Τέλος παιχνιδιού

Τέλος παιχνιδιού

ΤΕΛΟΣ ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ" ΜΠΕΚΕΤ

.

"Τέσσερις άνθρωποι, μέσα σ' ένα πνιγηρό καταφύγιο. Ο ένας, ο ΧΑΜ, απομεινάρι μιας τυρρανικής δύναμης, παράλυτος και τυφλός, στο αναπηρικό καροτσάκι. Ακινητοποιημένος και ανασφαλής . Δεν έχει εικόνες και δεν έχει κίνηση. Ο άλλος, ο ΚΛΟΒ, δεν μπορεί να καθίσει. Έχει μάθει μόνο να εκτελεί εντολές. Του έχουν αφαιρέσει τη σκέψη. Η συνείδησή του είναι πάμφτωχη, όπως ενός ζώου, βρίσκεται διαρκώς πεινασμένος. Τον έχει πιάσει το δόκανο της επιβίωσης. Οι δύο άλλοι, ο ΝΑΓΚ και η ΝΕΛ, οι γεννήτορες του ΧΑΜ, ζουν πεταμένοι μέσα σε δυό σκουπιδοτενεκέδες."
Εγκλωβισμένοι μέσα σε ένα κλειστοφοβικό δωμάτιο επινοούν κι αυτοί διάφορα τεχνάσματα για να μην έρθουν αντιμέτωποι με το μεγαλύτερό τους φόβο, τον χρόνο,παίζοντας ένα παιχνίδι περιμένοντας το τέλος.
Ενας  άδειος,καταστρεμένος κόσμος και κάποιες σκιές -φιγούρες να δείχνουν την φθίνουσα πορεία της ανθρωπότητας.Οι πολιτικοί μοιάζουν με ήρωες του Μπέκετ κολλημένοι και ανάπηροι στα χρυσά τενεκεδάκια τους που εμμένουν , τυφλοί, και επιμένουν κουφοί, στα ίδια και τα ίδια χωρίς να έχουν καμμία συναίσθηση του τι έχει συμβεί.

Endgame, Τέλος του Παιχνιδιού, χωρίς το άρθρο «το», χωρίς τα εισαγωγικά, είναι τίτλος που καθηλώνει. Στη συνέχεια σε βάζει σε σκέψεις, αυτές οδηγούν σε ερωτήματα που μένουν αναπάντητα. Το απόλυτο αδιέξοδο; Για ποιούς όμως, γιατι ίσως εδώ ισχύει ο κανόνας του σκακιού "Αυτός που είναι καλός στην τακτική ξέρει τι πρέπει να κάνει όταν

υπάρχει κάτι να κάνει. Αυτός που είναι καλός στη στρατηγική, ξέρει τι πρέπει να κάνει όταν δεν υπάρχει τίποτα να κάνει.»

« Τέλος παιχνιδιού» και η κατάρρευση ενός σαθρού μηχανισμού. Η δυσοσμία της σήψης και της αποσύνθεσης κατακλύζει τον αέρα. Οι μεγαλαυχίες και οι φαύλοι περισπούδαστοι λόγοι τους δεν πείθουν κανένα μπροστά στην άβυσσο που χάσκει . Η αδυσώπητη εξόφθαλμη παρακμή και η ανικανότητα του πολιτικού συστήματος κραυγάζει παντού.

Ο χρόνος σας τελείωσε κύριοι το ψυχορράγημα και η αφαίμαξη του Ελληνισμού πρέπει να σταματήσει εδώ .

Επεξεργασία

Η Πολιτεία των ονείρων μας

ΟΙ ΠΥΛΕΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ. Η ΗΩΣ, Η ΑΥΓΟΥΛΑ ΑΝΟΙΓΕΙ ΤΙΣ ΠΥΛΕΣ ΚΑΙ ΕΤΟΙΜΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΑΝΕΒΕΙ ΣΤΟ ΑΡΜΑ ΤΗΣ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΣΧΙΣΕΙ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ! Herbert James Draper, 1900. Drapers' Co of the City of London

Η ΧΩΡΑ, ΟΙ ΠΟΛΕΙΣ, Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ ΜΑΣ
Κατοικία χωροταξία πολεοδομία…έρημα χωριά και πόλεις τέρατα σύγχρονα ορνιθοτροφεία σε διαμερίσματα κλουβιά με περιχαρακωμένη ανύπαρκτη λογική και καταναλωτική επιδεικτική μανία. Σπουδαίοι άνθρωποι αλλά ….η μοναξιά σε έρημους δρόμους μιας τερατούπολης μας πληγώνει απελπιστικά. Συναγερμοί ασφαλείας ασθενοφόρα περιπολικά υπερπολυτελείς βίλες και παράγκες καμαρούλα παραπλεύρως μια σταλιά και όλα αυτά τα παράλογα τα θεωρούμε λογικά.
Για την πόλη των ονείρων μας έχουμε σχέδια διαφορετικά.
Θέλουμε σπίτια με σχήματα πολλά κυκλικά πολύγωνα πολύστροφα και ανοικτά όπως τα μυαλά.Αυλές κτήματα περιβόλια με ζώα και λουλούδια και φυτά, δρόμους φαρδείς , παράθυρα χωρίς κουρτίνες λίγα πράγματα απλά, στέγες διάφανες να βλέπουμε τον ουρανό σε κίονες να στηρίζονται με σύνδεσμο γερά. Πλατείες με ρυάκια πηγές πλατάνους και παγκάκια να μαζευόμαστε τις γιορτές να γνωριζόμαστε να αγκαλιαζόμαστε να απαγγέλλουμε τις ομηρικές ωδές σε φιλοσοφικά συμπόσια στου δήμου τις αγορές και να μετράμε τα φωτεινά βράδια μικρά και μεγάλα παιδιά των αστεριών τις εκπομπές.

Η συμμετοχή στα κοινά υποχρεωτική απαγορεύεται η απάθεια η αδιαφορία η αποχή.
Κανείς να μη αυξάνει περιουσιαστικά στοιχεία και να θησαυρίζει με την εμπλοκή του στην πολιτική. Οι πρόεδροι βουλευτές και υπουργοί να κυκλοφορούν απλοί και χωρίς συνοδεία φρουρών για να είναι αγαπητοί. Πολιτικός ανήρ που θα αναγκαστεί να περιχαρακωθεί από στρατιωτική γραμμή θα πρέπει αυτοστιγμή να παραιτηθεί διότι αυτό το ιδιάζον απεχθές γεγονός ανήκει σε καθεστώτα με αντίληψη ολοκληρωτική και όπως η ιστορία έχει διδάξει την πολιτική υγεία ενός τόπου βλάπτει πολύ.
Φορολογία να μην υπάρχει και όλη η ηλίθια χρονοβόρα γραφειοκρατία να καταργηθεί γιατί δεν έχει λόγο ύπαρξης για κανένα.
Κανένας απάνθρωπα πολύ δούλος και φτωχός και κανένας πολύ αφύσικα πλούσιος και αφέντης τυρρανικός.
Όλα τα κοινωνικά αγαθά να είναι προσιτά σε όλους και να μοιράζονται δίκαια στον καθένα.
Γιατί όπως είπε και ο αρχηγός των Ινδιάνων κανείς δεν μπορεί να τα αγοράσει και να πουλήσει ή να τα φορολογήσει αυτά.


ΣΤΟ ΞΗΜΕΡΩΜΑ ΜΙΑΣ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΖΩΗΣ ΣΤΙΣ ΠΥΛΕΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ!!!

Ποιοί είναι οι Ελληνες τελικά;;;;;;

ΔΕΥΚΑΛΙΩΝ ΚΑΙ Η ΠΥΡΡΑ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΚΑΤΑΚΛΥΣΜΟ ΛΥΝΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΧΡΗΣΜΟ ΤΩΝ ΔΕΛΦΩΝ!!! Peter Paul Rubens Madrid, Museo Nacional del Prado





Ζητιάνοι ρακένδυτοι στο Παλάτι τους, άθλιοι επαίτες, φολκλόρ για τους τουρίστες, εξαθλιωμένοι δούλοι, υπηρέτες των ισχυρών, χαμέρποντες δειλοί, αλαλάζοντες φανατικοί εθνικιστές, αυτοκαταστροφικά κατακερματισμένοι, στείροι προγονολάγνεις με μια τέτοια κληρονομιά, ανόητοι παγανιστές με μια τέτοια γνώση στα χέρια τους, νεόπλουτοι κοιλαδάρες καναπεδοδείχτες,κενοί ειδωλολάτρεις με τόσα θαύματα κα θαυμαστά που δημιούργησαν,αμόρφωτοι, θρησκόληπτοι θεοκράτες,ανέλπιδες γραφικοί μίμοι, απόγονοι της ανύπαρκτης ινδοευρωπαϊκής φυλής;

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΙΝΑΙ
μια σπίθα, μια φωτιά ,μια φλόγα λαμπερή ,που φώτιζε
και φωτίζει, την οικουμένη, όπως και ο λαμπερός πανέμορφος
και πάντα νέος θεός τους ,ο Απόλλων!
Και είναι η ιστορία του Ελληνισμού, μια Μεγάλη Οδύσσεια
μια μεγάλη ιστορία αγάπης γνώσης και σοφίας και ενός έρωτα ακαταμάχητου για δράση περιπέτεια και εμπειρία.......ΑΠΟΓΟΝΟΙ ΤΟΥ ΔΕΥΚΑΛΙΩΝΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΥΡΡΑΣ ...ΠΡΟΣΠΑΘΩΝΤΑΣ ΝΑ ΛΥΣΟΥΝ ΤΟΝ ΧΡΗΣΜΟ ΤΩΝ ΔΕΛΦΩΝ!

Καλυμμένος με αλάτι

"Το καράβι του Οδυσσέα" Κ. Λαιμού

LUCIO DALLA - ULISSE COPERTO DI SALE 
.
Βλέπω τα ασβεστωμένα δωμάτια
όλα τα παράθυρα ορθάνοιχτα
δεν υπάρχει χιόνι, ο ήλιος υπάρχει,

δεν υπάρχει ομίχλη, ο ουρανός υπάρχει!

Τα πάντα εξαφανίστηκαν, όλα άλλαξαν
ενώ επέστρεφα από το παρελθόν μου
όλα είναι ίδια , εξωπραγματικά
είμαι ο Οδυσσέας καλυμμένος με αλάτι!

Η αληθινή ζωή είναι πάντα ένα, μακρύ ταξίδι
ακούσε εγώ δεν φοβάμαι τα συναισθήματά
και, στη συνέχεια, κοιτάξε, εγώ είμαι εδώ,
Άνοιξα σιγά-σιγά με το κλειδί
όπως κάποτε
που άφησα τη βαλίτσα στην πόρτα
που άφησα τηνβαλίτσα μου στην πόρτα.

Κοίταξα γύρω μου πριν φωνάξω
Δεν φοβάμαι, μπορώ να σου πω
Επέστρεψα για να βρώ
όπως κάποτε
μέσα σε αυτό το σπίτι
την δύναμή μου
όπως ο Οδυσσέας, που επιστρέφει από τη θάλασσα
όπως ο Οδυσσέας, που επιστρέφει από τη θάλασσα.

Ένα λευκό ασβέστη
στους τοίχους του δωματίου μου
κίτρινο Garbino ουρανού,
ζεστό παιδικο βλέμμα !

Σκοπεύω τον ήλιο μέσα στο δωμάτιο
άρμα της φωτιάς που τρέχει πάνω στηνκαρδιά
γιατί κάθε μέρα είναι άμμος και οργή
και δεν είναι πάντα ίδιες οι ώρες!

Θέλω να σου πω
μη χτυπάς όλα αυτά τα χρόνια σαν ένα άδειο δίσκο,
ακου
ακόμα και οι νέοι δεν φοβούνται μια αγάπη
και ποτέ, ποτέ, ποτέ δεν την ξεριζώνουν από την καρδιά τους
Κοιτάζω
η δύναμή σου είναι μια σκιά φωτός
η δύναμή σας είναι μια σκιά φωτός.

Το χέρι βυθίστηκε στον άνεμο ...
θερμού αέρα, φωνάζοντας αυτές τις δικές μας ώρες
σφιχτά σε μια γροθιά
Ουρλιάζουν σαν τα πουλιά,
οι πέτρες καταναλώνονται, όχι όμως και η Ζωή!
η ημέρα είναι ίση με το ένα χέρι που τραυματίζεται
Είμαι ο Οδυσσέας που επιστρέψει
Οδυσσέας καλυμμένος με αλάτι!
Ο Οδυσσέας στην αρχή της ημέρας!"
μετ. Κλειώ Αρτεμίδου