Η Επιστροφή των Ελλήνων

 

Από γενέσεως κόσμου έως την Πρώτη ιστορική Ολυμπιάδα του 2.776 Π.Ε

Δημήτρης Βαρδίκος: Εμείς οι Έλληνες
Η νέα χιλιετία είναι η εποχή των Ελλήνων. Ο ελληνικός πολιτισμός συνεχίζει να διαδίδεται ειρηνικά από άκρη σε άκρη του κόσμου και ίσως πιο πέρα προς το Γαλαξιακό σύμπαν. Δεν υπάρχει άνθρωπος στον πλανήτη γη που να μην έχει σπέρμα ή πνεύμα Ελληνικό.
Το σπουδαίo σύγγραμμα του Δ. Βαρδίκου για την Ελλάδα και τους Έλληνες.
Ας το ξαναδούμε με την ενορατική ματιά του ευφυούς Homo Sapiens που στάθηκε όρθιος ατενίζοντας θεούς και ανθρώπους, εδώ σε αυτό τον μεσογειακό χώρο, με ευθυτενή ματιά και σκέψη αστραφτερή και βαθιά.

Ταξιδιώτες του ονείρου οι Έλληνες στην άκρη ενός καραβιού μιας κουπαστής.
ΧΟΡΧΕ ΜΠΟΡΧΕΣ, Αργεντινός λοχοτέχνης «Ολοι οι πολίτες του κόσμου είναι λίγο Ελληνες.»
Η ΓΛΩΣΣΑ ΚΑΙ Η ΓΡΑΦΗ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ
ΠΟΙΑ είναι η διαχρονική πραγματικότητα. Σύμφωνα με τις καταγραφές που έχουν γίνει στον Ηλεκτρονικό Υπολογιστή ΙΒΥΚΟΣ , του πανεπιστημίου ΙΡΒΑΙΝ στην Καλιφόρνια, η Ελληνική γλώσσα είναι η πλουσιότερη από όλες που υπήρξαν ή υπάρχουν στην Γη. Εχουν καταγραφεί 6.340.000 πρωτογενείς λέξεις και 72.220.000 παράγωγες . Κάνοντας μία σύγκριση με την Αγγλική που έχει 498.000 λέξεις και 315.000 τεχνικής ορολογίας από τις οποίες 90% έχουν Ελληνική ρίζα.
ΚΑΘΕ ΛΕΞΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΕΧΕΙ ΑΙΤΙΩΔΗ ΣΧΕΣΗ ΚΑΙ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΝΟΙΑ ΤΟΥ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟΥ Η ΤΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΟΣ ΠΟΥ ΔΗΛΩΝΕΙ.
Η Ελληνική γλώσσα είναι πρωτογενής και άρχισε να διαμορφώνεται εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια στην Αιγαία Γη από τους γηγενείς κατοίκους –Ελληνες.

Η γραπτή επικοινωνία άρχισε πολύ αργότερα, μετά την τελειοποίηση του προφορικού, γιατί οι Ελληνες έδιναν μεγάλη σημασία στην προφορική επικοινωνία. Ξεκίνησε σαν εικονογραφική και σιγά σιγά εξελίχθηκε σε ιερατική, συμνβολική και αργότερα σε φθογγική. Διευρύνεται και τροφοδοτεί εως σήμερα με συνέπεια, σαν μητέρα των γλωσσών, την παγκόσμια διανόηση.
Πολλοί αρχαιολόγοι διατυπώνουν απόψεις με αποδείξεις ότι οι Ελληνες ανακάλυψαν διάφορα συστήματα γραφής και οι άλλοι λαοί τα δανείστηκαν και τα προσάρμοσαν στις γλωσσικέςτους ανάγκες.

Η λέξη Φιλότιμο υπάρχει μόνο στην Ελληνική γλώσσα.

Ο «άνθρωπος στα Ελληνικά ετυμολογείται ώς το όν που κοιτάζει προς τα πάνω (άνω + θρώσκω). Αντίθετα στα Λατινικά ο άνθρωπος είναι «Homo» και ετυμολογείται από το χώμα. 

Το ΟΝ ΠΟΥ ΚΟΙΤΑΖΕΙ ΨΗΛΑ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ ΓΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΕΣ, ΑΛΛΑ ΣΚΕΤΟ ΧΩΜΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΛΑΟΥΣ.
Ας μην ξεχάσουμε και την μουσικότητα της γλώσσας μας και το γεγονός ότι οι Αρχαίοι Έλληνες δεν χρησιμοποιούσαν ξεχωριστά σύμβολα για νότες, αλλά τα ίδια τα γράμματα του αλφαβήτου
«Οι τόνοι της Ελληνικής γλώσσας είναι μουσικά σημεία που μαζί με τους κανόνες προφυλάττουν απο την παραφωνία μια γλώσσα κατ’εξοχήν μουσική, όπως κάνει η αντίστιξη που διδάσκεται στα ωδεία, ή οι διέσεις και υφέσεις που διορθώνουν τις κακόηχες συγχορδίες» Α. ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ.(φιλόλογος και συγγραφέας)

Οι δε ηλεκτρονικοί υπολογιστές θεωρούν την Ελληνική γλώσσα «μη οριακή», δηλαδή ότι μόνο σ’ αυτή δεν υπάρχουν όρια και γι’ αυτό είναι αναγκαία στις νέες επιστήμες όπως η Πληροφορική, η Ηλεκτρονική, η Κυβερνητική και άλλες. Αυτές οι επιστήμες μόνο στην Ελληνική γλώσσα βρίσκουν τις νοητικές εκφράσεις που χρειάζονται, χωρίς τις οποίες η επιστημονική σκέψη αδυνατεί να προχωρήσει.

Γι’ αυτούς τους λόγους οι Ισπανοί ευρωβουλευτές ζήτησαν να καθιερωθεί η Ελληνική ως η επίσημη της Ευρωπαϊκής Ένωσης διότι το να μιλά κανείς για Ενωμένη Ευρώπη χωρίς την Ελληνική είναι σα να μιλά σε έναν τυφλό για χρώματα. 

Οι δικοί μας Ευρωβουλευτές τι ακριβώς κάνουν και με τι ακριβώς ασχολούνται;

Η Ελληνική φωνή κατά την αρχαιότητα ονομαζόταν «αυδή». Η λέξη αυτή δεν είναι τυχαία, προέρχεται από το ρήμα «άδω» που σημαίνει τραγουδώ. Όπως γράφει και ο μεγάλος ποιητής και ακαδημαϊκός Νικηφόρος Βρεττάκος:
«Όταν κάποτε φύγω από τούτο το φώς
θα ελιχθώ προς τα πάνω, όπως ένα
ποταμάκι που μουρμουρίζει.
Κι αν τυχόν κάπου ανάμεσα
στους γαλάζιους διαδρόμους
συναντήσω αγγέλους, θα τους
μιλήσω Ελληνικά, επειδή
δεν ξέρουνε γλώσσες. 

Μιλάνε
Μεταξύ τους με μουσική.»

Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ ΕΧΕΙ ΜΙΑ ΑΞΕΠΕΡΑΣΤΗ ΠΛΗΡΟΤΗΤΑ ΓΝΩΣΗΣ ΠΟΥ ΧΑΡΗ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΟΙ ΔΙΑΝΟΟΥΜΕΝΟΙ Της ΓΗΣ ΠΑΡΑΓΟΥΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΆ ΕΡΓΑ

"Οι Έλληνες του πνεύματος πρέπει επίσης να αναλάβουν την ενημέρωση να πάρουν τον λόγο, ποιητές, λογοτέχνες, φοιτητές, καθηγητές, δημοσιογράφοι, εκδότες ,όλοι οι Έλληνες μαζί, και εμείς που ζούμε εδώ, είναι πρώτιστο και μέγα χρέος μας, για μας που περπατούμε στους χορταριασμένους δρόμους των προγόνων μας ,δίπλα από τα μνημεία, που αφουγκραζόμαστε τους οδυρμούς τους, τις διώξεις τους, τις αγωνίες τους για αυτή την πατρίδα.

Σήμερα, κάθε πνευματικός άνθρωπος μέσα και έξω από την Ελλάδα βλέπει ότι η ανθρωπότητα περνά μεγίστη κρίση, πρωτίστως κρίση πνευματική, κρίση πολιτισμού, και ότι δεν υπάρχει άλλη θεραπεία από την επιστροφή στην Ελλάδα και την Αναγέννησή της.

Γιατί απώτερος σκοπός της της ζωής του ανθρώπου είναι η πνευματική του ανόρθωση Άνω Θρώσκω ,μέσα από την γνώση για να δημιουργήσει καλύτερες κοινωνίες και συνθήκες ζωής σε απόλυτη αρμονία με όλη την πλάση. Αυτή την ανωτερότητα ο άνθρωπος θα την αντιληφθεί και θα την πετύχει μέσα από την πρέπουσα παιδεία, μέσα από την σοφία του Ελληνικού πνεύματος με μέτρο τον Άνθρωπο, θεμελιώνοντας την υποδομή του Ελληνικού οράματος και ξαναβρίσκοντας την χαμένη μας ταυτότητα." Κ. Δημητρουλόπουλος 

Ταξιδιώτες του Απείρου και Επαναστάτες της Συνείδησης
οι Έλληνες φέρνουν πάντα την φλόγα του Προμηθέα
και το Φως ενός αστεριού Αυγερινού
με αύρα Εσπερινού
 νέοι πάντα και στην καρδιά Φοίβοι
έφηβοι παντοτινά!

Για ένα Κόσμο-Κόσμημα

Εμείς οι Έλληνες

Η Ιαχή ενός Έλληνα αεροπόρου

Πάνω σε ένα κοχύλι του Αιγαίου

Απο την Αιγηίδα ...στο Αιγαίο πέλαγος
Ταξίδι εκατομμυρίων χρόνων

Πριν από 20 εκατομμύρια χρόνια περίπου μια ενιαία ξηρά κάλυπτε σχεδόν τον σημερινό ελληνικό χώρο, από το Ιόνιο έως τη Μικρά Ασία και τα νότια της Κρήτης. Αυτή η ξηρά ήταν η Αιγηίδα. Σταδιακά, με την πάροδο εκατομμυρίων ετών, λόγω των γεωλογικών διεργασιών στην περιοχή, η Αιγηίδα αλλού κατακερματίστηκε και αλλού καταποντίστηκε. Η θάλασσα προχώρησε αργά προς το εσωτερικό της Αιγηίδας, ενώ σχηματίστηκαν τεράστιες λίμνες. Τα ψηλότερα σημεία της Αιγηίδας σχημάτισαν τα νησιωτικά συμπλέγματα του Αιγαίου (και αυτό εξηγεί γιατί το Αιγαίο έχει, σε γενικές γραμμές, μικρά βάθη, ενώ το Ιόνιο είναι αρκετά βαθιά θάλασσα


Η Αιγηίδα ήταν το τμήμα της επιφάνειας της γης που περιλάμβανε ολόκληρη τη σημερινή Ελλάδα μαζί με το Αιγαίο πέλαγος και τη δυτική Μ. Ασία. Στις αρχές της Μειοκαίνου περιόδου και στο τέλος της Ολιγοκαίνου δηλαδή πριν από 30 εκ.χρόνια η Αιγηίδα αναδύθηκε από την Τηθύ θάλασσα. 

Το Ιόνιο και το Αιγαίο ήσαν πεδιάδες που τις διέρρεαν ο Αδρίας ποταμός ο οποίος κατερχόταν από τις Άλπεις και ο Αιγαίος που κατέβαινε από τη λίμνη την οποία αποτελούσε τότε ο Εύξεινος. Ανατολικώς της Εύβοιας υπήρχε λίμνη, ενώ λίμνη ήταν και η Θεσσαλία. Στην Αιγηίδα παρουσιάσθηκαν και οι πρώτοι Έλληνες. Τότε, την εποχή του Μειόκαινου, το κλίμα ήταν πολύ πιο θερμό από το σημερινό και την επιφάνεια της Αιγηίδος κάλυπταν εκτεταμένα δάση και σαβάνες που τις διέκοπταν εκτεταμένες λίμνες με γλυκό νερό. Η βλάστηση περιλάμβανε κυρίως ανθοφόρα και κωνοφόρα φυτά, όπως οι κυπαρισσίδες, οι γιγαντιαίες σεκόιες, οι κουνιχάμιες, οι πευκίδες, αλλά και βαλανιδιές, καρυδιές, δαφνίδες, κανελόδενδρα, λεύκες, και πολλά άλλα είδη. Δεν έλειπαν ακόμη τα φοινικόδενδρα, καθώς και πολλά άλλα φυτά της οικογένειας των φοινικίδων. Στο χερσαίο αυτό χώρο έζησαν κατά καιρούς πάρα πολλά είδη ζώων, προβοσκιδωτών, όπως ελέφαντες και δεινοθήρια, σαρκοφάγα, αντιλόπες, γαζέλες, μικρόσωμα ελάφια, καμηλοπαρδάλεις, ιπποπόταμοι, ρινόκεροι, ιππάρια, τρωκτικά, πουλιά και ερπετά. 

Πριν από 2,5 εκ.χρόνια η Αιγηίδα κομματιάστηκε και ύστερα από πολλές καταβυθίσεις σχηματίστηκε το Αιγαίο πέλαγος.

Από την Πανγαία στην Αιγηίδα


Ταξίδι 200 εκατομμυρίων χρόνων
Η υπερήπειρος της Πανγαίας δέσποζε, ως επί το πλείστον από τον Τριαδικό(250-210 εκ.χρόνια), και αυτό το γεγονός επέτρεπε στα ζώα του πλανήτης μας να μεταναστεύσουν από το Νότιο Πόλο στο Βόρειο Πόλο. Η ζωή άρχισε να επαναδραστηριοποιείται μετά τη μεγάλη εξαφάνιση του Περμο-Τριαδικού(290-210 εκ.χρόνια) και πανίδα θερμού νερού αρχίζει να αναπτύσσεται στην μεγάλη θάλασσα της Τηθύος.

Διηγήσεις Αιγηίδος

Από την τροφό Αμάλθεια Αίγα στην καταιγίδα του Αιγαίου
Αίξ, Αίγα, κατσίκα, Αιγαί, Αιγές παλάτι του Ποσειδώνα, Αιγέας πατέρας του Θησέα από την Αίθρα και του Μήδου από τη Μήδεια, Αιγίδα ασπίδα από δέρμα κατσίκας, την φορούσε και η Αθήνα, Αιγίοχος Ζεύς, καταιγίδα όταν βυθίζεται η Γαία στεριά, Αιγιπάν, Αιγιαλός.
Αιγηίδα, ονομάσθηκε στη συνέχεια και η περιοχή της Αττικής, στην οποία διέμεναν οι Αιγείδες, κάτοικοι των 20 δήμων της Αιγηίδος φυλής.
Η Αιγηίδα ήταν η ενιαία ξηρά, που κάλυπτε το Αιγαίο πέλαγος και μεγάλο μέρος της τωρινής ηπειρωτικής Ελλάδας, περίπου πριν 2.000.000 χρόνια. 

Ουσιαστικά, περιλάμβανε σε πολλά σημεία τμήματα εδάφους ολόκληρης της σημερινής Ελλάδας, μαζί με τμήματα του Αιγαίου, που τότε ήταν στην πλειονότητά του ξηρά, και τη δυτική Μικρά Ασία, αλλά σε ενδιάμεσα σημεία της Αιγηίδας υπήρχαν διαμορφωμένα και διάφορα θαλάσσια μέρη ή λίμνες
Η περιοχή της Ευρώπης όπου βρίσκεται η Ελλάδα άλλαξε πολύ και πολλές φορές στο παρελθόν. 

Οι ενδογενείς δυνάμεις που αλλάζουν την επιφάνεια της Γης έδρασαν στην περιοχή μας για πολλά εκατομμύρια χρόνια, προκαλώντας πολλές αλλαγές, ενώ ακόμα και σήμερα οι δυνάμεις αυτές δεν έχουν σταματήσει να δρουν!
Ολόκληρος ο ελληνικός χώρος σχηματίστηκε μαζί με τα υπόλοιπα αλπικά βουνά. Όταν άρχισε η Αλπική Πτύχωση, η περιοχή μας αποτελούσε τον βυθό της Τηθύος θάλασσας. 

Απομεινάρι της Τηθύος είναι η Μεσόγειος θάλασσα. 

Από την αρχή του Μεσοζωικού Αιώνα μέχρι το τέλος του ο βυθός της Τηθύος γέμιζε με ιζήματα από τη διάβρωση-αποσάθρωση μακρινών ορεινών όγκων ή με όστρακα θαλάσσιων ζώων και κελύφη μικροοργανισμών. Τα όστρακα αυτά τα βρίσκουμε συχνά μέσα στα ιζηματογενή πετρώματα ως απολιθώματα.

Με την Αλπική Ορογένεση τα ιζήματα της Τηθύος πτυχώθηκαν και ανυψώθηκαν, δημιουργώντας τα βουνά γύρω από τη Μεσόγειο, μεταξύ αυτών και την Πίνδο. Η ορογένεση ξεκίνησε από τον χώρο της ανατολικής Ελλάδας, «μεταναστεύοντας» στο πέρασμα εκατομμυρίων ετών προς τα δυτικά.
Η Πίνδος δημιουργήθηκε πριν από 35 εκατομμύρια χρόνια περίπου, ενώ τα νησιά του Ιονίου αναδύθηκαν τελευταία από τα νερά. Κατά την ίδια γεωλογική περίοδο έντονη ήταν η ηφαιστειακή δραστηριότητα στη Ροδόπη και στο βόρειο Αιγαίο, ενώ σ’ αυτές τις γεωλογικές διεργασίες οφείλεται ο σχηματισμός σημαντικών κοιτασμάτων βωξίτη στον Παρνασσό.

Η Τηθύς (της Τηθύος) αναφέρεται ως πρόσωπο στην ελληνική μυθολογία.Ήταν μία από τις Τιτανίδες, κόρη του Ουρανού και της Γαίας που έλαβε ως σύζυγο τον αδελφό της, Ωκεανό .

Ο πέμπτος σε διαστάσεις δορυφόρος του πλανήτη Κρόνου, που ανακαλύφθηκε το 1684, ονομάσθηκε Τηθύς από το μυθικό αυτό πρόσωπο. Ολα τα ονόματα απο τα Ομηρικά Επη έχουν δοθεί στις περιοχές αυτού του δορυφόρου απο τη Διεθνή Αστρονομική Ένωση

Ο ΚΡΑΤΗΡΑΣ ΟΔΥΣΣΕΑΣ ,Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ,ΣΤΗΝ ΔΥΤΙΚΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΟΥ ΦΕΓΓΑΡΙΟΥ Τηθύος ΩΣ ΠΑΝΟΠΤΗΣ ΟΦΘΑΛΜΟΣ

ΔΙΑ-ΣΤΗΜΙΚΗ ΟΜΗΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ

Τηθύς (γεωλογία) είναι και ονομασία της αρχαίας μεγάλης εσωτερικής θάλασσας της Γης κατά τον Κρητιδικό Αιώνα, σημερινό και σχετικά μικρό απομεινάρι της οποίας αποτελεί η Μεσόγειος Θάλασσα.

Οταν έγινε ο Τρωικός πόλεμος το Αιγαίο ήταν πέλαγος, γιατί με νήες πλοία πήγαν οι Έλληνες στην Τροία.
Όταν πνίγηκε ο Αιγέας ο πατέρας (επίσης και ο Ποσειδώνας )του Θησέα το Αιγαίο ήταν πέλαγος. Γιατί όμως πνίγηκε;;;;;
Ο Αιγέας όμως είναι εγγονός του Κέκροπα, μυθικός ιδρυτής της πρώτης πόλης των Αθηνών στην Ακρόπολη (που ονομαζόταν Κεκροπία εκείνο τον καιρό). Ο πρώτος αττικός ήρωας και χθόνια θεότητα, παρουσιαζόμενος συνήθως ως διφυής, από τη μέση και πάνω άνθρωπος και από τη μέση και κάτω δράκος. Ήταν κριτής στη φιλονικία Ποσειδώνα – Αθηνάς για την θεϊκή προστασία της πόλης. Προτίμησε την Αθηνά και προκάλεσε την οργή του (μισογύνη) Ποσειδώνα. Οι γυναίκες που ψήφισαν τιμωρήθηκαν με απαγόρευση.
Ήλθε ο Κέκροπας, κροκόδειλος κυβερνήτης με ουρά, από την Αίγυπτο;;;;;
Το όνομα της Αιγύπτου φανερώνει το αντίθετο. Κείται υπτίως της Αιγός και των Αιγών.
Όμως η παρουσία του δράκου με την ουρά του, έστω και κατά το ήμισυ στην ελλαδική γη, δείχνει την επιρροή της παλαιάς ποσειδώνιας εποχής με τα λεμούρια όντα που ακόμη είναι εμφανής.
Τα φωνήεντα όμως σε υπεροχή στη γλώσσα – ομιλία και όχι γρυλλίσματα συμφώνων και μουγκανητών ιερών αγελάδων φανερώνουν ότι αναδύεται μία καινούργια εποχή για την Ελλάδα με τη μορφή του Θησέα Μαθησέα μαθητή κυβερνήτη των Αθηνών ( Αι Αθήναι είναι) και την έξοδο από τον Λαβύρινθο των θεοσοφικών στοών της Λεμουρίας και της Αιγύπτου.

ΕΛΛΑΣ   Ενδελεχής Λίθος Πέτρα και Φως

Η Ελλάδα είναι δεν είναι απλώς μία «χώρα», ένας γεωγραφικός προσδιορισμός. Η Ελλάδα είναι ένα σύστημα αξιών που σφυρηλατήθηκε στον χρόνο με αίμα και ιδρώτα. Με θυσίες και αγώνα. Με την απόλυτη ανθρώπινη υπέρβαση απέναντι στον εξωτερικό εχθρό αλλά και στα τρωτά της ανθρώπινης φύσης.

Ελλάδα είναι η αποθέωση του ανθρώπου, η άνοδος του στις Θείες σφαίρες της Αλήθειας και της Δικαιοσύνης. Η γέννηση και διασπορά του ανθρωπισμού όπου υπάρχουν ανθρώπινες κοινωνίες. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Ελληνικός πολιτισμός είναι η ασπίδα ενάντια στην τυραννία, την μισανθρωπία, την κοινωνική αδικία για κάθε άνθρωπο ανεξαρτήτως φυλής ή τοποθεσίας.


Oι Έλληνες του καινούργιου γαλαξιακού αιώνα, επιστρέφουν πάνω σε ένα κοχύλι  τραγουδώντας.

ΕΛΛΑΣ Ο Κίων του Πνεύματος

"Κρίνα του γιαλού: Μάτια μου σε ψηλό βουνό Θ΄ανέβω μήπως και τα δω, όλα τα νησιά, το Θιάκι και τη Τζιά. Μάνα μου αχ΄τη Αμοργό, και ωσ το Τζάντε το χλωρό, βήματα θεού, σαν κρίνα του γιαλού. Αχ, έλα στη Λευκάδα, νύχτα με φεγγαράδα, να πιάσεις το φεγγάρι με συρτή. Αχ, και στη Σαντορίνη, έλα σαν το δελφίνι το αίμα σου να γίνει θαλασσί."

Τι είναι η Ελλάδα

Η Γέννηση μιας Μελωδίας

Η καρδιά της Γαίας χτυπά στην Ελλάδα

.....Στην καρδιά της Γαίας που βρίσκεται στην Ελλάδα

Στον ΔΡΟΜΟ ΤΩΝ ΛΕΟΝΤΩΝ

"Ο Ερμής αγαπούσε με την χαρακτηριστική του ειρωνεία τους ανθρώπους και ο Ζευς φαινόταν μερικές φορές τρυφερός μαζί τους η Αθηνά ήταν συνέχεια με τους ήρωες της συνένοχη, ο Απόλλων φαινόταν να τους κοιτάζει αδυσώπητα.
Οι Έλληνες έμαθαν να βλέπουν τον εαυτό τους μέσα από τα μάτια του Απόλλωνα και να αισθάνονται το ίδιο αδυσώπητοι. Δεν υπήρχε άσκηση πιο γόνιμη διαυγής και παιδευτική αφού μονάχα εκείνος που γνωρίζει την τέχνη των ορίων μαθαίνει και να την υπερβαίνει. Οι συνέπειες αυτής της θεϊκής θέσης «χωρίς οίκτο» υπήρξαν εξαιρετικές!
Γιατί μαθαίνει κανείς να στηρίζεται στον εαυτό του, να τον ενεργοποιεί
μη αναζητώντας προστάτες και σωτήρες άνωθεν!"

 Από το βιβλίο του Π. Τσιτάτι, "Η πολύχρωμη σκέψη του Οδυσσέα"


Η Χρυσομαλλούσα Συνείδηση  και Οι Περιπέτειες του Φωτός

Από τον Τιτάνα Υπερίωνα στο γιο του τον Ήλιο, η ηλικία του οποίου εκτιμάται στα 5 δισεκατομμύρια και στον εγγονό Φαέθωντα μέχρι τον υπερβόρειο Απόλλωνα, άμα την εμφάνισή του στο νέο είδος των ανθρωπίδων, το homo sapiens επί της κυβέρνησης του αυτοσύσστατου Νοός του Διός.
Οι homo sapiens της Γαίας άρχισαν να μετρούν τον χρόνο και την ηλικία με το ταξίδι του φωτός, την περιφορά της Γης γύρω από τον Ήλιο. 

Αυτό σημαίνει ηλικία, πόσες φορές κάνει κάποιος τον κύκλο γύρω από το κέντρο του φωτός με απουσία ή όχι της συνείδησης.
Τι είναι φως και τι δεν είναι;
Το φως είναι χρόνος, είναι μέτρηση χρόνου. Όταν δεν υπάρχει φως στην μεγάλη Νύκτα, δεν υπάρχει χρόνος.
Το φως είναι η αρνητική εξίσωση του σκότους ή το σκοτάδι είναι ο μεγάλος ύπνος της ασυνειδησίας, ο θάνατος της συνείδησης;
Μετά το πέρας της Δύσης, το φως βυθίζεται σε εσωτερικό πυρ και γίνεται αόρατο. Αυτό στην Δύση Εσπερία το λέμε Εσπερινό. Όταν ανέρχεται με τη ροδοδάκτυλη αυγούλα, στην Ανατολή το λέμε Αυγερινό.
Ο θάνατος η απουσία φωτός, μέγα μυστήριο αλλά και η ζωή η παρουσία φωτός ακόμη μεγαλύτερη.
Οι περιπέτειες του φωτός είναι οι περιπέτειες της συνείδησης με στόχο και προορισμό την ολότητά σε ένα ενσυνείδητο Εαυτό.
Είναι αγών, είναι πρόκληση αλλά είναι και δημιουργία και γιορτή του συνειδέναι. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν είναι ότι πεθαίνουν κάποτε, είναι ότι δεν έχουν ζήσει ποτέ γιατί ποτέ δεν υπήρξαν ενσυνείδητοι. Αυτός είναι και ο χειρότερος θάνατος.

Ποιος είναι ο Απόλλωνας;
Ο Απόλλων είναι το φως της συνείδησης και στο ανθρώπινο σώμα είναι και το σημείο συναρμολόγησης της αντίληψης στο ανθρώπινο κουκούλι αυγό, ανήκει στο ζώδιο του Λέοντα πολικότητα με τον Υδροχόο της Άρτεμης . Είναι οι κάθετες και οριζόντιες μετακινήσεις, χωρίς οίκτο, του σημείου της αντίληψης στο κουκούλι της Γαίας. 

Γεωγραφικά είναι η Ελλάδα, όλα ξεκινάνε και τελειώνουν εδώ στην Ελλάδα που είναι η καρδιά του κόσμου και ο ομφαλός το κέντρο του κόσμου εκεί που συναντήθηκαν οι δύο αετοί που πέταξαν από Δύση και Ανατολή και όχι ο δικέφαλος αετός της Λεμουρίας που νοσταλγούν μερικοί, γιατί έχουμε περάσει στην μετατλαντική εποχή του homo sapiens ανεπιστρεπτί.
Από τους άθλους του Ηρακλή είναι το Λιοντάρι της Νεμέας και από τους Σταθμούς του Οδυσσέα είναι τα Νησί του Ήλιου εκεί που οι ατάσθαλοι σύντροφοι του, τρώνε όλα τα βόδια πειναλέοι και υπερφίαλοι και αμετροεπείς.
Τι σημαίνει να ακούς την καρδιά σου και να βαδίζεις ένα μονοπάτι με καρδιά;
Σημαίνει  πολύ απλά, αυτό, να είσαι κοντά με τον εσωτερικό εαυτό,
να είσαι σε αρμονία με τον εαυτό σου, να τον γνωρίζεις και να μη γίνεσαι ποτέ ξένος με αυτόν ζώντας μια ξένη φορτική ζωή μέσα στις πολύβουες φασαρίες του κόσμου και του Matrix .
Η Λεωφόρος των Λεόντων δεν είναι από τους πιο πολυσύχναστους δρόμους, είναι όμως Λεωφόρος της Συνείδησης της Αυτοσυνείδησης της Αντίληψης και της Υ επιλογής.
Όσοι την έχουν διασχίσει και την περπατήσει δεν έχουνε μετανιώσει ποτέ για αυτές.
Η επιστροφή του Φωτός!




Ήχοι Φωτός

Από την στιγμή της μεγάλης έκρηξης μέχρι τη γέννηση του Απόλλωνος
Όραση σημαίνει φως. Φως σημαίνει συνείδηση, είναι το ταξίδι του Φωτός το ταξίδι της Συνείδησης
Απόλλων σημαίνει αυτοσυνείδηση, για αυτό ο Θεός μιλάει για την αυτογνωσία στον ναό του.
Όταν η συνείδηση παρατηρεί τον εαυτό της σε αυτοπαρατήρηση γεννιέται ο Θεός του Φωτός στην φανερή Δήλο μαζί με την αδερφή του την Άρτεμη.
Δύσκολα γεννιέται, καμία στεριά δεν τον δέχεται γιατί η αυτοσυνείδηση και αυτογνωσία είναι μία δύσκολη υπόθεση, απαιτεί υπευθυνότητα μέτρο αυτοπειθαρχία και αυτογνωσία. Ποιος τα αντέχει όλα αυτά;
Το φως της ημέρας είναι η όραση της δεξιάς πλευράς, ο λόγος λογική ο ήχος η φωνή, τα φωνήεντα το αλφάβητο.
Το φως της νύχτας της Σελήνης Αρτέμιδος και των αστεριών είναι ο ήχος της σιωπής η αυτοπαρατήρηση και ο διαλογισμός.
Όταν κλείνεις τα δύο μάτια του σπηλαίου κρανίου της κεφαλής βλέπεις τα γεγονότα προσωπικά ή συλλογικά με αντικειμενική ματιά αποστασιοποιημένα.
Βλέπεις μέσα στο σκοτάδι, στον χρόνο μπρος και πίσω.
Κάπου εκεί σε αυτό το σπήλαιο, παγίδευσε και ο Ηρακλής το λιοντάρι και το έπνιξε με τα δύο του τα χέρια. Έπνιξε τον άπληστο εγωισμό και κράτησε τη ζωτική δύναμη για να συνεχίζει στην ορθολογική εποχή.
Ο Απόλλων είναι αδελφός με τον Ερμή. Ο Ερμής έφτιαξε τη λύρα και του την χάρισε παίρνοντας το ραβδί. Όταν αγκαλιάστηκαν τα δύο αδέλφια δύο κόσμοι ενώθηκαν, η Συνείδηση που έγινε Αυτοσυνείδηση και ο Λόγος πού έγινε η Λογική Φωνήεντα, Γλώσσα η Ελληνική και Φωτεινή Φωνή.

Ας ακούσουμε τη Φωνή του Φωτός για να βλέπουμε μέρα νύχτα βράδυ πρωί καλά και καθαρά σε όραση διαυγή.

Πόσες φορές γυρίσατε  γύρω απο τον Ηλιο;;;;;;

Εκ του βίου κράτιστόν εστιν υπεξελθείν ως εκ συμποσίου, μήτε διψώντα, μήτε μεθύοντα.
– Το καλύτερο είναι από τη ζωή να αποχωρήσεις όπως από ένα συμπόσιο: ούτε διψασμένος ούτε μεθυσμένος.  Αριστοτέλης

Οι Περιπέτειες του Φωτός

Η Φωνή της Όρασης

Η Λεωφόρος των Λεόντων

Φώς Εκ-Δηλο-μένο

 

ΔΗΛΟΣ» 1927 ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΧΕΙΜΩΝΑΣ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

ΚΑΙ Η ΑΝΑ-ΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ!!!
ίσταμαι = στέκομαι όρθιος ανά = ξανά , άνω= πάνω.
Γιατί η πιο ανήθικη πράξη του ανθρώπου είναι η έλλειψη αυτογνωσίας;;;;;;;;;;;;;
Γιατί καμιά ανθρώπινη ζωή δεν έχει νόημα δεν έχει σκοπό δεν έχει περιεχόμενο χωρίς αυτή την πράξη.
Γιατί χωρίς την κατάθεση μιας τέτοιας πράξης,ο άνθρωπος παραμένει ένα άδειο κέλυφος και ένας «περιπατών νεκρός»που άσκοπα περιφέρεται στην Γη και την πληγώνει την τραυματίζει,μία Ύβρις,μέχρι να φθάσει στο Άδη συνοδευόμενος από τον ψυχοπομπό Ερμή χωρίς καμιά εξαργυρώσιμη κατάθεση στην ζωή του.



Χωρίς το ένδυμα του Ηνίοχου χωρίς να ανεβεί στην Άμαξα κυβερνήτης του Εαυτού του σε αρμονία με τα 4 στοιχεία, η ζωή του είναι ανύπαρκτη, και κανένας «σωτήρας» κανένας «μεσσίας» διαφόρων θρησκειών δεν θα τον σώσει.
ΞΕΝΟΣ με τον εαυτό του είναι σαν να μην έζησε ποτέ. Δεν υπήρξε ποτέ!
Είναι μια σκιά που διαλύεται στο πρώτο φως ενός λαμπερού Ήλιου στην πρώτη ακτίνα του.
Μια ανθρώπινη ζωή δεν μπορεί να ξοδευτεί μόνο στην απόκτηση υλικών αγαθών και μάλιστα σε υπερβολή.
Η γνωριμία του ανθρώπου με τον εαυτό του είναι ένα μακρύ ταξίδι και δύσκολο …και Λαιστρυγόνες και Κύκλωπες θα συναντήσει πολλούς
Όμως είναι και η κορυφαία πράξη του ανθρώπου .
Η ΝΙΚΗ ΤΟΥ!
Χωρίς αυτή δεν υπάρχει ζωή. Δεν υπάρχει λύτρωση. 

Η ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ ΤΟΥ ΑΠΟΛΛΩΝΑ

Αναζητώντας απάντηση στο ΕΡΩΤΗΜΑ
Ποιο είναι το δίκαιο;
Ποιοι είναι οι νόμοι;

1. ΤΟ ΜΕΤΡΟΝ
Το σοφόν το σαφές το ΑΡΙΣΤΟΝ
τόσο σαν αυτογνωστική υπόθεση ενδοσκοπική
όσο και σαν εξωτερική κοινωνική πολιτική και δικαιοσύνη.

Η έλλειψη μέτρου αποτελεί την ΥΒΡΙΝ και την αιτία της εκδήλωσης της Νέμεσης.

2. ΤΟ ΟΡΙΟΝ η υπεράσπιση  και η διεύρυνση του!

Οι Θερμοπύλες ήταν ένα όριο που ο Λεωνίδας έπρεπε να υπερασπίσει και έμεινε.

Δεν είχε δίκιο ο Εφιάλτης.Δεν μπορούσε να παραβεί αυτό το όριο.
Ισχυρίστηκε πως το έκανε για να εκδικηθεί τους Σπαρτιάτες.

Την πατρίδα δεν την προδίδεις ότι και να σου κάνει.
Ακόμη και να σε σταυρώσει ακόμη και να σε καταδικάσει σε θάνατο.
Ο Σωκράτης το δέχτηκε και υπερέβηκε αυτό το όριο συναινώντας στην απόφαση χωρίς παράπονο χωρίς σπαραξικάρδιες δηλώσεις.
Μπορούσε να φύγει και να σώσει την ζωή του. Θα ήταν απόλυτα δικαιολογημένος να το κάνει και να μη θελήσει να γίνει ήρωας.
Μέχρι εκεί όμως είναι το όριο του και το δίκιο του.
Δεν θα ήταν δικαιολογημενος όμως,να καταφύγει στους Πέρσες και να πολεμήσει έμμεσα ή άμεσα εναντίον της Ελλάδος.

3. ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟ
η κορυφαία Πράξη του Ανθρώπου!

Γιατί η πιο ανήθικη πράξη του ανθρώπου είναι η έλλειψη αυτογνωσίας;
Γιατί τοποθετείται στο κέντρο των Δελφών;
Στο κέντρο του ομφαλού τη Γης;
Στο κέντρο της Ελληνικής κοσμοθεώρησης;

Γιατί καμιά ανθρώπινη ζωή δεν έχει νόημα δεν έχει σκοπό δεν έχει περιεχόμενο χωρίς αυτή την πράξη.
Γιατί χωρίς την κατάθεση μιας τέτοιας πράξης,
ο άνθρωπος παραμένει ένα άδειο κέλυφος και ένας «περιπατών νεκρός»
που άσκοπα περιφέρεται στην Γη και την πληγώνει την τραυματίζει,
μία Ύβρις,
μέχρι να φθάσει στο Άδη συνοδευόμενος από τον ψυχοπομπό Ερμή
χωρίς καμιά εξαργυσώσιμη κατάθεση στην ζωή του.
Χωρίς το ένδυμα του Ηνίοχου χωρίς να ανεβεί στην Άμαξα κυβερνήτης του Εαυτού του σε αρμονία με τα 4 στοιχεία, η ζωή του είναι ανύπαρκτη.

Δεν έζησε ποτέ. Δεν υπήρξε ποτέ!
Ήταν μια σκιά που διαλύεται στο πρώτο φως ενός λαμπερό Ήλιου στην πρώτη ακτίνα του.
Μια ανθρώπινη ζωή δεν μπορεί να ξοδευτεί μόνο στην απόκτηση υλικών αγαθών και μάλιστα σε υπερβολή.
Δεν μπορεί να περάσει περιδιαβαίνοντας διαδρόμους και δωμάτια Λαβύρινθου αποστηθίζοντας ξερές γνώσεις χωρίς κατανόηση και συλλέγοντας πτυχία και ντοκτορά.
Ο δρόμος μιας ανθρώπινης ζωής περνά μέσα από την Γνώση και όλες τις πλευρές της και αξιώνεται από την ένωση την σύνδεση τους με έπαθλο τα Φτερά του ανθρώπου.

Γιατί ο θεός τοποθετεί πρώτα αυτό τον νόμο ;
Γνώθι σαυτόν στο ναό του;
Γιατί πρώτα τον άνθρωπο κέντρο τον άνθρωπο και την γνώση και όχι τον θεό;;
Όχι… τον ΕΑΥΤΟ του;
Γιατί δεν μιλάει για το «θεό»;
Γιατί ο Απόλλων στο ναό του δεν δοξάζει τον Θεό δεν περιαυτολογεί;

Γιατί τον ενδιαφέρει ο Άνθρωπος και αυτόν τοποθετεί πρώτο και στο κέντρο
του νησιού του.
Διότι ο θεός του Φωτός δεν θέλει να δημιουργήσει γιους Φαέθοντες.
Δεν θέλει να εγκλωβίσει τον άνθρωπο στην θεολαγνεία να τον κάψει.
Δεν θέλει να του φανερωθεί με αυτόν τον τρόπο να του συστηθεί θεός.
Επιθυμεί την Ελευθερία του ανθρώπου και κρατάει μια απόσταση ασφάλεια μαζί του
Δεν μένει μακριά του να τον αφήσει να παγώσει δεν πλησιάζει πολύ κοντά
να τον κάνει κάρβουνο.
Για να μπορέσει να αναπτυχθεί σωστά και να αρχίσει να ερευνά για τον Εαυτό του.

Η γνωριμία του ανθρώπου με τον εαυτό του είναι ένα μακρύ ταξίδι και δύσκολο …και Λαιστρυγόνες και Κύκλωπες θα συναντήσει πολλούς
Όμως είναι και η κορυφαία πράξη του ανθρώπου .
Η ΝΙΚΗ ΤΟΥ!
Χωρίς αυτή δεν υπάρχει ζωή. Δεν υπάρχει λύτρωση.
Σε αυτή την διαδρομή ο άνθρωπος θα συναντήσει πολλά
και πολλούς θεούς θεές και τέρατα και φαντάσματα.
Και είναι αυτή η διαδρομή που τον κάνει “θεό” και η κατανόηση της
ακόμη και η προσπάθεια της.
Το δελφικό ρητό είναι η πεμπτουσία της ανθρώπινης ζωής
και περιλαμβάνει τα πάντα σε μία οδηγία “νόμο”.
Τα περικλείει.
Τα αγκαλιάζει στοργικά σοφά ενωτικά ενάρετα με μέτρον με αψογοσύνη με αγάπη.
Γιατί περικλείει την Αγάπη την δίνει με ασφάλεια χωρίς τυμπακοκρουσίες και νοσηρότητες. Την εξηγεί.

Ο άνθρωπος που γνωρίζει τον εαυτόν τον αγαπάει τον κυβερνά
Ηνίοχος στην Άμαξα του, αγαπά και τον κόσμο
τον κατανοεί τον προστατεύει τον υπερασπίζεται τον διευρύνει τον ανανεώνει
και αποφεύγει να το στύβει σαν λεμόνι να το εξαντλεί.
Αποφεύγει να το καταστρέφει.
Ο άνθρωπος που γνωρίζει τον εαυτό του δεν μπορεί να γίνει δούλος κανενός δεν μπορεί να προσκυνάει κανένα αλλά δεν μπορεί να γίνει και αφέντης κύριος κανενός ούτε και να επιτρέψει σε κανένα να τον προσκυνήσει σαν θεό.
Ο άνθρωπος που γνωρίζει τον εαυτό τον προσέχει τον γυμνάζει σέβεται το σώμα του που φιλοξενεί το πνεύμα του δεν νιώθει ενοχές γι αυτό δεν το τιμωρεί δεν το σκελετώνει και το αφήνει να γίνει μια μάζα κρεάτων και μόνο.

ΤΟ ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΙΣΧΥΡΟΤΕΡΟ ΑΠΟΛΛΩΝΙΟ ΟΠΛΟ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΦΑΡΜΑΚΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΗ, ΤΟ ΟΠΟΙΟ Ο ΗΡΩΑΣ ΟΦΕΙΛΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙ.

Ο Σωκράτης  στον "ΚΡΑΤΥΛΟ"αναλύει τις Απολλώνιες ιδιότητες που συνοδεύουν την ψυχή του ικέτη με την κάθαρση, την εναρμόνιση, την πρόληψη και την υγεία.
ΚΑΘΑΡΣΗ—— ΔΙΑ ΤΗΣ ΤΟΞΕΥΤΙΚΗΣ ΤΕΧΝΗΣ
ΕΝΑΡΜΟΝΙΣΗ——-ΔΙΑ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ
ΠΡΟΓΝΩΣΗ——- ΔΙΑ ΤΗΣ ΜΑΝΤΙΚΗΣ.
Η Ιατρική, η τέταρτη ιδιότητα του θεού απαιτεί την άσκηση και των τριών πρώτων ενσυνείδητων ενεργειών και που συμβολίζονται αντίστοιχα με το ΤΟΞΟ, ΛΥΡΑ και τον ΤΡΙΠΟΔΑ. Το αποτέλεσμα είναι η Υγεία, φυσική συνέπεια αυτών των τριών. Αθέατος και άνευ συμβόλου η Υγεία δεσπόζει υπέροχος, και παρούσα.

O ΑΠΟΛΛΩΝ ΣΚΟΤΩΝΕΙ ΤΟΝ ΠΥΘΩΝΑ GUSTAVE MOREAU, C.1885

Μόνο ο άνθρωπος που έχει γνωρίσει τον εαυτό του μπορεί να αγαπήσει τον θεό να ενωθεί μαζί του μέσα από αυτή την διαδικασία αυτή την βασανιστική διαδρομή μιας αυτογνωστικής Οδύσσειας.
Γιατί έχει αγαπήσει και τον άνθρωπο
και έχει κατανοήσει σε όλος του το εύρος τι σημαίνει να είσαι Άνθρωπος
να προσπαθείς να γίνεις Άνθρωπος.
Πόσος κόπος πόσος αγώνας πόση μοναξιά πόσες παγίδες πόσες μάχες
αλλά και πόση Δόξα!
Η Δόξα του ΑΝΘΡΩΠΟΥ!

Κράτησα την ζωή μου........Ποίηση: Γιώργος Σεφέρης, ΕΠΙΦΑΝΙΑ, 1937.
Τ᾿ ἀνθισμένο πέλαγο καὶ τὰ βουνὰ στὴ χάση τοῦ φεγγαριοῦ ἡ μεγάλη πέτρα κοντὰ στὶς ἀραποσυκιὲς καὶ τ᾿ ἀσφοδίλια τὸ σταμνὶ ποὺ δὲν ἤθελε νὰ στερέψει στὸ τέλος τῆς μέρας καὶ τὸ κλειστὸ κρεβάτι κοντὰ στὰ κυπαρίσσια καὶ τὰ μαλλιά σου χρυσά· τ᾿ ἄστρα τοῦ Κύκνου κι ἐκεῖνο τ᾿ ἄστρο ὁ Ἀλδεβαράν.

ΕΛ.Ζ.ΙΝ

ΕΛΖΙΝ

ΕΛΖΙΝ

ΑΠΟΛΛΩΝΕΙΑ ΤΕΤΡΑΚΤΥΣ