Αυτό δεν είναι τουρισμός είναι μάστιγα
Ο τουρισμός δεν θεωρείται πλέον ως ο κατασκευαστής ενός συλλογικού εξωτικού ονείρου αλλά κατάντησε ένας πλανητικός οικολογικός εφιάλτης.Τουρισμός από ποιον, για ποιον. Ποιον υπηρετεί και με τί όρους. Ποιος κερδίζει, σε βάρος ποιων.
Αυτό το άθλιο σύστημα παραγωγής επεμβαίνει σε όλους τους τομείς της ζωής, ο σύγχρονος δούλος εκτός απο την δουλεία δουλειά σπαταλά το χρόνο του στην αναψυχή, τη διασκέδαση και τις οργανωμένες διακοπές, όλα προκαθορισμένα και προγραμματισμένα γι΄αυτόν χωρίς αυτόν. Καμία στιγμή της καθημερινότητάς του δεν ξεφεύγει από τα νύχια του συστήματος.
ΚΑΘΕ ΣΤΙΓΜΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΕΧΕΙ ΠΑΡΑΒΙΑΣΤΕΙ . Ο ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΔΟΥΛΟΣ ΣΕ ΠΛΗΡΗ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ.
Οι ήρωες αντικαταστάθηκαν από τους ήρωες της κατανάλωσης. Οι παραδειγματικοί βίοι των «self made men” , βεντέτες του σινεμά, του αθλητισμού, πριγκίπων και πριγκιπισσών, , παπάδων, βασιλέων, νεόπλουτων, διεθνών φεουδαρχών, κοντολογίς των μεγάλων σπάταλων, που τα περιοδικά τους δείχνουν στην καθημερινή τους «απλότητα». Όλοι αυτοί οι δεινόσαυροι τροφοδοτούν τα χρονικά των εφημερίδων και της τηλεόρασης, και βλέπουμε να εξυμνείται η υπερβολή τους και η δυνατότητα τερατωδών δαπανών ,και εκπληρώνουν μία πολύ επακριβή κοινωνική λειτουργία με την εξουσιοδότηση από ολόκληρο το κοινωνικό σώμα
ΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΥΤΕΛΟΥΣ, ΑΧΡΗΣΤΗΣ, ΑΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΑΜΕΤΡΗΣ ΖΩΗΣ.
Ο Γάλλος φιλόσοφος μας αναλύει πως η αναγκαιότητα του Κιτς έχει, εκτός από «βιομηχανική» καταγωγή, και ισχυρότατες ψυχολογικές ρίζες και το συνδέει και με τα τουριστικά θέρετρα. Το χαρακτηρίζει αντικείμενο-σκουπίδι, που λειτουργεί κατά κύριο λόγο ως σουβενίρ, : «Στην αισθητική της ομορφιάς και της αυθεντικότητας, το Kitsch αντιπροτείνει την αισθητική της προσομοίωσης: παντού αναπαράγει αντικείμενα μικρότερα ή μεγαλύτερα από τη ζωή, μιμείται υλικά, μαϊμουδίζει μορφές ή τις συνδυάζει ανάρμοστα, επαναλαμβάνει τη μόδα χωρίς να έχει υπάρξει μέρος της εμπειρίας της μόδας».
Ένα από τα παράδοξα του τουρισμού σήμερα είναι να σκοτώνεις αυτό που ζει», γράφει ο Rodolphe Christin στο Manuel de l'antitourisme .
Ο τουρίστας γίνεται ο «ηλίθιος του ταξιδιού» και παρασιτεί τα μέρη που διασχίζει εισβάλλοντάς τα με την οπτική, ηχητική και πάνω από όλα ενεργειακή του ρύπανση.
Για να μην μιλήσουμε για τις άναρχες κατασκευές, τα πάρκινγκ, τα πολυεθνικα ξενοδοχεία χωρίς υποδομές που δεν δίνουν λογαριασμό που καταστρέφουν το φυσικό τοπίο ενώ η συλλογή των απορριμμάτων είναι προβληματική . Το ανθρώπινο αποτύπωμα υποβαθμίζει, καταστρέφει και οι πολυεθνικές με το αδηφάγο μένος για το κέρδος λεηλατούν τα πάντα στο πέρασμά τους.
Κορεσμένες πρωτεύουσες, υπερπλήρεις παραλίες, εισβολείς σε παραδεισένιους όρμους, εδώ και μερικές δεκαετίες ο μαζικός τουρισμός έχει γίνει μάστιγα .
Οι ψηλοί τόποι πολιτισμού, οι αξιόλογες τοποθεσίες που είναι ακόμα προσβάσιμες ασφυκτιούν κάτω από την καταπάτηση εκατομμυρίων περίεργων ανθρώπων.
Έχοντας γίνει η κορυφαία βιομηχανία στον κόσμο (αν και ασκείται μόνο από το 3,5% του πληθυσμού), ο μαζικός τουρισμός μετατρέπει τον κόσμο σε ένα οργανωμένο κατάστημα για την ικανοποίηση ενός γενικευμένου καταναλωτή. Ο τουρισμός είναι επομένως μόνο το επιφαινόμενο μιας παγκοσμιοποίησης που επηρεάζει πρωτίστως την κίνηση των ανθρώπων.
Ρύπανση των μεταφορών, συνέπεια του μαζικού τουρισμού
Ο τουρισμός και ο κόσμος που τον συνοδεύει συμμετέχει στην καταστροφή του ζωντανού κόσμου και των ανθρώπινων πολιτισμών με διαφορετικούς τρόπους : εμπορευματοποίηση των πάντων, καταστροφή οικοσυστημάτων, επέκταση της εκμετάλλευσης των ανθρώπων, συμβολή στο φαινόμενο του θερμοκηπίου, δαπάνη ενέργειας και πρώτων υλών (για πλοία, αεροπλάνα, ξενοδοχεία, συγκροτήματα...), νεοαποικισμός είναι πιο επιβλαβής για την εργατικότητα... από άλλους, ο βιομηχανικός μαζικός τουρισμός, ο τουρισμός πολυτελείας για υπερπλούσιους, όλες οι μορφές τουρισμού αποτελούν μέρος του βιομηχανικού πολιτισμού, της οικονομίας και της συνεχούς επιταγής του να κεφαλαιοποιηθεί
Ο μαζικός τουρισμός, λόγω των ρυπογόνων μεταφοράς του, συμβάλλει στην αύξηση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου (πρώτη αιτία ατμοσφαιρικής ρύπανσης) και αποτελεί το 8% των παγκόσμιων εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, που αντιστοιχεί σχεδόν στις εκπομπές CO 2 ολόκληρης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (9,6% ) . Το 54% των σημερινών τουριστών ταξιδεύει με αεροπλάνο, το 39% με λεωφορείο και αυτοκίνητο, το 5% με πλοίο και το 2% με τρένο.
Τα λιμάνια της Ευρώπης δεν θέλουν πια τα κρουαζιερόπλοια
Η Βαρκελώνη έχει κλείσει τις πόρτες της σε όλα τα νέα τουριστικά έργα , ξενοδοχεία και πλατφόρμες ενοικίασης, το Ντουμπρόβνικ έχει εγκαταστήσει ποσοστώσεις, το Άμστερνταμ έχει απαγορεύσει όλα τα νέα τουριστικά καταστήματα για να διατηρήσει τις τελευταίες επιχειρήσεις που επιτρέπουν στους ντόπιους να κάνουν τις καθημερινές τους αγορές,
Στην Ίμπιζα,οι κάτοικοι εγκαταλείπουν το νησί τους το καλοκαίρι, ή στη Βαρκελώνη, όπου ακτιβιστές έρχονται να επιτεθούν σε τουριστικό λεωφορείο, όπως τον περασμένο Ιούλιο.
Το συμβούλιο του Άμστερνταμ απαγόρευσε τα κρουαζιερόπλοια από το κέντρο της πόλης καθώς η ολλανδική πρωτεύουσα προσπαθεί να περιορίσει τον αριθμό των επισκεπτών αλλά και την περιβαλλοντική ρύπανση.
Οι πολιτικοί είπαν ότι τα πλοία δεν συνάδουν με τις βιώσιμες φιλοδοξίες της πόλης κάτι που θα οδηγήσει στο κλείσιμο του τερματικού σταθμού κρουαζιερόπλοιων στον ποταμό IJ.
το ένα τρίτο της ατμοσφαιρικής ρύπανσης οφείλεται στην κυκλοφορία των σκαφών.
Ο μαζικός τουρισμός έχει ξεπεράσει τους τελευταίους χώρους μας. Από εδώ και στο εξής, μια περιοχή δεν είναι πλέον ασφαλής από τον παγκοσμιοποιημένο ταξιδιώτη, ο οποίος έχει γίνει το Άγιο Δισκοπότηρο των αργά αναπτυσσόμενων οικονομιών μας.
«Τα ταξίδια είναι η αναζήτηση αυτού του τίποτα, αυτή η μικρή ζάλη για ηλίθιους», έγραφε το 1932 ο atrabilaire Louis-Ferdinand Céline.
Οι κινητήρες μιας τρελής επέκτασης
Δύο συνακόλουθα φαινόμενα συμβάλλουν σε αυτή την εκπληκτική επέκταση. Το πρώτο, γνωστό, είναι η άφιξη στην αγορά των αναδυόμενων μεσαίων στρωμάτων, στα οποία η νέα ευημερία των χωρών τους δίνει φτερά. Εκατό εκατομμύρια τουρίστες που καταγράφηκαν το 2017 προέρχονταν από την Κίνα .
Είναι αυτή η τελευταία εξέλιξη που περιγράφουν στο εξαιρετικό βιβλίο τους ο Thomas Daum και ο Eudes Girard, γεωγράφοι και οι δύο. Αυτόν του μαζικού τουρισμού, η έλευση του οποίου, σχετικά πρόσφατη, αμφισβητείται σήμερα από αυτούς που έκαναν την επιτυχία του: τους ταξιδιώτες.
Σήμερα στην Ελλάδα καμία περιοχή δεν φαίνεται να μπορεί να ξεφύγει από αυτήν την «παγκόσμια τουριστική ανάπτυξη», που τονώνεται δυναμικά από το συνεχές μάρκετινγκ.την
Αυξανόμενο βάρος στην οικονομία..
«Θα γίνουμε έθνος ναυαγοσωστών», προφητεύει ήδη ένας διάσημος οικονομολόγος . Και εδώ στην Ελλάδα θα γίνουμε έθνος της ξαπλώστρας και της καμαριέρας, γιατί πολλοί αναμασούν την ίδια καραμέλα ότι ο τουρισμός είναι η μεγαλύτερη βιομηχανία μας. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ηλιθιότητα απο αυτό. Μία χώρα που έχει αναδείξει τους μεγαλύτερους επιστήμονες, φιλοσόφους, εφευρέτες, καλλιτέχνες, αρχιτέκτονες, να πλασάρεται την σημερινή εποχή σαν η καλύτερη καμαριέρα
Αν και ορισμένοι προορισμοί βασίζονται στον τουρισμό για να τονώσουν την οικονομική τους δραστηριότητα και να αναζωογονήσουν την ανάπτυξη, τα οφέλη δεν προκύπτουν στους ντόπιους ή τους τουρίστες. Οι κύριοι νικητές είναι διεθνείς ιδιώτες επενδυτές, κοινοπραξίες, ακόμη και ορισμένες οργανώσεις της μαφίας.
Σε όλη τη Νοτιοανατολική Ασία, ένα φαινόμενο υπερπληθυσμού των τουριστών έχει αντίκτυπο στο εύθραυστο οικοσύστημα των νησιών. Οι Φιλιππίνες θα απαγορεύσουν τους τουρίστες από το νησί Boracay για έξι μήνες από τις 26 Απριλίου. Κανείς δεν θα επιτρέπεται να εισέλθει στον κόλπο Maya στην Ταϊλάνδη.
Δεν υπάρχει μέρος στην παραλία χωρίς κάποιος να τραβήξει φωτογραφίες », προσθέτει ο Όλιβερ Μπλακ, ένας 22χρονος τουρίστας. Οι δασοφύλακες που φρουρούν αυτό το στολίδι του εθνικού πάρκου Koh Phi Phi προσπαθούν να ρυθμίσουν το βαλς των ταχύπλοων αμείλικτα μέσα και έξω από τον κόλπο Maya, με το φορτίο τουριστών τους.
Οι αρχές υπολογίζουν ότι σχεδόν 4.000 τουρίστες επισκέπτονται καθημερινά αυτόν τον κόλπο με τα κρυστάλλινα νερά, οι περισσότεροι από τους οποίους μένουν μόνο μερικές δεκάδες λεπτά, πριν επιβιβαστούν σε ταχύπλοα ναυλωμένα από έναν από τους πολλούς tour operators της περιοχής. Αλλά οι όμορφες μέρες του τελευταίου είναι μετρημένες, διαβεβαιώνουν οι αρχές της Ταϊλάνδης, ότι ο κόλπος των Μάγια πρέπει να κλείσει τον Ιούνιο, και αυτό μέχρι τον Σεπτέμβριο, «για να επιτραπεί στο οικοσύστημα να αναγεννηθεί », παρακαλεί ο Songtham Suksawang, διευθυντής των υπηκόων των πάρκων.
Σε όλη τη Νοτιοανατολική Ασία, βρίσκουμε το ίδιο φαινόμενο του τουριστικού υπερπληθυσμού και τις επιπτώσεις του στο εύθραυστο οικοσύστημα των νησιών. Οι Φιλιππίνες θα απαγορεύσουν τους τουρίστες από το νησί Boracay για έξι μήνες από τις 26 Απριλίου. Ο Πρόεδρος Rodrigo Duterte συνέκρινε αυτό το νησί που υποδέχεται περίπου δύο εκατομμύρια επισκέπτες κάθε χρόνο (και δημιουργεί ένα δισεκατομμύριο δολάρια για την οικονομία των Φιλιππίνων) με μια « σηπτική δεξαμενή », όπου τα 500 ξενοδοχεία του κατηγορούνται ότι ρίχνουν τα λύματα τους απευθείας στη θάλασσα. Μια πρακτική ευρέως μοιράζεται σε όλη τη Νοτιοανατολική Ασία.
«Πλαστικές σακούλες, πάντα περισσότερες πλαστικές σακούλες»
Στην Ινδονησία, οι αρχές ήταν οι πρώτες που έκρουσαν τον κώδωνα του κινδύνου πέρυσι, σχετικά με έξι χιλιόμετρα της ακτής του Μπαλί, που λερώθηκε από τα απόβλητα. Η περιβαλλοντική κρίση του Μπαλί βρέθηκε στο επίκεντρο τον Μάρτιο με το βίντεο που έγινε viral του Βρετανού δύτη Rich Horner, βιντεοσκοπώντας τη βουτιά του ανάμεσα σε πλαστικές σακούλες και άλλα σκουπίδια στα τροπικά νερά του Μπαλί. « Πλαστικές σακούλες, πάντα περισσότερες πλαστικές σακούλες... », σχολιάζει στο Facebook ο δύτης, κάτω από το βίντεό του που είδαν πάνω από ένα εκατομμύριο χρήστες του Διαδικτύου.
«Ο τουρισμός έχει μια σειρά από αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία των κοραλλιών»
Εκτός από τα απορρίμματα και την έλλειψη επεξεργασίας λυμάτων, αυτά τα παραδεισένια νησιά έχουν συχνά πρόβλημα με τη συμπεριφορά των τουριστών, που ποδοπατούν τους κοραλλιογενείς υφάλους, που επίσης καταχρώνται από τις άγκυρες των ταχύπλοων. « Ο τουρισμός έχει μια σειρά από αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία των κοραλλιών », επιβεβαιώνει η Eike Schoenig, θαλάσσιος βιολόγος από το Κέντρο Ερευνών Ωκεανών της Ταϊλάνδης.
Για χώρες που ζουν από αυτόν τον μαζικό τουρισμό, όπως η Ταϊλάνδη, η Ινδονησία ή οι Φιλιππίνες, είναι θέμα εύρεσης λύσεων χωρίς να σκοτώσουν τη χήνα που γεννά τα χρυσά αυγά. Στην Ταϊλάνδη, στον κόλπο Μάγια, τα σκάφη θα μπορούν να προσεγγίσουν τον κόλπο, αλλά δεν θα μπορούν να ελλιμενιστούν και δεν θα επιτρέπεται σε κανέναν να εισέλθει στον κόλπο.
Η έκρηξη των Κινέζων επισκεπτών
Και από τον Οκτώβριο, την επανέναρξη της υψηλής τουριστικής περιόδου που τελειώνει τον Απρίλιο-Μάιο, οι αρχές εξετάζουν διάφορες επιλογές, συμπεριλαμβανομένης της ποσόστωσης για τον αριθμό των τουριστών που επιτρέπονται στην παραλία. Η Ταϊλάνδη διεξάγει μελέτες πολιτικής για έξι άλλες θαλάσσιες προστατευόμενες περιοχές.
Στην Ινδονησία, η κυβέρνηση έχει προσδιορίσει δέκα άλλες περιοχές, όπως το νησί Lombok ή τη λίμνη Toba στη Σουμάτρα, όπου θα αναπτυχθεί η τουριστική βιομηχανία. Με ομολογημένο στόχο να ανακουφίσει το Μπαλί μέρος του τουριστικού του πληθυσμού. Οι ειδικοί επισημαίνουν την ανάγκη να ληφθούν μέτρα μακροπρόθεσμα, πέρα από τις επιπτώσεις της ανακοίνωσης και το κλείσιμο μερικών μηνών κατά τη χαμηλή περίοδο.
Διότι ο αριθμός των τουριστών συνεχίζει να αυξάνεται, όπως στην Ταϊλάνδη, η οποία ξεπερνά συνεχώς το ρεκόρ τουριστών που εισέρχονται στην επικράτειά της. Η έκρηξη των Κινέζων επισκεπτών, που ταξιδεύουν ομαδικά και χωρίς περιβαλλοντική συνείδηση, αποτελεί μακροπρόθεσμη πρόκληση για τις κυβερνήσεις της Νοτιοανατολικής Ασίας.
Από τα περισσότερα από 35 εκατομμύρια παραθεριστές που επισκέφτηκαν την Ταϊλάνδη το 2017, σχεδόν τα 10 εκατομμύρια προέρχονταν από την Κίνα.
5 λόγοι για να μην ταξιδέψετε φέτος στην Ελλάδα, λέει ένα αμερικανικό ταξιδιωτικό γραφείο και όχι άδικα
Καύσωνας, συνωστισμός ακρίβεια, αναταραχές και μειωμένη διαθεσιμότητα σε καταλύματα κάνουν την Ελλάδα, σύμφωνα με το Travel Off Path, μία όχι και τόσο εξαιρετική επιλογή για επίσκεψη αυτό το καλοκαίρι.
Πώς φτάσαμε σε αυτό το χάλι, αγαπητέ μου αναγνώστη, αναρωτιέσαι και εσύ, αναρωτιέμαι και εγώ και αναρωτιόμαστε μαζί.
Πώς φτάσαμε σε αυτό το χάλι, να έχουμε γεμίσει ξαπλώστρες, να έχουμε καταστρέψει τη φυσική ομορφιά, τις παραλίες, να έχουμε γεμίσει ουρανοξύστες ξενοδοχεία, καταλύματα, καταστρέφοντας το όμορφο παραδοσιακό τοπίο που ταιριάζει και στη φυσιογραφία του τόπου;
Πως έχουμε γεμίσει κρουαζιερόπλοια, πλαστικά ποτηράκια, αστικά λύματα, μέδουσες βρώμικες θάλασσες και πολλές φωτογραφίες στο facebook με τους σερβιτόρους και τις καμαριέρες να τρέχουν πάνω-κάτω για να εξυπηρετήσουν τις ορδές των τουριστών;
Θεωρείς ότι έχει κάποιο όφελος η Ελλάδα από αυτές τις φυλές των τουριστών και των προσκυνητών; Ό,τι μένει κάτι άλλο εκτός από τα σκουπίδια την οικολογική καταστροφή και την βάρβαρη αισθητική.
Αν ναι, θα πρέπει να επανεξετάσεις τη λογική σου, αγαπητέ μου αναγνώστη, ξεκινώντας με τις βασικές αρχές της από το νηπιαγωγείο
Το πρόβλημα αρχίζει, όταν το ένα γίνεται δύο και, ένα και ένα κάνουν πάντα δύο, ποτέ 2, 30 ή 3 για να μην μπερδεύεις το σουρεαλισμό με τον άγριο ρεαλισμό και τον ορθολογισμό, την κυριολεξία με την αλληγορία.
Γνωρίζεις προφανώς, από τη λίγη Ελληνική Μυθολογία που έμαθες στο σχολείο μαζί με τα μπόλικα θρησκευτικά, πώς η Μέδουσα μεταμορφώνεται σε άγρια γοργόνα από τον βιασμό του Ποσειδώνα. Ο Ποσειδώνας και οι χριστιανοί, χωρίς καμία οικολογική συνείδηση, στην Εποχή του, αγαπητέ μου αναγνώστη, κατέστρεψαν πρώτα το φυσικό τοπίο χτίζοντας παντού εκκλησιές και μοναστήρια, στα πιο όμορφα παρθένα και απάτητα μέρη για να συρρέουν οι προσκυνητές που αρμέγουν, πράγμα που συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Γιατί χτίζουν και άλλες ….Δεν χορταίνουν οι χριστιανοί να χτίζουν εκκλησίες, όπου βρουν λίγο πράσινο, νάσου ξεπροβάλει και ένα εκκλησάκι. Ξέρεις πόσες εκκλησιές έχουμε, αγαπητέ μου αναγνώστη σήμερα στην Ελλάδα και πόσες αναλογούν σε 10 εκατομμύρια πληθυσμό; Πάνω από 10000 επίσημα, και πολύ πιο πάνω ανεπίσημα. Το θεάρεστο αυτό έργο, ήλθαν να συμπληρώσουν και οι πολυεθνικές, βιάζοντας και αυτές τα υπόλοιπα όμορφα παρθένα μέρη για χάρη του αθέμιτου κέρδους. Και έτσι γεμίσαμε ξενοδοχεία ξαπλώστρες και εκκλησιές και έχουμε λυόμενα σχολεία ανεπαρκή νοσοκομεία και φρικτά πανεπιστήμια.
Ο βιασμός της λογικής μας, αγαπητέ μας αναγνώστη, ο βιασμός των παρθένων εκτάσεων και νησιών για χάρη ενός ευτελούς και προσωρινού κοντόφθαλμου κέρδους, ο βιασμός της ομορφιάς για χάρη του υπερ ανεπτυγμένου θρησκευτικούς συναισθήματος , ο ΒΙΑΣΜΟΣ είναι αυτός που γεννά τις ΜΕΔΟΥΣΕΣ, αγαπητέ μου, αναγνώστη.
Να προσέχεις τον Ποσειδώνα, τις Μέδουσες, μην τις κοιτάς κατάματα, να τις κοιτάς από τον καθρέφτη για να βλέπεις τον εαυτό σου.
Εσύ είσαι αυτός και είσαι υπεύθυνος για αυτό που βλέπεις.
ΕΜΕΙΣ, αναλαμβάνουμε την ευθύνη μας σε αυτό που μας αναλογεί , ανέλαβε την υπόλοιπη εσύ , με μία απλή άσκηση αριθμητική:
σε 10 εκατομμύρια πληθυσμό με 130.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα έκταση εδαφική
πόσες ξαπλώστρες μπορείς να βάλεις, πόσες εκκλησίες μπορείς να χτίσεις, πόσους παπάδες χρειάζεσαι, πόσους τουρίστες μπορείς να έχεις, πόσους σερβιτόρους , πόσοι influencer είναι απαραίτητοι, πόσους πυροσβέστες αναγκαίοι, πόσους τραγουδιστές και τηλεπαρουσιαστές θα έχεις, πόσα ξενοδοχεία πόσα σχολεία πόσα νοσοκομεία πόσα πανεπιστήμια
Πόσους χρειάζεσαι; Σε τι τους χρειάζεσαι και με ποια σειρά προτεραιότητας λογικής αξιών και αναγκών
We chased our pleasures here
Dug our treasures there
But can you still recall
Time we cried"















