Ο Τηλέμαχος είναι το θαυμαστό παιδί των Ομηρικών Επών, είναι ο επαναστάτης με αιτία, η ταχύτατη ΤΗΛΕΜΕΤΑΦΟΡΑ των πρωταρχικών σκέψεων του ποιητού Ομήρου.
Είναι η ζωντανή καρδιά του κόσμου, χωρίς αυτόν ο κόσμος είναι γερασμένος, ηττημένος και νεκρός.
Ο Οδυσσέας κρατάει στην αγκαλιά του, τον Τηλέμαχο μωρό…στην Ιθάκη του ΠΑΝΤΟΤΕ |
Σκοτώνουν τα νιάτα στα 18 και πιο νωρίς, και τους θάβουν στα 80...
Ο Τηλέμαχος είναι η μοναχική εφηβεία της Ελληνικής νεολαίας.
Ο πατέρας έχει φύγει για ένα πόλεμο και κανείς δεν ξέρει πού βρίσκεται και αν είναι πεθαμένος ζωντανός, η μητέρα είναι όμηρος σε ένα παλάτι και πολιορκείται από εκατό και πλέον άνανδρους χαμηλής υποστάσεως μικρούς άντρες,κ αι πάντα οι δειλοί μνηστήρες, ενέδρα του στήνουν για να τον εξοντώσουν οριστικά.Ο Τηλέμαχος δεν είναι η γενιά των 700 ευρώ, είναι η γενιά των μηδενικών ευρώ και ενός ζοφερού μέλλοντος, γιατί του κλέβουν πάντα τον κόσμο του, τα όνειρά του.
Ο Τηλέμαχος θα τελειώσει ένα δημόσιο Λύκειο πληρωμένο ακριβά από extra φροντιστήρια και θα δώσει ανόητες εξετάσεις για να μπει σε ένα ιησουίτικο πανεπιστήμιο από το οποίο όταν θα τελειώσει, το πτυχίο του δεν θα έχει καμία αξία και θα πρέπει να κάνει και ένα μεταπτυχιακό για να συμπληρώσει την υπεραξία και ίσως και να μη φτάσει και να κάνει και δεύτερο και μετά θα παρακαλάει μία θέση σερβιτόρου με δύο μεταπτυχιακά και ένα διδακτορικό.
Ο Τηλέμαχος δεν έχει θέση σε αυτή τη χώρα, γιατί αν έχει κάποιο μυαλό ή ταλέντο θα πρέπει να φύγει να μεταναστεύσει στο εξωτερικό, να ξεριζωθεί δηλαδή και να υπηρετήσει σύστημα πολυεθνικό και ανθελληνικό.
Αν μείνει οι επιλογές του είναι μηδαμινές, θα επαιτεί για ένα επίδομα των 300 ευρώ στη χάση και στη βρέξη, θα γλύφει για μία θέση ναυαγοσώστη με ξαπλώστρες σε παραλίες Μυκόνου, θα τρέχει πίσω από ένα βουλευτή που θα χειροκροτεί στο δημόσιο κάπου να βολευτεί.
Για να κάνει δική του επιχείρηση ούτε συζήτηση, δεν υπάρχουν μικρές επιχειρήσεις βιώσιμες και όλοι πρέπει να γίνουν υπάλληλοι των πολυεθνικών.
Και όσες υπάρχουν, είναι η βιτρίνα για ξέπλυμα μαύρου χρήματος όπου η μαφία πουλάει προστασία.
Ο Τηλέμαχος βλέπει τους μνηστήρες να ζουν σαν παράσιτα, να τρώνε και να πίνουν και να σπαταλούν τη δημόσια περιουσία, βλέπει τη χώρα υποθηκευμένη στα μνημόνια με ένα χρέος που δεν μπορεί ποτέ να ξεχρεωθεί και τους τόκους να ανεβαίνουν με γοργό ρυθμό “ανάπτυξης”.
Ο Τηλέμαχος βλέπει τους αστυνομικούς μαστροπούς, βλέπει τους ιερείς βιαστές με βιτριόλι, βλέπει τους μεγαλοδικηγόρους σε κλίκες και στοές βλέπει τους γιατρούς από φακελάκια χοντρούς, βλέπει τους καθηγητές των πανεπιστημίων να φτιάχνουν επαύλεις με ακριβά πλακάκια από κονδύλια για την παιδεία, βλέπει χρεοκοπημένα κόμματα να ισχυρίζονται ότι μπορούν να σώσουν μία χρεοκοπημένη χώρα βλέπει τα πόθεν έσχες βουλευτών υπουργών και πρωθυπουργών χωρίς το πού και το πώς.
Βλέπει τον Αντίνοο να καπελώνει τα πάντα και να ωρύεται για τα θρησκευτικά, να δοξολογεί έναν πολυεθνικό Θεό Σαβαώθ και να μην υπάρχει μία ημέρα αφιερωμένη στους Αγίους των Ελλήνων, στον Άγιο Κολοκοτρώνη στον Άγιο Νικηταρά στον Άγιο Καποδίστρια στον Άγιο Περικλή στον Άγιο Δημόκριτο στον Άγιο Θεμιστοκλή .
Βλέπει τον Ευρύμαχο από κόμμα σε κόμμα να κυκλοφορεί και να παρασιτεί με την πολιτική άποψη της ανεμοδούρας
Βλέπει τις ειδήσεις της πολιτικής μαγειρεμένες με συνταγές πολίτικης κουζίνας.
Βλέπει τις δούλες στο Facebook στο instagram στο Twitter να συναγωνίζονται ποια θα πρωτοπλαγιάσει με κάποιον ονομαστό μνηστήρα σε αδαμιαία περιβολή.
Βλέπει τους δούλους στο Facebook στο instagram στο Twitter να τρέχουμε και να χειροκροτούν κάθε πονηρό πολιτευτή.
Και βλέπει και τους λαγόκαρδους δικαστές σε μία δικαιοσύνη αμφίνομη και πραγματικά τυφλή....
Ο ΤΗΛΕΜΑΧΟΣ ΑΚΟΥΕΙ ΤΙΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΤΟΥ ΜΕΝΤΟΡΑ Charles – Joseph Natoire, 1740 Musée de Troyes ΓΑΛΛΙΑ |
Ο κόσμος χωρίς εσένα, Τηλέμαχε, είναι έρημος γιατί είναι γερασμένος νεκρός, ένας περιπατών νεκρός. Περπατούσα στους δρόμους και σε έβλεπα στα φανάρια να ζητιανεύεις σπρωγμένος από την εκμετάλλευση των μνηστήρων και η καρδιά μου ράγιζε .
Σε έβλεπα στις καφετέριες, άδειες ημέρες να σπαταλάς τον χρόνο σου στην ραθυμία και στην τεμπελιά μιμούμενος συμπεριφορές ανόητων και χάρτινων ειδώλων και προτύπων σε ανούσιες συζητήσεις και ρηχές.
Στους διαδρόμους σχολείων θρανίων πανεπιστήμιων να παγιδεύεσαι σε λαβύρινθους γνώσης ασύνδετης και να περιφέρεσαι εδώ και εκεί άσκοπα και μάταια κατακερματισμένος.
Ήθελα να σου δείξω τον Λαβύρινθο, να τον χαρτογραφήσω, πώς να βγεις, πώς να μη ξεμείνεις σε κάποιο δωμάτιο του ψευτοδιανονούμενος, πώς να συνδέσεις τα δωμάτια και τους δαιδαλώδεις διαδρόμους. Πώς να τον βλέπεις πάντα από ψηλά σαν αετός, και από το κέντρο του κύκλου, ρυθμίζοντας την ακτίνα συμπεριεκτικότητας και διευρύνοντας την ανελικτικά. Να μπαίνεις, να παίρνεις αυτό που θέλεις, να ξέρεις ποια είναιη η αξία του, πως θα το τοποθετήσεις, πως θα το συνδέσεις και που θα ψάξεις να το βρεις.
Να διακρίνεις, να ξεχωρίζεις στον άνθρωπο που έχεις απέναντι σου ποια πλευρά του μιλάει και ποιο στοιχείο του. Σε έβλεπα στις πορείες χωρίς ουσιαστικό όραμα να άγεσαι και να φέρεσαι από κομματικές ποδηγεσίες και παρανοικές βίαιες αντιδράσεις ανισόρροπων στοιχείων.
Σε έβλεπα στις καφετέριες, άδειες ημέρες να σπαταλάς τον χρόνο σου στην ραθυμία και στην τεμπελιά μιμούμενος συμπεριφορές ανόητων και χάρτινων ειδώλων και προτύπων σε ανούσιες συζητήσεις και ρηχές.
Στους διαδρόμους σχολείων θρανίων πανεπιστήμιων να παγιδεύεσαι σε λαβύρινθους γνώσης ασύνδετης και να περιφέρεσαι εδώ και εκεί άσκοπα και μάταια κατακερματισμένος.
Ήθελα να σου δείξω τον Λαβύρινθο, να τον χαρτογραφήσω, πώς να βγεις, πώς να μη ξεμείνεις σε κάποιο δωμάτιο του ψευτοδιανονούμενος, πώς να συνδέσεις τα δωμάτια και τους δαιδαλώδεις διαδρόμους. Πώς να τον βλέπεις πάντα από ψηλά σαν αετός, και από το κέντρο του κύκλου, ρυθμίζοντας την ακτίνα συμπεριεκτικότητας και διευρύνοντας την ανελικτικά. Να μπαίνεις, να παίρνεις αυτό που θέλεις, να ξέρεις ποια είναιη η αξία του, πως θα το τοποθετήσεις, πως θα το συνδέσεις και που θα ψάξεις να το βρεις.
Να διακρίνεις, να ξεχωρίζεις στον άνθρωπο που έχεις απέναντι σου ποια πλευρά του μιλάει και ποιο στοιχείο του. Σε έβλεπα στις πορείες χωρίς ουσιαστικό όραμα να άγεσαι και να φέρεσαι από κομματικές ποδηγεσίες και παρανοικές βίαιες αντιδράσεις ανισόρροπων στοιχείων.
Μη παγιδεύεσαι σε παράγοντες που σε χρησιμοποιούν για εκτόνωση και να δημιουργούν φασαρίες χωρίς νόημα. Μην ανοίγεις πολλά μέτωπα συρράξεων και παράθυρα εντυπώσεων παίζοντας το παιγνίδι του σφετεριστή πολιτικάντη Ευρύμαχου. Μη πιέσεις την μητέρα σου να τους παντρευτεί τους δύο αρχιμνηστήρες τους ελεεινούς.
Μην υποκύψεις στην ισοπέδωση της παγκοσμιοπόιησης και καταλήξεις ένας ομογενοποιημένος παπαγάλος να αναρωτιέσαι ποια είναι η πατρίδα, ασπαζόμενος την λογική ισοπέδωσης,» όλα είναι ένα», και να άγεσαι και να φέρεσαι από εδώ και εκεί σαν φτερό στον άνεμο.
Εδώ στον κόσμο της ύλης δεν είναι, ‘Ολα ένα ,και δεν πρέπει να είναι γιατί οδηγούμαστε σε θερμοδυναμικό θάνατο.
Η πατρίδα και οι ρίζες σου είναι ένα σημείο αναφοράς που δικαιούται ο κάθε άνθρωπος να φέρει να ξέρει και να αναγνωρίζει και όχι να το χρησιμοποιεί με καπηλεία υπεθνικιστής, ούτε να τα παραβλέπει τελείως «χαμένος στην μετάφραση». Ο κάθε άνθρωπος δικαιούται την πατρίδα του , να την γνωρίζει να την αγαπά,να την προστατεύει, δικαιούται το σπιτι τους την κουλτούρα του και δεν πρέπει να ξεριζώνεται σαν ένα δέντρο να κόβεται και να αποκόπτεται από τις ρίζες του ένα χαρτινος πολτός.
Εδώ στον κόσμο της ύλης δεν είναι, ‘Ολα ένα ,και δεν πρέπει να είναι γιατί οδηγούμαστε σε θερμοδυναμικό θάνατο.
Η πατρίδα και οι ρίζες σου είναι ένα σημείο αναφοράς που δικαιούται ο κάθε άνθρωπος να φέρει να ξέρει και να αναγνωρίζει και όχι να το χρησιμοποιεί με καπηλεία υπεθνικιστής, ούτε να τα παραβλέπει τελείως «χαμένος στην μετάφραση». Ο κάθε άνθρωπος δικαιούται την πατρίδα του , να την γνωρίζει να την αγαπά,να την προστατεύει, δικαιούται το σπιτι τους την κουλτούρα του και δεν πρέπει να ξεριζώνεται σαν ένα δέντρο να κόβεται και να αποκόπτεται από τις ρίζες του ένα χαρτινος πολτός.
Μην αναζητάς τον παράδεισο και την φυγή από την πραγματικότητα στην αυτοκαταστροφή των παραισθησιογόνων ουσιών.
Στα γήπεδα μη καταδεχτείς να ουρλιάζεις για μια ομάδα δεν είναι ο αθλητισμός αυτός και ούτε ο πρωταθλητισμός του ντοπαρίσματος είναι αθλητισμός. Μόνο για το κλαδί ελαίας αξίζει κανείς να προσπαθήσει.
Στα γήπεδα μη καταδεχτείς να ουρλιάζεις για μια ομάδα δεν είναι ο αθλητισμός αυτός και ούτε ο πρωταθλητισμός του ντοπαρίσματος είναι αθλητισμός. Μόνο για το κλαδί ελαίας αξίζει κανείς να προσπαθήσει.
"ΟΔΥΣΣΕΙΑ" ΤΑΙΝΙΑ 1997 ΤΟΥ Andrey Konchalovskiy |
Ήθελα να μπορώ να σου το εξηγήσω. Ήθελα να σχεδιάσουμε τον κόσμο ξανά ,Τηλέμαχε, να τον ζωγραφίσουμε να τον ονειρευτούμε με καινούργια χρώματα ήχου και λογικές μουσικές.
Καταλαβαίνω την οργή σου, τον θυμό που νιώθεις ,αλλά είσαι χωρίς στόχο και όραμα. Είναι και δική μου η οργή αυτή, αλλά, δεν θα την χαραμίσουμε χωρίς αυτογνωστική βάση που απαιτείται να κυριαρχεί και να να έχει τα ηνία της άμαξας του Εαυτού. Μη καταδεχτείς μια οργισμένη εκτόνωση εφηβείας και αρχίζεις να σπας βιτρίνες και τζάμια και μη χαραμίσεις ποτέ τον εαυτό σου στο ευτελές.
Καταλαβαίνω την οργή σου, τον θυμό που νιώθεις ,αλλά είσαι χωρίς στόχο και όραμα. Είναι και δική μου η οργή αυτή, αλλά, δεν θα την χαραμίσουμε χωρίς αυτογνωστική βάση που απαιτείται να κυριαρχεί και να να έχει τα ηνία της άμαξας του Εαυτού. Μη καταδεχτείς μια οργισμένη εκτόνωση εφηβείας και αρχίζεις να σπας βιτρίνες και τζάμια και μη χαραμίσεις ποτέ τον εαυτό σου στο ευτελές.
Και μην σκοτώνεις την ομορφιά.
"Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ " Ο ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΑΓΚΑΛΙΑΖΕΙ ΤΟΝ ΤΗΛΕΜΑΧΟ ,ΠΙΣΩ ΤΟΥΣ Η ΘΕΑ ΑΘΗΝΑ "Η ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ" Henri-Lucien Doucet Ecole nationale supérieure des beaux-arts ΠΑΡΙΣΙ |
Ξεκίνησε από τους εχθρούς μέσα σου,
σημασία έχει να προσπαθήσεις, με μέτρο και σύνεση και να γίνεσαι καλύτερος.
Ο Τηλέμαχος δεν γνώρισε τον πατέρα του και δεν έχει καμμία ανάμνηση από αυτόν, αφού όταν γεννήθηκε αυτός έφυγε.
σημασία έχει να προσπαθήσεις, με μέτρο και σύνεση και να γίνεσαι καλύτερος.
Ο Τηλέμαχος δεν γνώρισε τον πατέρα του και δεν έχει καμμία ανάμνηση από αυτόν, αφού όταν γεννήθηκε αυτός έφυγε.
Ουσιαστικά του είναι άγνωστος και τον γνωρίζει μόνο από τις διηγήσεις των άλλων.Μεγαλώνει χωρίς το ανδρικό πρότυπο.Ο Ομηρος δεν αναφέρει τα συναισθήματα των προσώπων,αφήνει εμάς να τα νοιώσουμε και να ταυτιστούμε με αυτά.
Ο Τηλεμαχος ένοιωθε μόνος είχε μία εφηβεία μελαγχολική,κλεισμένος στον εαυτό του,ντροπαλός και ευγενικός.Δεν μόιραζόταν τους φόβους του και τις ανησυχίες του με κανένα.Με την Πηνελόπη η σχέση τους ήταν αποστασιοποιημένη.Η μητέρα του ανησυχούσε γι΄αυτόν αλλά δεν έχουμε σημάδια ότι τον βοηθούσε ψυχολογικά.Την έλλειψη του Οδυσσέα την συμπλήρωνε η Θεά Αθηνά,που είχε ανδρικές ιδιότητες και αρετές,σε συνδυασμό με την λεπτότητα .Τον στήριζε και τον εκπαίδευε
Μεγάλωσε μέσα σε ένα σπίτι -χώρα ρημαγμένο, οι μνηστήρες αλωνίζανε και λεηλατούσαν τον κόσμο του πατέρα του,και αυτός ανήμπορος και φοβισμένος προσπαθούσε να βρεί διέξοδο στην οργή του αλλά και στα ερωτημάτα του. Κάθε συναλλαγή με τους μνηστήρες τον πονούσε βαθειά μέσα του,τον τσάκιζε.του τρυπούσε τον μυαλό και την καρδιά του.
Ο Τηλεμαχος ένοιωθε μόνος είχε μία εφηβεία μελαγχολική,κλεισμένος στον εαυτό του,ντροπαλός και ευγενικός.Δεν μόιραζόταν τους φόβους του και τις ανησυχίες του με κανένα.Με την Πηνελόπη η σχέση τους ήταν αποστασιοποιημένη.Η μητέρα του ανησυχούσε γι΄αυτόν αλλά δεν έχουμε σημάδια ότι τον βοηθούσε ψυχολογικά.Την έλλειψη του Οδυσσέα την συμπλήρωνε η Θεά Αθηνά,που είχε ανδρικές ιδιότητες και αρετές,σε συνδυασμό με την λεπτότητα .Τον στήριζε και τον εκπαίδευε
Μεγάλωσε μέσα σε ένα σπίτι -χώρα ρημαγμένο, οι μνηστήρες αλωνίζανε και λεηλατούσαν τον κόσμο του πατέρα του,και αυτός ανήμπορος και φοβισμένος προσπαθούσε να βρεί διέξοδο στην οργή του αλλά και στα ερωτημάτα του. Κάθε συναλλαγή με τους μνηστήρες τον πονούσε βαθειά μέσα του,τον τσάκιζε.του τρυπούσε τον μυαλό και την καρδιά του.
Με το πνεύμα της περιπέτειας που κληρονόμησε από τον Πατέρα του έφυγε από το σπίτι που γεννήθηκε,μόλις ενηλικιώθηκε,και περιπλανήθηκε σε άλλα μέρη ,άγνωστα γι΄αυτόν,ψάχνοντας απεγνωσμένα να βρεί τις λύσεις και τις απαντήσεις,με μόνο βοηθό Την Αθηνά, και οδηγό την λαχτάρα της ψυχής του να μάθει για την τύχη του πατέρα του.
Πάντα όμως φώλιαζε μέσα του ο φόβος η έμφυτη ντροπαλοσύνη και σεμνότητα που είχε.
Πάντα όμως φώλιαζε μέσα του ο φόβος η έμφυτη ντροπαλοσύνη και σεμνότητα που είχε.
Οι μνηστήρες ήταν παντού γύρω του και του στήνανε ενέδρες για να τον σκοτώσουν.Δεν τα κατάφεραν όμως,μόνο κάποιες πληγές που με τον χρόνο απαλύνθηκαν.
Ξαναγυρνώντας στην Ιθάκη ο Οδυσσέας ήταν ήδη εκεί.Δεν τον αναγνώρισε αμέσως ήταν πολύ καχύποπτος μετά από όλα αυτά που πέρασε. Παρόλα αυτά δεν θέλει αποδείξεις όπως οι άλλοι,ούτε σημάδια
Η συνάντηση πατέρα και γυιου είναι συγκλονιστική.
Ξαναγυρνώντας στην Ιθάκη ο Οδυσσέας ήταν ήδη εκεί.Δεν τον αναγνώρισε αμέσως ήταν πολύ καχύποπτος μετά από όλα αυτά που πέρασε. Παρόλα αυτά δεν θέλει αποδείξεις όπως οι άλλοι,ούτε σημάδια
Η συνάντηση πατέρα και γυιου είναι συγκλονιστική.
Πέφτει ο ένας στην αγκαλιά του άλλου,Κλαίνε με αναφιλητά.Στο διάστημα αυτών των είκοσι χρόνων είχαν πνίξει μέσα στην ψυχή τους τόσα δάκρυα,χαμένοι ο ένας από τον αλλον.Ουσιαστικά αυτή η απόσταση που τους χώριζε δεν ήταν χωρική αλλά διαστατική.Μαζί καταστρώνουν το σχέδιο για να εξοντώσουν τους μνηστήρες. Ο Οδυσσέας εμψυχώνει τον Τηλέμαχο,και αυτός πια με αφοσίωση και θάρρος στέκεται δίπλα του επάξια.
Ο τρόπος που γίνεται μία ερώτηση εμπεριέχει και την απάντηση που θέλουμε να πάρουμε.
Ο τρόπος που γίνεται μία ερώτηση εμπεριέχει και την απάντηση που θέλουμε να πάρουμε.
Το σημείο εκκίνησης είναι η ερώτηση και εκεί θα βρούμε και την απάντηση.
Μόνο που για να βρούμε αυτό που ζητάμε πρέπει να πάρουμε μία απόσταση από τα πράγματα,ετσι ώστε όταν επιστρέψουμε να τα δούμε από μία άλλη οπτική γωνία , πιο ξεκάθαρα και ολοκληρωμένα.
TO ΟΝΕΙΡΟ ΤΟΥ ΤΗΛΕΜΑΧΟΥ ΚΑΙ Η ΝΙΚΗ ΤΟΥ ΤΗΛΕΜΑΧΟΥ GIANI FELICE , 1814,Palazzo Guarini, Forlì ,Region Emilia-Romagna |
Στο καλύβι του Ευμαίου μαζί… με ένα σοφό «Κουϊνι» της Αθηνάς,
σε βλέπουν να περνάς την Πύλη του Νου
στην χαραυγή ενός Χρόνου Επίγνωσης Καθαρού!
Οδυσσέας και Τηλέμαχος μαζί στο παλάτι της Ιθάκης με ένα νου και μια καρδιά αυτογνωστική και ένα τριγωνικό καπέλο και μαγικό …σκουφί γυρίζουν τον τροχό της Ιστορίας σε βάση αρμονική
σε βλέπουν να περνάς την Πύλη του Νου
στην χαραυγή ενός Χρόνου Επίγνωσης Καθαρού!
Οδυσσέας και Τηλέμαχος μαζί στο παλάτι της Ιθάκης με ένα νου και μια καρδιά αυτογνωστική και ένα τριγωνικό καπέλο και μαγικό …σκουφί γυρίζουν τον τροχό της Ιστορίας σε βάση αρμονική
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου