από όλους τους σταθμούς Θα γυρίσει τον κόσμο, θα αντιμετωπίσει θεούς και τέρατα, θαρθεί σε επαφή με όλες τις κουλτούρες και τους λαούς και θα γυρίσει πίσω με τα δώρα της Γνώσης και συμφιλιωμένος με τον θεό των άγριων κυμάτων, και των ψευδαισθήσεων . Ο Οδυσσέας Έλληνας επέστρεψε μέσα σε μία ομίχλη και μία καταχνιά , που σκέπασε όλο τον πλανήτη. Ο Οδυσσέας Ελληνισμός πετά  τα ρούχα της ζητιανιάς και  αστραποβολά στο Διεθνές Στερέωμα.

Ο κυριότερος αντιπροσωπευτικός εκπρόσωπος του homo sapiens είναι ο Οδυσσέας, ο πρωταγωνιστής των Ομηρικών Επών. Χωρίς τον Οδυσσέα δεν υπάρχει χόμο σάπιενς, όπως και χωρίς τον Οδυσσέα και τα Ομηρικά Έπη, δεν υπάρχει πολιτισμός όρθιου ανθρώπου και έννοος χόμο, ορθολογισμός.

Ο Οδυσσέας στο λιμάνι της Ιθάκης

ΕΔΏ

Είναι συντροφικός, είναι ηγετικός αλλά είναι και πειθαρχημένος και κυρίως αυτοπειθαρχημένος. Υψώνει ανάστημα στον Αγαμέμνονα, αλλά δεν διαλύει το στράτευμα, κατσαδιάζει τον Θερσίτη, συμβουλεύει τον Αχιλλέα και βοηθάει τους συντρόφους του.
Είναι  κοσμοπολίτης, γνώρισε πολλά άστεα, αλλά δεν είναι ένας βολεμένος αστός και μικροαστός.

 Δεν έχει αστική συνείδηση, ούτε συγκεντρώνει ντοκτορά από ιησουίτικα πανεπιστήμια να τα επιδεικνύει αλαζονικά. Ούτε έχει ψεύτικά μεταπτυχιακά και  πληρωμένα διδακτορικά .

Ό,τι ξέρει το έχει γνωρίσει εμπειρικά και το κουβαλάει πάνω του και μέσα του. Το ξέρει με το μυαλό βαδίζοντας σε ένα δρόμο που έχει την καρδιά. Ο Οδυσσέας δεν συλλέγει γελοίους τίτλους μακρινάρια, ενδοξότατος παναγιώτατος μακαριότατος μεγαλειότατος βασιλικότατος ύπατος ποντιφικότατος πανιερότατος πασών των αυτοκρατοριών και κορδέλες ταγμάτων και σταυρούς πολυεθνικών.

Του απευθύνεσαι στον β΄ απλό Ενικό και δεν παρεξηγείται για αυτό, γιατί δεν έχει ασυμμάζευτο μικρό «Εγώ».
Ο Οδυσσέας δεν είναι ένας πλαδαρός κοιλιόδουλος αστός και ένας ολιγόψυχος μικροαστός που ασχολείται με συνταγές μαγειρικής και βγάζει βόλτα τα σκυλάκια του, είναι μεγάλος της γνώσης ταξιδευτής.
Ο Οδυσσέας δεν έχει κότερα και γιοτ να τα περιφέρει  ούτε ακολούθους στο instagram στο Twitter και στο Facebook και ούτε νοιάζεται ουδόλως για αυτό.

 Δεν έχει μεζονέτες επαύλεις δεν  κάνει διακοπές σε εξοχικά και σε γιοτ ολιγαρχών και ολίγιστων, δεν έχει συνήθειες μικροαστικές.
Η ζωή του Οδυσσέα είναι μία διαδρομή σε τεντωμένο σκοινί. Από πού αντλεί την αυτή την αυτοπεποίθησή του ο Οδυσσέας;
Από την αψογοσύνη. Κάνει το καλύτερο που μπορεί με τα μέσα που διαθέτει κάθε στιγμή. Και όταν κοιτάζει τον εαυτό του στον καθρέφτη δεν νιώθει σαν ένα σκουλήκι που έρπει και περπατεί γλοιώδες στη Γη, ….με όλα του τα λάθη. Γιατί δεν είναι αλάνθαστος. Είναι όμως έντιμος και με αυτά.
Η αυτοπεποίθηση του Οδυσσέα είναι η αυτοπεποίθηση ενός άψογου homo sapiens.
Ενός homo sapiens, που δεν στίβει τον κόσμο γύρω του με απληστία γιατί δεν είναι λιγούρης. Θα φάει τόσο, όσο χρειάζεται  Θα κοιμηθεί τόσο όσο πρέπει για να ξεκουραστεί. Θα πολεμήσει όταν χρειάζεται για το σωστό λόγο την κατάλληλη στιγμή.

 Στον έρωτα ..αποφεύγει  σε γουρούνι να μετατραπεί.
Ο homo sapiens Οδυσσέας δεν προσκυνάει κανέναν θεό και κανέναν άνθρωπο. Και δεν αφήνει κανέναν άνθρωπο να τον προσκυνήσει. Ο homo sapiens Οδυσσέας δεν δέχεται και δεν σέβεται κανένα θεό που ζητάει θυσίες προσκυνήματα και τάματα. Το μόνο που σέβεται είναι ο όρθιος άνθρωπος και αυτόν που προσπαθεί για αυτό.

Πηνελόπη, η Αθάνατη Ελληνική ψυχή,Ελλάδα

Είναι η Πηνελόπη, η Αθάνατη Ελληνική ψυχή, το πνεύμα του, που περιμένει πιστή, υπομονετική, ανέγγιχτη, σιωπηλά ενεργητική την επιστροφή του Ανθρώπου και το ταίρι της και γνωρίζει πολλά και ποτέ δεν έφυγε από την πατρίδα που γεννήθηκε.
Είναι ο Τηλέμαχος, η καρδιά του Έλληνα,πάντα νέα, πάντα ενθουσιώδης, φωτεινά ηλιακή,
πάντα μεγαλόκαρδη και γενναία να θαυμάζει τον κόσμο σαν να τον βλέπει για πρώτη φορά και να συμμετέχει στο «γίγνεσται» της ιστορίας.
Είναι οι Έλληνες
μια σπίθα, μια φωτιά ,μια φλόγα λαμπερή ,που φώτιζε
και φωτίζει, την οικουμένη, όπως και ο λαμπερός πανέμορφος
και πάντα νέος θεός τους ,ο Απόλλων!
Και είναι η ιστορία του Ελληνισμού, μια Μεγάλη Οδύσσεια
μια μεγάλη ιστορία αγάπης γνώσης και σοφίας και ενός έρωτα ακαταμάχητου για δράση περιπέτεια και εμπειρία.


"ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΚΑΙ Ο ΠΑΡΘΕΝΩΝΑΣ:    Ναοί της Αθηνάς και οι δύο! "Λιαντίνης


Το κλασικό πνεύμα άρχισε με τον Όμηρο. Στον Οδυσσέα ενσαρκώνεται ο αιώνιος άνθρωπος, που συντόνισε την πράξη του με τον αιώνιο ρυθμό. Η ζωή του Οδυσσέα είναι η ανθρώπινη κίνηση απάνου στην ασύλληπτη εφαπτομένη της ύλης και της μορφής. Μέσα στη χειροποίητη σχεδία του έχουν αποθέσει τις συνταγές και τα φάρμακα, τα εργαλεία, τα όπλα και τα σκεύη τους όλες οι θρησκείες, οι φιλοσοφίες και οι τέχνες.

Ο Οδυσσέας είναι ο άνθρωπος, που όλα τα γνώρισε και όλα τα δοκίμασε. Και τη δύναμη της μουσικής την ενίκησε σαν τον Απόλλωνα και στον ασφοδελό λειμώνα κατέβηκε σαν το νεκρό Διόνυσο, και με τη θεά κοιμήθηκε νύχτες και νύχτες, και την αθανασία που τούταξαν την κλώτσησε κλαίγοντας.

Κάθε φορά που νίκαγε κι ένα καινούργιο τέρας, επιβεβαίωνε τη διαίσθησή του ότι τραβάει σωστά τον ανθρώπινο δρόμο, ότι έσωσε πάλι να μη γκρεμισθεί από τη νοητή γραμμή της ακμής όπως οι σύντροφοί του, που ένας - ένας γλιστρώντας στη γοητεία της απόκλισης ξεπέφτανε από άνθρωποι σε βοσκήματα.

Η επιστροφή στην Ιθάκη ήταν αξεδιάλυτα δεμένη με την ανάγκη να μείνει άνθρωπος. Και για να μείνει άνθρωπος, έπρεπε να ξεφύγει από όλα τα φίλτρα της Κίρκης, τα καλέσματα δηλαδή προς το ζώο, που κάθε φορά πηδούσαν μπροστά του με αλλαγμένη όψη.

Το βαθύτερο νόημα του νόστου δεν βρίσκεται στο ότι ο ήρωας ποθεί να εύρει την Ιθάκη, αλλά στο ότι λαχταράει να μη χάσει τον εαυτό του.

Το φθάσιμο στην Ιθάκη σημαίνει ότι έμεινε ως το τέλος άνθρωπος. Τίποτ' άλλο δεν είχε κι ούτε χρειαζόταν να κάμει. Γι' αυτό και η εκδοχή, ότι άφησε πάλι βαρυεστημένος το νησί και ξαναρίχθηκε στις θάλασσες, σε καμία περίπτωση δεν ημπορεί να έχει κλασσική προέλευση.

Ο γυρισμός του Οδυσσέα φανερώνει ότι το κλασσικό πνεύμα στην τελική του μαρτυρία καταφάσκει τη ζωή. Ο άνθρωπος δικαιώνεται σίγουρα, αβίαστα και απλά. Πράγμα που δεν συμβαίνει με το ευρωπαϊκό πνεύμα, όπως ημπορεί να δείξει μια σπουδή του Faust, που αποτελεί το αντίστοιχο του Οδυσσέα μέσα στο ευρωπαϊκό πνεύμα.

Το κλασσικό πνεύμα ετελείωσε με τον Παρθενώνα, το ναό της Αθηνάς. Η Αθηνά για τους Ελληνες ήταν η προστάτιδα της σοφίας αλλά και η υπέρμαχος του Οδυσσέα. Εν όσω ζούσε μέσα στην ψυχή του ανθρώπου, δαιμόνια, αεικίνητη, φροντιστική, οδηγήτρια και πολύτροπη, είχε για ναό της τον ίδιο τον Οδυσσέα.

Όταν όμως στην περίκλεια εποχή ο κλασσικός άνθρωπος ξέφυγε με μια ενθουσιασμένη ιαχή κατρακύλας από τη γραμμή της ακμής, ο Οδυσσέας πέθανε. Εκαταβούλιαξε μέσα στο ανώνυμο σμάρι των συντρόφων. Εκείνη την ώρα ήταν φυσικό η ψυχή της Αθηνάς, που ζούσε μέσα του, η σ ο φ ί α του κλασσικού πνεύματος, να ζητήσει το ναό που θα σκέπαζε το σεπτό σκήνωμά της. Ήταν λοιπόν ανάγκη αδήριτη, αίτημα γεωμετρικό, το ναό να τον χτίσει ο Περικλής, κι ο ναός να γίνει το ωραιότερο μνημείο του κλασσικού κόσμου. Σύμβολο ατελεύτητου θανάτου, αφού αιώνια ήταν και η ζωή που σκέπασε.

Στα δύο αετώματα του Παρθενώνα οι συνιστώσες του διονυσιακού και του απολλώνειου ανερχόμενες ήρεμα απολήγουν σε μίαν ακμή. Εάν συλ-λογισθεί κανείς τη δυναμική ένταση, που κρύβει αυτό το μορφικό σχήμα, τότε το αέτωμα μεταβάλλεται αυτόματα σ' ένα τανυσμένο τόξο, όμοιο με το τόξο του Ηράκλειτου, το οποίο ο εφέσιος σοφός διασκέδαζε να το ονομάζει άλλοτε ζωή (βίος), και άλλοτε θάνατο (βιός). Ποιος ξέρει, αν αυτό το τόξο η θεωρία του Ηράκλειτου δεν το δανείσθηκε από την πράξη του Ηρακλή!  ΛΙΑΝΤΙΝΗΣ, Χάσμα Σεισμού, σελ. 142

ΣΤΡΑΤΗΓΗΜΑΤΑ

Και την Ελλάδα μέσα στη λαίλαπα του χρόνου γνωρίζουμε πως την έσωσαν τα στρατηγήματα. Οδυσσέας και δούρειος ίππος στην Τροία. Κολοκοτρώνης και Δερβενάκι στη μεγάλη Επανάσταση. Θεμιστοκλής και Ξέρξου απάτη στη Σαλαμίνα. ΛΙΑΝΤΙΝΗΣ, Γκέμμα, σελ. 150

Το βαθύτερο νόημα του νόστου δεν βρίσκεται στο ότι ο ήρωας ποθεί να εύρει την Ιθάκη, αλλά στο ότι λαχταράει να μη χάσει τον εαυτό του.  Λιαντίνης, Χάσμα Σεισμού

Η Επιστροφή του Οδυσσέα

Η ΟΔΥΣΣΕΙΑ και συνολικά τα ΟΜΗΡΙΚΑ ΕΠΗ ,είναι  το ιδρυτικό κείμενο του Δυτικού Πολιτισμού
Εξετάζοντας τα διαχρονικά νοήματα της Οδύσσειας στον σύγχρονο παγκόσμιο κόσμο, ο Χολ καταδεικνύει την συνεχή αποτύπωσή της στην κοινωνία. πώς δημιούργησε σύγχρονες στάσεις απέναντι στον έρωτα, τον θάνατο, τον πόλεμο, τη φιλοσοφία, τη βία και τη φυλή , την πατρίδα, το παιδί, την φιλία, και τους τρόπους με τους οποίους η Οδύσσεια αποτελεί τη ραχοκοκαλιά της σύγχρονης ψυχολογίας.

"Έχουμε το Μίτο έχουμε και το Υφαντό
και το  Τόξο του Απόλλωνα το Ιερό
 τον Λόγο τον φωτογόνο τον Ελληνικό
και την ευρύθωρη ματιά του πνεύματος
Εμείς οι Ελληνες και οι Ελληνίδες
η κρίσιμη μάζα των αλλαγών επι του Πλανήτη"

Χαράματα θα έρθουμε να σας ξυπνήσουμε

https://liantinis-o-daskalos-mas.blogspot.com/2011/12/blog-post_29.html

Υπό το βλέμμα του Ομήρου

ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ!   JAN STYKA

"Η αλλαγή είναι η διαδικασία με την οποία το μέλλον εισβάλλει στις ζωές μας.»

Μέσα απο το χάος της μεταβατικής αυτής περιόδου, οι άνθρωποι ,όσοι έχουν απομείνει "άνθρωποι"υποχρεώνονται να αναζητήσουν μία νέα δομή, ένα νέο νόημα, ένα αλλιώτικο σύστημα αξιών, την ελπίδα και την υπέρβαση των συνθηκών και του ορίζοντα που προκάλεσαν την κρίση. 

Ολη η Γή όλο το Σύμπαν συνομωτούν για αυτή την αυτοθεραπεία, την αυτοκάθαρση την μεταμόρφωση  αξιών και προορισμού, τις νέες μεθόδους μάθησης. 

Δεν μένει να συντονιστούμε με την Πηγή.

"Κάτι σημαντικό βρίσκεται εν εξελίξει.
Κινείται με ιλιγγιώδη ταχύτητα, αλλά δεν έχει όνομα και δεν μπορεί να περιγράφει.
Το πνεύμα της εποχής !
Το πνεύμα της εποχής μας είναι γεμάτο παράδοξα.
Είναι ταυτόχρονα πραγματιστικό και υπερβατικό.
Εκτιμά και την διαφώτιση και το μυστήριο…την δύναμη και την ταπεινοφροσύνη… την αλληλεξάρτηση και την ατομικότητα.
Είναι ταυτόχρονα πολιτικό και απολιτικό.
Στους υποκινητές και υποστηρικτές του περιλαμβάνονται άτομα που είναι τέλειοι εκπρόσωποι του κατεστημένου, αλλά έχουν συμμαχήσει με πρώην ριζοσπάστες διαδηλωτές.
Στην πρόσφατη ιστορία « αυτό έχει επιδράσει με τις επιπτώσεις του στην ιατρική, στην εκπαίδευση, τις κοινωνικές επιστήμες, ακόμα και την διακυβέρνηση.
Χαρακτηρίζεται από ρευστές οργανώσεις που δεν έχουν διάθεση να δημιουργήσουν ιεραρχικές δομές και οι οποίες απεχθάνονται το δόγμα.
Λειτουργεί βάσει της αρχής ότι η αλλαγή πρέπει να διευκολύνεται και όχι να ρυθμίζεται νομοθετικά.
Δεν αγαπάει τα μανιφέστα .Φαίνεται να μιλάει για κάτι πολύ αρχαίο.
Και ίσως ενοποιώντας την μαγεία με την επιστήμη, την τέχνη με την τεχνολογία θα πετύχει εκεί που απέτυχαν όλα τα άλογα του βασιλιά και όλοι του βασιλιά οι άντρες."
"ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ ΤΟΥ ΥΔΡΟΧΟΟΥ "  M.Ferguson

"Το Βέλος του Χρόνου" Kush

Αναζητώντας τον Ομηρικό Χρόνο με το Τόξο του Απόλλωνος
κάτω από το ΦΩΣ των Ομηρικών Αστεριών….με την Τέχνη του Πολεμιστή.
Ο Χρόνος είναι ένα μέγεθος που η Συνείδηση μετρά αναλόγως του συστήματος αναφοράς, του επιπέδου στο οποίο βρίσκεται, γύρω από τι περιστρέφεται και τι βλέπει και ΟΡΑ σε Ομηρική Όραση εσωτερική και εξωτερική.
Ο Χρόνος είναι ένας κύκλος, μία κίνηση που κάνει η Συνείδηση για να εξελιχθεί.
Με κέντρο τον Ήλιο, ο γήινος Χρόνος για ένα κάτοικο της Γης, είναι περίπου 365 ημέρες αλλά, ο Χρόνος για ένα κάτοικο στον Δία είναι 12 γήινα έτη και στον Ουρανό Άρτεμις 84 χρόνια συναπτά.
Είναι κυκλικός γιατί όλα τα μεγάλα ουράνια σώματα στο σύμπαν είναι σφαιρικά και κινούνται περιστροφικά.

Ο κύκλος χωρίζεται σε 360 μοίρες και το Τόξο του Κύκλου είναι ένα καμπύλο μέρος του.
Δεν υπάρχει αρχή και τέλος στον κύκλο αλλά για χάρη της μέτρησης και την κατανόησης πρέπει να ορισθεί, όπως και το κέντρο του κύκλου του για να μη χαθεί.
Μπορεί όμως η ακτίνα της αντίληψης να μεγαλώσει και η η κατανόηση να διευρυνθεί.
Ό, τι γεννιέται στη ρωγμή του Χρόνου έχει και τις ιδιότητες της στιγμής του Πατέρα Χρόνου.

Και επειδή ο Χρόνος είναι ο μεγάλος Κρόνος που τρώει τα παιδιά, ό,τι γεννιέται από τον πατέρα γεννήτορα θα απορροφηθεί.
Όμως η Μητέρα Γαία Ρέα θα δώσει μια ευκαιρία στα πιο σοφά παιδιά της, εφ όσον εξάγουν την Σοφία από το βαρύ κεφάλι τους να τον νικήσουν αρκεί να ζητήσουν τη βοήθεια του πρωτογενούς Πυρός του Ήφαιστου με το σφυρί.
Η Σοφία του Κρόνου, η Αθηνά ξαναγεννημένη από το σοφό κεφάλι του Διός αρχίζει τον Χρόνο αντίστροφα να κοιτά καθώς κυλά και το ελιξήριο της Νεότητος Ήβης να κατακτά συμφώνως με τις τρεις βασικές αρχές του πολεμιστή:
Ανακεφαλαίωση
Η δεξιοτεχνία του κυνηγού
Η τέχνη του Ονειρευτή Οραματιστή
“Νους υγιής εν σώματι υγιεί”. Είναι μια αλήθεια απλή και ουσιαστική.

Ποιο είναι το Τόξο;

Ένα Βλέμμα που γνέφει τον Σκοπό και γυρίζει τον τροχό του Χρόνου
σε ρυθμό μαγικά ερωτικό θεατρικό και τραγουδιστικό.

Το τόξο είναι το βλέμμα του Οδυσσέα!

Μια αυτοσυνείδητη ακτίνα φωτός ευθυγραμμισμένη από τα πόδια στη κορυφή Ολυμπιακής νίκης φωτός σε μια Παναθηναϊκή γιορτή!

Ένα βλέμμα που έχει παρατηρήσει ότι έπρεπε να παρατηρηθεί κάνοντας τον γύρο του κόσμου σε ένα μεγάλο Ενιαυτό!

Ένα βλέμμα που έχει χαρτογραφήσει γνωστές και άγνωστες περιοχές του νου και του εαυτού.

Ένα βλέμμα που έχει κολυμπήσει σε βαθιά νερά άγριων θαλασσών και κυμάτων φοβερών.

Ένα βλέμμα που έχει βουτήξει στην Άβυσσο και έχει επιστρέψει με τρόπαια κεραυνού.

Μία ματιά κοφτερή σαν ατσάλινο σπαθί καθαρή σαν διαυγή αστραπή.

Ένα βλέμμα που διακρίνεται από την λάμψη στο υμένα και είδε όλα όσα έπρεπε να ειδωθούν.

Το βλέμμα γνέφει την Πρόθεση.

Η Πρόθεση φτιάχνει τον κόσμο και ο Σκοπός τον συγκρατεί.

Όταν ο Νους γίνεται ΤΟΞΟ, η καρδιά του πολεμιστή είναι το ΚΕΝΤΡΟ του
και το ΒΕΛΟΣ σαϊτιά είναι η ΨΥΧΗ.

Η καρδιά ανήκει στον Απόλλωνα δεν γεράζει ποτέ και ο ΤΗΛΕΜΑΧΟΣ είναι ζωντανός πάντα σε μια Ομηρική Σκηνή. Το χειροκρότημα ανήκει στον Ομηρικό της καρδιάς μας Ποιητή.

ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΚΑΙ ΠΗΝΕΛΟΠΗ ΝΙΚΟΣ ΕΓΓΟΝΟΠΟΥΛΟΣ

Στο βλέμμα της Πηνελόπης καθρεφτίζεται η περιφρόνηση, γι’αυτούς που εκπίπτουν συνεχώς στη κατηγορία των δούλων και μνηστήρων και είναι ο χειρότερος θάνατός … αυτό “το καθρέφτισμα”.

Στο βλέμμα του Οδυσσέα “λάμπει” το αδυσώπητο, αυτό που αντίκρισε όταν ατένισε το άπειρο και αναμετρήθηκε μαζί του και είναι αρκετά αποτελεσματικό.
Αυτά τα δύο βλέμματα κρατούν την μοίρα του κόσμου στα χέρια τους κάποια νύχτα που θα είναι η πιο μεγάλη του χρόνου γυρίζοντας τον τροχό στη ιστορία της ανθρωπότητας και του χρόνου.

"Ο Καιρός του Τόξου"

Κβαντικές αλλαγές

Απολλώνιο Τόξο

Το Τόξο

Μη σκοτώνετε τον Τηλέμαχο....

 

Ο Τηλέμαχος είναι  το θαυμαστό παιδί των Ομηρικών Επών, είναι ο επαναστάτης με αιτία, η ταχύτατη ΤΗΛΕΜΕΤΑΦΟΡΑ των πρωταρχικών σκέψεων του ποιητού Ομήρου. 

Είναι η ζωντανή καρδιά του κόσμου, χωρίς αυτόν ο κόσμος είναι γερασμένος, ηττημένος και νεκρός. 

Ο Οδυσσέας κρατάει στην αγκαλιά του, τον Τηλέμαχο μωρό…στην Ιθάκη του ΠΑΝΤΟΤΕ

Σκοτώνουν τα  νιάτα στα 18 και πιο νωρίς, και τους θάβουν στα 80...

Ο Τηλέμαχος είναι η μοναχική εφηβεία της Ελληνικής νεολαίας.

Ο πατέρας έχει φύγει για ένα πόλεμο  και κανείς δεν ξέρει πού βρίσκεται και αν είναι πεθαμένος ζωντανός, η μητέρα είναι όμηρος σε ένα παλάτι και πολιορκείται από εκατό και πλέον άνανδρους χαμηλής υποστάσεως μικρούς άντρες,κ αι πάντα οι δειλοί μνηστήρες, ενέδρα του στήνουν για να τον εξοντώσουν οριστικά.
Ο Τηλέμαχος δεν είναι  η γενιά των 700 ευρώ, είναι η γενιά των μηδενικών ευρώ και ενός ζοφερού μέλλοντος, γιατί του κλέβουν πάντα τον κόσμο του, τα όνειρά του.
Ο Τηλέμαχος θα τελειώσει ένα δημόσιο Λύκειο πληρωμένο ακριβά από extra φροντιστήρια και θα δώσει ανόητες εξετάσεις για να μπει σε ένα ιησουίτικο πανεπιστήμιο από το οποίο όταν θα τελειώσει, το πτυχίο του δεν θα έχει καμία αξία και θα πρέπει να κάνει και ένα μεταπτυχιακό για να συμπληρώσει την υπεραξία και ίσως και να μη φτάσει και να κάνει και δεύτερο και μετά θα παρακαλάει μία θέση σερβιτόρου με δύο μεταπτυχιακά και ένα διδακτορικό.
Ο Τηλέμαχος δεν έχει θέση σε αυτή τη χώρα, γιατί αν έχει κάποιο μυαλό ή ταλέντο θα πρέπει να φύγει να μεταναστεύσει στο εξωτερικό, να ξεριζωθεί δηλαδή και να υπηρετήσει σύστημα πολυεθνικό και ανθελληνικό.
Αν μείνει οι επιλογές του είναι μηδαμινές, θα επαιτεί για ένα επίδομα των 300 ευρώ στη χάση και στη βρέξη, θα γλύφει για μία θέση ναυαγοσώστη με ξαπλώστρες σε παραλίες Μυκόνου, θα τρέχει πίσω από ένα βουλευτή που θα χειροκροτεί στο δημόσιο κάπου να βολευτεί.
Για να κάνει δική του επιχείρηση ούτε συζήτηση, δεν υπάρχουν μικρές επιχειρήσεις βιώσιμες και όλοι πρέπει να γίνουν υπάλληλοι των πολυεθνικών.
Και όσες υπάρχουν, είναι η βιτρίνα για ξέπλυμα μαύρου χρήματος όπου η μαφία πουλάει προστασία.
Ο Τηλέμαχος βλέπει τους μνηστήρες να ζουν σαν παράσιτα, να τρώνε και να πίνουν και να σπαταλούν τη δημόσια περιουσία, βλέπει τη χώρα υποθηκευμένη στα μνημόνια με ένα χρέος που δεν μπορεί ποτέ να ξεχρεωθεί και τους τόκους να ανεβαίνουν με γοργό ρυθμό “ανάπτυξης”.
Ο Τηλέμαχος βλέπει τους αστυνομικούς μαστροπούς, βλέπει τους ιερείς βιαστές με βιτριόλι, βλέπει τους μεγαλοδικηγόρους σε κλίκες και στοές βλέπει τους γιατρούς από φακελάκια χοντρούς, βλέπει τους καθηγητές των πανεπιστημίων να φτιάχνουν επαύλεις με ακριβά πλακάκια από κονδύλια για την παιδεία, βλέπει χρεοκοπημένα κόμματα να ισχυρίζονται ότι μπορούν να σώσουν μία χρεοκοπημένη χώρα βλέπει τα πόθεν έσχες βουλευτών υπουργών και πρωθυπουργών χωρίς το πού και το πώς.
Βλέπει τον Αντίνοο να καπελώνει τα πάντα και να ωρύεται για τα θρησκευτικά, να δοξολογεί έναν πολυεθνικό Θεό Σαβαώθ και να μην υπάρχει μία ημέρα αφιερωμένη στους Αγίους των Ελλήνων, στον Άγιο Κολοκοτρώνη στον Άγιο Νικηταρά στον Άγιο Καποδίστρια στον Άγιο Περικλή στον Άγιο Δημόκριτο στον Άγιο Θεμιστοκλή .
Βλέπει τον Ευρύμαχο από κόμμα σε κόμμα να κυκλοφορεί και να παρασιτεί με την πολιτική άποψη της ανεμοδούρας
Βλέπει τις ειδήσεις της πολιτικής μαγειρεμένες με συνταγές πολίτικης κουζίνας.
Βλέπει τις δούλες στο Facebook στο instagram στο Twitter να συναγωνίζονται ποια θα πρωτοπλαγιάσει με κάποιον ονομαστό μνηστήρα σε αδαμιαία περιβολή.
Βλέπει τους δούλους στο Facebook στο instagram στο Twitter να τρέχουμε και να χειροκροτούν κάθε πονηρό πολιτευτή.
Και βλέπει και τους λαγόκαρδους δικαστές σε μία δικαιοσύνη αμφίνομη και πραγματικά τυφλή....

Ο ΤΗΛΕΜΑΧΟΣ ΑΚΟΥΕΙ ΤΙΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΤΟΥ ΜΕΝΤΟΡΑ   Charles – Joseph Natoire, 1740  Musée de Troyes  ΓΑΛΛΙΑ

Ο κόσμος χωρίς εσένα, Τηλέμαχε, είναι έρημος γιατί είναι γερασμένος νεκρός, ένας περιπατών νεκρός. Περπατούσα στους δρόμους και σε έβλεπα στα φανάρια να ζητιανεύεις σπρωγμένος από την εκμετάλλευση των μνηστήρων και η καρδιά μου ράγιζε .
Σε έβλεπα στις καφετέριες, άδειες ημέρες να σπαταλάς τον χρόνο σου στην ραθυμία και στην τεμπελιά μιμούμενος συμπεριφορές ανόητων και χάρτινων ειδώλων και προτύπων σε ανούσιες συζητήσεις και ρηχές.

Στους διαδρόμους σχολείων θρανίων πανεπιστήμιων να παγιδεύεσαι σε λαβύρινθους γνώσης ασύνδετης και να περιφέρεσαι εδώ και εκεί άσκοπα και μάταια κατακερματισμένος.

Ήθελα να σου δείξω τον Λαβύρινθο, να τον χαρτογραφήσω, πώς να βγεις, πώς να μη ξεμείνεις σε κάποιο δωμάτιο του ψευτοδιανονούμενος, πώς να συνδέσεις τα δωμάτια και τους δαιδαλώδεις διαδρόμους.  Πώς να τον βλέπεις πάντα από ψηλά σαν αετός, και από το κέντρο του κύκλου, ρυθμίζοντας την ακτίνα συμπεριεκτικότητας και διευρύνοντας την ανελικτικά. Να μπαίνεις, να παίρνεις αυτό που θέλεις, να ξέρεις ποια είναιη η αξία του, πως θα το τοποθετήσεις, πως θα το συνδέσεις και που θα ψάξεις να το βρεις.

Να διακρίνεις, να ξεχωρίζεις στον άνθρωπο που έχεις απέναντι σου ποια πλευρά του μιλάει και ποιο στοιχείο του. Σε έβλεπα στις πορείες χωρίς ουσιαστικό όραμα να άγεσαι και να φέρεσαι από κομματικές ποδηγεσίες και παρανοικές βίαιες αντιδράσεις ανισόρροπων στοιχείων.

Μη παγιδεύεσαι σε παράγοντες που σε χρησιμοποιούν για εκτόνωση και να δημιουργούν φασαρίες χωρίς νόημα. Μην ανοίγεις πολλά μέτωπα συρράξεων και παράθυρα εντυπώσεων παίζοντας το παιγνίδι του σφετεριστή πολιτικάντη Ευρύμαχου. Μη πιέσεις την μητέρα σου να τους παντρευτεί τους δύο αρχιμνηστήρες τους ελεεινούς. 

Μην υποκύψεις στην ισοπέδωση της παγκοσμιοπόιησης και καταλήξεις ένας ομογενοποιημένος παπαγάλος να αναρωτιέσαι ποια είναι η πατρίδα, ασπαζόμενος την λογική ισοπέδωσης,» όλα είναι ένα», και να άγεσαι και να φέρεσαι από εδώ και εκεί σαν φτερό στον άνεμο.

Εδώ στον κόσμο της ύλης δεν είναι, ‘Ολα ένα ,και δεν πρέπει να είναι γιατί οδηγούμαστε σε θερμοδυναμικό θάνατο.

Η πατρίδα και οι ρίζες σου είναι ένα σημείο αναφοράς που δικαιούται ο κάθε άνθρωπος να φέρει να ξέρει και να αναγνωρίζει και όχι να το χρησιμοποιεί με καπηλεία υπεθνικιστής, ούτε να τα παραβλέπει τελείως «χαμένος στην μετάφραση». Ο κάθε άνθρωπος δικαιούται την πατρίδα του , να την γνωρίζει να την αγαπά,να την προστατεύει, δικαιούται το σπιτι τους την κουλτούρα του και δεν πρέπει να ξεριζώνεται σαν ένα δέντρο να κόβεται και να αποκόπτεται από τις ρίζες του ένα χαρτινος πολτός. 

Μην αναζητάς τον παράδεισο και την φυγή από την πραγματικότητα στην αυτοκαταστροφή των παραισθησιογόνων ουσιών.

Στα γήπεδα μη καταδεχτείς να ουρλιάζεις για μια ομάδα δεν είναι ο αθλητισμός αυτός και ούτε ο πρωταθλητισμός του ντοπαρίσματος είναι αθλητισμός. Μόνο για το κλαδί ελαίας αξίζει κανείς να προσπαθήσει.

"ΟΔΥΣΣΕΙΑ" ΤΑΙΝΙΑ 1997 ΤΟΥ Andrey Konchalovskiy

Ήθελα να μπορώ να σου το εξηγήσω. Ήθελα να σχεδιάσουμε τον κόσμο ξανά ,Τηλέμαχε, να τον ζωγραφίσουμε να τον ονειρευτούμε με καινούργια χρώματα ήχου και λογικές μουσικές.

Καταλαβαίνω την οργή σου, τον θυμό που νιώθεις ,αλλά είσαι χωρίς στόχο και όραμα. Είναι και δική μου η οργή αυτή, αλλά, δεν θα την χαραμίσουμε χωρίς αυτογνωστική βάση που απαιτείται να κυριαρχεί και να να έχει τα ηνία της άμαξας του Εαυτού. Μη καταδεχτείς μια οργισμένη εκτόνωση εφηβείας και αρχίζεις να σπας βιτρίνες και τζάμια και μη χαραμίσεις ποτέ τον εαυτό σου στο ευτελές.

Και μην σκοτώνεις την ομορφιά.

"Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ " Ο ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΑΓΚΑΛΙΑΖΕΙ ΤΟΝ ΤΗΛΕΜΑΧΟ ,ΠΙΣΩ ΤΟΥΣ Η ΘΕΑ ΑΘΗΝΑ "Η ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ" Henri-Lucien Doucet  Ecole nationale supérieure des beaux-arts ΠΑΡΙΣΙ

Ξεκίνησε από τους εχθρούς μέσα σου,
σημασία έχει να προσπαθήσεις, με μέτρο και σύνεση και να γίνεσαι καλύτερος.

Ο  Τηλέμαχος δεν γνώρισε τον πατέρα του και δεν έχει καμμία ανάμνηση από αυτόν, αφού όταν γεννήθηκε αυτός έφυγε.

Ουσιαστικά του είναι άγνωστος και τον γνωρίζει μόνο από τις διηγήσεις των άλλων.Μεγαλώνει χωρίς το ανδρικό πρότυπο.Ο Ομηρος δεν αναφέρει τα συναισθήματα των προσώπων,αφήνει εμάς να τα νοιώσουμε και να ταυτιστούμε με αυτά.
Ο Τηλεμαχος ένοιωθε μόνος είχε μία εφηβεία μελαγχολική,κλεισμένος στον εαυτό του,ντροπαλός και ευγενικός.Δεν μόιραζόταν τους φόβους του και τις ανησυχίες του με κανένα.Με την Πηνελόπη η σχέση τους ήταν αποστασιοποιημένη.Η μητέρα του ανησυχούσε γι΄αυτόν αλλά δεν έχουμε σημάδια ότι τον βοηθούσε ψυχολογικά.Την έλλειψη του Οδυσσέα την συμπλήρωνε η Θεά Αθηνά,που είχε ανδρικές ιδιότητες και αρετές,σε συνδυασμό με την λεπτότητα .Τον στήριζε και τον εκπαίδευε
Μεγάλωσε μέσα σε ένα σπίτι -χώρα ρημαγμένο, οι μνηστήρες αλωνίζανε και λεηλατούσαν τον κόσμο του πατέρα του,και αυτός ανήμπορος και φοβισμένος προσπαθούσε να βρεί διέξοδο στην οργή του αλλά και στα ερωτημάτα του.  Κάθε συναλλαγή με τους μνηστήρες τον πονούσε βαθειά μέσα του,τον τσάκιζε.του τρυπούσε τον μυαλό και την καρδιά του.

Με το πνεύμα της περιπέτειας που κληρονόμησε από τον Πατέρα του έφυγε από το σπίτι που γεννήθηκε,μόλις ενηλικιώθηκε,και περιπλανήθηκε σε άλλα μέρη ,άγνωστα γι΄αυτόν,ψάχνοντας απεγνωσμένα να βρεί τις λύσεις και τις απαντήσεις,με μόνο βοηθό Την Αθηνά, και οδηγό την λαχτάρα της ψυχής του να μάθει για την τύχη του πατέρα του.
Πάντα όμως φώλιαζε μέσα του ο φόβος η έμφυτη ντροπαλοσύνη και σεμνότητα που είχε.

Οι μνηστήρες ήταν παντού γύρω του και του στήνανε ενέδρες για να τον σκοτώσουν.Δεν τα κατάφεραν όμως,μόνο κάποιες πληγές που με τον χρόνο απαλύνθηκαν.
Ξαναγυρνώντας στην Ιθάκη ο Οδυσσέας ήταν ήδη εκεί.Δεν τον αναγνώρισε αμέσως ήταν πολύ καχύποπτος μετά από όλα αυτά που πέρασε.  Παρόλα αυτά δεν θέλει αποδείξεις όπως οι άλλοι,ούτε σημάδια
Η συνάντηση πατέρα και γυιου είναι συγκλονιστική.

Πέφτει ο ένας στην αγκαλιά του άλλου,Κλαίνε με αναφιλητά.Στο διάστημα αυτών των είκοσι χρόνων είχαν πνίξει μέσα στην ψυχή τους τόσα δάκρυα,χαμένοι ο ένας από τον αλλον.Ουσιαστικά αυτή η απόσταση που τους χώριζε δεν ήταν χωρική αλλά διαστατική.Μαζί καταστρώνουν το σχέδιο για να εξοντώσουν τους μνηστήρες.  Ο Οδυσσέας εμψυχώνει τον Τηλέμαχο,και αυτός πια με αφοσίωση και θάρρος στέκεται δίπλα του επάξια.
Ο τρόπος που γίνεται μία ερώτηση εμπεριέχει και την απάντηση που θέλουμε να πάρουμε.

Το σημείο εκκίνησης είναι η ερώτηση και εκεί θα βρούμε και την απάντηση.

Μόνο που για να βρούμε αυτό που ζητάμε πρέπει να πάρουμε μία απόσταση από τα πράγματα,ετσι ώστε όταν επιστρέψουμε να τα δούμε από μία άλλη οπτική γωνία , πιο ξεκάθαρα και ολοκληρωμένα.

TO ΟΝΕΙΡΟ ΤΟΥ ΤΗΛΕΜΑΧΟΥ ΚΑΙ Η ΝΙΚΗ ΤΟΥ ΤΗΛΕΜΑΧΟΥ GIANI FELICE , 1814,Palazzo Guarini, Forlì ,Region Emilia-Romagna

Στο καλύβι του Ευμαίου μαζί… με ένα σοφό «Κουϊνι» της Αθηνάς,

σε βλέπουν να περνάς την Πύλη του Νου

στην χαραυγή ενός Χρόνου Επίγνωσης Καθαρού!

Οδυσσέας και Τηλέμαχος μαζί στο παλάτι της Ιθάκης με ένα νου και μια καρδιά αυτογνωστική και ένα τριγωνικό καπέλο και μαγικό …σκουφί γυρίζουν τον τροχό της Ιστορίας σε βάση αρμονική

ΟΙ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΤΗΛΕΜΑΧΟΥ

ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΟΥ ΤΗΛΕΜΑΧΟΥ

Γράμμα στον Τηλέμαχο

Ο Τηλέμαχος

Βροχή Διαμαντιών

 

It's raining diamonds

 Κάτω από τα εξωτερικά στρώματα  του Ουρανού και του Ποσειδώνα  είναι πολύ πιθανόν να υπάρχει κάτι εντυπωσιακό: μια συνεχής βροχή από διαμάντια.

Οι αέριοι γίγαντες του συστήματος, ο Δίας και ο Κρόνος, αποτελούνται σχεδόν εξ ολοκλήρου από αέριο: υδρογόνο και ήλιο.  Αντίθετα, ο Ουρανός και ο Ποσειδώνας αποτελούνται κυρίως από νερό, αμμωνία και μεθάνιο. Οι αστρονόμοι συνήθως αποκαλούν αυτά τα μόρια "πάγους", αλλά πραγματικά υπάρχουν κάτω από τις πράσινες ή μπλε κορυφές σύννεφων του Ουρανού και του Ποσειδώνα, υπάρχει πολύ νερό, αμμωνία και μεθάνιο. Αλλά αυτοί οι γίγαντες πάγου πιθανότατα έχουν βραχώδεις πυρήνες που περιβάλλονται από στοιχεία που πιθανώς συμπιέζονται σε εξωτικές κβαντικές καταστάσεις. Σε κάποιο σημείο, αυτή η κβαντική παραξενιά μετατρέπεται σε μια «σούπα» με υπερπίεση που γενικά αραιώνει όσο πλησιάζεις στην επιφάνεια.Με το μεθάνιο, ειδικότερα, οι έντονες πιέσεις μπορούν να διασπάσουν το μόριο, απελευθερώνοντας τον άνθρακα. Στη συνέχεια, ο άνθρακας βρίσκει τα αδέρφια του, σχηματίζοντας μακριές αλυσίδες. Οι μακριές αλυσίδες στη συνέχεια συμπιέζονται μεταξύ τους για να σχηματίσουν κρυστάλλινα σχέδια σαν διαμάντια.

Οι πυκνοί σχηματισμοί διαμαντιών πέφτουν στη συνέχεια μέσα από τα στρώματα του μανδύα μέχρι να ζεσταθεί πολύ, όπου εξατμίζονται και επιπλέουν και επαναλαμβάνουν τον κύκλο - εξ ου και ο όρος «διαμαντένια βροχή».

Η τελευταία φορά που πήραμε κοντινά δεδομένα για αυτούς τους δύο κόσμους ήταν πριν από τρεις δεκαετίες,(1985) όταν το Voyager 2 πέρασε από κοντά στην ιστορική του αποστολή.(1)

Τα Δια-μάντια είναι παντοτινά

Το διαμάντι είναι το πιο σκληρό υλικό στη φύση και ταυτόχρονα το πιο ακριβό και πιο δημοφιλές υλικό. Το όνομά του προέρχεται από τα ελληνικά "adamas", που σημαίνει αδάμαστος, επειδή η σκληρότητα του καθιστά αδύνατη την επεξεργασία.

Η σύνθεση του διαμαντιού είναι καθαρός άνθρακας, όπως ο πιο δημοφιλής γραφίτης στα μολύβια μας. Αλλά στο στάδιο του σχηματισμού διαμαντιών, πριν από περίπου 2,5 δισεκατομμύρια χρόνια, συνυπάρχουν σπάνιες συνθήκες πολύ υψηλής πίεσης και πολύ υψηλών θερμοκρασιών για να μετατραπεί ο άνθρακας σε διαμάντι. Η σκληρότητά του είναι 10 στην κλίμακα Mo και είναι η υψηλότερη στη φύση. Αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει υλικό για να χαράξει το διαμάντι, έτσι το διαμάντι παραμένει αμετάβλητο.Το διαμάντι σαν υλικό αποτελείται κατά 99,5% από άνθρακα ( C ) ο οποίος κάτω από ιδανικές συνθήκες ,που προυποθέτουν τεράστιες θερμοκρασίες και πιέσεις, κρυσταλλώνεται και δημιουργεί το διαμάντι.Τ

Ο ΒΑΡΟΣ – CARAT WEIGHT
Τα διαμάντια μετριούνται σε καράτια, η οποία είναι μονάδα μέτρησης βάρους. Ένα καράτι αντιστοιχεί σε 200mg, άρα ένα διαμάντι που ζυγίζει 1 γραμμάριο, είναι ένα διαμάντι 5 καρατίων

Από κάρβουνο…Διαμάντι!

Δ ιαμάντι:
Η μεταμόρφωση ενός ‘καμένου’ σε… βασιλιά!Τι είναι αυτό που κάνει ένα κάρβουνο να γίνεται διαμάντι;Η διάταξη και ο μετασχηματισμός.


Ο άνθρωπος μπορεί να μιμηθεί το παράδειγμα του διδασκόμενος
και παρατηρώντας την φύση γύρω του που ένας μεγάλος και σοφός δάσκαλος.
Μπορεί να μετασχηματίσει την ενέργεια του,να αναμορφώσει τον εαυτό του,
να διαπλάσει τον χαρακτήρα του, να τον σφυρηλατήσει
και να φθάσει στην κορυφαία θέση, που δικαιωματικά του ανήκει.
Το ποσόν και την ποιότητα της ενέργειας καθορίζεται
με την σύλληψη και μετά την γέννηση του.
Η αλήθεια είναι πως η άγνοια, οι καταχρήσεις των γεννητόρων
δεν αποτελούν και τις καλύτερες προυποθέσεις ,για ένα τέτοιο ξεκίνημα.
Αλλά πάντα υπάρχει ο θεϊκός σπινθήρας σε κάθε ανθρώπινο ον
ικανός για το έναυσμα και την αρχή.
Ο άνθρωπος που θα αποφασίσει να μετατρέψει τον εαυτό του σε διαμάντι,
να είναι προετοιμασμένος για δύσκολο δρόμο, με κακουχίες,
ο δρόμος της Αρετής είναι στενός στην αρχή, αλλά αυτό που θα βρει στο τέλος
δεν συγκρίνεται με τίποτα και αξίζει τον κόπο και ότι περάσει κανείς .


Σε κάθε σημείο της διαδρομής έχει αναδιατάξει και αναβαθμίσει
τα ενεργειακά κέντρα και έχει κατακτήσει όλες τις μορφές
της αντιληπτικότητας, με τον χειρισμό του σημείου της Αντίληψης ,
που βρίσκεται κοντά και λίγο πιο πίσω από την καρδιά.
Η ενέργεια ευθυγραμμίζεται ανεβαίνει και περνά από τα 12 σημεία,
φθάνοντας στο κεφάλι.
Ο άνθρωπος μετατρέπεται σε ένα λαμπερό διαμάντι
και γνωρίζει την αληθινή του φύση και ενώνεται με την ψυχή του.
Χειρίζεται το τόξο και δεν μπορεί να λαθέψει στο σημάδι γιατί ‘βλέπει ‘πολύ καθαρά.
Βλέπει με τα μάτια της ψυχής.
Ο Όμηρος, Γνώριζε πολύ καλά και με όλες τις λεπτομέρειες αυτό το μεγάλο,
μακροχρόνιο ταξίδι του ανθρώπου και αυτό περιγράφει στα έπη του.
Όταν ο Οδυσσέας φτάνει σε αυτό το στάδιο και έχει αναμορφώσει τον εαυτό του ριζικά,
έχει εξερευνήσει τον Γνωστό, το έχει κατανοήσει, το έχει καταγράψει,
το έχει περιγράψει και εισέρχεται στο ‘Αγνωστο.
Έχει καταφέρει ότι είναι δυνατόν στο μέτρο του Άνθρώπου.


Να έχουμε το νού μας στο παιδί
Καθ’όλη την διάρκεια της διαδρομής υπάρχει πάντα, ο συνδεκτικός κρίκος
των δύο μεγάλων πρωταγωνιστών και είναι ο Τηλέμαχος.
Καθόσον εξελίσσεται το ταξίδι και ο άνθρωπος αποχωρίζεται τα ελαττώματα του,
μαζί με τις υπερβολές και ελλείψεις που συνεπάγονται αυτά, εξαγνίζεται .
Αυτή η εξαγνιστική διαδικασία, επιτρέπει την γέννηση του παιδιού μέσα του,
του νεαρού Τηλέμαχου.
Ο Τηλέμαχος αντιπροσωπεύει την καθαρότητα την παρθενικότητα, την αθωότητα,
το παιχνίδι την χαρά, το θαυμασμό για τον κόσμο , τον αυθορμητισμό,
την νεανικότητα, -όσο και να μεγαλώσει κανείς-,
την σπιρτάδα του πνεύματος, την φρεσκάδα.
Σε μια τόσο δύσκολη διαδρομή κανείς δεν επιβιώνει αν εξοντωθεί ο Τηλέμαχος.
Ο πρώτος στόχος των Μνηστήρων είναι να τον εξοντώσουν , να το μολύνουν με πολλούς τρόπους. Με τα λάθος πρότυπα που προωθούν .

Γι' αυτό έχουμε τόσους πολλούς παιδεραστές. Τα παιδιά  είναι στο έλεος τους

Έτσι έχουμε γερασμένους ανθρώπους πολύ νωρίς, έχουμε γέρους
των 15 χρόνων των 20 χρόνων κλπ, κουρασμένους, νωθρούς,
‘μολυσμένους ‘ από την επιρροή των μεγάλων Μνηστήρων.
Αν χαθεί το παιδί  μέσα μας δεν υπάρχει διέξοδος για τον άνθρωπο.
Γι’αυτό είναι πολύ σημαντικό τα παιδιά να προστατεύονται με όλους τους τρόπους
και να παραμένουν παιδιά μέχρι την ενηλικίωση τους.
Είναι απαραίτητο να προστατεύεται το εσωτερικό μας παιδί, να προφυλάσσεται
και η Πηνελόπη που το αναθρέφει γνωρίζει το μυστικό.
Τα παιδιά πρέπει να μεγαλώνουν με ‘καθαρούς ‘ ανθρώπους,
Είναι ένα μαλακό κερί μέχρι να… μεγαλώσουν.
Ο καθένας που έρχεται σε επαφή μαζί τους αφήνει ένα αποτύπωμα.
Ας… είναι το σωστό αποτύπωμα και ας πλένουμε πολύ καλά τα χέρια
και τα πόδια μας πριν τα αγκαλιάσουμε με προσοχή και λεπτότητα.
Σε τελική ανάλυση και με απλά λόγια:
Ένα απλό στοιχείο , ο άνθρακας είναι τόσο έξυπνο που γίνεται
και μετασχηματίζεται σε διαμάντι.
.
Ο άνθρωπος μπορεί να είναι λιγότερο …ευφυής;

Aς ρίξει μια βροχή Διαμαντών      

Singing In The Rain 

Η Γέννηση μιας Ιδέας

"Τίποτε δεν μπορεί να αντισταθεί σε μια ιδέα που έχει έρθει η ώρα της να γεννηθεί" Β. Ουγκώ φιλέλληνας.

Και εγένετο Τηλέμαχος εν Ιθάκη όταν το Δύο γίνεται Ένα Η άφιξη του υιού του Οδυσσέως και της Πηνελόπης Η Ελληνική Μυθολογία είναι η καταγραφή του κόσμου από την αρχή, την αρχέγονη δημιουργία θεογονία, νεότερη καταγραφή αλλά ,από τον homo sapiens έχει ειπωθεί και γραφεί. Ως εκ τούτου είναι ακριβέστερη πληρέστερη συμπεριληπτική και περισσότερο αντικειμενική. Μόνο με την Πηνελόπη ο Οδυσσέας μπορεί να ενωθεί και να γεννήσει ένα θαυμαστό παιδί


Κάθε γέννηση αρχίζει με μία ένωση, ξεκινά μία κυοφορία και ο χρόνος της επώασης της ποικίλει από οργανισμό σε οργανισμό σε οργανισμό και από θεό σε Θεό.

Και μία Νέα Ηράκλεια Εποχή  ξεκινά σε πολίτευμα πολιτείας σοφής


Εν αρχή το Χάος Ωόν Πνεύμα
Μετά οι Τιτάνες Θεοί
Παρών ο Έρως ακαταμάχητος καταλύτης
και η Αγάπη ακολουθεί.
Πρώτη τάξη: Οι Βασιλείς ( είχαν την δύναμη και την ενέργεια)
Δεύτερη τάξη:Οι Ιερείς ( είχαν τη γνώση)
Τρίτη τάξη: Οι Ήρωες Πολεμιστές ( είχαν την φλόγα της ηρωικής ψυχής)
Τέταρτη τάξη: Οι Εργάτες ( Είχαν την αυτοπειθαρχία για το έργον μιας καλλιεργημένης ζωής)
Πέμπτη τάξη: ΕΜΕΙΣ

Έχουμε τη δύναμη, τη  γνώση, τη ψυχή και  την αυτογνωσία  μέσα από  την πορεία 
μιας οδυσσειακής διαδρομής.

Το ταξίδι ξαναρχινά με στόχο το κέντρο του Ήλιου, ηλιογεννετικά.

Τηλέμαχε δες την χώρα σου την πατρίδα σου με τα μάτια του ποιητή της που σε αγαπά!

Η γέννηση του #Τηλέμαχου (Έρως και γονιμότητα στην #Ιθάκη )

Η γέννηση ενός Νέου Ανθρώπου ("Across the Universe")

 

Tο πρώτο πρωινό στην Πολιτεία Ανθρώπων και μία όμορφη εποχή  ξεκινά

Μόνο με τον Οδυσσέα μπορεί να ενωθεί η Πηνελόπη και να γεννήσει ένα όμορφο θαυμαστό παιδί που το λαό της Ιθάκης σε συνέλευση καλεί.

Η νέα εποχή τα επόμενα 2.000 χρόνια δηλ. αντιστοιχούν στον 11ο άθλο του Ηρακλή το Ελάφι της Αρτέμιδος Κερυνίτης Έλαφος και σε μία εύνομη Πολιτεία Ιθάκη νησί που ο γιος του Οδυσσέα κυβερνά και διοικεί με ηγετική πυγμή.
Όταν το ένα γίνεται δύο διαχωρίζεται σε δύο πολωμένες ενέργειες αρσενική και θηλυκή. Όταν ενώνεται το αρσενικό και το θηλυκό γίνεται Ένα, το παιδί. Όταν το Δύο γίνεται Ένα έχουμε το δυναμικό 3 Τρία που δημιουργεί.
Όλα ενώνονται στο επίπεδό τους κατά το είδος και έτσι έχουμε το γένος. Η Γαία ενώνεται με τον Ουρανό ίσο με αυτή, η αρχέγονη θηλυκή αρχή δεν μπορεί να ενωθεί με κάτι άλλο κατώτερο από αυτή.


Η Ελληνική Μυθολογία είναι η καταγραφή του κόσμου από την αρχή, την αρχέγονη δημιουργία θεογονία, νεότερη καταγραφή αλλά ,από τον homo sapiens έχει ειπωθεί και γραφεί. Ως εκ τούτου είναι ακριβέστερη πληρέστερη συμπεριληπτική και περισσότερο αντικειμενική. Και απευθύνεται σε έμφρονες ανθρώπους νόες. Σαφώς είναι μια ποιητική αλληγορία, αλληγορία που περικλείει όμως ιστορικές και γεωλογικές αλήθειες και, βαθιά ψυχολογικές σε βαθιά ανάλυση χαρακτήρων. Μιλάει όμως για τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του homo sapiens, τα λάθη του και τα σωστά, την πορεία του, την εξέλιξή του, τη γονιμότητα του και πώς μπορεί να γεννά υγιή και σωστά παιδιά με τα σωστά ονόματά τους. Να μη τα τρώει, να μη τα εξορίζει, να μην τον σκοτώνουν, να μη φοβάται για την εξουσία και όταν πρέπει να την αποχαιρετά και όχι να κάθεται αρπαγμένος από μια καρέκλα με νύχια και με δόντια, σαν τον πνιγμένο που αρπάζεται από τα μαλλιά

Όταν το ένα γίνεται δύο διαχωρίζεται σε δύο πολωμένες ενέργειες αρσενική και θηλυκή. Όταν ενώνεται το αρσενικό και το θηλυκό γίνεται Ένα, το παιδί. Όταν το Δύο γίνεται Ένα έχουμε το δυναμικό 3 Τρία που δημιουργεί.
Όλα ενώνονται στο επίπεδό τους κατά το είδος και έτσι έχουμε το γένος. Η Γαία ενώνεται με τον Ουρανό ίσο με αυτή, η αρχέγονη θηλυκή αρχή δεν μπορεί να ενωθεί με κάτι άλλο κατώτερο από αυτή.
Ο Ζευς- Θεός και Πνεύμα ενώνεται με την Ήρα Θεά-Πνεύμα, ο κοσμικός νους με την κοσμική
ψυχή .
Ο Ζευς Πνεύμα Θεός ενώνεται με την παρθένα ύλη Αλκμήνη και γεννά τον Ηρακλή ηλιακό γιο σε σύμπαν Γαλαξιακό.
Ο Οδυσσεύς ενώνεται με την Πηνελόπη και γεννά τον Τηλέμαχο μεγάλο τηλεμαχητή.
Οι Βέδες, τα ινδουιστικά και τα παλιά Έπη του Γκιλγαμές είναι αρχαία καταγραφή που ο μεγάλος Δράκος λαλεί. Είναι η αρχαία βιβλιοθήκη του Χρόνου.

Η Παλαιά Διαθήκη ήταν η παλιά Διαθήκη Συμφωνία του Δράκου.
Η Νέα Διαθήκη ήταν η νέα Διαθήκη Συμφωνία του Δράκου, ανανεωμένη συμπληρωμένη και εμπλουτισμένη. Τώρα είναι παλιά και ξεπερασμένη.
Όταν ο Οδυσσέας ενώνεται με την Καλυψώ γεννά τον χριστιανισμό μοναχισμό απόλυτη εξουσία με τον Ναυσίνοο και Ναυσίθοο να πλέουν με τα πλοία των ψαράδων αλιεύοντας απελπισμένες συνειδήσεις.
Όταν ο Οδυσσέας ενώνεται με την Κίρκη, σεξουαλικά απελευθερωμένη μασονία, πολλοί χοίροι κυκλοφορούν στα Μάτια Ερμητικά Κλειστά και ο Τηλέγονος τους σκοτώνει μετά.

Ο Ηρακλής είναι ένα Αρχέτυπο 12 χιλιάδων ετών. Αναλαμβάνει δράση μετά την μεγάλη γεωτεκτονική αλλαγή.Η νέα εποχή τα επόμενα 2.000 χρόνια δηλ. αντιστοιχούν στον 11ο άθλο του Ηρακλή το Ελάφι της Αρτέμιδος Κερυνίτης Έλαφος και σε μία εύνομη Πολιτεία Ιθάκη νησί που ο γιος του Οδυσσέα κυβερνά και διοικεί με ηγετική πυγμή.

Γάμοι και Γεννήσεις σε Ζευγάρια Γονιμότητος