Το ΜΑΤΡΙΞ, είναι ένα σπήλαιο στο οποίο μπαίνουμε γύρω στην ηλικία των τεσσάρων χρόνων, χάνοντας την παιδική αθωότητα και γύρω στα 12, με την είσοδο στην εφηβεία, έχουμε τον πλήρη διαχωρισμό του ενεργειακού σώματος με το φυσικό σώμα. Η κοινωνική διαμόρφωση και τα καθημερινά προβλήματα οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στην πλήρη αποξένωση του ανθρώπου με τον εαυτό του και ζεί ,γερνάει και πεθαίνει πάντα ξένος σε μία ξενιτειά.
Είναι ένα θλιβερό θέαμα και μερικές φορές κωμικοτραγικό.
Η αποξένωση αυτή όσο περνά η ηλικία, γίνεται πιο φανερή.
Τι είναι όμως το ονειρικό σώμα που μπορεί να πετά και η σύνδεση με τον μορφοποιητή Μορφέα;
Είναι απλά το ενεργειακό σώμα του ανθρώπου, ο ονειρευτής του, ο εσωτερικός οδηγός και ονειρευτής του.
Ένα αντίγραφο του υλικού του σώματος,καθαρή ενέργεια για αυτό και οι νόμοι της ύλης δεν ισχύουν και μπορεί να κινείται ελεύθερα στον χώρο και τον χρόνο και να πετά.
Όλοι οι άνθρωποι γεννιούνται με αυτό το «σώμα» και είναι εμφανές σε όλα τα παιδιά . Καθρεφτίζεται σε αυτό το βλέμμα της αθωότητος που ένα παιδί, άγγελος, μας κοιτά.
Πρέπει να προστατεύσουμε την αθωότητα από μία ψυχική μόλυνση, και το "παιδί" το παιγνίδι, χαρά, φαντασία, καλοσύνη, ευγένεια, έρωτας, φιλία, παρέα, συντροφιά, φτερά και ευφυής ανθρωπιά, γιατί χωρίς αυτά ο κόσμος είναι γκρίζος, ψεύτικος, σκοτεινός στη μεγάλη έρημο της ύλης και του πραγματικού.
Μόνο ο Νίο αναρωτιέται για το ΜΑΤΡΙΞ, ξαγρυπνώντας τα βράδυα η Τρίνιτυ, η άνιμα η θηλυκή του πλευρά τον συναντά , και τον οδηγεί στον Μορφέα.
Η μοναδική ουσιαστική βοήθεια που μπορείς να προσφέρεις σε ένα άνθρωπο είναι να του δείξεις αυτή τη δυνατότητα του ανθρωπίνου όντος.
και το μυστικό μου να σου πω
το ‘ψαξα πολύ για να το πω σε σένα"
Τί σκέφτεστε αλήθεια όταν μένετε μόνοι σας μέσα στο σκοτάδι λίγο πριν ξημερώσει;;;;;;;;
