Ο νέος βασιλιάς των Ζουλού

 

"god stopped saving the king"

"Ο Θεός είπε: είμαι πάρα πολύ κουρασμένος απ' τους βασιλιάδες, δεν μπορώ πια να τους υποφέρω".Ραλφ Γουόλντο Έμερσον

 Οι Ζουλού είναι το πιο πολυπληθές έθνος της Νότιας Αφρικής, αριθμώντας σχεδόν 11 από τα 33 εκατομμύρια μαύρων κατοίκων της χώρας. Μέλη των Ζουλού ζουν επίσης στη Ζιμπάμπουε, τη Ζάμπια και τη Μοζαμβίκη. Η γλώσσα τους, η ζουλού ή ισιζουλού, είναι γλώσσα προέλευσης Μπαντού.

Στη γλώσσα των Ζουλού, το όνομά τους σημαίνει Ουρανός.

Οι Ζουλού ανακήρυξαν νέο βασιλιά μετά τον θάνατο της βασίλισσας μητέρας του.

Πολεμιστές κρατώντας ασπίδες και ντυμένοι με δέρματα ζώων πανηγύριζαν για τον νέο βασιλιά ενώ νεαρές γυναίκες Ζουλού χόρευαν γυμνόστηθες παραδοσιακούς χορούς της φυλής τους. Περισσότερες από δέκα αγελάδες σφάχτηκαν για την προετοιμασία των παραδοσιακών τελετών της στέψης του Μισουζούλου.

Ο Μισουζούλου και μέλη της βασιλικής οικογένειας - τουλάχιστον, όσοι δεν ήταν αντίθετοι στην ενθρόνισή του - παρακολουθούσαν τις εκδηλώσεις από ειδικά διαμορφωμένη εξέδρα ενώ οι γεροντότεροι του βασιλικού οίκου των Ζουλού έδωσαν την έγκρισή τους για την στέψη του. 

Μετά την ολοκλήρωση των παραδοσιακών τελετών της ενθρόνισής του ο Μισουζούλου πραγματοποίησε την πρώτη του επίσημη ομιλία ως νέος μονάρχης των 12 εκατ. Ζουλού που ζουν στη Νότιο Αφρική, στη Μοζαμβίκη και σε άλλες αφρικανικές χώρες. 

Τον επόμενο μήνα ο νέος βασιλιάς των Ζουλού θα γίνει επίσημα δεκτός από την κυβέρνηση της Νοτίου Αφρικής και προς τιμήν του θα πραγματοποιηθεί ειδική τελετή.

Ο Μισουζούλου είναι γιος του βασιλιά Γκούντγουιλ Ζουελιτίνι και της τρίτης σύζυγου του, βασίλισσας Μαντφόμπι. Ο Ζουελιτίνι απεβίωσε τον περασμένο Μάρτιο σε ηλικία 72 ετών, αφήνοντας πίσω του έξι χήρες, 28 παιδιά και μια τεράστια περιουσία. 

Με διαθήκη άφηνε αντιβασίλισσα την μητέρα του Μισουζούλου, η οποία έφερε τον τίτλο της «Great Wife» ως αδελφή του βασιλιά της Σουαζιλάνδης. Τον Απρίλιο του 2021 η αντιβασίλισσα πέθανε υπό μυστηριώδεις συνθήκες, αλλά με διαθήκη όρισε διάδοχο του θρόνου τον πρωτότοκο γιο της, Μισουζούλου  : Οι έξι σύζυγοι και τα 28 παιδιά
Δεκάδες Ζουλού πολεμιστές, ντυμένοι με παραδοσιακά δέρματα ζώων και κρατώντας δόρατα και ασπίδες, διαδήλωσαν γύρω από το δικαστήριο.

Ο μακαρίτης  μερακλής βασιλιάς με την μακαρίτισσα μεγαλειοτάτη

«Game of thrones» στη φυλή των Ζουλού στη Νότια Αφρική μετά τον θάνατο της 65χρονης βασίλισσας Μαντφόμπι, ακριβώς δύο μήνες μετά το θάνατο του βασιλιά Γκούντ-Γουίλ Ζουελιτίνι. (λένε ότι την δηλητηρίασαν)

Ο αποθανών βασιλιάς ζούσε  μέσα στη χλιδή, ενώ η  πλειοψηφία των πολιτών,  στερείται βασικών αγαθών, όπως είναι το καθαρό πόσιμο νερό και το ηλεκτρικό, και δήλωσε ότι  έχει χρεοκοπήσει, παρά το δάνειο των τεσσάρων εκατομμυρίων ευρώ που έλαβε από την κυβέρνηση του προέδρου Τζέικομπ Ζούμα. Με έξι συζύγους, 28 παιδιά και πολλά εγγόνια, ο βασιλιάς έχει εγκαταστήσει την κάθε σύζυγο σε ξεχωριστό παλάτι και ξόδεψε πρόσφατα πολλά χρήματα για να αγοράσει μία Μερσεντές για κάθε σύζυγο και 210.000 ευρώ για να ραφτούν στρατιωτικές στολές για τα παιδιά του!

Ο βασιλιάς σε μια πολυέξοδη γαμήλια τελετή παντρεύτηκε την 28χρονη πριγκίπισσα Ζόλα Μαφού από την γειτονική Σουαζιλάνδη και ο γάμος τους κόστισε συνολικά 350.000 ευρώ, ενώ παρέστησαν 5.000 καλεσμένοι.






Απεχθανόταν τους πρόσφυγες  και  μετανάστες  και τους αποκαλούσε «ψείρες» και «μυρμήγκια», και έλεγε σε ομιλίες του «να τα μαζεύουν και να εγκαταλείψουν την χώρα».

Και είχε τρελλή αδυναμία για τους ομοφυλόφιλους που   τους αποκαλούσε  «σάπιους»


Πριγκίπισσα Σαρλίν του Μονακό : Συντετριμμένη με μαύρο δαντελένιο πέπλο στην κηδεία του βασιλιά των ζουλού που ήταν καλός της φίλος. Θεωρεί οικογένεια της τους Ζουλού παρά τον λαό του Μονακό, όσο δε για τον πρίγκηπα Αλμπέρτο ούτε που να τον δεί στα μάτια της.

Ο βασιλιάς των Ζουλού δεν έχει εκτελεστική εξουσία, όμως ασκεί ισχυρή επιρροή στα περισσότερα από 11 εκατομμύρια μέλη της μεγαλύτερης εθνότητας της Νότιας Αφρικής. Διαθέτει όμως εκτάσεις χιλιάδων στρεμμάτων, πολλά παλάτια και άλλα ακίνητα.  Πολλά μέλη της βασιλικής οικογένειας, φέροντας τα εμβλήματά τους (δέρματα ζώων στους ώμους ή το κεφάλι)

Σάκα. Ο τρομερός πολεμιστής των Ζουλού που σκότωσε εφτά χιλιάδες άτομα για να θρηνήσει τον θάνατο της μητέρας του.

Αλαζόνας πια και αρρωστημένος μαμάκιας ο Σάκα  την είδε κάπως , όλοι το παθαίνουν αυτό  Ενδεικτικό εδώ είναι το περιστατικό με τον θάνατο της πολυαγαπημένης μητέρας του το 1827 και τον παρανοϊκό τρόπο που υποδέχτηκε ο βασιλιάς τον χαμό της: καθιέρωσε τρίμηνο εθνικό πένθος στο βασίλειό του, αναγκάζοντας τον λαό του σε αργία και νηστεία.

Αποτέλεσμα ήταν η λιμοκτονία των Ζουλού, γεγονός που έμελλε να κλιμακωθεί σε κάτι ακόμα πιο ζοφερό: όταν ο Σάκα θεώρησε ότι ο λαός του δεν θρηνούσε αρκετά την απώλεια της μητρός του, έγινε ακόμα πιο σκληρός: διέταξε να μη φυτέψουν νέα σπαρτά, να σταματήσουν να πίνουν γάλα αλλά και να εκτελεστούν όλες οι εγκυμονούσες γυναίκες με τους άντρες τους!

41 ετών δολοφονήθηκε και δεν απέκτησε ποτέ παιδιά, για να μην τον προδώσουν κάποια στιγμή, καθώς θεωρούσε τους απογόνους πιθανούς εχθρούς.

 Επινόησε τη στρατιωτική τακτική “Το Κέρατο του Ταύρου”...Συνενώνοντας τις εκατό περίπου γειτονικές και στρατιωτικά και αριθμητικά ανώτερες φυλές κάτω από την εξουσία του, ο χαρισματικός ζουλού ηγέτης έφτιαξε ένα βασίλειο για τον λαό του που εκτεινόταν γεωγραφικά στο μεγαλύτερο μέρος της σημερινής Νότιας Αφρικής, φέρνοντας πονοκέφαλο στον βρετανό αποικιοκράτη.

Ετσι γεννήθηκε το έθνος των Ζουλού


Ήταν το 1824 όταν οι πρώτοι Άγγλοι κατέφτασαν στα εδάφη του νότιου άκρου της Αφρικής και αντίκρισαν τον Σάκα βασιλιά της περιοχής. Αντί να τα βάλουν μαζί του, τον προσέγγισαν με διπλωματία και σύναψαν εμπορικές σχέσεις. Όταν μάλιστα ο πολέμαρχος τραυματίστηκε σοβαρά σε μάχη με φυλή που αντιστεκόταν με πείσμα στις ορέξεις του, ήταν οι Άγγλοι που τον περιέθαλψαν και τον γιάτρεψαν.το βασίλειο των Ζουλού πολέμησε με τους Βρετανούς από το 1789, όταν ο λευκός κατακτητής προσπάθησε να το καταλάβει.

Η Άμυνα του Ρορκς Ντριφτ, Πίνακας του Αλφόνς ντε Νεβίλ (1882)

Ετος 1879, ο όγκος των βρετανικών στρατευμάτων πέρασε τη στρατηγική διάβαση Rorke’s Drift και τον ποταμό Buffalo, φυσικό σύνορο της Νοτίου Αφρικής και του βασιλείου των Zulu.οι Βρετανοί διαπράττουν μοιραίο λάθος Φτάνοντας στον λόφο της Isandlwana, σταματούν για ανάπαυση κι αναδιοργάνωση, χωρίς να προβούν σε κανένα αμυντικό έργο κι αφήνοντας σε ασήμαντες δυνάμεις τη φύλαξη του καταυλισμού.


Ακολούθησε σφαγή. Περισσότεροι από 1.300 Βρετανοί σκοτώθηκαν, ενώ κυριεύτηκαν 1.000 τυφέκια, 2 πυροβόλα, 2.000 ημίονοι και άλογα, 4.000 κιβώτια πυρομαχικών, καθώς και οι πολεμικές σημαίες 2 βρετανικών Συνταγμάτων. Η ήττα ήταν πρωτοφανής και συνταρακτική.

Στην άλλη ακρη του πλανήτη τελείως συμπτωματικά  κάποιοι ιθαγενείς (τρόπος του λέγειν, γιατί εκεί μαζεύτηκαν όλες οι φυλές του κόσμου, ένα τουρλουμπούκι δηλ. ) γιόρτασαν και αυτοί τον νέο τους βασιλιά  ."Κάλλιο αργά παρά ποτέ" και αν είσαι και βασιλιάς με την αράδα σου θα πάς.

Η φυλή των Μαορί ενθουσιασμένοι υποδέχονται τον νέο τους φύλαρχο.Ν. Ζηλανδία

"Ο βασιλιάς είναι γυμνός".Hans Christian Andersen,

"Το να αποκηρύσσει ένας ηγεμόνας την κολακεία, είναι σαν να αποκηρύσσει ο Πάπας το αλάθητο." Βολταίρος,  Γάλλος φιλόσοφος

"Ένας θρόνος δεν είναι παρά ένας πάγκος καλυμμένος με βελούδο. Ναπολέων Βοναπάρτης"

Η τελετή ενθρόνισης του νέου βασιλιά των Ζουλού

Ολυμπος παράθυρο στο Σύμπαν

"Να δεις τον Κόσμο σε έναν κόκκο άμμου,
και τον Ουρανό σ’ ένα αγριολούλουδο,
να κρατήσεις το Άπειρο στην παλάμη σου
και την Αιωνιότητα σε μια ώρα. " William Blake ΠΟΙΗΤΗΣ

"Που πάμε; Μη ρωτάς! Ανέβαινε, κατέβαινε. Δεν υπάρχει αρχή, δεν υπάρχει τέλος. Υπάρχει η τωρινή τούτη στιγμή, γιομάτη πίκρα, γιομάτη γλύκα, και τη χαίρουμαι όλη".....


ΔΥΟ ΦΩΝΕΣ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΠΑΛΕΥΟΥΝ. O νους: «Γιατί να χανόμαστε κυνηγώντας το αδύνατο;». Μέσα στον ιερό περίβολο των πέντε αιστήσεων χρέος μας ν’ αναγνωρίσουμε τα σύνορα του ανθρώπου. Μα μια άλλη μέσα μου φωνή, ας την πούμε έχτη δύναμη, ας την πούμε καρδιά, αντιστέκεται και φωνάζει: «Όχι! Όχι! Ποτέ μην αναγνωρίσεις τα σύνορα του ανθρώπου! Να σπας τα σύνορα! Ν’ αρνιέσαι ό,τι θωρούν τα μάτια σου! Να πεθαίνεις και να λες: Θάνατος δεν υπάρχει!»
ΔΕ ΖΥΓΙΑΖΩ, ΔΕ ΜΕΤΡΩ, ΔΕ ΒΟΛΕΥΟΜΑΙ! Ακολουθώ το βαθύ μου χτυποκάρδι. Ρωτώ, ξαναρωτώ χτυπώντας το χάος: Ποιος μας φυτεύει στη γης ετούτη χωρίς να μας ζητήσει την άδεια; Ποιος μας ξεριζώνει από τη γης ετούτη χωρίς να μας ζητήσει την άδεια; ΝΑΙ, ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΓΗΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΖΩΗ, δεν είναι ο άνθρωπος. Έζησε χωρίς αυτά, θα ζήσει χωρίς αυτά. Είναι σπίθες εφήμερες της βίαιης περιστροφής της. ΑΣ ΕΝΩΘΟΥΜΕ, ΑΣ ΠΙΑΣΤΟΥΜΕ ΣΦΙΧΤΑ, ΑΣ ΣΜΙΞΟΥΜΕ ΤΙΣ ΚΑΡΔΙΕΣ ΜΑΣ, ΑΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ, όσο βαστάει ακόμα η θερμοκρασία τούτη της Γης, όσο δεν έρχουνται σεισμοί, κατακλυσμοί, πάγοι, κομήτες να μας εξαφανίσουν, ας δημιουργήσουμε έναν εγκέφαλο και μιαν καρδιά στη Γης, ας δώσουμε ένα νόημα ανθρώπινο στον υπερανθρώπινον αγώνα!
Ν’ ΑΓΑΠΑΣ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ. Να λες: Εγώ, εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γης. Αν δε σωθεί, εγώ φταίω. Ν’ αγαπάς τον καθένα ανάλογα με τη συνεισφορά του στον αγώνα. Μη ζητάς φίλους. Να ζητάς συντρόφους!
ΝΑ ‘ΣΑΙ ΑΝΗΣΥΧΟΣ, ΑΦΧΑΡΙΣΤΗΤΟΣ, ΑΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΟΣ ΠΑΝΤΑ. Όταν μια συνήθεια καταντήσει βολική, να τη συντρίβεις. Η μεγαλύτερη αμαρτία είναι η ευχαρίστηση.
ΠΟΥ ΠΑΜΕ; ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ ΠΟΤΕ; Προς τι όλη τούτη η μάχη; Σώπα! Οι πολεμιστές ποτέ δε ρωτούνε!
ΣΚΥΒΩ ΚΙ ΑΦΟΥΓΚΡΑΖΟΜΑΙ ΤΗΝ ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΤΟΥΤΗ ΚΡΑΥΓΗ ΣΤΑ ΣΩΘΙΚΑ ΜΟΥ. Αρχίζω και μαντεύω το πρόσωπο του Αρχηγού, ξεκαθαρίζω τη φωνή του, δέχουμαι με χαρά και με τρόμο τις σκληρές εντολές του.
Η ΚΡΑΥΓΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΗ ΣΟΥ. Δε μιλάς εσύ, μιλούν αρίφνητοι πρόγονοι με το στόμα σου. ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΛΕΥΤΕΡΟΣ. ΑΟΡΑΤΑ ΜΥΡΙΑΔΕΣ ΧΕΡΙΑ ΚΡΑΤΟΥΝ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΟΥ και τα σαλεύουν. Όταν θυμώνεις, ένας προπάππος αφρίζει στο στόμα σου• όταν αγαπάς, ένας πρόγονος σπηλιώτης μουγκαλιέται• όταν κοιμάσαι, ανοίγουν οι τάφοι μέσα στη μνήμη και γιομώνει βουρκόλακες η κεφαλή σου.
ΜΑ ΕΣΥ ΝΑ ΞΕΔΙΑΛΕΓΕΙΣ. Ποιος πρόγονος να γκρεμιστεί πίσω στα τάρταρα του αίματού σου και ποιος ν’ ανηφορίσει πάλι στο φως και στο χώμα. Κάθε σου πράξη αντιχτυπάει σε χιλιάδες μοίρες. Όπως περπατάς, ανοίγεις, δημιουργός την κοίτη όπου θα μπει και θα οδέψει ο ποταμός των απόγονων.
ΌΤΑΝ ΦΟΒΑΣΑΙ, Ο ΦΟΒΟΣ ΔΙΑΚΛΑΔΩΝΕΤΑΙ ΣΕ ΑΝΑΡΙΘΜΗΤΕΣ ΓΕΝΕΕΣ και εξευτελίζεις αναρίθμητες ψυχές μπροστά και πίσω σου. Όταν υψώνεσαι σε μια γενναία πράξη, η ράτσα σου αλάκερη υψώνεται και αντρειεύει.
ΚΟΙΤΑΞΕ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ, ΛΥΠΗΣΟΥ ΤΟΥΣ. Κοίταξε τον εαυτό σου ανάμεσα στους ανθρώπους, λυπήσου τον. Μέσα στο θαμπό σούρουπο της ζωής αγγίζουμε ο ένας τον άλλον, ψαχνόμαστε, ρωτούμε, αφουκραζόμαστε, φωνάζουμε βοήθεια!
ΤΡΕΧΟΥΜΕ. ΞΕΡΟΥΜΕ ΠΩΣ ΤΡΕΧΟΥΜΕ ΝΑ ΠΕΘΑΝΟΥΜΕ μα δεν μπορούμε να σταματήσουμε. Τρέχουμε. Μια λαμπάδα κρατούμε και τρέχουμε. Το πρόσωπό μας, μια στιγμή, φωτίζεται. Μα βιαστικά παραδίνουμε τη λαμπάδα στο γιο μας κι ευτύς σβήνουμε, κατεβαίνουμε στον Άδη.
Η ΚΑΡΔΙΑ ΣΜΙΓΕΙ Ο,ΤΙ Ο ΝΟΥΣ ΧΩΡΙΖΕΙ, ξεπερνάει την παλαίστρα της ανάγκης και μετουσιώνει το πάλεμα σε αγάπη.
ΤΙ ΘΑ ΠΕΙ ΕΥΤΥΧΙΑ; Να ζεις όλες τις δυστυχίες. Τι θα πει φως; Να κοιτάς με αθόλωτο μάτι όλα τα σκοτάδια.

Φωτό Κων. Βασιλάκάκος

 

Όταν αποθεώθηκε ο Ηρακλής και ανέβηκε στον Όλυμπο, συμφιλιώθηκε με την Ήρα και ως έπαθλο των επίπονων αγώνων του (άθλων) αλλά και για επισφράγιση της φιλίας τους δόθηκε για σύζυγός του η Ήβη,η  αιώνια νεότητα. Στα συμπόσια των αθανάτων η Ήβη χορεύει μαζί με τις Χάριτες, τις Ώρες, την Αρμονία και την Αφροδίτη, ενώ ο Απόλλων παίζει κιθάρα και τραγουδάει μαζί με τις Μούσες. 

"Τ’ άστρο, που πλάι Σου λάμπει, είναι της Ήβης,
της αιώνιας Ήβης είναι τούτο τ’ άστρο,
τ’ άστρο είναι που τρυπάει το φως της μέρας! "A. ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ ΛΥΡΙΚΟΣ ΒΙΟΣ Ε

Ο ΓΑΜΟΣ ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΗ ΜΕ ΤΗΝ ΗΒΗ 1817-29. Pietro Benvenuti. Italian, fresco. PALAZZO Pitti ΦΛΩΡΕΝΤΙΑ

"Σε αυτό το time-lapse σας παρουσιάζω την κίνηση του Γαλαξία και του νυχτερινού ουρανού στο θεϊκό βουνό, τον Όλυμπο... Ήταν 28/9/2019. Το Οροπέδιο των Μουσών στον Όλυμπο ήταν γεμάτο κόσμο! Ορειβάτες από όλη την Ελλάδα μαζεμένοι όλοι μαζι σε ένα υπέροχο κλίμα. Είχαμε ψήσει εκείνο το βράδυ στο καταφύγιο του Χρήστου Κάκκαλου όπου περνούσαμε όλοι όμορφα και μαγικά σε ένα βράδυ γεμάτο ζωή... Ο ουρανός ήταν διαμαντένιος, καθαρός και μπορούσες να δεις τον Γαλαξία μας να λάμπει σαν λεπίδα στον ουρανό. Πήγα στην τοποθεσία Καλάγια όπου και έχεις θέα αυτό εδώ το τοπιο, τις κορυφές του Ολύμπου, το Οροπέδιο και στο τέλος όλα τα εγκόσμια να λάμπουν κάπου στο χάος. Άφησα την κάμερα μου σε ένα σημείο όπου μου επέτρεπε μέσω της περιστροφής της να βγάλω αυτό εδώ το πλάνο ανάλυσης 8K όπου και μπορείτε να δείτε την κίνηση του Γαλαξία όλο το βράδυ καθώς καλπάζει πάνω από τον Μύτικα, το Στεφάνι, Τούμπα, Προφήτη Ηλία και στο τέλος να σβήνει πάνω από τα εγκόσμια. " Konstantinos Vasilakakos

Εξωτικές χωματερές

Οι θάλασσες δεν έχουν σύνορα ούτε η ανθρώπινη ασυνειδησία και απληστία.

Αν δεν γίνει τίποτα, μέχρι το 2025, 250 εκατομμύρια τόνοι πλαστικών απορριμμάτων θα συσσωρεύονται στα νερά του πλανήτη και θα μας πνίξουν.

Το πλαστικό έχει γίνει μια πραγματική παγκόσμια μάστιγα. Βρίσκονται σε όλους τους ωκεανούς και τις θάλασσες του πλανήτη. Και, σύμφωνα με μια μελέτη που δημοσιεύθηκε από τη  Ocean Conservancy, περισσότερα από τα μισά πλαστικά απόβλητα προέρχονται από πέντε ασιατικές χώρες: Κίνα, Ινδονησία, Φιλιππίνες, Ταϊλάνδη και Βιετνάμ. Αυτό αντιπροσωπεύει περισσότερους από τέσσερα εκατομμύρια τόνους απορριμμάτων που στη συνέχεια βρίσκονται στις θάλασσες και τους ωκεανούς ολόκληρου του πλανήτη. Αυτό το φαινόμενο αυξάνεται όλο και περισσότερο με τα χρόνια. Πρόσφατα, στην Ταϊλάνδη, μια φάλαινα πέθανε αφού κατάπιε 80 πλαστικές σακούλες .

Η Ένωση Προστασίας των Ωκεανών διασφαλίζει ότι η Νοτιοανατολική Ασία έχει ήδη δει μια δραματική αύξηση στις εισαγωγές πλαστικών απορριμμάτων, με αύξηση 62% στο Βιετνάμ, 117% στην Ταϊλάνδη και 65% στην Ινδονησία, ενώ αυτές οι χώρες αντιμετωπίζουν ήδη τόνους απορριμμάτων που δεν μπορούν να διαχειριστούν

Η γιγάντια χωματερή που επιπλέει στον Ειρηνικό είναι πολύ μεγαλύτερη από ό,τι είχε εκτιμηθεί προηγουμένως και καλύπτει μια περιοχή τρεις φορές μεγαλύτερη από τη Γαλλία.

Ενώ η παραγωγή πλαστικών ξεπερνά τους 320 εκατομμύρια τόνους ετησίως, ορισμένες από αυτές τις σακούλες, μπουκάλια, συσκευασίες, εγκαταλελειμμένα δίχτυα ψαρέματος και υποβαθμισμένα μικροσωματίδια συγκεντρώνονται σε πολλές περιοχές των ωκεανών, υπό την επίδραση γιγάντων στροβιλισμών που σχηματίζονται από τα ωκεάνια ρεύματα και απειλούν τα ζώα και των οικοσυστημάτων.

Είναι η πιο σημαντική από αυτές τις δίνες, γνωστή ως «το μεγάλο μπάλωμα σκουπιδιών του Ειρηνικού» (GPGP), που οι συγγραφείς της μελέτης πήγαν να εξετάσουν εξονυχιστικά, στα μισά του δρόμου μεταξύ Χαβάης και Καλιφόρνια. μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Scientific Reports.
Υπολογίζοντας ότι κάθε km2 που περιέχει περισσότερο από ένα κιλό πλαστικό είναι μέρος αυτού του κάδου σκουπιδιών του Ειρηνικού, υπολογίζουν το μέγεθός του σε περίπου 1,6 εκατομμύρια km2, ή τρεις φορές το μέγεθος της ηπειρωτικής Γαλλίας, ακόμα κι αν δεν πρόκειται για συμπαγή μάζα.

Στα ανοιχτά της Ομόα, στη βόρεια Ονδούρα, το γαλάζιο της Καραϊβικής έχει δώσει τη θέση του σε έναν ωκεανό σκουπιδιών, ενώ, από την πλευρά της ξηράς, οι παραλίες έχουν μετατραπεί σε απέραντες ανοιχτούς χωματερές. (AFP Photo/Caroline Power)

Καραϊβική. Νησιά... απορριμμάτων

Σε ορισμένες παραδεισένιες παραλίες της Καραϊβικής, σωροί από επιπλέοντα σκουπίδια, που καταγράφηκαν σε εικόνες από τη φωτογράφο Caroline Power, μαρτυρούν την περιβαλλοντική καταστροφή που διαδραματίζεται σιωπηλά, όταν μολυσμένα ποτάμια ρέουν στη θάλασσα.


Η Caroline Power ζει στο νησί Roatan της Ονδούρας. Ο φωτογράφος μας διαβεβαιώνει: η περιοχή που γυρίστηκε αυτή τη φορά «είναι πολύ μικρή, σε σύγκριση με αυτές που βρέθηκαν στον Ατλαντικό και στον Ειρηνικό ωκεανό». Βλέπουμε μαχαιροπίρουνα μιας χρήσης, σακούλες και κάθε είδους πλαστικά δοχεία. Το πρόβλημα είναι ότι αυτά τα απόβλητα «συνεχίζουν να ρέουν στους ωκεανούς μας, με αποτέλεσμα να σχηματίζονται αυτές οι συσσωρεύσεις», εξηγεί. «Είναι μια περιβαλλοντική καταστροφή», καταγγέλλει ο Λεονάρντο Σεράνο, αντιδήμαρχος της Ομόα, μιας παράκτιας πόλης στη βόρεια Ονδούρα. Σε αυτή τη μικρή χώρα της Κεντρικής Αμερικής, κατηγορείται η γειτονική Γουατεμάλα, όπου ο ποταμός Motagua διανύει εκατοντάδες χιλιόμετρα, συλλέγοντας τα υπολείμματα τριάντα περίπου δήμων στο πέρασμά του, πριν φτάσει στη θάλασσα από την πλευρά της Ονδούρας. Η Caroline Power το θέτει σε προοπτική: «Τα ποτάμια στην Ονδούρα και τη Γουατεμάλα είναι μία από τις κύριες πηγές ρύπανσης. Αλλά τα σκουπίδια μπορούν να έρθουν από οπουδήποτε - την Κεντρική Αμερική ή την Καραϊβική - μέσω των ρευμάτων. Μερικά μικροπλαστικά επιπλέουν εδώ και χρόνια

Στο Μπαλί, ένας ωκεανός απορριμμάτων εισβάλλει στις παραλίες

Για πολύ καιρό, οι παραλίες με φοίνικες κατά μήκος της ακτής της παραλίας Kuta στο Μπαλί λειτουργούσαν ως τουριστικός παράδεισος. Όμως η λευκή άμμος είναι τώρα σκορπισμένη με τόσα σκουπίδια από τον Ινδικό Ωκεανό που έχει κηρυχθεί σε κατάσταση «εκτάκτου ανάγκης για τα σκουπίδια».

Πλαστικά περιτυλίγματα και άλλα σκουπίδια κατακλύζουν παραλίες όπου οι τουρίστες κάνουν ηλιοθεραπεία και κάνουν μπάνιο, ενώ οι σέρφερ γλιστρούν πάνω από κύματα που φέρνουν όλα τα είδη σκουπιδιών στο πιο τουριστικό νησί της Ινδονησίας.

«Όταν θέλω να κολυμπήσω, δεν είναι πολύ ευχάριστο...», λέει   τουρίστας στην άκρη μιας παραλίας στην περιοχή Kuta Beach, στα νότια του νησιού. "Βλέπω πολλά σκουπίδια εδώ, κάθε μέρα, όλη την ώρα. Πάντα έρχονται από τον ωκεανό, είναι πραγματικά φρικτό."

Η τέταρτη πιο πυκνοκατοικημένη χώρα στον κόσμο με περίπου 255 εκατομμύρια κατοίκους, αυτό το αρχιπέλαγος της Νοτιοανατολικής Ασίας είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος παραγωγός θαλάσσιων απορριμμάτων στον κόσμο μετά την Κίνα, με 1,29 εκατομμύρια τόνους που πετιούνται στη θάλασσα κάθε χρόνο, που προκαλούν τεράστια ζημιά στα οικοσυστήματα και την υγεία.

- 'Επείγουσα ανάγκη αποβλήτων' -

Στο Μπαλί, το φαινόμενο έχει επιδεινωθεί σε σημείο που οι τοπικές αρχές κήρυξαν τον Νοέμβριο κατάσταση «έκτακτης ανάγκης για τα απόβλητα» κατά μήκος μιας ακτής έξι χιλιομέτρων που περιλαμβάνει τις παραλίες Kuta, Jimbaran και Seminyak, τις πιο πολυσύχναστες περιοχές του νησιού - που έχει έχει ήδη καλωσορίσει περισσότερους από πέντε εκατομμύρια τουρίστες φέτος.

Κάθε μέρα, 700 υπάλληλοι καθαριότητας και 35 φορτηγά μαζεύουν περίπου 100 τόνους σκουπίδια από τις παραλίες και τα ρίχνουν σε μια κοντινή χωματερή.

«Οι άνθρωποι με πράσινα κοστούμια μαζεύουν σκουπίδια, αλλά την επόμενη μέρα η κατάσταση είναι ίδια», λέει ο Γερμανός τουρίστας Claus Dignas, λέγοντας ότι η ποσότητα των σκουπιδιών που ξεβράζει ο ωκεανός αυξάνεται κάθε φορά που έρχεται για διακοπές στο Μπαλί.

«Κανείς δεν θέλει να κάθεται σε ωραίες ξαπλώστρες για να αντιμετωπίσει όλα αυτά τα σκουπίδια», λέει.

Το πρόβλημα εντείνεται κατά την περίοδο των βροχών, από τον Νοέμβριο έως τον Μάρτιο, όταν ισχυροί άνεμοι και θαλάσσια ρεύματα μεταφέρουν σκουπίδια στις παραλίες και πλημμυρισμένα ποτάμια τα μεταφέρουν στην ακτή.

Η Μεσόγειος θεωρείται ένα από τα πιο μολυσμένα υδατικά συστήματα στον κόσμο λόγω των προβλημάτων διάθεσης απορριμμάτων σε πολλές χώρες που συνορεύουν με τη θάλασσα, καθώς και της έντασης της θαλάσσιας δραστηριότητας στην περιοχή.

Η Μεσόγειος Θάλασσα θεωρείται το λίκνο του ανθρώπινου πολιτισμού. Αν και έχουν ξεκινήσει διεθνή και εθνικά έργα και προσπάθειες για την προστασία του περιβάλλοντος της Μεσογείου, υπάρχουν ενδείξεις ότι η ρύπανση της θάλασσας από τοξικές ουσίες και θαλάσσια απορρίμματα αυξάνεται σημαντικά με επικίνδυνες συνέπειες για την ποιότητα των ακτών, των θαλάσσιων υδάτων, της θαλάσσιας ζωής και των οικοσυστημάτων. Η Μεσόγειος Θάλασσα είναι ευαίσθητη στη ρύπανση επειδή περικλείεται από ξηρά και τα ζεστά νερά χρειάζονται περισσότερα από 80 έως 90 χρόνια για να καθαριστούν και να ανανεωθούν.

Σκουπίδια στοιβάζονται σε μια παραλία στη Ρόδο, Ελλάδα. Εικόνα από Pxfuel (άδεια CC0).

Τα πλαστικά είναι η κύρια πηγή θαλάσσιων απορριμμάτων που αυξήθηκαν εκθετικά τα τελευταία χρόνια. Οι πηγές, τα είδη και η αφθονία των θαλάσσιων απορριμμάτων έχουν διερευνηθεί και καταγραφεί από ποικίλες περιβαλλοντικές μελέτες. Γυάλινα κομμάτια, μεταλλικά αντικείμενα, καθώς και δίχτυα ψαρέματος, πανιά, χαρτιά, αποτσίγαρα βρίσκονται επίσης σε αξιόλογη ποσότητα σε παραλίες και στο βυθό του θαλάσσιου περιβάλλοντος της Μεσογείου. Χιλιάδες τόνοι τοξικών ουσιών και απορριμμάτων στη θάλασσα αποτελούν σημαντική πηγή ρύπανσης που μπορεί να επηρεάσει τους θαλάσσιους οργανισμούς και την ποιότητα του θαλασσινού νερού. Υψηλές συγκεντρώσεις θαλάσσιων απορριμμάτων και επιπλέοντων συντριμμιών βρίσκονται κοντά σε ναυτιλιακές λωρίδες, γύρω από περιοχές αλιείας, κοντά σε παραλίες και θέρετρα διακοπών και σε ζώνες σύγκλισης ωκεάνιου ρεύματος. Σε αυτήν την περιεκτική ανασκόπηση παρουσιάζουμε τις τελευταίες μελέτες σχετικά με τα γενικά προβλήματα ρύπανσης από τη βιομηχανία, τα αστικά λύματα, τη ναυτιλία και άλλες ανθρωπογενείς δραστηριότητες.

Η νοτιοανατολική ακτή της Τουρκίας έχει την υψηλότερη πλαστική ρύπανση στη Μεσόγειο - WWF

Η Αίγυπτος, η Τουρκία και η Ιταλία είναι οι μεγαλύτερες πηγές πλαστικού στη Μεσόγειο, ενώ η ακτογραμμή της Κιλικίας στη νοτιοανατολική Τουρκία έχει την υψηλότερη πλαστική ρύπανση στη Μεσόγειο, αναφέρει σε έκθεσή της η περιβαλλοντική ομάδα του World Wide Fund for Nature (WWF). την Παρασκευή.

Η Τουρκία ευθύνεται για το 18,9% των πλαστικών απορριμμάτων στη Μεσόγειο, μετά την Αίγυπτο, η οποία είναι η μεγαλύτερη πηγή απόρριψης με 42,5%.

Η περιοχή της Κιλικίας της Τουρκίας έχει την υψηλότερη ακτογραμμή ρύπανσης στη Μεσόγειο με 31,3 κιλά συντριμμιών ανά χιλιόμετρο, ακολουθούμενη από τις παράκτιες περιοχές γύρω από τη Βαρκελώνη και το Τελ Αβίβ, αναφέρει η έκθεση.

Οι γειτονικοί ποταμοί Τζεϊχάν και Σεϊχάν της Τουρκίας, το Δέλτα του ποταμού Πά και ο Νείλος είναι τα πιο μολυσμένα ποτάμια που τροφοδοτούν πλαστικά στη Μεσόγειο, σύμφωνα με την έκθεση.

Η πλαστική ρύπανση στη θάλασσα θα τριπλασιαστεί σε μια δεκαετία, προειδοποιούν  οι επιστήμονες

Εκτός απο το ενεργειακή κριση η ανθρωπότητα έρχεται αντιμέτωπη με τεράστια προβλήματα, συνέπεια της αλόγιστης κατάχρησης που έκανε όπως οι μεγάλες καταστροφές του περιβάλλοντος, τα καμμένα δάση, η τεράστια μόλυνση των θαλασσών των ωκεανών, των ποταμιών.

Ηρθε  ο  καιρός  και είναι επιτακτική  ανάγκη να αλλάξουμε προσέγγιση, συνήθειες, νοσηρές νοοτροπίες και νεοπλουτίστικες  βάρβαρες  συμπεριφορές.

TRASHED Bande Annonce (Jeremy Irons - Documentaire 2016)

Γάιδαροι και γαιδουράκια

"Au Hasard Balthazar "Ο διάσημος σκηνοθέτης και κριτικός του Cahiers du Cinéma , Jean-Luc Godard είπε, «Όλοι όσοι δουν αυτήν την ταινία θα εκπλαγούν απόλυτα γιατί αυτή η ταινία είναι πραγματικά ο κόσμος σε μιάμιση ώρα».


Η ταινία πιστεύεται ότι είναι εμπνευσμένη από ένα απόσπασμα από το μυθιστόρημα του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι του 1868–69 "Ο Ηλίθιος ", η ταινία ακολουθεί έναν γάιδαρο καθώς τον δίνουν σε διάφορους ιδιοκτήτες, οι περισσότεροι από τους οποίους του συμπεριφέρονται φρικτά όπως κάνουν πολλά δίποδα σε όλα τα ζώα.


«Στην τύχη ο Μπαλτάζαρ» (1966), μια γαλλική δραματική ταινία σε σκηνοθεσία Robert Bresson  είναι η ιστορία ενός γαϊδαράκου. 

Στη γαλλική ύπαιθρο κοντά στα Πυρηναία , ένα μωρό γαϊδουράκι υιοθετείται από μικρά παιδιά - τον Ζακ και τις αδερφές του, που ζουν σε μια φάρμα. Βαφτίζουν τον γάιδαρο Μπαλταζάρ

Από όταν ήταν μικρός, τότε που τον αγαπούσαν και τον φρόντιζαν τα παιδιά του αφεντικού του, μέχρι που μεγάλωσε και αναγκάστηκε να γνωρίσει το σκληρό πρόσωπο του κόσμου -και των ανθρώπων.

Μετά από μια ευτυχισμένη, ξέγνοιαστη «παιδική ηλικία», όπου υπήρξε αντικείμενο της τρυφερής αγάπης και στοργής ενός μικρού κοριτσιού, ο Μπαλταζάρ εισάγεται στο ανελέητο σύμπαν της εργασίας. Οι άνθρωποι τον χρησιμοποιούν για τις δουλειές τους, τον κακομεταχειρίζονται, τον χτυπούν. Ο Μπαλταζάρ αντέχει, υπομένει. Αυτό είναι προορισμένος να κάνει από τη φύση του. Αλλάζει ιδιοκτήτες συνεχώς, το μόνο που παραμένει ίδιο είναι η σκληρότητα με την οποία τον αντιμετωπίζουν. Δεν έχει δικαίωμα να ελπίζει σε κάτι καλύτερο. Να, όμως, που σαν από ένα ξαφνικό θαύμα, το κοριτσάκι που κάποτε τον φρόντιζε, ξαναβρίσκεται στο δρόμο του......

Στην Ελλάδα η κακοποίηση των ιπποειδών δεν έχει τέλος, δεμένα για μέρες μέσα στον καυτό ήλιο χωρίς νερό και τροφή , παρατημένα μέσα στο κρύο, ή όταν τα φορτώνουν και τα χτυπούν . Τα γαιδουράκια αντέχουν μόνο το το 25% του βάρους τους.

Το παστούραμα είναι κακοποίηση , χρησιμοποιείται ακόμα στην ύπαιθρο σε άλογα, γαϊδούρια, κατσίκια και πρόβατα προκειμένου να μην φεύγουν από το χωράφι. Δένουν με σχοινί ή αλυσίδα μπροστινό με πίσω πόδι και ενίοτε δένουν και το κεφάλι.

Το σαμάρι, ή η  σέλα χωρίς σωστή εφαρμογή, λουριά σφιχτά δεμένα ή ακατάλληλα, μπορούν να προκαλέσουν πόνο, πληγές και εσωτερικούς τραυματισμούς σε αυτά τα συμπαθέστατα πλάσματα.

Αυτό που γίνεται στα νησιά με τους τουρίστες να χαζολογούν  και να βγάζουν selfies  αμέριμνοι πάνω στα γαιδουράκια  που  ανεβοκατεβαίνουν όλη την μέρα ασταμάτητα μέσα στον ήλιο  και να τα χτυπάνε κιόλας, είναι έγκλημα.

Ανθρωποι και γαιδούρια

Υπηρετούν τον άνθρωπο και όταν γεράσουν η ανταμοιβή τους είναι να τα παρατούν σε ερημικά μέρη να αργοπεθαίνουν. Τόση βαναυσότητα. Οπως ένα γαϊδουράκι που βρέθηκε στην Πελοπόννησο, με τα πόδια και το κεφάλι του δεμένα μαζί, κάτω από ένα δέντρο, αφημένο  στην τύχη του εκεί για να πεθάνει. 

Για να μην μιλήσουμε και για τα σκυλάκια ή τα κυνηγόσκυλα το τι μαρτύρια περνάνε.

Πότε επιτέλους θα καταλάβουμε ότι τα ζώα δεν είναι παιχνίδια που όταν δεν  μπορούν να μας εξυπηρετήσουν ή οταν τα βαρεθούμε μπορούμε να τα πετάμε χωρίς συνέπειες;;;;;

Στο τέλος  της ταινίας ο  Μπαλταζάρ  έχει τραύμα από πυροβολισμό. Έρχεται ένας βοσκός και ένα κοπάδι. Τα πρόβατα μαζεύονται γύρω από τον Μπαλταζάρ, με τα κουδούνια τους να χτυπούν. Ξαπλώνει και πεθαίνει. 

Αφιερωμένο στα γαιδουράκια και τα άλογα που είναι οι πλέον πιο σκληρά εργαζόμενοι που δικαιούνται έναν καλύτερο κόσμο