Ιφιγένεια εν Ταύροις

 

Ιφιγένεια εν Ταύροις σε ελαιογραφία του Άνσελμ Φόιερμπαχ λίγο πριν τη αφήγηση του κακού ονείρου, (1862). Κρατικό Μουσείο της Έσσης

Η Ιφιγένεια εν Ταύροις είναι τραγωδία του Ευριπίδη, συνέχεια της Ιφιγένειας εν Αυλίδι,

Στο ναό της Άρτεμις στην Ταυρίδα γίνονται θυσίες . θυσιάζουν στη θεά  όσους  ξένους συλλαμβάνουν στη χώρα και η Ιφιγένεια, ως ιέρεια, κάνει τον εξαγνισμό των θυμάτων πριν τη σφαγή.

Η Ιφιγένεια έχει δει κακό όνειρο τη νύχτα, ότι πέθανε στο Άργος ο αδελφός της Ορέστης και έχει βγει τώρα το πρωί στον αέρα και στο φως να το διηγηθεί και έτσι να το ακυρώσει.

Φτάνει στο μεταξύ ο Ορέστης με τον Πυλάδη και κατά το χρησμό και την εντολή του Απόλλων/Φοίβος πρέπει να πάρει από το ναό το άγαλμα της θεάς και να το φέρει στην Αθήνα· έτσι θα λυτρωθεί από τη μανία των Ερινύων που τον κυνηγάνε σαν μητροκτόνο. 

Αλλά οι δύο ήρωες συλλαμβάνονται από βάρβαρους ως ιερόσυλοι, που σύμφωνα με δικούς τους νόμους και καθώς ο βασιλιάς της Ταυρίδας, Θόας, μισούσε τους ξένους και τους Έλληνες, έπρεπε να θυσιαστούν.

Ο Ορέστης και ο Πυλάδης  που έχουν συλληφθεί , μπροστά στην Ιφιγένεια 

1766) by Benjamin West

 Προτού λοιπόν θανατωθούν ως θυσία προς τη Θεά Αρτέμιδα, οδηγούνται για εξαγνισμό, στο ναό της Θεάς, από την ιέρεια του ναού. Όμως ιέρεια του Ναού της Θεάς τυγχάνει να είναι η αδελφή του Ορέστη η Ιφιγένεια με την οποία αναγνωρίζονται. Έτσι με τέχνασμα αυτής οι ήρωες και μαζί τους η Ιφιγένεια καταφέρνουν με την βοήθεια της Θεάς Αθηνάς να αποδράσουν αποκομίζοντας και το ιερό ξόανο της Θεάς.

Ο θρήνος της Ιφιγένειας με την αναφορά του στη σχέση Ύβρις- Άτη της γενιάς της και με την παραφορά για την προσωπική της τύχη και την ένταση που προκαλεί το όνειρο σε συνδυασμό και με του χορού τη σύμπραξη είναι από τα πιο λυρικά και ωραιότερα μέρη της τραγωδίας ή ακόμα και άλλων τραγωδιών. (στροφές 205-235 και 392-465)

«Ξένη τώρα στ΄άξενα του Πόντου τ΄αγριόμερα χωρίς πατρίδα, απάντρευτη χωρίς παιδιά και φίλους απ΄ όλους ξεχασμένη! Ούτε την Ήρα τραγουδώ ούτε της Αθηνάς και των Τιτάνων τις μορφές στον αργαλειό υφαίνω! Τώρα την αιματόλουστη την όλο κλάματα σφαγή των ξένων ευλογώ που μαύρο δάκρυ χύνουνε σαν τους φορώ στεφάνια. Αχ! Ορέστη μου που βρέφος τότε σ΄άφησα στο βυζί της μάνας τρυφερό βλαστάρι που ήταν να γίνεις βασιλιάς στο Άργος για σένα κλαίω».

Η Ιστορία της Κριμαίας

Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, που μας δίνει τις πρώτες πληροφορίες για την περιοχή, πρώτοι κάτοικοι της Κριμαίας υπήρξαν οι Κιμμέριοι, λαός που κατοικούσε στον Καύκασο. Ένα παρακλάδι των Κιμμερίων υπήρξαν οι Ταύροι, ένα βαρβαρικό φύλο, που μισούσε τους Έλληνες και τους σκότωνε, όπου τους έβρισκε. Πάντως, από τους Ταύρους πήρε το πρώτο της όνομα η Κριμαία, ενώ στην περιοχή αυτή εκτυλίσσονται δύο από τις τραγωδίες του Ευριπίδη, η «Ιφιγένεια εν Αυλίδι» και η «Ιφιγένεια εν Ταύροις».

Η ιστορία της Κριμαίας ξεκινά γύρω στον 5ο αιώνα π.Χ., όταν ιδρύθηκαν πολλές ελληνικές αποικίες κατά μήκος των ακτών της. Το σημερινό της όνομα έχει μογγολική προέλευση, ενώ οι αρχαίοι Έλληνες την ονόμαζαν Ταυρίδα ή Ταυρική Χερσόνησο...Αζοφική Θάλασσα, τη Μαιώτιδα Λίμνη των αρχαίων Ελλήνων.

Το 1783, η Οθωμανική Αυτοκρατορία ηττήθηκε από τη Μεγάλη Αικατερίνη. Η Κριμαία παραχωρήθηκε στη Ρωσία από την Οθωμανική Αυτοκρατορία σύμφωνα με τις προβλέψεις της Συνθήκης ειρήνευσης. Μετά από δύο αιώνες συγκρούσεων, ο ρωσικός στόλος είχε καταστρέψει το οθωμανικό ναυτικό και ο ρωσικός στρατός είχε προκαλέσει μεγάλες ήττες στις οθωμανικές χερσαίες δυνάμεις. Η Συνθήκη του Κιουτσούκ-Καϊναρτζή που ακολούθησε, ανάγκασε την Υψηλή Πύλη να αναγνωρίσει τους Τατάρους της Κριμαίας ως πολιτικά ανεξάρτητους. Η ενσωμάτωση της Κριμαίας στη Ρωσική Αυτοκρατορία από τη Μεγάλη Αικατερίνη το 1783 αύξησε τη δύναμη της Ρωσίας στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας. Η Κριμαία ήταν το πρώτο μουσουλμανικό έδαφος που αφαιρέθηκε από την κυριαρχία του σουλτάνου. Τα σύνορα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας συρρικνώνονταν σταδιακά για άλλους δύο αιώνες και η Ρωσία θα προωθούσε τα σύνορά της δυτικά προς το Δνείστερο

Ο Κριμαϊκός Πόλεμος

Ο Κριμαϊκός πόλεμος (1853–1856), μια σύγκρουση που διεξήχθη μεταξύ της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και μιας συμμαχίας της Γαλλικής Αυτοκρατορίας, της Βρετανικής Αυτοκρατορίας, της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, του Βασιλείου της Σαρδηνίας και του Δουκάτου του Νασάου, ήταν μέρος ενός μακροχρόνιου ανταγωνισμού μεταξύ των μεγάλων ευρωπαϊκών δυνάμεων για επιρροή στα εδάφη της παρακμάζουσας Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. 

Η Ρωσία και η Οθωμανική Αυτοκρατορία προχώρησαν σε πόλεμο τον Οκτώβριο του 1853 για τα δικαιώματα της Ρωσίας να προστατεύουν τους Ορθόδοξους Χριστιανούς.

Ρωσικός εμφύλιος πόλεμος 
Μετά τη Ρωσική Επανάσταση του 1917, η στρατιωτική και πολιτική κατάσταση στην Κριμαία ήταν χαοτική όπως στη υπολοιπη Ρωσία. Κατά τη διάρκεια του ρωσικού εμφυλίου πολέμου που ακολούθησε, η Κριμαία άλλαξε χέρια πολλές φορές και ήταν για κάποιο καιρό προπύργιο του αντι-Μπολσεβίκου Λευκού Στρατού. 

Όταν συντρίφτηκε η αντίσταση, περίπου  50.000 Λευκοί αιχμάλωτοι πολέμου και πολίτες εκτελέστηκαν συνοπτικά με πυροβολισμό ή κρέμασμα μετά την ήττα του στρατηγού Βράνγκελ στο τέλος του 1920. μία από τις μεγαλύτερες σφαγές στον εμφύλιο πόλεμο.

Από τις διώξεις του Στάλιν τη δεκαετία του 1930, οι Έλληνες δεν γλύτωσαν , υπέστησαν τέτοιες διώξεις. που ταα εδάφη τους χάθηκαν κατά τη διαδικασία της μετατροπής της ιδιοκτησίας γεωργικών εδαφών σε κολλεκτίβες, χωρίς μισθολογική αποζημίωση των αγροτών. Τα σχολεία που δίδασκαν ελληνικά έκλεισαν και η ελληνική λογοτεχνία καταστράφηκε, επειδή οι Σοβιετικοί θεωρούσαν τους Έλληνες «αντεπαναστάτες» λόγω των δεσμών τους με το καπιταλιστικό κράτος της Ελλάδας και τον ανεξάρτητο πολιτισμό τους.

.

Ο Στάλιν στο πολεμικό πλοίο "Κόκκινη Ουκρανία", στην ακτή της Κριμαίας κοντά στο χωριό Mukhalatka, 1929

18 Μαΐου 1944, ολόκληρος ο πληθυσμός των Τάταρων της Κριμαίας εκτοπίστηκε βίαια στο " Sürgün " (όπως αποκαλούν οι Τάταροι της Κριμαίας την εξορία) από  τον Στάλιν  γιατί είχαν συνεργαστεί με τις ναζιστικές δυνάμεις κατοχής και είχαν σχηματίσει φιλο-γερμανικές Ταταρικές Λεγεώνες

Η ιστορική Διάσκεψη του 1945 και τις οκτώ ημέρες που άλλαξαν τον μεταπολεμικό κόσμο

Ο Τσόρτσιλ ήθελε να κρατήσει όρθιο το γόητρο της Βρετανική Αυτοκρατορίας, Ο Ρούζβελτ απέσπασε τη συμφωνία του Στάλιν για την πολυπόθητη ίδρυση ενός οργανισμού Ηνωμένων Εθνών  ΟΗΕ  στην θέση του χρεοκοπημενου οργανισμου Ηνωμένων εθνών και την είσοδο των Σοβιετικών στον πόλεμο κατά της Ιαπωνίας Ο Στάλιν είχε την πιο καθαρή ματιά για το τι ήθελε στη Γιάλτα – πάνω απ’ όλα, τη δημιουργία κρατών δορυφόρων πέριξ της Σοβιετικής Eνωσης. Είχε πει  στον Υπ. Εξωτερικών  τον Μολότοφ, ότι δεν θα παραχωρούσε τίποτε. Και το πέτυχε   

Ηταν η περίπτωση της Ανατολικής Ευρώπης, όπου ο σοβιετικός ηγέτης τούς εμπόδισε και στην πραγματικότητα τους ξεγέλασε. Η Ανατολική Ευρώπη θα έπρεπε να περιμένει την ελευθερία περίπου πενήντα χρόνια.

Αν και οι Ρούζβελτ και Τσόρτσιλ απέσπασαν την υπογραφή του, ύστερα από πολύωρες διαπραγματεύσεις, για τη Διακήρυξη της Απελευθερωμένης Ευρώπης - η οποία θεωρητικά εγγυόταν ελεύθερες και δίκαιες εκλογές στα ανατολικά εδάφη -, δεν μπορούσαν να την επιβάλουν πρακτικά, παρά μόνο αν πήγαιναν σε πόλεμο με τη Σοβιετική Ενωση, κάτι που ήταν αδιανόητο. Δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτε, λοιπόν, όταν ο Στάλιν την παραβίασε εγκαθιστώντας, μόλις λίγες εβδομάδες μετά τη Διάσκεψη, σοβιετικό καθεστώς στη Ρουμανία.
Μετά τη Γιάλτα ο Τσόρτσιλ και ο Ρούζβελτ υποστήριζαν ότι πέτυχαν το καλύτερο δυνατό για την Πολωνία. Ωστόσο, οι Πολωνοί της Βρετανίας - έδρα της εξόριστης κυβέρνησης - και των ΗΠΑ αισθάνθηκαν προδομένοι. Πολλοί πολιτικοί, δημοσιογράφοι και μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης συμφώνησαν μαζί τους.

Οσο για την Ελλάδα ο Τσώρτσιλ ήταν αποφασισμένος να μην αναλάβουν οι κομμουνιστές την εξουσία στην Ελλάδα. Γιατί συρθήκαμε στον εμφύλιο λοιπόν και σκοτωνόμαστε μεταξύ μας, αφού ήταν όλο προαποφασισμένα , ο κόσμος είχε ήδη μοιραστεί.

Ο Ρούζβελτ και ο Τσόρτσιλ γνώριζαν σίγουρα τις ακρότητες του Στάλιν, από τη βίαιη κολεκτιβοποίηση των αγροτών ως τα πολιτικά πογκρόμ και τις δίκες - παρωδία, στα μέσα και τα τέλη της δεκαετίας του 1930. Στην πρώτη του συνάντηση με τον Στάλιν, τον Αύγουστο του 1942, ο Τσόρτσιλ μάλιστα τον είχε προβοκάρει σε σχέση με όλα αυτά, όπως και τη δολοφονία του Τρότσκι. Στη Γιάλτα, ωστόσο, και οι δύο ακολούθησαν την οδό του πραγματισμού: έπρεπε να συνεργαστούν με τον ηγέτη της ανερχόμενης υπερδύναμης για να συντρίψουν τον Χίτλερ. Οπότε ήταν «business as usual».

Πολύ σημαντικό ιστορικό γεγονός , το ότι Ο Στάλιν διάλεξε και επέβαλε τον τόπο της διάσκεψης , Για τον Στάλιν όμως ήταν εξαιρετικά σημαντικό να γίνονταν η Διάσκεψη επί σοβιετικής επικράτειας για να μπορεί ως οικοδεσπότης να έχει συνεχώς τα ηνία στο χέρι.

Με επιλογή του τόπου της Διάσκεψης τη Γιάλτα, ούτε ο Ρούσβελτ αλλά ούτε και ο Τσόρτσιλ ήταν ικανοποιημένοι. Ο βαριά άρρωστός αμερικανός πρόεδρος έπρεπε να διανύσει 11.000 χιλιόμετρα με το πλοίο και το αεροπλάνο για να φτάσει εκεί. Από τον βρετανό πρωθυπουργό μεταφέρεται η δήλωση ότι «χειρότερο τόπο δεν μπορούσε να βρει κανείς, ακόμη και μετά από 10 χρόνια αναζήτησης». Για τον Στάλιν όμως ήταν εξαιρετικά σημαντικό να γίνονταν η Διάσκεψη επί σοβιετικής επικράτειας για να μπορεί ως οικοδεσπότης να έχει συνεχώς τα ηνία στο χέρι. Φρόντισε να υπάρχουν τηλέγραφοι και τηλέφωνα υψηλής συχνότητας. Για να παρακολουθεί τα λεγόμενα ξένων αντιπροσωπειών, διέταξε να τοποθετηθούν μικρόφωνα στους θάμνους του ανακτόρου. Για την περίπτωση έκτακτης ανάγκης ετοιμάστηκε ακόμη και ειδικό καταφύγιο. «Από την άλλη πλευρά Ρούσβελτ και Τσόρτσιλ ήξεραν με ποιον είχαν να κάνουν» λέει ο ιστορικός Βίλφριντ Λοτ, ειδικός σε θέματα ανατολικής Ευρώπης στο Πανεπιστήμιο Ντούισμπουργκ – Έσεν. «Ο απίστευτα βίαιος σοβιετικός δικτάτορας ήθελε να επεκτείνει την επιρροή του στην Ευρώπη. Και δεν είχαν αυταπάτες»

 

«Οκτώ μέρες στη Γιάλτα»  της αγγλίδας ιστορικού Νταϊάνα Πρέστον.

Γιατί άφησαν εκτός Γιάλτας τον Σαρλ ντε Γκολ και πώς αντέδρασε ο τελευταίος;

Κατ' αρχάς συμφώνησαν ομόφωνα να τον αφήσουν εκτός. Ολοι τους αντιπαθούσαν και δεν εμπιστεύονταν τον γάλλο ηγέτη. Ο Τσόρτσιλ τον αποκαλούσε «σχεδόν ανυπόφορο», θεωρώντας τον στενόμυαλο, υπερφιλόδοξο και καταπιεστικό. Ο Ρούζβελτ ήταν πεπεισμένος ότι ο Ντε Γκολ αντιπαθούσε τους Αμερικανούς και τους Βρετανούς και «στην πρώτη ευκαιρία θα πρόδιδε και τους δύο». Ο Στάλιν απεχθανόταν τη Γαλλία επειδή παραδόθηκε στη ναζιστική Γερμανία το 1940 και απορούσε πώς ο Ντε Γκολ θα απαιτούσε ίσα δικαιώματα με τους άλλους Συμμάχους με μια θέση στο τραπέζι της Διάσκεψης. Ο ίδιος ο Ντε Γκολ ποτέ δεν συγχώρησε το γεγονός ότι δεν προσκλήθηκε. Η καχυποψία του γι' αυτό που θεωρούσε αγγλοαμερικανική ηγεμονία αυξήθηκε. Αυτή άλλωστε οδήγησε στην απόσυρση της Γαλλίας από το στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ το 1966 και στο απόλυτο βέτο το 1963, όπως και το 1967, για την είσοδο της Βρετανίας στην ΕΟΚ.

Οι σημερινές καρικατούρες

Η Νέα συνθήκη θα γίνει σε ένα πολύ ιδιαίτερο μέρος  και θα σηματοδοτήσει την αυγή  ενός Νέου Πολιτισμού  με την εξέλιξη του Homo Sapiens

 Πολίτες όλου του κόσμου ενωθείτε για νέες Πολιτείες.

ΜΙΑ ΑΛΛΑΓΗ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΣΥΝΤΕΛΕΙΤΑΙ μπροστά στα μάτια μας

Οταν έφθασαν τα δύο αδέλφια στην Αθήνα  με την βοήθεια της Αθηνάς, ο Ορέστης έκτισε ιερό της Αρτέμιδος στις Αλές, κοντά στη Βραυρώνα, με εντολή του Απόλλωνα όπου και εναπόθεσε το άγαλμα. Η Ιφιγένεια παρέμεινε ιέρεια της θεάς  εκεί.

Η Ιφιγένεια και το άγαλμα της Θεάς Αρτέμιδος

Hey you,

 out there in the cold
Getting lonely, getting old

Hey you, would you help me to carry the stone?
Open your heart, I'm coming home

Hey you, don't tell me there's no hope at all
Together we stand, divided we fall

Hey you, don't help them to bury the light
Don't give in without a fight

Ο Α΄ Ουκρανικός Πόλεμος

New York (Μέρος 1ον)

 

Το λιμάνι της Ν. Υόρκης, με το άγαλμα της Ελευθερίας 1892.

Οι πρώτες αποστολές στην σημερινή περιοχή της Νέας Υόρκης έγιναν το 1524 και το 1609. 

Από το 1610 ξεκίνησαν Ολλανδοί έμποροι ένα επικερδές εμπόριο γούνας με τους εκεί  Ινδιάνους. Στις 27. 3. 1614 ιδρύθηκε η εταιρεία των Καινούριων Κάτω Χωρών. 

Οι πρώτοι άποικοι άρχισαν να φθάνουν στην Νέα Υόρκη το 1624 και ήταν Ολλανδοί. Το 1626 αγοράστηκε το νησί Μανχάταν από τους Ινδιάνους για 24 δολάρια και έτσι εγκαταστάθηκαν περισσότεροι Ολλανδοί. Η νέα αυτή αποικία πήρε το όνομα Νέο Αμστερνταμ.  

Το νησί του Μανχάταν ήταν πλούσιο με άφθονη γη για καλλιέργεια και περιβαλλόταν από νερό, το Minuit το θεώρησε ως μια προνομιακή τοποθεσία για μια τέτοια προσπάθεια. Οι Ολλανδοί είχαν εμπλακεί σε τεράστιες ποσότητες εμπορίου με πολλές ιθαγενείς φυλές της περιοχής. 

ο Lenape , Οι Lenni Lenape και οι άνθρωποι του Delaware ,  είναι ένας αυτόχθονος πληθυσμός των Βορειοανατολικών Δασών , που ζουσαν στην Αμερική και τον Καναδά. Η ιστορική τους επικράτεια περιλάμβανε το σημερινό βορειοανατολικό Ντέλαγουερ , το Νιου Τζέρσεϋ και την ανατολική Πενσυλβάνια κατά μήκος τηςαπορροής του ποταμού Ντέλαγουερ , την πόλη της Νέας Υόρκης , το δυτικό Λονγκ Άιλαντ και την κοιλάδα του Κάτω Χάντσον.Lenni» που σημαίνει «γνήσιος, αγνός, αληθινός, πρωτότυπος» και Lenape, που σημαίνει «αρχαίοι».Οι Algonquians που εγκαταστάθηκαν στα Βορειοανατολικά Δάση θα γίνουν τελικά γνωστοί ως Lenni Lenape. Είναι οι πρώτοι ορίτζιναλ   Νεουορκέζοι

Εδώ

19.000χρόνια  εποχή των παγετώνων οι πρώτοι κάτοικοι  της Ν.Υορκης ήταν τα μαμούθ

Την κορυφή της Εποχής των Παγετώνων, το φύλλο πάγου Laurentide θα έφτανε το μέγιστο πάχος των 2.000 ποδιών - καλύπτοντας ακόμη και τα ψηλότερα σημερινά κτίρια
Εδώ

Οταν οι άποικοι αγόρασαν το Μανχάτταν από τους αυτόχθονες Ινδιάνους για 24 δολάρια

 και κάτι χάνδρες με καθρεφτάκια

Αγορά του νησιού Μανχάταν από τον Peter Minuit, Σεπτέμβριος 1626. Λάδι σε καμβά από την Αμερικανική Σχολή

Στον 18ο αιώνα η Νέα Υόρκη συμμετείχε έντονα στον Αγώνα της Ανεξαρτησίας των Αμερικανών όπου οι Αμερικάνοι αντιστάθηκαν στους Άγγλους και στους φόρους τους. Το 1776 έγινε το κυρίως καταφύγιο του Τζόρτζ Ουάσινγκτον. Το 1783 οι τελευταίοι Άγγλοι εγκατέλειψαν την Νέα Υόρκη, καθώς αναγνωρίστηκε η Ανεξαρτησία της Αμερικής. Από το 1788 ως το 1790 η Νέα Υόρκη ήταν η πρωτεύουσα των (τότε) Η.Π.Α. Το 1792 ιδρύθηκε το Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης

Wall Street, γύρω στο 1872

Στις αρχές του 19ου αιώνα η πόλη άρχισε να μεγαλώνει όσο ποτέ πριν. Το 1811 κατασκευάστηκαν σε ολόκληρο το Μανχάταν δρόμοι. Το 1825 εγκαινιάστηκε το κανάλι της λίμνης Ήρι, και έτσι οι Μεγάλες Λίμνες συνδέονταν με την Νέα Υόρκη και τον Ατλαντικό Ωκεανό. Η Νέα Υόρκη έγινε το επίκεντρο του αμερικανικού κράτους. Στα μέσα του 19ου αιώνα ξεκίνησαν τα σχέδια για ένα μεγάλο κεντρικό πάρκο, το Σέντραλ Παρκ. 

 Το 1866 αυτό το τεράστιο πάρκο ήταν έτοιμο. Στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα αυξήθηκε πάρα πολύ η μετανάστευση στην Νέα Υόρκη. Κυρίως μετανάστευαν Ιρλανδοί, Ιταλοί και Γερμανοί με την ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο. Η εγκληματικότητα όμως ήταν μεγάλη και οι συνθήκες ζωής για τους νεοφερμένους αποίκους πολύ άσχημες.

Ήδη στο πρώτο μισό του 20ού αιώνα, η Νέα Υόρκη έγινε το κέντρο του διεθνούς εμπορίου και της βιομηχανίας. Ωστόσο, η παγκόσμια οικονομική κρίση του 1929, επηρέασε πολύ βαθιά την πόλη (κραχ). Το ποσοστό ανεργίας αυξήθηκε στο 25%. Η κατάσταση άρχισε να βελτιώνεται το 1933. Τότε άρχισαν να χτίζονται οι πρώτοι ουρανοξύστες. Μετά τον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο παρατηρήθηκε νέα οικονομική ύφεση. Η μεσαία αστική τάξη μετακινήθηκε στα προάστια και η βιομηχανία παρήκμασε.

Μετά το 1980 άρχισε μία μεγάλη οικονομική ανάπτυξη. Η Γουόλ Στριτ, όπως αποκαλείται το Χρηματιστήριο της πόλης, που εδρεύει στον ομώνυμο δρόμο, έγινε και πάλι παγκόσμια δύναμη. Παράλληλα σημειώθηκε σημαντική μείωση της εγκληματικότητας με τη φιλοσοφία της "μηδενικής ανοχής" του τότε Δημάρχου Ρούντι Τζουλιάνι.

Στις 11 Σεπτεμβρίου του 2001, η Νέα Υόρκη επλήγη από τρομοκρατικό χτύπημα. Οι Δίδυμοι Πύργοι, το επονομαζόμενο Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου (World Trade Center), χτυπήθηκαν από δύο μεγάλα επιβατηγά αεροσκάφη. Το αποτέλεσμα ήταν οι Πύργοι να καταρρεύσουν και να χάσουν την ζωή τους συνολικά 3.000 άνθρωποι. Εδώ


Οι συμμορίες της Νέας Υόρκης είναι το θαυμάσιο έργο του Μάρτιν Σκορσέζε, ταινία του (2002) γυρισμένη με παραδοσιακό τρόπο χωρίς εφέ. 

Αναφέρεται στο βιβλίο του Χέρμπερ Άσμπουρι, το οποίο περιγράφει πραγματικά γεγονότα.

Στις αρχές του 1860 κι ενώ η Αμερική υπέφερε από τον εμφύλιο πόλεμο, στη Νέα Υόρκη μια άλλη μάχη ξεκινούσε. Στα «Πέντε Σημεία» (Five Points) της Νέας Υόρκης οι συγκρούσεις των ντόπιων (γεννημένοι στην Αμερική απόγονοι Άγγλων προτεσταντών μεταναστών) με τους Ιρλανδούς και Ιταλούς μετανάστες έκανε την περιοχή πολύ επικίνδυνη. ( Σε λίγο και στην Ευρώπη)
Οι συμμορίες της Νέας Εποχής είναι οι οργανώσεις που δημιουργήθηκαν μετά τον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο και στο τέλος της Παλαιάς Εποχής. Κάποιες από αυτές πολύ γνωστές, όπως το ΝΑΤΟ Atlandian doys, το ΔΝΤ money rodents, η ΕΕ big Cyklops, ο ΟΗΕ some thieves, και οι άγνωστες πολυεθνικές golden boys

«Όταν κάποιος μου αρπάξει το πορτοφόλι, του κόβω το χέρι. Όταν με προσβάλει, του κόβω τη γλώσσα. Και όταν τραβήξει πιστόλι, του κόβω το κεφάλι και το περιφέρω στους δρόμους για να το δουν όλοι. Ο φόβος, φίλε μου, σε κρατάει ζωντανό και αδιαφιλονίκητο αρχηγό».

Μπιλ Πουλ ο χασάπης κλπ αρχηγοί νέων οργανώσεων και παλαιών.

Dead Rabbits, the Bowery Boys, και οι Forty Thieves, …τα πραγματικά ονόματα των συμμοριών της ΝΥ





Νέα Υόρκη: Μια Βαβυλώνα τρίτης κατηγορίας. H.L. Mencken,

Το Εβόρακο ήταν οχυρό και αργότερα πόλη στη ρωμαϊκή επαρχία της Βρετανίας . Στην ακμή της ήταν η μεγαλύτερη πόλη στη βόρεια Βρετανία και πρωτεύουσα της επαρχίας. Η τοποθεσία παρέμεινε κατειλημμένη μετά την παρακμή της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και τελικά εξελίχθηκε στη σημερινή πόλη York , καταλαμβάνοντας την ίδια τοποθεσία στο Βόρειο Γιορκσάιρ της Αγγλίας .
Eboracum προέρχεται από το Common Brittonic *Eburākon , που σημαίνει « τόπος δέντρου πουρνάρι ».

17ο αιώνα, οι Άγγλοι κατέλαβαν το βορειοαμερικανικό έδαφος της Νέας Ολλανδίας και το κύριο λιμάνι της, το Νέο Άμστερνταμ, και ονόμασαν και τα δύο Νέα Υόρκη προς τιμή του Ιακώβου, Δούκα της Υόρκης

Ο σταθερούλης Κωνσταντίνος Ρωμαίος Ιλλυριός μιθραϊστής στέφεται αυτοκράτορας της πολυεθνικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ελεώ Σταυρού, στο Εβόρακον των ιταμών της Νέας Τροίας κατά Βρούτο, εγκαινιάζοντας την άνοδο του χριστιανισμού στην εξουσία και μεταφέροντας συμπρωτεύουσα κοντά στην προγονική Παλαιά Τροία.
Βάζοντας χέρι και πόδι στη Δύση και Ανατολή, η Ανατολική και Δυτική Ρώμη του Αινεία
Το τι, ειρήνη αγάπη ελευθερία δικαιοσύνη ομορφιά παιδεία γνώρισε η γη και οι κάτοικοι της επί της εξουσίας του χριστιανισμού και στο όνομα του καλού Θεού που εκπροσωπούσε, είναι τοις πάσι γνωστό. Τρόμος δουλεία αμορφωσιά συνεχείς πόλεμοι για την εξουσία, ασχήμια και θρησκευτική δικτατορία.
Μετά από δέκα περίπου αιώνες και στο τέλος του ύστερου χριστιανικού Μεσαίωνα θα αναζητήσουν νέους πόρους στην παρθένο Ήπειρο της παλιάς Ατλαντίδος διασχίζοντας στο νεο Ατλαντικό Ποσειδώνιο Ωκεανό.
Αφού ρημάξανε τα πάντα στην Ευρώπη, πάπες πατριάρχες βασιλείς φεουδάρχες και αυτοκράτορες θα συνεχίσουν και την μισαλλόδοξη θρησκευτική πορεία στην αθώα Ήπειρο και οι αυτόχθονες ιθαγενείς θα γνωρίσουν τον χριστιανικό θεό του ελέους.
Οραματίζονται νησιά του βασιλιά του Σολομώντα, βλέπε Φράνσις Μπέικον Νέα Ατλαντίδα με το μανδύα της ανερχόμενης μασονίας. Θα ανθίσουν όλες οι συμμορίες αιρέσεις, τα κεφάλια της Λερναίας Ύδρας του χριστιανισμού με αποκορύφωμα το συνονθύλευμα της θεοσοφίας και την ίδρυσή τους από την Μπλαβάτσκι και τον συνταγματάρχη Όλκοττ.
Οι μεγάλοι πόλεμοι του 20ου αιώνα θα τους δώσουν το πρόσχημα και τη δικαιολογία για την δημιουργία μεγάλων αδηφάγων οργανισμών σε μία νέα ιεραρχία ΟΗΕ ΝΑΤΟ, Βορειοατλαντική συμμαχία ΔΝΤ και το χρηματιστήριο της Wall Street.
Ο θεοσοφιστής Άτλας με τις νέες αυτοκρατορίες αποικιών να ζήσει σε βάρος των πολιτών της γης τάζοντας τους την Αθανασία με τα Μήλα των Εσπερίδων και ο Ηρακλής θα είναι δεσμευμένος να κουβαλά τον ουρανό στα νέα θρησκευτικά οικονομικά ιερατεία.
Υπάρχει το άγαλμα του Κωνσταντίνου Α΄ στο Evoracum (Εβόρακον), νυν York (Υόρκη), όπου ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας.
Η λέξη προέρχεται την λατινική λέξη Constantia που σημαίνει σταθερότητα. Η κατάληξη -ίνος (-inus) είναι υποκοριστικό (το αντίστοιχο -άκης της νεοελληνικής).
Η ιστορία του Γιορκ ξεκινά από την απόβαση των Ρωμαίων στα Βρετανικά Νησιά. Το 71 μ.Χ. ο Ρωμαίος διοικητής του Λονδίνου Κουίντος Πετίλλιος Κεριάλης έστειλε την 9η Λεγεώνα να εισβάλει στην περιοχή της κελτικής φυλής των Βριγάντων. Οι Ρωμαίοι εξεδίωξαν τους Βρίγαντες και εγκατέστησαν στη συμβολή των δύο ποταμών ένα οχυρό. Οι ως τότε «απολίτιστοι» και τραχείς κάτοικοι της περιοχής άρχισαν σταδιακά να εκλατινίζονται και στα μέσα του 2ου μ.Χ. αιώνα γύρω από το οχυρό αναπτύχθηκε μια μικρή πόλη, καθώς τεχνίτες και έμποροι άρχισαν να εγκαθίστανται εκεί λόγω της προστασίας που προσέφερε η φρουρά του οχυρού, που αριθμούσε 6.000 άνδρες. Ο ποταμός Ουζ αποτελούσε οδό μεταφοράς εμπορευμάτων και σύντομα στην πόλη αναπτύχθηκε αγορά. Οι Ρωμαίοι ονόμασαν την πόλη Εβόρακο (Eboracum)[4], το οποίο πιθανώς μεταφράζεται ως «η περιοχή με ίταμους».

Η σημασία της πόλης για τους Ρωμαίους ήταν τόσο μεγάλη, που κατασκεύασαν σε αυτή ανάκτορο στο οποίο διέμεινε ο Σεπτίμιος Σεβήρος κατά την περίοδο 209 – 211. Τον 4ο αιώνα το Εβοράκο ήταν πρωτεύουσα της Νότιας Βρετανίας όπως ονόμαζαν τη Βρετανία οι Ρωμαίοι. Την πόλη επισκέφθηκε και ο Κωνστάντιος Α΄ Χλωρός το 306 και, όταν παραιτήθηκε, ο γιος του Κωνσταντίνος ο Μέγας ανακηρύχθηκε Αύγουστος στο Εβόρακο ενώ η θέση της ορκωμοσίας του διατηρείται μέχρι σήμερα στον καθεδρικό ναό της πόλης.
Το 1349 η πόλη πλήττεται από την επιδημία που επονομάστηκε «Μαύρος Θάνατος», στην οποία υπέκυψε πάνω από το μισό του πληθυσμού της. Την επιδημία αυτή βοήθησε και η βρωμιά που επικρατούσε στην πόλη: Τα τρόφιμα στην αγορά (κυρίως τα κρέατα) συχνά σάπιζαν, οι κατοικίες ήταν στριμωγμένες σε στενά δρομάκια και, όσες διέθεταν αυλή, διέθεταν και ζώα (κυρίως χοίρους) σε αυτήν. Ένας από τους δρόμους της, ο lane of Patrick Pool αναφέρεται, το 1249, ότι είχε τόσο πηχτό βούρκο, ώστε ήταν πρακτικά αδιάβατος.


Η Αγγλία και η Αμερική είναι δυο χώρες που χωρίζονται από την ίδια γλώσσα. Τζωρτζ Μπέρναρντ Σω,

Και ένα Ωκεανό, τον Ατλαντικό

ένας Ρωμαιοτλαντικός δρόμος σε γαλάζιο ωκεανό.

Από την Pax Romana στη Pax Britannica και στο βάθος Pax America.
Όλοι οι ιχθυακοί αυτοκράτορες και βασιλείς ακόμη και πρόεδροι υπήρξαν πασιφιστές και δηλώνουν ειρηνιστές με την ειρήνη κομμένη και ραμμένη στα μέτρα τους μαζί με την αγάπη που πωλούν στα περίπτερα και στα παράθυρα των social media.
Η ρωμαϊκή αυτοκρατορία θα εγκαινίαζε την ποσειδώνια εποχή με την πρώτη παγκοσμιοποίηση και ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Καρακάλλας θα έδινε την ιδιότητα του Ρωμαίου πολίτη σε όλες τις φυλές και τα έθνη της αυτοκρατορίας του. Έτσι ο Ρωμιός θα γινόταν ένας πολυπολιτισμικός και πολυφυλετικός υπήκοος της αυτοκρατορίας της Δυτικής και Ανατολικής Ρώμης ( της βυζαντινής) με κριτήριο τον προσηλυτισμό στο χριστιανισμό είτε βιαίως , είτε εθελούσιως. Πίστη στο Θεό και αφοσίωση στον αυτοκράτορα το μότο της αυτοκρατορίας. Και η ρωμιοσύνη μια κατάσταση πολυπολιτισμική και πολυεθνική. Αυτό δεν πρέπει να μας κάνει εντύπωση γιατί είναι μέσα στα σχέδια της κάθε θρησκείας, πρώτον η παγκοσμιοποίηση εξουσία και δεύτερον η επεκτατική υποταγή. Ακόμη και η οθωμανική αυτοκρατορία με κάποιο πνεύμα ανεξιθρησκείας ήταν πολυπολιτισμική με πλήρη πίστη και υποταγή στο σουλτάνο.
Βγαίνοντας από τον ύστερο μεσαίωνα η Τρωική Βρετανική αυτοκρατορία θα άνοιγε τα φτερά του δράκου και θα κατακτούσε όλη τη γη με τις χώρες τις αποικίες που ο ήλιος δεν δύει ποτέ.
Στις αρχές όμως του 18ου αιώνα ένα πρωτόπλου πλοίο θα άραζε στις ακτές της νέας ηπείρου με νέες προδιαγραφές, σε μια πόλη που δεν κοιμάται ποτέ.
Αυτό το πλοίο ήταν της μασονίας που αφήνοντας πίσω τον πρωτόγονο χριστιανισμό με τα σύμβολα της Λεμουρίας τον σταυρό τους δράκους και τις αιλουροειδείς χίμαιρες θα ύψωνε λόγο ανεξάρτητο και απελευθερωτικό με καινούργια σύμβολα ατλαντικής υφής δομής καθώς και συνθήματα ρομαντικής διαλογής.
Ισότητα Δικαιοσύνη Ελευθερία Αδελφοσύνη. Τι πιο καλό και πιο δίκαιο για ένα καινούργιο όμορφο κόσμο;
Ο αυτοκρατορικός χριστιανισμός, παραδοσιακή απόλυτη εξουσία, θα έπνεε τα μένεα και ο πόλεμος θα ξεκινούσε άγριος ανάμεσα της Μητρόπολης και των αποικιών που σήκωσαν κεφάλι και ζήτησαν δικό τους νόμισμα και δίκαιη φορολόγηση.
Η νίκη θα ήταν με το μέρος των αποίκων στη συγκλονιστική διακήρυξη Ανεξαρτησίας των ΗΠΑ και θα συνακολουθούσε η Γαλλική και η Ελληνική επανάσταση, ορόσημο σταθμοί στην παγκόσμια ιστορία σε άνεμο σαρωτικής αλλαγής.
Η Βρετανική αυτοκρατορία βαριά τραυματισμένη θα ασχοληθεί με το ανατολικό ημισφαίριο της γης και θα εξαντλήσει εκεί όλη την αυταρχική της την εξουσία μέχρι και το μέσο του 20ου αιώνα που θα περιοριστεί σε ρόλο φολκλόρ βασιλεία. Το πλήγμα που είχε δώσει η μασονία πατώντας με πόδι της Ελευθερίας, το στέμμα crown θα ήταν καίριο.
Η ιστορία των ΗΠΑ είναι ιστορία της ατλαντικής μασονίας γιατί δημιουργήθηκε με προδιαγραφές αυτής της ιδεολογίας. Έδωσε την επιστήμη με την οποία αναπτύχθηκε βεβαίως η ατλαντική τεχνολογία, το Σύνταγμα, τη διακήρυξη για τα ανθρώπινα δικαιώματα, περιόρισε την εξουσία του χριστιανισμού κατάργησε τη βασιλεία, θαυμαστά τα δώρα των Φαιάκων και θεωρώ πως ξεκίνησε με καλές προθέσεις αλλά όχι πως συνέχισε έτσι γιατί εκφυλίστηκε σε μία καταχρηστική εξουσία και τώρα πέφτουν όλα τα μήλα στα κεφάλια τους.

René Magritte


Ο Graff (δημοσιογράφος)σε το άρθρο του στο The Atlantic αναφερόμενος στην κρίση μετά την πτώση των διδυμων πύργων κλείνει με την εξής φράση: «Κοιτάζοντας προς τα πίσω, ύστερα από δύο δεκαετίες, δεν μπορώ να αποφύγω το συμπέρασμα ότι ο εχθρός ενάντια στον οποίον εμείς οι Αμερικανοί πολεμήσαμε ύστερα από τις 11/9/2001 ήταν ο εαυτός μας».

Πρώτον γιατί διαβρώθηκε από τη θεοσοφία, πού ιδρύθηκε στο Μεγάλο Μήλο, ένα χριστιανισμό δηλαδή από την πίσω πόρτα, με τις θεοσοφιστικές στοές της Αμερικής και της Αγγλίας να προσκυνούν τον μεγάλο αβατάρ τον Ιησού και τους μεγάλους δασκάλους στα οροπέδια του Θιβέτ της Λεμουρίας και, δεύτερον γιατί στηρίχτηκαν σε μία αντιφατική αμερικάνικη συνδεσμολογία που αναιρούσε αυτά τα οποία διακήρυξαν με τόση παρρησία .

4 Ιουλίου η Αμερικάνικη διακήρυξη ανεξαρτησίας  1776

Εδώ

Ήταν η εμπλοκή με την αιγυπτιακή Ακενατόν μονοθεϊστική πυραμίδα σε φαραωνικη ιεραρχία και η μεγάλη παγίδα που κρύβεται πίσω από όλα αυτά με αίτημα την Σισύφεια Αθανασία.
Ισότητα σε μία πυραμίδα με σπουδαιοφανείς τιτλούχους ιερείς, ύπατους, ενδοξότατους, μεγάλους μάγιστρους και προσκυνήματα δεν υπάρχει .
Ισότητα σε ακραίες καταστάσεις πλούτου και φτώχειας όπως διαμορφώθηκαν στις ΗΠΑ δεν υπάρχει. Και αφού δεν υπάρχει ισότητα δεν υπάρχει και δικαιοσύνη και αφού δεν υπάρχει δικαιοσύνη και ισότητα δεν υπάρχει ελευθερία, όπως δεν υπήρχε και δεν υπάρχει ισότητα μεταξύ Θεού αφέντη και του δούλου υπήκοου. 

Ούτε Ελευθερία ούτε Δικαιοσύνη υφίσταται σε αυτά τα δίπολα.
Η Ελευθερία την οποίαν υποσχέθηκαν και διακήρυξαν με σύμβολο μία γυναίκα που στην αρχή είχε ένα φρυγικό σκούφο απελευθερωμένων σκλάβων στο κεφάλι της και πατούσε το στέμμα και μετά ένα άγαλμα, με τον πυρσό στο λιμάνι της Νέας Υόρκης προδόθηκε και κατάντησε μία παρωδία.

Ο πρώτος πρόεδρος των ΗΠΑ ο Τζορτζ Ουάσιγκτον που η πόλη του Καπιτωλίου φέρνει το όνομά του, υψηλόβαθμος μασόνος υπήρξε αγνωστικιστής. Ως ηγέτης της πρώτης επιτυχημένης επανάστασης εναντίον μιας αποικιακής αυτοκρατορίας στην παγκόσμια ιστορία, ο Ουάσινγκτον έγινε ένα διεθνές σύμβολο για την απελευθέρωση και τον εθνικισμό, ιδίως στη Γαλλία και την Λατινική Αμερική. Δεν ανήκε όμως σε κόμμα, καθώς οι Εθνοπατέρες των Η.Π.Α. ήλπιζαν πως δεν θα εξελίσσονταν κομματικές παρατάξεις στη χώρα τους, ελπίδες που τελικά αποδείχθηκαν απατηλές, καθώς από τις πρώτες κιόλας εκλογές μετά τον Ουάσινγκτον εμφανίστηκαν κόμματα «μνηστήρες».
Μετά το δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο οι ΗΠΑ θα ανέβαιναν στην κορυφή της ιεραρχίας και της ατλαντικής κυριαρχίας αυτοκρατορίας πολυεθνική πολυφυλετική με την θεοσοφία παρά πόδας.
Ο μεγάλος Αιών που άρχισε με τη ρωμαϊκή αυτοκρατορία θα τελείωνε με την ατλαντική αυτοκρατορία με έναν κοινό παράγοντα και χαρακτηριστικό την ελληνική φιλοσοφία και γραμματεία.
Και οι Ρωμαίοι Λύκοι αξιοποίησαν την Ελληνική σκέψη πατώντας πάνω της και είναι ο Νεοάτλας ακόμη περισσότερο ενσωματώνοντας την.
Τώρα που ξύπνησε ο Δράκος που φυλάει τα Μήλα των Εσπερίδων και της Αθανασίας στον κήπο της Γαίας ο μόνος που μπορεί να τους σώσει είναι αυτή η Σκέψη και ο Ελληνισμός, το διάσημο παιδί της.

Ας το ακούσουμε προσεκτικά και από τα αριστερά και από τα δεξιά.

Το αμερικάνικο όνειρο αποδείχθηκε πολλές φορές και  ένας εφιάλτης στον δρόμο με τις μηλιές




Αμερική, Αμερική καλά μου λέγαν μερικοί πως είσαι χώρα χώρα τραγική Αμερική, Αμερική καλά μου λέγαν μερικοί πως είσαι χώρα χώρα μαγική Η ζωή παράξενη δίχως φραγμούς και όρια κι ότι βλέπεις γύρω σου λες και είναι όνειρα μες στους δρόμους περπατούν άσπροι, μαύροι, κίτρινοι χίππηδες και κύριοι, ατσίδες και ηλίθιοι Νέα Υόρκη ώρα τρεις, κάτι που πας να τρελλαθείς ολοζώντανη σκηνή γκάνγκστερς κι αστυνομικοί πιστολίδι και κακό πω, πω, πω, τι ήταν αυτό έμεινα σαν άγαλμα με το ζόρι ανάσανα πιστολίδι και κακό πω, πω, πω, τι ήταν αυτό κι όσοι από κει περνούσανε αδιάφορα κοιτούσανε Σάββατο απόγευμα μες το Χάρλεμ βάδιζα κάποιος πέφτει επάνω μου που δεν τον εγνώριζα έκλαιγε και γέλαγε δεν ήξερα τι έλεγε μου 'δειχνε τη χούφτα του κι έσχιζε τα ρούχα του Πρώτη μου φορά λοιπόν είδα τέτοια πράγματα απ' τη μια τα θαύματα κι απ' την άλλη δράματα αλκοολικοί ναρκομανείς ξαπλαρωμένοι καταγής μιζέρια φτώχεια και βρωμιά να σπάει μύτη η μυρωδιά κι από την άλλη τα κτήρια που μοιάζαν μεγαθήρια βιτρίνες και δολλάρια και συνεχή ωράρια

Από τα Μήλα της Αβαλονίας στο Μήλο της Νέας Υόρκης

Βότκα πορτοκάλι

Οι Ευρωαμοιβάδες ζορίζονται .....

άφησαν τα  soirées, τις παρελάσεις και τα μεγάλα πολυτελή δείπνα και τις βόλτες  . 

Πέφτει το ξύλο της αρκούδας , και πίσω έχει  ο δράκος  την ουρά με όλο το σινάφι να τους φάει δημοκρατικά και ανθρωπιστικά

Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ ξεκίνησε την ομιλία του με τη φράση «Η ελευθερία θα κερδίσει έναντι της  τυραννίας«Ο Πούτιν νόμιζε πως θα μας δίχαζε. Είχε άδικο, ήμασταν έτοιμοι. Δεν μας έπιασε απροετοίμαστους», 

Κύριε Πρόεδρε μου λυπάμαι που θα σε στεναχωρήσω αλλά κάποιος πρέπει να σας τα πεί, αν ο Πούτιν παρελαύνει αυτή την στιγμή στην Ευρώπη, ως άλλος Χιτλερ, το φταίξιμο είναι όλο δικό σας η Δύση είναι σε ηθική, οικονομική  και πολιτική διάλυση. 

Αφήσατε τους λαούς της Ευρώπης εκτεθειμένους και βορά σε όλη τη αφροασιατική λαίλαπα, σπαταλήσατε τόσα χρήματα σε οργανισμούς που δεν ΄κάνουν τίποτε, αλωθήκατε απο το μεγάλο φαγοπότι των ΜΚΟ της μεγάλης αλητείας. Φτωχοποιήσατε τους λαούς ειδικά τον Νότο και να δω που θα πουλήσετε τα προιόντα της καπιταλιστικής  φιλελεύθερης οικονομίας.

Ούτε έτοιμοι είστε ούτε προετοιμασμένοι, είστε πλήρως εκφυλισμένοι, και ίσως  να ξεπληρώνετε χρέη παρελθούσης εποχής  (κάρμα το λένε) τότε που η  Ευρώπη ως αποικιοκρατική  ήπειρος και άπληστη δεν έχει φερθεί και καλά στους αυτόχθονες λαούς  και τώρα τα λούζονται και εσείς ως Αμερική δεν κάνατε και λίγα,τα τελευταία 100 χρόνια,  να τα λέμε αυτά.

Συνέλθετε λοιπόν, να συγχωρεθούν και οι αμαρτίες   σας , να πάμε παρακάτω. 

Αλλά πείτε μας πως θα αντιμετωπίσετε τον Ασιατικό ιμπεριαλισμό  των 6 δις κατοίκων που έχει συμμάχους ο Πούτιν;;;;, σύν την Τουρκία  στην αυλή της Ευρώπης που  τόσα χρόνια την χαιδεύετε, συν την Αφρική 1,5 δις. 

Η Κίνα αυτή την στιγμή έχει πιάσει τα καλύτερα λιμάνια του κόσμου διαφεντεύει σε όλο τον κόσμο. Στην Δύση δεν φτιάχνουμε ούτε χαρτοπετσέτες ;;;;;;;........

Αποσύρονται όλα τα ρωσικά ποτά 

Και με τι θα μπεκροπίνουν οι Ευρωπαίοι τώρα ;;;;;

Με ρούμι Κούβας ή με τεκίλα  των καρτελ Μεξικού;;;;;;; 

Ασφυξία ρευστότητας που ανοίγει τον δρόμο για την πτώχευση ρωσικών τραπεζών, αλλά και θυγατρικών τους στην Ευρώπη, προκαλεί ο αποκλεισμός επιλεγμένων ρωσικών τραπεζών από το σύστημα παγκόσμιων τραπεζικών συναλλαγών SWIFT, καθώς ο περιορισμός των δραστηριοτήτων της Κεντρικής Τράπεζας της Ρωσίας.

Η Sberbank Europe AG, η οποία έχει έδρα την Αυστρία, καθώς και οι θυγατρικές της στην Κροατία και στη Σλοβενία βρέθηκαν αντιμέτωπες με «μεγάλες αναλήψεις λόγω του αντίκτυπου των γεωπολιτικών εντάσεων στη φήμη τους». Κατόπιν αυτού, η ΕΚΤ εκτίμησε ότι «στο εγγύς μέλλον, η τράπεζα κινδυνεύει να μην είναι σε θέση να αποπληρώνει τα χρέη της ή άλλες δεσμεύσεις της εντός των καθορισμένων προθεσμιών». 

Να μας πεί η ΕΚΤ οι ευρωπαικές τράπεζες σε τι κατάσταση βρίσκονται.
 

Ο πανευρωπαϊκός Stoxx 600 σημειώνει πτώση 1,19% - Νέο «άλμα» 36% σημείωσε το φυσικό αέριο - Στο 20% αύξησε τα επιτόκια η κεντρική τράπεζα της Ρωσίας για να ανακόψει την πτώση στο ρούβλι - Κλειστό το χρηματιστήριο στη Μόσχα - Πάνε αδιάβαστα τα futures του Dow Jones.

Το Χρηματιστήριο Αθηνών είναι μονίμως διασωληνωμένο εδώ και 20 χρόνια απο την εποχή Σημίτη του μεγάλου μεταρρυθμιστή.

Και αν είναι και ο Σόν κανείς δεν τον σών-ει. Ο Σον ποδαράτα στα σύνορα Ουκρανίας Πολωνίας

Για ντοκιμαντέρ στην Ουκρανία ο Σον Πεν

Ο Σον Πεν βρισκόταν στην Ουκρανία για τα γυρίσματα ενός ντοκιμαντέρ που στόχο είχε να καταγράψει τις δραματικές εξελίξεις από την εισβολή της Ρωσίας.

Μάλιστα, σε δηλώσεις του ο διάσημος ηθοποιός αποκάλεσε τον πόλεμο «βάρβαρο λάθος» και εξέφρασε τις σκέψεις του για τη φρίκη που αντιμετωπίζει ο ουκρανικός λαός. «Είναι ήδη ένα βάναυσο λάθος με ραγισμένες ζωές και ραγισμένες καρδιές, και αν δεν υποχωρήσει, πιστεύω ότι ο Ρώσος πρόεδρος, ο κ. Βλαντιμίρ Πούτιν θα έχει κάνει το πιο φρικτό λάθος σε βάρος ολόκληρης της ανθρωπότητας», είπε αρχικά για να συνεχίσει αναφερόμενος στον ουκρανικό λαό: «Ο πρόεδρος Βολόντιμιρ Ζελένσκι και ο ουκρανικός λαός έχουν αναδειχθεί ως ιστορικά σύμβολα θάρρους και αρχής. Η Ουκρανία είναι η αιχμή του δόρατος για τη δημοκρατική αγκαλιά των ονείρων. Αν της επιτρέψουμε να πολεμήσει μόνη της, η ψυχή μας ως Αμερική έχει χαθεί»

Πίσω στην δική μας ζοφερή καθημερινότητα με όλες τις συμμορίες που έχουν μπεί στην χώρα

 Ένας άνδρας από το Κονγκό, που συνελήφθη τη Δευτέρα στη Θεσσαλονίκη, κατηγορείται για πορνογραφία ανηλίκων - Σοκαριστικό το εύρημα στο κινητό του. Τι ακριβώς κάνει ένας Κονγκολέζος στην Ελλάδα ξέρουμε, πως μπήκε, γιατί , που μένει, θα του βρούμε σπίτι , θα παίρνει και επιδοματάκι,  Μηταράκη;;;;;

Μηταράκης: Οι πρόσφυγες από την Ουκρανία είναι «πραγματικοί πρόσφυγες»
Αιχμές περί αυθεντικότητας προσφύγων αφήνει ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου. 

Δηλ, υπουργέ μου τόσα χρόνια μας δουλεύατε, ;;;;;όλοι αυτοί που κουβαλήσατε στην Ελλάδα και στην Ευρώπη γενικά δεν είναι τελικά πρόσφυγες, πέφτω απο τα σύννεφα. Α ξέχασα είναι  εκκολαπτόμενοι επενδυτές.

Και θα έχουμε έλλειψη στην βότκα και πως θα ζήσουμε......

Доброе утро θα πεί καλημέρα στα ρώσικα  για να μαθαίνουμε αχρείαστα να είναι.

早上好  Zǎoshang hǎo καλημέρα στα κινέζικα .........για να σας δώ.......

"Βότκα Πορτοκάλι, άρωμα και ζάλη, φίλα με
Μπόμπες μες τη νύχτα, μάζευτα και ρίχτα, φύγαμε

Φράγκα κι αμαρτία, τσόλια απαρτία, είδαμε

Ο πορτιέρης φέτες, βίζιτες κι επαίτες, μπήκαμε


Ουκρανία-Γαλάτσι, τζάμπα μάγκα, χαράτσι πλήρωσες

Ξεθωριάζει η ζωή, πλατινέ ντεκαπάζ στη βροχή

Ψηλοτάκουνη γόβα, σε σκυλάδικο πρόβα κλήρωσες

Χύμα λακ στο μαλλί σατινέ, νύχια πορτοκαλί


Βότκα πορτοκάλι, άδειο το μπουκάλι, φύγαμε

Πάγος με ιδρώτα, τεθλασμένη ρότα πήραμε

Προορισμός Χαυτεία, γέλια και ναυτία, γείραμε

Μάγκες προστασία σε υπηρεσία δείραμε

Η Νέα Συνθήκη της Γαίας

 

Η Νέα συνθήκη της Γαίας , Η Αρτεμις και το Ελάφι της.

"Όταν αυτές οι δυνάμεις ξαναγυρίσουν στον τόπο που τις γέννησε και ύμνησε , τότε οι χρησμοί σαν μουσικά όργανα θα βρουν τη φωνή τους καθότι εκείνοι που μπορούν να τα χρησιμοποιήσουν θα είναι παρόντες και θα τα φροντίζουν." ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ

Από μία ευνουχισμένη κοινωνία και «πολιτισμένη» διεφθαρμένη εξουσία ευνουχισμένων και «πολιτισμένων» σύγχρονων δούλων….διεφθαρμένων αφεντάδων, σε ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ ΦΩΤΕΙΝΕΣ!

Ρέμπραντ, Το βάπτισμα του Ευνούχου, 1626

Οι ευνούχοι ήταν μια τάξη ευνουχισμένων ακρωτηριασμένων ανάπηρων αντρών και μόνο, κοινό χαρακτηριστικό σε παλιές και νέες αυτοκρατορίες από την εποχή της Βαβυλώνας των Ασσυρίων της Περσικής της Κινεζικής αυτοκρατορίας, της Αιγυπτιακής των Φαραώ της Ρωμαϊκής, της Βυζαντινής της Οθωμανικής μέχρι και σήμερα, γιατί ο ευνουχισμός δεν είναι μόνο ο φυσικός και σωματικός. 

Είναι και ένα φαινόμενο νοητικό και ψυχικό στην αλληγορία του. Αναφέρεται και στη Βίβλο, 

Παλαιά και Κενή Διαθήκη και ως προτροπή για να ακολουθήσουν τον δρόμο του Ουρανού και να χωρέσουν σε αυτό, στο κατά Ματθαίο. Μια συνήθεια της Λεμουρίας που φθάνει μέχρι της ημέρες μας.
Τι ήταν αυτό που οδηγούσε αυτούς τους ανθρώπους, αυτούς τους άντρες σε έναν αυτοευνουχισμό αρκετές φορές;
Ανάγκη, δειλία, θηλυπρέπεια, απληστία, ανοησία, για να πάρουν μερικά οφίτσια κοντά στην εξουσία;
Χειραγώγηση από την εξουσία για να περιστοιχίζεται από συγκεκριμένους ευνουχισμένους ανθρώπους και άντρες που δεν θα φοβόταν ότι θα διεκδικήσουν την καρέκλα του θρόνου;
Ποιοι είναι οι  ευνούχοι της σημερινής εποχής και πόσο ευνουχισμένη είναι η εξουσία που αποτελείται από αυτούς; Σήμερα κάτω απο την ομπρέλλα της πολιτικής ορθότητας και σεβασμό στην διαφορετικότητα (ένα ακόμη κόλπο της ευνουχισμένης εξουσίας για να διατηρήσει την καρέκλα)ωθούν τους άνδρες κυριολεκτικά να ακρωτηριάζονται. Το χειρότερο είναι ότι νομίζουν ότι κάνουν επανάσταση  ενάντια στην εξουσία, 'ενώ έχουν καταλήξει τα πιόνια της, υιοθετώντας μιά πρακτική θεοκρατικών και απολυταρχικών καθεστώτων.

Σήμερα φίλε μου επανάσταση είναι να είσαι άνδρας με υπευθυνότητα με "μπέσα", με λόγο, να είσαι ΠΟΛΙΤΗΣ-ΟΠΛΙΤΗΣ, με άποψη .Ούτε τζάμπα μάγκας βίαιος, πρωτόγονος ούτε γυναικούλα του χαρεμιού.  Το να αρνείσαι την φύση σου είναι μεγάλη ανοησία και δειλία.

Το ίδιο ισχύει και για την γυναίκα που έχει χαθεί στην σιλικόνη και στις ντεκαπάζ,  και παραπαίει απο το σύνδρομο του νταλικέρη  σε μία άμυαλη καρικατούρα.

Ο πολιτισμός είναι μία λέξη που χρησιμοποιείται καταχρηστικά για πολλές ιστορικές περιόδους της ανθρωπότητας και αναμειγνύεται, όχι αθώα, με τα ήθη τα έθιμα και την «κουλτούρα» της κάθε εποχής και του κάθε τόπου.
Πολιτισμός με τον ακριβή ορισμό της λέξης στην έννοια και τη σημασία της, σημαίνει Πόλις, δηλαδή Άστυ. Πόλις όμως σημαίνει πολίτης, πολίτης όμως σημαίνει αυτός που συμμετέχει στα κοινά της πόλης και παίρνει συναποφάσεις και φυσικά είναι και οπλίτης κατέχει και τα όπλα για την προστασία και υπεράσπισης της.
Συνεπώς οποιοσδήποτε άλλος «πολιτισμός» με αυτοκράτορες βασιλείς φύλαρχους φεουδάρχες πάπες, πατριάρχες, γιαλαντζί μαριονέτες προέδρους και πρωθυπουργούς, δεν είναι πολιτισμός, είναι διεφθαρμένη εξουσία. 

Το πρώτο φυσικά πείραμα έγινε στην Αρχαία Ελλάδα με όλα τα λάθη και τις παραλείψεις του, αλλά ήταν και το μόνο που έγινε κατά την διάρκεια της εξέλιξης της ανθρωπότητας. Ο πολιτισμός έχει και πρέπει να έχει, ως κέντρο τον άνθρωπο και δεν συνάδει με κανένα είδος θεοσοφίας θεοκρατίας και εξουσίας. Σέβεται και την ύλη του και το πνεύμα του Ανθρώπου και της Γαίας πραγματικά και το αποδεικνύει έμπρακτα, χωρίς να προσκυνά κανένα, ούτε άνθρωπο ούτε θεό.

Ολες οι κοινωνίες που βασίστηκαν σε θεοσοφικά και θεοκρατικά ιερατεία μαζί με τις εξουσίες τους.
Το πόσο «πολιτισμένες» υπήρξαν και εξακολουθούν να είναι αυτές οι κοινωνίες φαίνεται όχι μόνον από τους ευνούχους που συντηρούν στις αυλές τους, σε φυσικό και αλληγορικό επίπεδο αλλά, και από την πορνεία, την ιερή, τη νόμιμη και την παράνομη με αποτέλεσμα όλοι οι άνθρωποι της κοινωνίας να εκπορνεύονται με τον άλφα ή βήτα τρόπο.
Αποτέλεσμα αυτού του ευνουχισμού και αυτής της πορνείας είναι η επαιτεία, η ζητιανιά και φυσικά η δουλεία. Συνηθίζουν τους ανθρώπους στον ευνουχισμό, στην πορνεία, στην επαιτεία και στη δουλεία, τους χειραγωγούν και συγκυβερνούν με οποιαδήποτε κομματική και θρησκευτική αλητεία μέχρι τις ημέρες μας.
Είναι αστείο να μιλάει κανείς για “πολιτισμό” στις δυτικές κοινωνίες με τους άστεγους τους ζητιάνους τις πόρνες και τους ευνουχισμένους μανδαρίνους τους και είναι τραγικό να μιλάει κανείς για “ πολιτισμό” στις ανατολικές κοινωνίες με τα ζωώδη ήθη και έθιμα ανθρωπίδων της Λεμουρίας.

Οι ανατολικές κοινωνίες θυσιάζουν τα αρσενικά παιδιά στον βωμό της εξουσίας, δηλαδή θυσιάζουν τη λογική, είναι τερατώδικα ανορθολογιστικές.
Οι δυτικές κοινωνίες θυσιάζουν τα θηλυκά παιδιά, δηλαδή τη γνώση τη σιωπηλή, είναι απάνθρωπα ορθολογιστικά υλιστικές.
Και οι δυο πλευρές ευνουχίζουν και εκπορνεύουν τους ανθρώπους, τους αγοράζουν και τους πωλούν ως δούλους στα σύγχρονα σκλαβοπάζαρα του καταναλωτισμού και της επαιτείας.


Τι σημαίνει όμως κύβος και τι είναι σφαίρα;

Ο κύβος όπως και το τετράγωνο όπως και ισοσκελής σταυρός σημαίνει απλά ύλη δημιουργία.
Η σφαίρα όπως και ο κύκλος σημαίνει, πνεύμα ενέργεια.
Η μετατροπή της ενέργειας σε ύλη, πυκνή η αραιή είναι η ιστορία του κόσμου και η μετατροπή της ενέργειας σε συνείδηση είναι η ιστορία της συνείδησης και της αυτοσυνείδησης.
Όπως πολύ καλά μπορεί να σκεφτεί ένας νοήμων αναγνώστης, το πνεύμα είναι απρόσωπο στην αρχική του μορφή και δεν είναι φυσικά ούτε αρσενικό ούτε θηλυκό, δεν είναι πολωμένο. Η ύλη ως ροή ενέργειας ηλεκτρόνιων είναι που κινείται σε πολωμένη πηγή, είναι μορφή ως πρόσωπο, ως αντικείμενο και υποκείμενο. Το ποσόν ενέργειας και ύλης διατηρείται πάντα σταθερό διότι η ενέργεια δεν καταστρέφεται, παρά μόνο μετασχηματίζεται και μεταμορφώνεται. Αυτό σημαίνει και ένα είδος αθανασίας για όλα τα πρόσωπα, τα πράγματα, τα αντικείμενα, τα υποκείμενα, ακόμη και και τα ηλεκτρόνια και τα πρωτόνια που ανακυκλώνονται. Συνεπώς ουδείς λόγος ανησυχίας συντρέχει για την απώλεια της αθανασίας, παρά μόνο ο εγωισμός αφάνταστα εγωκεντρικών ανθρώπων, η ματαιοδοξία τους και η απληστία τους που θέλουν και την αγοράζουν μέσω της θρησκείας.
Πως μπορεί κανείς ως πρόσωπο και υποκείμενο να εκπροσωπεί και να ομιλεί για ένα απρόσωπο πνεύμα και ενέργεια «Θεό»; Μόνο ένας απατεώνας, μπορεί όχι μόνο να μιλά ατελείωτα για αυτό που δεν μπορεί να γίνει γνωστό με την ανθρώπινη μορφή αλλά και να το πουλάει, σαν » Θεό».
Οι θρησκευτές, οι ιερείς και τα ιερατεία από την εποχή της ύστερης Λεμουρίας μέχρι την όψιμη Ατλαντίδα από από τον Κρόνο μέχρι και τον Ποσειδώνα επικούριο βοηθό, ευνουχίζουν τον Ουρανό και κομματιάζουν το Πνεύμα, ακρωτηριάζουν και τους ανθρώπους φυσικά και νοητικά με το στρατό των ευνουχισμένων ιερέων τους και φτιάχνουν τις διεφθαρμένες κυβερνήσεις που κυβερνούν ελέω θεού.
Πουλάνε το Πνεύμα, χωρίς κανένα δικαίωμα, αγοράζουν και πωλούν και κομμάτια γης και ύλης λες και τους ανήκουν, με εξωφρενικό και μεγάλο θράσος . Θησαυρίζουν επί της Γης εις βάρος των ανθρώπων της Γαίας πουλώντας ευνουχισμένο Ουρανό με τόκο.
Ένα όμως δεν έχουν καταφέρει γιατί πάντα έρπουν στη Γη. Να ανεβούν στον ουρανό και να γράψουν το όνομα τους σε αυτό. Αυτό μόνο οι Έλληνες το κατορθώσανε και είναι εκεί, αθάνατοι, για να μας θυμίζουν το μεγάλο ταξίδι του Ελληνισμού της Νοημοσύνης και την Περιπέτεια του.Και είμαστε και εμείς που τους κοιτάζουμε και μαζί τους μετρούμε, την άβυσσο στην ενεργό πλευρά του απείρου που μας χωρίζει.



Αυτό που χρειάζεται να γίνει και, θα γίνει οπωσδήποτε γιατί χρειάζεται, είναι όχι μόνο η επανίδρυση μιας κοινωνίας αλλά και ένας νέος πολιτισμός. Ένας Πολιτισμός, του Πολίτη, του Οπλίτη και μιας πραγματικής Πολιτείας. Τα θεμέλια του και υπάρχουν ήδη σε κίονες Πνεύματος και Ύλης και σε Ναούς Δημοκρατίας με τον Ελληνικό Πολιτισμό και το Θαύμα του που επιστρέφει για να φωτίσει όλη τη γη σε μία φαντασμαγορική Εποχή.

Αυτή την Ηρωική, Νοήμονων Ανθρώπων με μυαλό καρδιά και ατρυτώνη ψυχή.

Σοφίας Δωρεά

Andre Malraux, λόγος στην Πνύκα: "Παιδεία και θάρρος"

Ο Malraux (πρώτος υπουργός Πολιτισμού της Γαλλίας) με αφορμή την πρώτη φωταγώγηση της Ακρόπολης το 1959

"Από δω και πέρα στους λαούς θα απευθύνεται η γλώσσα της Ελλάδας   Απέναντι στην αρχαία Ανατολή, ξέρουμε σήμερα ότι η Ελλάδα δημιούργησε έναν τύπο ανθρώπου που δεν είχε υπάρξει ποτέ ως τότε."

Για άλλη μια φορά, η ελληνική νύχτα μας αποκαλύπτει τους αστερισμούς που κοιτούσε ο φρουρός του Άργους καθώς περίμενε το σήμα για την πτώση της Τροίας, ο Σοφοκλής όταν έγραφε την Αντιγόνη — και ο Περικλής όταν σιγούσαν τα εργοτάξια του Παρθενώνα…

Για πρώτη φορά όμως ξεπροβάλλει μπροστά μας, μέσα από τούτη τη χιλιόχρονη νύχτα, το σύμβολο της Δύσης. Σε λίγο όλα αυτά θα είναι καθημερινό θέαμα, ενώ η νύχτα αυτή δεν θα ξανάρθει ποτέ. Μπροστά στο πνεύμα σου που αποσπάστηκε από τη νύχτα της γης, χαιρέτισε, λαέ της Αθήνας, την άσβεστη φωνή που υψώθηκε εδώ κι από τότε στοιχειώνει τη μνήμη των ανθρώπων"

«Και αν αυτή η νύχτα είναι της μοίρας — ευλογημένη να είναι, ώσπου να φανεί η αυγή!»

Ακρωτηριασμένος ουρανός σε ευνουχισμένες κυβερνήσεις

Ευνουχισμένη κοινωνία και «πολιτισμένη» διεφθαρμένη εξουσία

Ευνούχοι Παλαιάς και Νέας Εποχής