Αυξήσεις για τους ιερωμένους: Όταν η λιτότητα σταματάει στην πόρτα του παπαδικού
Σε μια χώρα όπου οι εργαζόμενοι μετρούν τα κέρματα πριν φτάσουν στο τέλος του μήνα, όπου οι νέοι εγκαταλείπουν την πατρίδα αναζητώντας αξιοπρεπείς αποδοχές και όπου συνταξιούχοι και δημόσιοι υπάλληλοι ακούν διαρκώς το γνωστό τροπάριο περί «δημοσιονομικών περιορισμών», φαίνεται πως κάποιοι εξακολουθούν να απολαμβάνουν ιδιαίτερη μεταχείριση.
Η νέα αύξηση στις αποδοχές των ιερωμένων έρχεται να υπενθυμίσει ότι στην Ελλάδα υπάρχουν πολίτες πολλών ταχυτήτων. Για τον μέσο εργαζόμενο η κυβέρνηση επικαλείται στενά περιθώρια και αντοχές της οικονομίας. Για την Εκκλησία, όμως, τα περιθώρια ξαφνικά διευρύνονται και τα ταμεία αποκτούν αξιοσημείωτη ελαστικότητα.
Η συζήτηση δεν αφορά την πίστη ούτε το θρησκευτικό συναίσθημα. Αφορά την προκλητική προτεραιοποίηση μιας κατηγορίας δημοσίων λειτουργών τη στιγμή που δάσκαλοι, νοσηλευτές και εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα παλεύουν με μισθούς που εξαντλούνται πριν καν ολοκληρωθεί ο μήνας.
Είναι αξιοσημείωτο ότι όσοι συνηθίζουν να κηρύσσουν την ταπεινότητα και την εγκράτεια, δεν δείχνουν την ίδια προσήλωση όταν πρόκειται για το μισθολόγιο. Η λιτότητα, φαίνεται, είναι αρετή για τους πολλούς, αλλά όχι απαραίτητα για εκείνους που την προβάλλουν από τον άμβωνα.
Και βέβαια, σε μια χώρα που αδυνατεί να βρει πόρους για κρίσιμους τομείς, η επιλογή να δοθεί ακόμη μεγαλύτερο βάρος στον ήδη κρατικά μισθοδοτούμενο κλήρο εγείρει εύλογα ερωτήματα. Πρόκειται για κοινωνική πολιτική ή για ακόμη μία επένδυση σε ένα παραδοσιακό εκλογικό ακροατήριο;
Ίσως, τελικά, το πραγματικό θαύμα να μην είναι οι αυξήσεις στους μισθούς των ιερωμένων. Το πραγματικό θαύμα είναι ότι εξακολουθούν να υπάρχουν πολίτες που θεωρούν φυσιολογικό να υπάρχουν χρήματα για τους «εκλεκτούς του Κυρίου», αλλά όχι για όλους τους υπόλοιπους θνητούς που σηκώνουν καθημερινά το βάρος της οικονομίας.
Γιατί, όπως αποδεικνύεται, στην Ελλάδα του 2026 ακόμη και η λιτότητα έχει… εξαιρέσεις. Και οι εξαιρέσεις αυτές φορούν ράσα.
"Προνόμια με… Θεία Κάλυψη
Η Λιτότητα για τους Πολλούς, η Ευλογία για τους Λίγους
Όταν η εξουσία μπερδεύει την πίστη με τα προνόμια, δεν υπηρετεί ούτε τον πολίτη ούτε τον Θεό. Υπηρετεί απλώς το παλιό ελληνικό σύστημα των εξαιρέσεων. Και αυτό δεν είναι θαύμα· είναι πολιτική επιλογή.»
"Η σωτηρία της ψυχήςΕίναι πολύ μεγάλο πράγμαΣαν ταξιδάκι αναψυχήςΜ’ ένα κρυμμένο τραύμα"
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου